¶ Capitulum. xviiij.

ÿmaginatione. Et erubeſcentia quidem ſeuverecundia ſeu pudor quod idem eſt. DicitIo. damaſcenus. ꝙ ē optima paſſio. Et precipue iuuenibꝰ et mulieribus. quia per hanca multis malis ſe abſtinent. Unde Eccͣi. xx.vj. Gracia ſuper graciā mulier ſancta ⁊ pudorata. Et de beato Nicolao adoleſcētulo canit̉. Pudore bono repletus dei famulus Nicolaus ⁊cͣ. Cuꝫ ergo iſta paſſio ſit naturaliset meritoria. quia eſt confuſio adducens gloriam Eccͣi. iiij. Et xp̄c etiam eam habuit. qꝛaſſumpſit omnia que ſunt in natura noſtra.niſi ignorantiam et peccatum. Sed verecūdia non eſt ignorantia nec peccatū in ſe. vn̄et eam aſſumpſit. Et pͣs in eius perſona. Tota die verecundia mea ꝯtra me eſt. quoniamꝓpter te ſuſtinui obprobriū. Cum ergo beatamaria nullius boni caruerit. ergo et hoc .ſ.verecundiaꝫ que in ſe bona eſt: habuit. Nonautem habuit erubeſcentiā. inꝙͣtum erubeſcentia dicitur timor d̓ turpi. quia nil turpei. vitioſum ſciebat eſſe in ſe. Sed inꝙͣtum eſttimor de re magna et inconſueta. qui magisꝓprie dici debꝫ admiratio vel ſtupor. Magnaerat et valde magna et inuſitata tanta laudatio in ſalutatione. Unde ⁊ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. conferens in mēte ſcripturas ſuper his. et inde admirabatur ⁊ pauens ſtupebat. Dicit ergo Alber. vbi ſupra.ꝙ in ſermone illo ſalutatorio laudabiliſſimoconſolatorio. inſtructorio. credibili. delectabili. vtili. honorabili. admirabili. In ſermone inquā eius quē veritas miſit. qui a veritate nunꝙͣ diſceſſit. qui falli non potuit necfallere voluit. In iſto ſermone beata mariafuit om̄ifariā mirata. In ſenſu per verecundiam virginalem. de angelica viſione in virili ſpecie. In ratōne per timorem cautele deceptione. In intellectu per lapides admirationis de promiſſorum ⁊ nunciatorum magnitudine ī ſermone. Et ſic turbatio ⁊ timornon eſt tm̄ de malo: ſed etiā de magno. ¶ Deomnibus donis loquendo dicit Albertus. ꝙactus illoꝝ donorum quoꝝ actus cōſiſtit incognitione ⁊ affectione. vt dona ſapiētie. intellectus ꝯſilij et ſcientie. habuit excellētiuꝫomni viatore. et medio modo inter ſtatū vieet ſtatum patrie. Ita ꝙ citra ſtatum patrie.ꝙͣtum ad actuū ꝑfectionem. et ſuper ſtatumpatrie ꝙͣtum ad merendi ꝯditōem. Sup̄ ſtatum die ꝙͣtum ad actuū ꝑfectōnem ⁊ habituū meriti ſuꝑgreſſionē. Dona v̓o in actōneꝯſiſtentia. vt fortitudo. pietas. et timor. habuit ꝑ modū pr̄ie. ꝙͣtum ad actuū ꝑfectōemſed ẜm ſtatū vie ꝙͣtum ad merēdi ꝯditōem.¶ Ꝙ beata maria habuit om̄es gr̄as gratisdatas. ¶ Capitulum. xix.De gratia plena. Dictum eſt de grā gratum faciente.diſtīcta in ſacramentalē. virtua-

lem. ⁊ muneralem. ſeu donoꝝ hucuſqꝫ. Nuncgracijs gratis datis quibꝰ etiā plena fuit beata maria. ẜm Alber. vbi ſupͣ. Huius gracieſunt cōmunes bonis et malis. Et bn̄ et malep̄t quis eis vti. Un̄ Aug. j. q. j. ꝓph̓auit ſaul.cū eſſet malus et ſct̄m dauid ꝑſequeret̉. Nōgͦ ſe iactent qui forte ſine caritate ſanctū deimunus hn̄t: ſed videant qualem ratōem retdituri ſunt deo. qui ſanctis nō ſancte vtunt̉Et in. c. teneamus. idem ait. Preter vnitatēſ. caritatis. etiam qui facit miracula nihil ē.Dantur em̄ hꝰ gr̄e ad vtilitatem aliorū. ẜmillud apl̓i. j. ad Corin. xij. Unicuiqꝫ dat̉ manifeſtatio ſpūs .i. hꝰ gr̄e gratis date ad vtilitatem .ſ. eccl̓ie. Cedunt tn̄ ⁊ ad vtilitatē ꝓpriāmeriti. ſi quis bn̄ eis vtatur. Et on̄dit apl̓seſſe nouē iſta genera gr̄aꝝ gratis dataꝝ: dicens. Diuiſiones gr̄aꝝ ſunt. idem v̓o deus. qͥſ. dat eas. Alij dat̉ ꝑ ſpm̄ ẜmo ſapīe. Alij ſermo ſcīe. Alij fides. Alij ꝓph̓ia. Alij diſcretioſpirituū. Alij oꝑatio virtutū. Alij gr̄a ſanitatū. Alij genera linguarū. Alij interp̄tatioſermonū. Et ad bonū vſum earū hortat̉ petrus ī pͥma canonica: dicēs. Unuſquiſqꝫ ꝓutaccepit gr̄am in alterutꝝ illā adminiſtrātesvt boni diſpenſatores multiformis gr̄e dei.¶ Eſt ergo prima ex his .§. j.gratijs. Sermo ſapīe. Ego inquit dn̄s ih̓s. dabo vobis os et ſapīam .i. ſermoneꝫ ſapīe. cuinō potuerūt reſiſtere et ꝯͣdicere om̄s aduerſarij vr̄i. Quod patuit in ꝓthomartire Stephano. Nā doctores iudeoꝝ nō poterant reſiſtere ſapīe et ſpūi loquebat̉ ꝑ eum. vt ſcribit̉Act̉. vij. Et ꝯſiſtit iſta gr̄a in ꝯgnitione ⁊ locutōne alta et ꝓfunda de diuinis et ſubſtancijs ſeꝑatis. habita non ꝑ exercitiū humanūvt vacantes methaphiſice ⁊ theologie: ſed adeo infuſā. ꝓut habuerunt apl̓i. qui erāt pͥuspiſcatores ÿdiote: ſed miſſo ſpūſancto ꝑ graciam iſtam loquebātur magnalia dei. ita vtſtuperent om̄es etiā rabite eoꝝ. Ex hac gr̄aIohannes eructauit illud. In principio eratverbū. Hoc inquit Hiero. doctus plato neſciuit. Hoc demoſtenes eloquēs: ignorauit. qd̓ioh̓es piſcator indoctus edocuit. Quibuſdaꝫtn̄ ſanctis doctoribꝰ vltra ſapīam diuinorū.ex eminenti ingenio et laborioſo ſtudio acqui ſitā. creditur et iſta grā ſapiētie ſuꝑaddita. vt Auguſti. ambro. Hiero. greg. magno.thome de acquino ¶ Hac gr̄a ſapientie plena fuit beata maria in ꝯtemplatōe eternoꝝIpſa em̄ beata maria ẜm Alber. videre potuit ſpm̄ increatū per ſpēm ꝓpriā. gͦ et quēlibet alium ſpm̄. Cū em̄ dicat Greg. de beatisQuid eſt qd̓ non videāt. qui videntem om̄iavident. et ip̄a videat videntē om̄ia. igit̉ viditom̄ia et angelos ⁊ aīas ſeꝑatas et ſub̓as reꝝDicit enim Damaſcenus de beata virgine.a nullo illuſtrium vincitur .i. ſanctorum. ſcꝫin gracijs conceſſis et ſpiritualibus bonis.