¶ Titulusdecimuſquintus
ꝑfectiꝰ ꝙͣ in inferioribꝰ ordinibꝰ excludūtur.Scd̓o pꝫ hoc ex figura. ve. teſ. Nā qͣtuor inueniunt̉ ibi ml̓ieres bt̄am mariā exp̄ſſiſſime figurātes .ſ. heſter ꝯiugata. Iudith vidua. Rebecca ⁊ rachel b̓gīes. Nā de rebecca dr̄ gen̄. xxiiij. ꝙ fuit puella decora nimis. d̓goqꝫ pulcerrima ⁊ incognita viro: de rachel v̓o ꝙ erat venuſta facie ⁊ decora aſpectu: de iudithdicit̉ ꝙerat eligāti aſpectu nimis. et ꝙ erat ſtupor inocl̓is eoꝝ qͥ eiꝰ pulcritudinē mirabāt̉ nimis.Et iteꝝ. Nō ē tl̓is ml̓ier ſr̄ t̓rā in aſpectu pulcritudine. et ſenſu v̓boꝝ. De heſter at̄ ꝯiugata aſſuero regi ſcribit̉. ꝙ erat pulcͣ valde ⁊ incredibili pulcritudīe. ⁊ gratōſa oīm ocl̓is ⁊ amabilis videbat̉. Signū at̄ ⁊ figura debꝫ aſſimilari ſigͣto ⁊ figurato. ⁊ potōr ē veritas ꝙͣ figura. Ex qͦ ſeqͥt̉. ꝙ. b. Maria figurata ꝑ iſtastā pulcras: multo pulcrior fuerit. ¶ Nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ pulcritudo ml̓ierū ē magͣ occaſio mali. ꝓpter qd̓ dr̄ Eccͣi. Ne aſpicias v̓gineꝫne ſcādalizeris ī pulcritudine eiꝰ. Et iteꝝ ꝓpt̓ſpēm ml̓ieris ml̓ti ꝑierūt. Sꝫ bt̄iſſima virgodebuit eē oībꝰ cauſa ſaluādi. nō occaſio ꝑeūdi. gͦ nō debuit eſſe pulcͣ. Iteꝫ q̄ ſūme fuit huīlis. debuit hr̄e oēs cās huīlitatis. Sꝫ pulcritudo ē occaſio ſuꝑbie ⁊ īanis gl̓e. ẜm illd̓. Faſtꝰīeſt pulcris. Et exēplū ī vaſti r̄gina heſter. ij.rn̄det alb̓. vbi ſupͣ. ꝙ pulcritudo corꝑal̓ ī ſuogene̓ ē bona. Sꝫ nihil eſt adeo bonū. qͥn ex eopoſſit malꝰ ſcādalizari. vn̄ nōſolū in hoīe xp̄oſcādalizabāt̉ mali ī doctrīa ⁊ oꝑbꝰ eiꝰ. ꝓpterqd̓ dixerunt ei diſcipl̓i. Scis rabi. qꝛ phariſeraudito hoc v̓bo ſcandalizati ſūt .ſ. ī ip̄o deo etgub̓natōe eiꝰ. Un̄ glo. ſr̄ illd̓ pͣs. Ꝙͣbonus iſrl̓deꝰ. his qͥ recto ſūt corde. Dīc ꝙ ꝑuerẜ ꝑuerſvidet̉ deꝰ. Talis gͦ occaſio mali ſiue ſcandalipaſſiui. nō ē vitiū bonā nat̉aꝫ hn̄tis ſꝫ culpāpacientis. ſic ⁊ ip̄i demōes de pulcerrīa dei iuſticia ſcādalizāt̉. Hīc ⁊ aug. Abſit vt ea q̄ ꝓpt̓licitū ⁊ bonū facimꝰ ⁊ hēmꝰ. ſi qͥd ꝑ hoc cuiꝙͣaliqͥd mali pret̉ nr̄aꝫ volūtatē accide̓it. nobisīputet̉. Quid em̄ ē in vſu hoīm bono ⁊ licito.pn̄ nō poſſit ꝑnities irrogari: xxiij. q. v. de occidēdis. Sic at̄ grā ē nobilior natura ⁊ ꝑfectior: ita ⁊ huīlitas q̄ ē ex grā. ē ꝑfectōr ea q̄ ꝑtīē ex natura. ꝑtim ex grā: vt ſi qͣ ml̓ier eēt huīlis. tuꝫ qꝛ hꝫ grāꝫ. tum qꝛ turpis ⁊ deformis:pn̄ nō miꝝ nec laude ita dignū opinio iudicaret hūana. ſi v̓go deformis huīlis eēt. ⁊ qͣi deſpecta viro v̓go ꝑmaneret. Secꝰ ſi pulcerrīatūc admirāda. qꝛ ex ſola grā. ¶ Rōne ſic ẜmph̓m. Natura ē vis inſita rebꝰ ex ſil̓i ſil̓e ꝓcreans. Niſi gͦ natura īpediat̉ vel erret filiꝰ eritſimilis patri vel mr̄i: vn̄ ſequit̉ ꝙ filiꝰ qui naſcit̉ de matre ⁊ nō de pr̄e. et tali operāte qͥ nōpōt impediri vel errare .ſ. deo: ibi nccͣe ē filiuꝫfieri ſil̓eꝫ mr̄i ⁊ ecōuerſo. Sꝫ ip̄e ē pulcerrimiuxta illud pͣs. Specioſus forma pͦ filijs hoīꝫita ꝙ in ip̄m deſiderant angeli ꝓſpicere. vt aitPetrus in canonica: ergo ⁊ mr̄ eꝰ bt̄a mariaeſt pulcerrima. Qui viderūt veronicaꝫ. dicūt
ꝙ pulcerrimā et gl̓oſiſſimā faciē repreſentet.¶ Secūdo ſic ꝓbat̉. Corpus humanū pulcrieſt ⁊ nobiliꝰ om̄ibꝰ corꝑibꝰ brutoꝝ. ꝓpter vnionem ad aīam ratōnalē. Ergo nobilitas corporis intendit̉ ⁊ auget̉ ad nobilitatē aīme. adquā ordinat̉ vt ſuum ꝑfectibile. Forma eniꝫ⁊ materia debēt eſſe ꝓportionabilia. Si aīmabt̄e v̓ginis fuit nobiliſſima pꝰ aīaꝫ filij. igituret corpus eiꝰ fuit nobiliſſimū ⁊ pulcerrimumpꝰ corpꝰ filij. Corpus em̄ filij qꝛ vnitū deitati.ideo ꝑfectiſſimū in pulcritudīe: vnde corpꝰ inmediate ordinatum ad ip̄m. erit ſecūdo locopulcerrimū. Sꝫ illud fuit corpꝰ mr̄is vn̄ aſſumebat̉ id qd̓ vniebat̉ diuinitati. ꝓpter qd̓ ſeqͥtur, ꝙ fuit pulcerrimuꝫ corpus beate marie.¶ Tertō ſic. Ordo ē in rebꝰ nat̉alibꝰ ⁊ ī corporibꝰ hūanis. Natura facit aliqͥd pulcrū. et aliqͥd pulcriꝰ. Ergo ⁊ aliqͥd dꝫ eē pulcerrimū ẜmnat̉aꝫ. Nat̉a eī hꝫ aliquē t̓minū ad quē pt̄ etnō vltͣ. Aut gͦ illū t̓minuꝫ ꝯtīget alicubi. autnuſꝙͣ: Si nuſꝙͣ gͦ d̓ficit r̄ſpct̄ū ſuaꝝ oꝑatōnūqd̓ ē falſū. qꝛ ph̓s dīc ꝙ nat̉ a nō habūdat ī ſr̄fluis nec deficit ī nccͣijs. Nat̉a igr̄ alicubi hꝫſuū ſūmū. Corꝰ at̄ nat̉ale aliqn̄ for̄at̉ a corꝑenat̉ali ip̄a nat̉a creat̉e oꝑante nat̉ al̓r. ⁊ aliqn̄ ip̄o deo oꝑāte ſr̄nat̉ al̓r. gͦ alicubi ē ſūmūī corꝑe hūano d̓o oꝑāte. ⁊ alicubi ſūmū nat̉aoꝑāte. Sic gͦ corꝰ dei qd̓ deꝰ ꝑ ſeip̄m forauit ēꝑfct̄iſſimū ⁊ pulcerrimū ī nat̉a. qd̓ deꝰ potuitface̓ ẜm ſtatū bie: ita ⁊ corꝰ. b. v̓gīs ad hoc īmediate ordīatū e̓it ī pulcerrimū ẜm ſtatumpie qd̓ nat̉a potuit face̓ ſe oꝑante. Et daꝰ. dīcꝙ ip̄a a nll̓o illuſtriū .ſ. viroꝝ et ml̓ieꝝ ſuꝑat̉ſ. ī aliqͦ. Un̄ nec ī pulcritudīe. Et caſtitas ipſalaudabilior ē ī pulcris. Debuit gͦ bt̄iſſīa v̓gomaria om̄i laude digniſſīa. d̓ vtͣqꝫ pulcritudine laudari: vn̄ ⁊ corꝑali etiā. Prīo ad ip̄iꝰ conmēdatōꝫ. vt nat̉aꝫ ꝑficiat ⁊ grāꝫ augm̄tet. qꝛforma pudicitie rara ſꝫ apta comes. Scd̓o adnr̄aꝫ edificatōꝫ ⁊ deuotōꝫ ſap̄. iiij. pulcͣ ē eī caſta gene̓atō cū claritate. Et t̓tio ad dn̄ici corꝑis ꝯmēdatōꝫ. qꝛ nō pt̄ arbor bona ⁊ nobilisfructū malū ⁊ ignobilē face̓. Euāgeliū at̄ nōcurauit de eiꝰ pulcritudīe narrae̓ ꝓpt̓ rōes iamdictas. Et qꝛ magis ī eo et ex eo ītēdit̉ ꝑfectō⁊ pulcritudo ſpūal̓. ꝙͣ circa tꝑalia ⁊ corꝑaliaEt ex his dicēdū ē. ꝙ cū pulcritudo atteſteturoptīe ꝯplexioni ⁊ diſpōi corꝑis. q̄ cū grā ꝑfectiꝰ oꝑat̉. nat̉ a grāꝫ iuuāte pulcerrīa corpoe̓cuꝫ maxima gratia ꝑfectiſſime oꝑata ē ī oībꝰ¶ Quātitas ſpūal̓ aīe q̄ ꝑtinet ad pulcritudinē eiꝰ ē. ꝙ ſit medie ſtature. qͥa mediū tenuēbt̄i .i. ꝙ nō ſit nimis paruꝰ .i. puſillanimis adoꝑandum. neqꝫ nimis magnꝰ ī p̄ſumēdo vltravires ſuꝑbas vt ſuꝑbi gigātes. Qualitas nonnimis pīguis ⁊ carnoſa .i. delicijs affluens etdiuitijs. nec nimis macillēta ſcꝫ indiſcrete abſtinēs. de ꝯſe. di. v. Nō mediocriter. Et di. xlj.Quiſqͥs ꝓportō debita mēbroꝝ .i. debita obſeruātia circūſtantiaꝝ ī oꝑando. quod pertinetad prudentiā. Contēꝑantia quatuor humorū