¶ Capitulum
vndecimum
ideſt moderatō qͣtuor paſſionuꝫ .ſ. amoris. timoris. triſticie et ſpei.Vtū ad terciū ſpūſſā .§. iij.ctus miſſus ſuꝑueīt ī mariā .i. ſuꝑ om̄s aliasmō miracl̓oſo. dās ſibi fecūditatē ⁊ v̓tutē generādi. qd̓ alie ml̓ie̓s hn̄t ex viri ꝯiūctōe. Un̄Ioh̓. daꝰ. lib. iij. dīc. ꝙ dei filiꝰ ꝯſtruxit ſibipſiex caſtiſſimis ⁊ puriſſimis ſāguībꝰ v̓ginis carnē aīataꝫ aīa rōnali. Pro cꝰ declaratōe dīc. btho. ī t̓cia ꝑte. q. xxxj. art. v. ꝙ ī cōceptōe xp̄ialiqͥd fuit ẜm naturā. Aliqͥd ſupͣ naturā. Naꝫẜm ꝯditōeꝫ nature fuit. ꝙ ꝯceptꝰ ē ex feīa. Sꝫſupͣ ꝯditōeꝫ nature. ꝙ ꝯceptꝰ ⁊ natꝰ ē ex v̓gineSi ordineꝫ nature q̄ris: inqͥt ambro. Femīaviro nupta generare ꝯſueuit. p̄ter igr̄ natureordinē ē xp̄i ꝑtus ex b̓gine de ꝯſe. di. ij. Reuera: cū at̄ bt̄a maria fue̓it eiuſdē nat̉e cū feminis alijs. ꝯn̄s ē. ꝙ hūit carnē ⁊ oſſa eiuſdē nate. Carnes at̄ ⁊ oſſa in alijs femīs ſt̄ accidētales corꝑis ꝑtes: ex qͥbꝰ ꝯſtituit̉ ītegritas corꝑis. ⁊ iō ſubtrahi n̄ pn̄t ſine corruptōe corꝑisvel diminutōe: xp̄c aūt qͥ venerat corrupta reꝑare. nullā corruptōeꝫ aut diminutōꝫ ītegritati mr̄is inferre debuit. Et iō nō debuit corxp̄i formari de carne vel oſſibꝰ v̓ginis. ſꝫ de ſāguīe qͥ nōdū ē actu ꝑs ſꝫ ē potētia. vt dr̄ in li.de generatōne aīaliū. Et iō dr̄ carnē de v̓gineaſſūpſiſſe vt ī collecta. deꝰ qͥ de bt̄e marie v̓gīsptero v̓bū tuū carnē ſuſciꝑe voluiſti ⁊cͣ. nō ꝙmateria corꝑis fuerit actu caro. ſꝫ ſāguīs qd̓ē potētia caro: nō qͥdē ſāguis mēſtrual̓ quemnatura vt ſuꝑfluū in ml̓ieribꝰ repellit. nec extali pt̄ eſſe ꝯceptꝰ qꝛ immūdiſſimꝰ ē: ſꝫ ſāguispuriſſimꝰ. qͥ ē alio ſāguīe purior ⁊ ꝑfectōr ꝑatus ad ꝯceptum. Sic gͦ in ꝯceptōe corꝑis xp̄ioꝑatōe ſpūſſct̄i tl̓is ſāguis puriſſimꝰ in vteroi̓ginali adunatꝰ ē ⁊ formatꝰ in ꝓlē. Et ideo dr̄ex puriſſimis ⁊ caſtiſſimis ſāguinibꝰ v̓gīs illd̓corpꝰ formatū. Nā in alijs ml̓ieribꝰ generātibꝰ: ſāguis ille deſcēdit in locū generatōis cuꝫquadā ꝯcupīa: ſꝫ in v̓gine nulla fuit ꝯcupīa.et ideo dr̄ caſtiſſimis. Et ī euāgelio: v̓tus altiſſimi obūbrabit .i. refrigeriū prābit vt nullū ſentias calorē ꝯcupīe. ¶ Sꝫ ꝓ huiꝰ declaratōne dicit. b. tho. in t̓cia ꝑte. q. xxxij. arti. j. ꝙꝯceptōeꝫ xp̄i tota trinitas oꝑata ē. Attribuitur tn̄ ip̄a ſpiritui ſct̄o vt dicat̉ ꝯceptꝰ d̓ ſpūſct̄o triplici rōe. Prima qꝛ hoc cōgruit cauſeincarnatōis q̄ ex ꝑte dei ꝯſiderat̉. Spūs eniꝫſct̄s ē amor pr̄is ī filiū. ⁊ filij in pr̄em ẜm hiero. nō quidē accidētal̓ vt ē amor nr̄. qꝛ nulluꝫin deo accidēs. ſꝫ ſubſtātial̓. hoc aūt ī maxīoamore dei erga nos p̄ceſſit. vt dei filiꝰ ſumerꝫcarnē nr̄aꝫ ſibi ī vtero v̓ginali. vn̄ Ioh̓. iij. dixit ih̓s. Sic deꝰ dilexit md̓m vt filiū ſuū vnigenitū daret. Et greg. O ineſtīabilis dilectō caritatis. vt ẜuū redime̓s filiū tradidiſti. ¶ Secūda rō eſt qꝛ hoc ꝯgruit cauſe incarnatonisex ꝑte nat̄e aſſūpte. qͥa ꝑ hoc dat̉ intelligi ꝙ
hūana nat̉a aſſūpta ē a filio dei ī vnitate perſone. nō ex aliquibꝰ meritis. ſed ſola grā. queſpūſct̄o attribuit̉: ẜm illud. j. cor. xij. Diuiſiones grāꝝ ſūt: idē em̄ ſpūs. Un̄ augꝰ. ī encheridiō. Iſte modꝰ qͦ natꝰ ē xp̄c de ſpūſct̄o .i. conceptꝰ. inſinuat nob̓ grāꝫ dei qͣ hō nullis meritis p̄cedētibꝰ ex ip̄o pͥmo exordio nat̉e ſue qͦeē cepit. v̓bo dei copularet̉ ī tantā vnitatē ꝑſone. vt ideꝫ eēt filiꝰ dei. ¶ Tertia rō ē qͥa hocꝯgruit termīo incarnatōis. Ad hoc em̄ t̓minata ē incarnatō. vt hō ille qͥ ꝯcipiebat̉ eſſetſct̄s ⁊ filiꝰ dei. Utrūqꝫ at̄ hoꝝ attribuit̉ ſpiritui ſct̄o. Naꝫ ꝑ ip̄m efficiūt̉ hoīes filij dei. ẜmillud. ad gal̓. iiij. Qm̄ eſtis filij dei. miſit deusſpm̄ filij ſui in corda vr̄a clamāteꝫ abba pat̓Ip̄e etiā ſpūs ē ſpūs ſct̄ificatōis vt dr̄ ad ro.j. Sicut gͦ alij ꝑ ſpm̄ ſct̄m ſanctificant̉ ſpūal̓rvt fuit filij dei adoptiui: ita xp̄c ꝑ ſpm̄ſanctūē in ſāctītate ꝯceptꝰ. vt eēt filiꝰ dei naturalisvn̄ ad Ro. j. ẜm vnā glo. qd̓ p̄mittit̉. Qui p̄deſtinatꝰ ē filius dei in v̓tute manifeſtat̉ ꝑidqd̓ ſequit̉ īmediate .ſ. ẜm ſpm̄ ſanctificatōisid ē ꝑ hoc ꝙ ꝯceptꝰ ē de ſpūſct̄o. Et ip̄e angl̓sper hoc ꝙ p̄miſerat. Spūſſct̄s ſuꝑueniet ī te.cōcludit. Ideoqꝫ qd̓ ex te naſcet̉ ſct̄m: vocabit̉ filius dei. Eſt gͦ opꝰ ꝯceptōis huiꝰ vt dictūeſt. opꝰ totiꝰ trinitatis cōmune. ẜm tn̄ aliqueꝫmodū attribuit̉ aliqͥd ſingl̓is ꝑſonis. Nā patri attribuit̉ auctoritas. reſpectu ꝑſone filij.qͥ ſibi ꝑ huiꝰ cōceptōꝫ naturā hūanā aſſūpſitFilio attribuit̉ ip̄a carnis aſſūptō. Spiriturſancto attribuit̉ formatio corꝑis. qd̓ aſſumitur a filio: naꝫ ſpūſſāctꝰ ē ſpūs filij ad galla.iiij. Miſit deus ſpm̄ filij ſui. Sicut aūt virtusaīe q̄ eſt in ſemīe. ꝑ ſpiritū qͥ eſt in ſemine concluditur. Format corpꝰ in generatōne aliorūhoīm ita virtꝰ dei que ē ip̄e filiꝰ ẜm illd̓. j. corj. xp̄m dei v̓tutē per ſpm̄ ſuū corpus formauitEt hoc v̓ba euāgelij demōſtrāt vbi dicit̉. ſpirituſſct̄s ſuꝑueniet ī te .ſ. ad p̄parandū ⁊ formandā materiā corꝑis xp̄i. Et v̓tus altiſſimii. xp̄c obūbrabit tibi .i. corpꝰ hūanitatis in teſuſcipiet incorporeū lumē deitatis. Umbra eīa lumīe for̄at̉ ⁊ corꝑe. vt greg. ait. xviij. moral̓. Altiſſimꝰ at̄ intelligit̉ pr̄. cuiꝰ p̓tꝰ ē filiꝰ. ⁊augꝰ. dīc in encheridiō. ꝙ nō eodē mō dr̄ xp̄oꝯceptꝰ aūt natꝰ de ſpūſct̄o. ⁊ de virgine maria.Nā de maria dr̄ ꝯceptꝰ material̓r qꝛ .ſ. materia corꝑis xp̄i de corꝑe eiꝰ ſūpta ē: ſed de ſpūſct̄o ꝯceptus dr̄ effectīe. qꝛ .ſ. ſpūſſct̄s formauit illd̓ corpꝰ: ⁊ nō qꝛ de ſubſtātia eiꝰ ſit cōceptus. vt filiꝰ alicꝰ hoīs de pr̄is ſui ſb̓a. Nec etiam plꝰ oꝑatꝰ ē ſpūſſct̄s ī illo oꝑe cōceptōis ꝗͣpr̄ vel filiꝰ. ſed ſibi magis attribuit̉ rōne iamdicta. Illa gͦ ꝯceptō xp̄i. ẜm. b. tho. ī t̓cia ꝑte.q. iiij. habuit tria p̄uilegia .ſ. ꝙ eſſꝫ ſn̄ peccatod̓riginali facta: ⁊ ꝙ eēt nō puri homīs ſed hominis ⁊ dei: ⁊ ꝙ eēt cōceptō v̓ginis id ē a virgine. ⁊ hec tria habuit a ſpirituſācto. Et ideodicit damaꝰ. ꝙͣtum ad primū. ꝙ ſpirituſſct̄s