¶ Capitulum¶ Septimum
Ieconiam qui īterp̄tat̉ p̄paratio: qꝛ pauꝑtasp̄parat hoīeꝫ ad ꝑfectōeꝫ: ⁊ ſi ī ea nō ſit ꝑfectōSecūdū eſt caſtitas q̄ figurat̉ ī Salathiel. nāvt dr̄ ī genealogia dn̄i. poſt tranſmigratōeꝫ babilonis Ieconias genuit Salathiel. hic īterp̄tatur petitio mea deꝰ. hoc em̄ petit deꝰ a religioſis. ij. Cor̄. vj. Exhibeamꝰ noſmetip̄os ſicut deimīſtros ī caſtitate. Per hāc on̄dit ſe pete̓ deū.nā vt dr̄ ſap̄. vj. Incorruptio facit ꝓximū deo.Tertiū ē regl̓aris diſciplina. ꝑ quā cohercet̉ ſēſualitas ab appetitibꝰ plenis ꝯfuſiōe. ꝑ ieiuniapigilias. ſilentia. obediētiā. exercitia: ⁊ hꝰ mōiEt hec ē zorobabel. Salathiel em̄ genuit zorobabel qͥ īterp̄tat̉ mgr̄ ꝯfuſiōis: qꝛ diſciplinat ⁊corrigit ea q̄ ꝯfuſiōe ſūt digna. In diſciplina ꝑſeuerate ait apl̓us ad heb̓. qꝛ hec ꝯſeruat religionē. vn̄ ml̓tis religioſis bt̄a maria ſepe apparuit: vt bt̄o Bernardo. dominico. thome. ⁊ alijſeos ī religiōe ꝯfortās. ¶ Secūdꝰ ſtatꝰ ē p̄latoꝝad quoꝝ debitū officiū ꝑtinēt qͣtuor gr̄e. Primū ē pr̄na ſollicitudo ad ſubditos Ro. xij. Quip̄eſt ī ſollicitudine ad ꝓuidendū neceſſaria vtriqꝫ hoī. Et hec dr̄ abiud filiꝰ zorobabel: qͥ īterp̄tat̉ pat̓ meꝰ iſte .ſ. ſollicitꝰ de me. Secūdū ē doctrina excitans pigros ad oꝑandū bene. ij. at̄Thimo. iij. Argue obſecro īcrepa ī oī paciētia⁊ doctrina. Et hec ē Eliachim genitꝰ ab abiubqͥ īterp̄tat̉ reſuſcitās. Per doctrinā em̄ reſuſcitāt̉ mortui pct̄ores ad vitā gr̄e: ⁊ euigilāt adoꝑandū. Tertiū ē ſcīa ꝯſulēs īperitis. Male eīp̄t̄ doce̓ ſubditos qui ē ignorās. Cecus em̄ ſi ceco ducatū p̄ſtet ambo ī foueā cadūt. vn̄ AugCaueat ſpūal̓ iudex: vt ſicut nō cōmiſit crimīenequitie. ita nō careat munere ſcīe. hic ē azorheliachim em̄ genuit azor: qͦ īterp̄tat̉ vidēs lumen. Ignorantes aūt ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ.Quartū ē ſct̄itas vite. Sicut em̄ xp̄c cepit face̓⁊ docere Act̉. j. ita mādauit p̄latis eccl̓ie: illudMath̓. v. Sic luceat lux vr̄a .i. vita clara ⁊ ſct̄acorā hoībꝰ: vt videāt oꝑa vr̄a bona: ⁊ gl̓ificentpatrē vr̄m. vn̄ dr̄ azor genuit ſadoch: q̄ īterpretat̉ iuſtꝰ: qꝛ ſcīa debet generare iuſtitiaꝫ vite.¶ Tertiꝰ ſtatꝰ ē actiuoꝝ ad quoꝝ bonā actōeꝫꝑtinent qͣtuor gr̄e. ad qͣs bt̄a maria adiuuat.Primū ē demōſtratō dilectōis ad ꝓximū. debetem̄ qͥs dilige̓ ꝓximū ſicut ſeip̄m: vt omnē hoīeꝫquē pt̄ bn̄ficientie ꝯſolatōe. morū informatōe.vl̓ cohertōe diſcipline. inducat ad colendū deūait Augꝰ. xxiij. q. iiij. debꝫ. Sadochem̄ genuitachim. qͥ īterp̄tat̉ frater meꝰ: qꝛ vt fratrē debꝫtractare ſubueniēdo. Secūdū ē dulcis amor addeū. Achim em̄ genuit heliud: qͥ īterp̄tat̉ deusmeꝰ: vt quodā ītimo affectu dicat illd̓ deꝰ me⁊ miſericordia mea. Tertiū fiducia ī deo in aduerſis: vt dicat cū Iob. Si occiderit me ſperabo ī eū. dicit em̄ pͣs. Adiutor ī oportunitatibꝰ ītribulatōne. Sperēt ī te qͥ nouerūt nomē tuū.qm̄ n̄ derelinqͥs querētes te dn̄e. hoc ē eleazarfiliꝰ heliud q̄ īterp̄tat̉. Deus adiutor eiꝰ qͥ ꝯfiditī eo. Quartū ē ꝯſeruatio hūilitatis ī ꝓſperis:vt nihil ſibi attribuat boni: ſed oīa a deo recō-
gnoſcat. Tua em̄ dn̄e ſunt oīa: ⁊ q̄ d̓ manu tuaaccepimꝰ dedimꝰ tibi dixit dauid. ij. ℟. ij. Eleazar em̄ genuit mathan. qͥ īterp̄tat̉ donū. Om̄edonū ꝑfectū de ſurſū ē. ait bt̄us Iacobꝰ apl̓us.¶ Quartꝰ ſtatꝰ ē ꝑſeuerātiū. Vt em̄ dīc Grego.in li. moral̓. j. In caſſum bonū agit̉. ſi an̄ vitetermīnū deſerat̉. Et nō qui īceperit: ſꝫ qui ꝑſeuerauerit ⁊cͣ. hec ꝯſiſtit ī ſupplantatōne ⁊ ſuꝑatōne vitioꝝ. Mathan em̄ genuit Iacob. qͥ Iacob īterp̄tat̉ ſupplātator. Apl̓us. nō coronabit̉niſi qͥ legittīe certauerit: vt .ſ. ſuꝑet vitia. Secūdū eſt ī augmētatōne virtutū. pͣs. Ibūt d̓ virtute ī virtutē videbit̉ deꝰ ⁊cͣ. Iacob genuit Ioſeph. qͥ īterp̄tat̉ augmētū .ſ. virtutū. Tertiū eſtꝯſtantia ī his q̄ ſūt fidei: ⁊ virilitas: qd̓ ſignat̉in hoc ꝙ Ioſeph ē vir marie: ī qua termīat̉ genealogia dn̄i: ⁊ īterp̄tat̉ illumīatrix: qꝛ ꝓfertlumē veritatis cecis. mala vitioꝝ pellit. bonacūctaꝝ virtutū nob̓ poſcit. In omni igit̉ ſtatuadiuuat ad ſe recurrētes: ⁊ ſubuenit. In me gͦait omnis gratia vite ⁊ veritatis.¶ De deſponſatōne Marie. ¶ Capi. VII.Via deſponſatio mariefuit an̄ annūciatōnē: ⁊ xp̄i īcarnatōnē: vt ptꝫ ex euāgelio Luce .j. qꝛmiſſus ē angelꝰ ad mariā deſponſatā Ioſeph. Ideo d̓ eius deſpōſatōne ⁊ ꝯiugio cūIoſeph h̓ agendū: de qͦ etiā dr̄ Math̓. j. ī fine genealogie xp̄i. Iacob genuit Ioſeph virū Marie: de qͣ natꝰ ē xp̄c. Ubi dicit Hieroꝰ. Cū viruꝫaudieris ſuſpitio tibi nō ſubeat nuptiaꝝ: ſꝫ recordare ꝯſuetudinis ſcripturaꝝ. ꝙ ſpōſi viri: ⁊ſpōſe vocant̉ vxores. xxvij. q. ij. Genuit. Et abeodē euāgeliſta Matheo dr̄ īmediate pꝰ p̄dictaCū eſſet deſponſata mat̉ ih̓u maria ioſeph. inuēta ē in vtero hn̄s de ſpūſct̄o. In quibꝰ tria depirgine notant̉. Cōiugij eius deſcriptō. ibi. Cūeēt deſpō. mr̄ ih̓u. viri eiꝰ noīs exp̄ſſio: qꝛ ioſephpriuſꝙͣ cōuenirēt. Filij eiꝰ ſuꝑnatural̓ ꝯceptioqꝛ īuenta eſt hn̄s ī vtero de ſpirituſancto.Ꝙͣtum ad primū vt dicit. §. j.Augꝰ. ad voluſianū. Ip̄a dei virtꝰ ꝑ inuiolatamētis v̓ginea viſcera. mēbra īfantiſ eduxit: q̄ ꝑclauſa hoſtia mēbra iuuenis ītroduxit. Si rōquerit̉ nō erit mirabile. Si exemplū poſtit̉ nōerit ſingulare. Et licet īquit. b. Tho. mi raculaq̄ ſūt ad ꝯfirmatōꝫ fidei debeāt eē manifeſta: voluit tn̄ dn̄s hoc maximū miraculuꝫ .ſ. ſue cōceptōis ⁊ natiuitatis ex v̓gine ꝑ deſpōſatōꝫ mr̄isobūbrare ſeu occultare: vt hoīes inde cogitae̓poſſent xp̄m nō ꝯceptū a v̓gine: ſꝫ a ioſeph cōiuge. Et hoc ml̓tiplici rōne: qͣs rōnes aſſigͣt. b.Tho. ī. iij. ꝑte. q. xxix. arti. j. qͣre voluit matreꝫſuā deſponſari: ⁊ non copulari.Quedā ſumūt̉ ex ꝑte xp̄i naſcentis.Quedā ex ꝑte matris concipientis.Quędā ex ꝑte vtilitatis nobis ꝓuenientis.¶ Propt̓ xp̄m qͣre voluit eē mr̄eꝫ eiꝰ deſpōſatāaſſigͣt qͣdruplex rō. pͥma ē ne ab infidelibꝰ tanq̄illegittīe natꝰ abiceret̉. Si em̄ mr̄ nō habuiſſꝫ