¶ Capitulum¶ Nonum

ſ. mr̄e in terris ſine pr̄e. vn̄ ip̄e ſpōſus eccleſieait ī cant. Ego flos cāpi. Bene gͦ in nazarethꝯceptꝰ fuit. qͥ ſicut flos de flore ſine mixtōe. devna mr̄e ſaluo v̓gītatis decore. ⁊ mr̄is vtilitate ꝓceſſit. vn̄ bern̄. Seīa diuīe cognitōis eē vidēt̉ allocutōes ⁊ ꝓmiſſiōes facte ad pr̄es. Floruit at̄ hoc ſemē ī mirabilibꝰ. q̄ on̄ſa ſt̄ ī exitude egipto. Suſceptō at̄ huiꝰ ſemīs iſta ⁊ horūfloꝝ fructꝰ ē nazareth. Nunciat̉ gͦ xp̄c nazareth naſciturꝰ: qꝛ in flore ſperat̉ fructꝰ ꝓceſſurꝰ. Nomē gͦ cītatis in qua ꝯcipit̉. expͥmit ⁊ſtatū tꝑis et finē oꝑis ad quē venit. Cū enimxp̄c ꝯcipit̉ hÿemps trāſijt. tp̄us innouatōnisaduenit. fructꝰ appropinqͣuit. oībꝰ ſe exhibuitmedicinā ꝯfecit. ſenſū refecit. coronādꝰ pauꝑibꝰ venit. De aūt ſūt ꝓpͥetates floris. ꝓpter qͣsꝯgruit nazareth ad locū diuine ꝯceptōis. Nōobſtat qd̓ micheas ait. Tu bethleem t̓rā iuda⁊cͣ. ex te exiet dux qͥ regat ppl̓m meū: qꝛ loqͥt̉de exitu eiꝰ ex vtero .i. natiuitate q̄ fuit ī bethleem. Et qd̓ ait dn̄s in pͣs. de fructu ventristui ponā ſuꝑ ſedem tuā. q̄ ſedes regni Dauidfuit in hirl̓m: loquit̉ de modo obtinēdi r̄gnūdauid ſpūale. ẜm ius ⁊ actum. Et vtrūqꝫ fuitfactū in iudea ⁊ hirl̓m. qꝛ ibi paſſus ē dn̄s. Etꝑ ius redēptōnis regnū accepit ſuꝑ eos. ꝓ qͥbus paſſus ē. Ibi etiaꝫ reſurrexit ⁊ tūc actualiter in throno r̄gni ſedit. ¶ Ꝙͣtū aūt ad locūhabitatōis. dicendū ꝙ fuit miſſus ad domumvbi hītabat bt̄a maria. Dicit em̄ euāgeliſta.Ingreſſus angl̓s ad eā .ſ. in hoſtiū domꝰ ſue.Sed videt̉ ꝙ pociꝰ debue̓it fieri iſta nūciatioin tēplo. qꝛ dignior oꝑatio debet fieri in digniori loco. vn̄ or̄o q̄ eſt opꝰ valde dignū. naꝫ tūcloqͥmur cuꝫ deo: fit ꝯmuniꝰ in templo. qd̓ xp̄oon̄dit: dicens Luc. xix. domꝰ mea domus oratōnis vocabit̉. Sed iſta nunciatō ⁊ conceptōfuit digniſſima gͦ ⁊cͣ. Conceptō etiā Ioh̓. batiſte fuit nūciata in templo vt pꝫ luce .j. ergomultomagis iſta q̄ ſine ꝯparatōne fuit dignior. Ad q̄ rn̄det alb̓. vbi ſupͣ. ꝙ locus nō ſanctificat hoīem. ſed homo locum vt dicit Criẜ. d.iiij. Aulti: digniꝰ ergo ē templū et locꝰ. ī quohītat maioris dignitatis ⁊ ſct̄itatis ꝑſona: ⁊in qͦ exercet̉ ꝑfectior oꝑatō. Erat ergo digniſſima hītatio ī terra illa. ī qua hītabat digniſſima ⁊ ſct̄iſſima creaturaꝝ. quā ip̄e ſanctꝰ ſanctoꝝ ſemꝑ inhītauit. nūꝙͣ ſolā reliquit: quāmultitudo angl̓oꝝ freq̄ntauit. Exercebat̉ etiam ibi in nobiliſſima oꝑatōe .ſ. ſct̄iſſimo contēplatōis or̄onis deuotōis oblatione. digniꝰ gͦoratoriū iſtd̓ ꝙͣ illd̓ iudaicū. ī qͦ fiebat thaurorū ⁊ vituloꝝ mac̓tatō. thuris īcēſatō. Fiebatgͦ iſta anūciatō ⁊ incarnatō ī loco digniſſimoin tēplo .ſ. ſacͣtiſſimo vteri v̓ginal̓. Un̄ cāit deea eccl̓a. Templū dn̄i ſacrarium ſpūſ ſct̄i. EtBern̄. ait. ꝙ nō fuit locꝰ dignior vtero v̓ginali. ¶ Et quia dīc ingreſſus ad eaꝫ: dicit albe.Credimꝰ angl̓m clauẜ ianuis domꝰ ad eaꝫ intraſſe. ⁊ hoc potuiſſe ꝓpt̓ nat̉e ſue ſubtilitatē.

et aſſūpti etherei corꝑis qͣlitateꝫ. qd̓ elicit exverbis Bern̄. ſic dicētis. Ingreſſus ad eamputo in ſecretariū pudici cubiculi. vbi illa forſan clauſo ſūt ſe hoſtio orabat pr̄em ſuū ī abſcondito: ſolēt angl̓i aſtare orātibꝰ. ⁊ delectari in his qͦs vidēt puras manꝰ in or̄one leuareolocauſtū ſct̄e deuotōnis gaudēt ſe deo offerrein odorē ſuauitatis. Marie aūt or̄oes quantūplacuerīt ī ꝯſpectu altiſſimi: angl̓s īdicauit.qͥ ingreſſus ad eā r̄uerēt̉ ſalutauit. Nec fuitdifficile angl̓o ꝑ clauſū hoſtiū intrare. penetrare ad abdita v̓ginis: qͥ vtiqꝫ ex ſubtilitateſb̓e ſue hoc hꝫ in natura. ꝙ nec ferris ſeris eꝰarceat̉ ingreſſus. quocūqꝫ ſuus eū ferat īpetus. Angl̓icis em̄ ſpiritibꝰ ꝑietes nō obſiſtūtſꝫ cūcta illis viſibilia cedunt. ⁊ ſolida ⁊ ſpiſſapenetrabilia ſūt eis ⁊ ꝑuia. Suſpicandū igit̉nō ē. ꝙ aꝑtū hoſtiū angl̓s inuenerit virginiscui nimirū in ꝓpoſito erat freq̄ntias hoīm fugere. vitare colloqͥa. ne vel orātis ſilentiū perturbaret. vel ꝯtinētis caſtitas tēptaret̉. Clauſerat inquā ſuꝑ ſe illa hora hītaculū ſuū prudētiſſima v̓go. ſꝫ hoībꝰ nō angl̓is. Et ſic potuit ad eam intrare angelus. ſed nulli hominūfacilis patebat acceſſus. hec Bern̄.¶ Quinto et vltio quere­ §. vj.dū. Qua locutōe loquutꝰ ē ad eā in hac miſſion. hn̄t em̄ angl̓i ſuas locutōes adinuiceꝫ etad aīas bt̄as ſpūales nobis ignotas. manifeſtātes ſuas cogitatōes et affectus. Habēt ⁊ ſuas locutōnes ad hoīes. cuꝫ ad eos mittuntura deo. Aliqn̄ interiores .ſ. illuīando ⁊ inſtigādo ad bonū. ſicut zacharias ꝓph̓a dicit. Et dixit angl̓s qui loq̄bat̉ in me .ſ. in mēte. Aliqn̄v̓o cū mittūtur in ſpē viſibili. loquūtur etiaꝫvoce ſenſibili: ſicut pꝫ de angelis apparentibꝰabrahe. nūciantibꝰ ꝯceptū yſaac. ⁊ de angelisapparētibꝰ in for̄a hūana in reſurrectōne xp̄iad monumētū. clara voce anūciātibꝰ eā marijs. ⁊ ī aſcenſiōe diſcipul̓. Ita dicēdum ē h̓. ꝙſicut ī ſpē hūana vt dictū eſt apparuit marie:ita ⁊ voce hūana loquutꝰ ē. vt pꝫ ex lrā euangelij. licet eniꝫ angl̓s nō hr̄et dētes naturalesvt hō. nec palatū. gutt̉ vel pulmonē. ex qͥbusformat̉ vox hūana. tn̄ ⁊ ſine ill̓ potuit for̄arevocē hūanā .i. ſimilē ei. ſicut ⁊ cū fct̄a ē vox d̓celo q̄ audita ē. h̓ ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ in aere vbiilla inſtrum̄ta vocis hūane nō erāt. Decuitem̄. vt ſic nō ſolū illuīatōeꝫ inuiſibili mēs eiꝰilluſtrabat̉ ⁊ inflāmabat̉ a deo: ita etiā ⁊ viſiōe clara ⁊ locutōe ſenſibili. ocl̓i eiꝰ et auditꝰeiꝰ ⁊ oēs ſenſus reficerētur in dn̄o. ¶ Salutauit gͦ eā voce hūana: dicēs. Aue. ꝯgruo at̄ ordīne iſta anūciatō facta ē. Que eī a deo ſunt.ordīata ſūt. apl̓s ad Ro. xiij. Tria eī intendebat angl̓s circa v̓ginē vt inqͥt. b. tho. in t̓ciaꝑte. q. xxx. arti. iiij. Primo quidē redde̓ mētēv̓ginis attētaꝫ. ad tāte rei ꝯſideratōꝫ: qd̓ qͥdeꝫfecit eā ſalutādo qͣdā noua ⁊ īuſitata ſalutatōne. Un̄ orig. ſuꝑ lucā dīc. ꝙ ſi ſciuiſſꝫ maria