¶ Titulusdecimuſquint
ſit in fide ablata viſione. Unde ⁊ ip̄e dicit. Perfidem .n. ambulamꝰ. non ꝑ ſpem. Aue igit̉ gr̄aplena ⁊cͣ. ¶ Sed ꝓ maiori horū declaratōne ſciendū. ꝙ viſio facialis dei .i. ꝑ eſſentiam eſt id inquo cōſiſtit principal̓r nr̄a vera bt̄itudo ⁊ perfectō vltīa. Iuxta illd̓ qd̓ xp̄c dixit. Hec ē vitaet̓na vt ꝯgnoſcāt te ſolū veꝝ deū et quē miſiſtiIh̓m xp̄m Ioh̓. xvij. In hac ſūma v̓itas eſt ⁊ ſūma bonitas q̄ ſic reficit rōalē vim ꝙ ex toto eādecorabit ⁊ alliciet vt nihil aliud q̄rat videre ethabere niſi ip̄m aut propter ip̄m. Et iō erit ibicontinuatō viſionis. Itē ſūmū delectabile ⁊ cōcupiſcibile ſic ſua ſuauitate ꝑfundet vt nihil aliud amet aut q̄rat niſi ip̄m aut ꝓpt̓ ip̄m. Et iōnō erit faſtidiū. Itē ſūme arduū ſūma ſui īmobilitate iraſcibile roborabit ⁊ ſecurabit vt nihiltene̓ aūt tͣctare q̄at niſi ip̄m aūt ꝓpt̓ ip̄m. ⁊ ideoibi nō ē fatigatō. Un̄ Aug. ī vltͣ. c. de ci. dei: aitQuecūqꝫ ab homībꝰ honeſte deſiderantur: eritdeus finis omniū deſideriorū noſtrorū. Quemſine fine videbūt. ſine faſtidio amabūt. ſine fatigatōe laudabūt. Un̄ Augꝰ. Ad hoc ꝑueīat aīarōal̓ oportet hītibus intermedijs eleuetur. Inqua eleuatōne ſūt gradus et ordo. de quibus dicetur infra. Sed prius aduertendū ē ẜm Alb̓.vbi ſupͣ. ꝙ rō natural̓r ē cognoſcitura oīm ſēſibiliū creaturaꝝ ⁊ ītelligibiliū. rōe cōitatis natural̓. quā hꝫ cū om̄ibꝰ ſēſibilibꝰ ⁊ ītelligibilibꝰ.De qua coītate ait greg. in omel̓. ſuꝑ illd̓ mar̄.vlt̄. Predicate euāgeliū om̄i creat̉e. ꝙ noīe oīſcreature intelligit̉ hō. qꝛ cōe aliqͥd hꝫ cū omnicreatura .ſ. eſſe cū lapidibus. vegetari ſeu viuere cū plātis. Sētire cū animalibꝰ. Intellige̓ cūāgel̓. Ip̄a aūt rō cū ſit natural̓r collatiua: cogͦſcit creaturas ſignū aliqd̓ eē ſeu veſtigiū dei.ſicut artificiū artificis. Et ex hoc rō natural̓reſt cognoſcitiua creatoris. cuiꝰ creat̉e ſūt veſtigia ⁊ ſignū. Et ſic pꝫ ꝙ rō hūana hꝫ ī ſua natura. ꝙ ſit ꝯgͦſcitiua creaturaꝝ ſēſibiliū ⁊ intelligibiliū ⁊ creatoris eaꝝ. Et ꝙ hꝫ deſideriū ductiuū ad ꝯgͦſcēdū hec qͥ dici pōt. ductꝰ natural̓ rōnis. qͦ ex ſol̓ bonis naturalibꝰ ducit̉ tāꝙͣ ex primis mōtibꝰ ex ꝑte ip̄iꝰ. Sil̓r ex ꝑte affectꝰ ſuntq̄dā aptitudines naturales ad bonū. quas aliqͥph̓i appellabāt ſeminaria v̓tutum. qͥbus mouetur anima rōal̓ natural̓r ad bonū. Ip̄a v̓o aīarōal̓ ſic exiſtēs ē receptiua hītꝰ multiplicis. ſcꝫartiū ⁊ ſciētiaꝝ ex ꝑte virtutis apprehēſiue. Sꝫhuiꝰ hītus non ducūt rōꝫ vltra motus vel t̓minos ei debitos ẜm aptitudinē naturalē: ſꝫ ſuntfacilitates ⁊ directōes quedā ad cognoſcenduꝫea ad que natural̓r ductu ſe hēt. ⁊ hec ſunt habitus acquiſiti ꝑ ingeniuꝫ ſiue dati ſiue infuſi.Ex ꝑte v̓o virtutis motiue eſt receptiua hītusconſuetudinalis. qͣ non erigit̉ affectus ſupͣ ductum nature. vel ſupra que natural̓r rō ductadictat. Affectū v̓o ſic ſe hn̄tem cognouerūt philozophi qͥdā nō ſuffice̓ ad bt̄itudinē. Un̄ TulliSepe diximꝰ ⁊ ſepe dicēdū ē natural̓r auidiſſimi ⁊ appetētiſſimi. qꝛ honeſta ſunt nobis inna-
ta v̓tutū ſeminaria. ita vt ſi pateremur ⁊ āhelare licet ad bt̄itudineꝫ cū diuīo mune̓ naturanoſip̄os ꝑduceret. ſꝫ igniculos natura inditosſepe retūdimꝰ. Ecce ẜm tuliū ꝙ exigit̉ diuinuꝫmunus. Eſt gͦ preter hm̄oi hītus aīa rōalis ſuſceptiua ignis fidei. q̄ eſt donū fluēs a deo. mōnobiliori et vtiliori. ꝙͣ ſit modus ẜm queꝫ fluita deo natura et bona naturalia. Hm̄oi aūt gr̄aducit̉ aīa rōalis ad cognitōꝫ taliū. ad q̄ nō poterat rō ductu ſuo naturali adiuta arte vl̓ ſcīavel hītu conſuetudinali. Cognita aūt hm̄oi ſūtdeꝰ trinꝰ ⁊ vnꝰ. ⁊ v̓bum caro factum. ⁊ hm̄oi. at̄que non ſufficiunt bona naturalia ſine fide. qꝛad hoc natura eſt ꝑua ⁊ ſtatura puſilla q̄ figuratur Luce. xix. ī Zacheo. qͥ cuꝫ nō poſſꝫ vidēih̓m. aſcēdit ī arborē ſichomoꝝ. glo. deuotōe .ſ.fidei ad videndū ſaluatorē. Et ſic ptꝫ ꝙ fidē ſurſū trahit vltͣ ductū rōis. Et Augꝰ ī .iiij. de t̓ni.ait. ꝙ nōnulli mūdi ſapientes potuerunt aciemmētis vltra omnē creaturā trāſferre. ⁊ lucē īcōmutabil̓ veritatis qͦntacūqꝫ ex ꝑte ꝯtinge̓. hocaūt videntes et cognoſcentes: pn̄t hr̄e dilectionem: et ſicut eſt delectatō in ſcīa. qꝛ illa veritaſeis apꝑet vt lucens. et ſic eā amāt: et non apparet eis vt purgās .ſ. a vicijs ⁊ erroribus. Sicutem̄ cognitio in eis lucis ē natural̓ ad illā pͥmāv̓itatē. Sic et amor eſt natural̓ ad eā cognitāamādā. Cognitō aūt iſta natural̓ de deo tm̄: n̄ē ſufficiēs ad ſalutē nec amor ad eā cognitā natural̓: ſꝫ reqͥrit̉ fides que ꝑ dilectōꝫ operat̉. Etvtrūqꝫ .ſ. fides etiā īformis et caritas ē a deo. n̄a natura. ¶ Tripl̓r gͦ pn̄t diſtīgui gradus qͥbusaſcendit̉ in deū. Primo ẜm ordinē actuū naturalē in ſe. Sicut docet Augꝰ ī li. de qͣntitate aīeponens primū gradū īter actus aīe begetatōꝫque ē nobis coīs cū arbuſtis. primꝰ gradus videndi deū. Secūdus gradus eſt ſenſus qui ē nobis coīs cū brutis. In tercō gradu ponit mēoriā ītelligibilē q̄ ē coīs doctis ⁊ indoctis hoīs etmal̓. Quartꝰ gͣdꝰ ē eleuare ſe ſup̄ ſe. ⁊ mūdae̓ ocl̓m aīe ab om̄i t̓renitate. Quītꝰ ē ip̄aꝫ cuſtodire et firmare ſāitatē. Sextꝰ ē ſerenū ⁊ reſpectūrectū in id qd̓ videnduꝫ ē dirigere. Septimꝰ eſtnō iā gradꝰ ſꝫ māſio ⁊ viſio ip̄a v̓itatis. Idē eoſdē gradꝰ al̓r nominat: ſic dicēs. Aſcēdētibꝰ nob̓igr̄ ſurſū. Primꝰ actꝰ ē cū dr̄ aīatō. ſcd̓s ſēſꝰ. terciꝰ ars. qͣrtꝰ virtꝰ. qͥntꝰ trāqͥllitas. ſextꝰ ingreſſioſeptimꝰ cōtēplatio. Diſtinguunt̉ et hi. gradusẜm actū potētiaꝝ reſpectu obiectoꝝ. vt primſit viſio ī ſēſu ẜm ymaginatōꝫ. hicqꝫ mūdo mūdiqꝫ ymagine vtit̉ vt ſpeculo. Secundus gͣdꝰ ēin ÿmaginatōe: hic nō mundo ſꝫ mūdi ymagine vtit̉ vt ſpeculo. Terciꝰ gradꝰ ē viſio in ymagine ẜm rōem. qn̄ rō magis q̄rit̉ ⁊ cū admiration īuenit̉. Quartꝰ ī rōe ẜm ymāgīatōꝫ qn̄ ꝑ īuiſibiliū ſil̓itudines ad inuiſibilia rō ſubleuat̉Quītꝰ ī rōe ẜm rōꝫ. qn̄ ex aliqͥbꝰ cognitis ad alia incogͦta rōcinādo rō ꝓgredit̉. Sexto ſupͣ rōnē nō p̄ter rōꝫ. qn̄ ꝑ mētis ſubleuatōeꝫ cernitqd̓ nature metas trāſcendit: ⁊ ei quod ꝑ aciem