¶ Capitulum¶ Pecimūquartum
timoris. Et ſic timor natural̓ ꝯſūit carnes materialit̓: ita timor dn̄i carnales ꝯcupīas. ne qͥsvincat̉ ab eis. pͣs. Cōfige tīore tuo carnes meas. Int̓rogatꝰ abbas machariꝰ. cur ita eēt ſiccus ⁊ mr̄. cū comedebat ſic cū ieiunabat. Rn̄dit. ſicut lignū cū qͦ carbones verſant̉ ⁊ reuerſant̉ ſꝑ ꝯſumit̉ ab igne. oēm viriditatē dimittēs ⁊ hūiditatē: ita ſi hō tenuerit mētē ſuā ī timore dn̄i. ip̄e timor carnis ⁊ oſſa ꝯſumit. oſſaduritie mētis. In huiꝰ figurā legit̉. ij. ꝑalip. xxꝙ cū ioſaphat rex iuda monuiſſet ppl̓m ſuū adtimorē dn̄i: dicēs. Sit timor dn̄i ſuꝑ nos ⁊ cuꝫdiligētia cūcta facite. Ueniētibꝰ ꝯtra eū in preliū filijs amon ⁊ moab. ⁊ habitatoribꝰ montisſey̓r. ⁊ de ſyria ⁊ alia ml̓titudīe qͣi īnumerabili: victoriā habuit de inimicis mutuo ſe inuicēoccidētibꝰ. ¶ Quīto timor dn̄i a penis liberatpn̄tibꝰ ⁊ futuris. pͣs. Quō miſeret̉ pater filioꝝmiſertꝰ ē dn̄s timētibꝰ ſe. qm̄ ip̄e ꝯgnouit figm̄tū nr̄m. ꝓuer. x. Timor dn̄i apponit dies ⁊ āniimꝑioꝝ breuiabūt̉. Achab rex iſrl̓. cū auditacominatōe ſibi facta ꝑ helÿam de exterminatōne ſua ꝓpt̉ mala eiꝰ. timēs hūiliauit ſe. indutus cilitō: dixit dn̄s. Nō īducā malū hoc in diebus eiꝰ. iiij ℟. xxij. Niniuite audita p̄dicatōneione de ſubuerſiōe ſua qꝛ timuer̄t dn̄m vt hēt̉.ione. iij. liberati ſūt a futura ſubuerſiōe. Iob:qꝛ erat timēs deū ⁊ recedēs a malo Iob. j. Oāmiſſionē ſubſtātie familie ⁊ ſanitatis. q̄ paciētiſſime ſuſtinuit ī timore dn̄i. dicēs qͣi tumētesfluctus timui dn̄m: reſtitutꝰ ē in oībꝰ ⁊ amplificatus. Narrat gregꝰ in. iiij. dyal̓. de quodā ſācto viro. qui ī morte mirabilit̓ timuit. Mortuꝰaūt apparuit ī ſtola cādida cuidā ⁊ glorioſus.Et cū ille quere̓t cauſā qͣre tm̄ timuerat ī morte. Rn̄dit ꝙ pauor ille ip̄m ꝓurgauerat. iuxtailld̓ iob. xlj. Territi purgabūt̉. vn̄ et gregꝰ ibidicit. ꝙ ſct̄i al̓n multū timēt ī morte. vt ip̄e pauor purget qd̓ ī eis purgādū ē ¶ Sexto timordn̄i letificat. delectat ⁊ ꝯſeruat Eccͣi .j. Timordn̄i dabit delectatōeꝫ cordi ⁊ leticiā ⁊ gaudiū.pͣs. Ꝙ magna ml̓titudo dulcedīs tue dn̄e. quāabſcōdiſti timētibꝰ te. De ſaluatore nr̄o legit̉.ꝙ poſtꝙͣ cepit paue̓ ⁊ meſtꝰ eſſe. apparuit ei angelꝰ ꝯfortās eū Luce. xxij. ad īnuendū pꝰ timorē dn̄i ſequi ꝯſolatōeꝫ. ⁊ merito: qꝛ grām dei q̄maxime animā letificat ⁊ ꝯfortat. ꝓmoueri facit et cōſeruat. Dicit em̄ Bern̄. ſuꝑ Cant̉. Inveritate cōperi nihil eſſe ita efficax ad ꝓmerēbam. retinendā ⁊ recuperandā grām dei: ꝙͣtuꝫſi omni tempore corā deo īueniaris. nō alta ſapere ſed time̓. Et Hiero. in epl̓a dicit. Timor ēcuſtos v̓tutū ſecuritas ad lapſū Iſa. ſuꝑ queꝫrequieſcet ſpūs meꝰ ait dn̄s. niſi ſuꝑ humilē etquietū. ⁊ tremēteꝫ ẜmōes meos. ¶ Septimo⁊ vltimo. Timor dn̄i beatitudinē ſuꝑnā impetrat ⁊ ꝓcurat Eccͣi. xxiiij. Timēti deū bt̄a eritaīa eiꝰ. pͣs. dediſti hereditatē timētibꝰ nomē tuum. Et qͥd eſt he̓ditas patris celeſtis. niſi beatitudo que ꝯplectit̉ oīa bona patris eterni que
reſeruat̉ filijs ſuis ẜuātibꝰ mādata eiꝰ. Priuatur filiꝰ pr̄is he̓ditate ꝓpt̓ īgratitudinē ⁊ offēſā erga eū. Latroni ex ꝑte dextra cū xp̄o crucifixo deū timēti et ſociū arguēti. ꝙ nō timeretdeū impaciēter ferens penā crucis. dixit xp̄c.Hodie mecū eris ī paradiſo Luc. xxiij. Abbasarſeniꝰ cū ſpm̄ eſſet traditurꝰ. multū timebat.⁊ cū aſtātes patres dicerēt. Et tu times mortēille ait. in veritate timeo. ⁊ ſemꝑ timui factusmonachꝰ. Et hoc dicto ī pace quieuit ad gl̓iaꝫeternā ꝑgens. ¶ De timore reuerētiali ⁊ ꝙ deus ꝓpter. vij. eſt timēdus. ¶ Capitulū. XIIII.Eptimꝰ timor ē reuerētialis. qͣlis ē timor quē hn̄t ꝯiūctiſſimi ⁊ amiciſſimi ad dn̄m ſuū. de qͦHiere. ait. qͦs n̄ timebit te o rex gētiū: ꝑfectiſſime h̓ timor hētur ī vita bt̄a. qꝛ ibiꝑfectiſſīe ꝯgnoſcit̉ magnitudo ⁊ ꝑfectō dei pͣs.Timor dn̄i ſct̄us ꝑmanꝫ ī ſeculū ſcl̓i .i. ī alia vita q̄ ſequit̉ ad iſtā vilꝫ ī gl̓ia. Unde Io. ī apoc̄.audiuit angl̓os ī ciuitate ſuꝑna dicētes. Laubem dicite deo nr̄o om̄es ſct̄i eius. qui timetisdeum puſilli ⁊ magni. ¶ Procedit autem iſtetimor reuerentie ⁊ admiratōnis ex. vij. que excellentiſſime reperiuntur in deo.Primo ꝓpter ei eſſentie ſūmaꝫ maieſtatē.Propter eius potentie īmenſitatem.Propter eius ſapientie infinitatem.Propter eius īmenſam bonitatem.Propter eius miſericordiam ⁊ pietatem.Propter eius iuſticiam ⁊ equitatem.Propter eius ꝓuidentiam ⁊ eternitatem.Ꝙͣtum ad primū eſt deus. §. j.timēdꝰ ⁊ reuerēdꝰ ꝓpt̓ eſſētie maieſtatē. in pn̄tivita n̄ poſſumꝰ ſcire de deo qͥd ē. ſed tm̄ qꝛ ē. vtdicit Io. damaꝰ. Et ideo nō timemꝰ nec reueremur deū vt decet. Sꝫ in pr̄ia ſciūt ſancti d̓ deoqͥd eſt. clare intuētes eſſētiā eiꝰ. Io. ij. Cū apparuerit nobis ſimiles ei erimꝰ. Uidebimꝰ em̄eum ſicuti eſt. Unde canit eccleſia de ipſo deo.Maieſtatem tuam laudant angeli. adorant dominationes. tremūt poteſtates. ac beata ſeraphim: qui nō ceſſāt clamare vna voce dicētesSanctus. ſanctus. ſanctus. dn̄s deus ſabaothHoc refert ÿſaias audiſſe .ſ. ſeraphim clamantia. Sct̄us ⁊cͣ. ante thronū diuine maieſtatisIſa. vj. Et quid eſt iſte clamor. quedam admiratio cū reuerētia circa miſteriū .ſ. trinitatisEt vt ait Bernardꝰ. Trinitatem perſonarumin vnitate eſſentie quere̓ .ſ. curioſe ⁊ per rationes: temeritas eſt .ſ. ī vita preſenti. Crede̓: pietas eſt. Noſſe: vita eterna eſt. Equidem cuꝫ dominus mittere vellet moyſen ad filios iſrahelad ſignificandum eis ex parte ſua. ꝙ volebatliberare eos d̓ ſeruitute egÿpciaca: dixit moyſes domino. Si interrogauerint me filij iſrahel. quis eſt qui mittit te. et quod eſt nomeneius. quid dicam: Reſpondit dominus. Ego ſūqui ſum. hec dices filijs iſrahel. Qui ē miſit me