¶ Septimum

¶ Capitulumſui falſo accuſatus ab vxore pr̄oni. qͥa noluitſibi oꝑe nephario aſſentire. cū tn̄ ꝑ multa euꝫqueſiſſet ad hoc induce̓ (vt hr̄ in li. de. xij. pr̄iarchis) in carceratus ē. Licꝫ poſtea deo oꝑante mirabil̓r exaltatus. Narrat petrꝰ alphon.ꝙ cū quidā diues amiſiſſꝫ vnū ſacculū aurecrū. in qͦ etiā erat vnus ſerpēs ſculptus d̓ auroFecit ꝑ p̄conē clamari. ꝙ qͥ inuentū reſigͣſſetei: donaret ſibi decē florenos. Hunc igit̉ ſacculū quidā pauꝑ īuenit ⁊ inuita vxore ſua reſtituit diuiti illi. Dolens aūt diues ꝙ pauꝑ haberet de illis. x. aureos ꝓut ꝓmiſerat. accuſauitip̄m corā iudice: dicēs. qꝛ in ſacculo illo erantduo ſerpētes aurei et vnū ſolū reddidiſſet. Cōſultus aūt ſuꝑ hoc quidā ph̓s. qui dicebat̉ auxiliū miſeroꝝ: dixit. Diues ꝓbus homo vidēt̉nec videt̉ veriſimile ꝙ debeat mētiri. pauꝑ et̄iſte etiā fidelis. qꝛ potuit ſibi retinere pecuniāillā et tn̄ reddidit. et ſic videt̉ fidelis ⁊ veridicus. Scd̓m gͦ dictum diuitis iſte nō eſt ſacculus eius. exqͣ ibi tm̄ vnus eſt ſerpens aureuset in ſuo erant duo. Retine gͦ eum tu pauperquouſqꝫ inueniat̉ ſacculus diuitis. in quo ſūtdue ſerpētes. Qua ꝑcepta ſnīa iudicis: faſſuseſt ſe falſuꝫ dixiſſe diues. quia .ſ. ibi n̄ erat niſivnꝰ ſerpēs: ſꝫ hoc fecerat ne pauꝑ illos. x. hr̄et¶ Quinto apparet mūdus. §. vꝑiculoſus ex tꝑis qͣlitate. Dicit em̄ apl̓us. ij.ad thimo. iij. In nouiſſimis tꝑibꝰ inſtabūt tēpora ꝑiculoſa. Erunt em̄ hoīes ſeip̄os amantes. cupidi. elati ⁊cͣ ¶ Tempus itaqꝫ ꝑiculoſūē quo ad corꝑa. ⁊ cauſatiuū infirmitatū. qn̄ ſimul et ſemel ē nimis calidū ⁊ frigidū et ſiccū.Sic ſpūaliter eſt in hoībꝰ modernis. qui ſūt innouiſſimo tꝑe nimius calor cupiditatis deſiccans humorē gr̄e et caritatis. vn̄ qꝛ nō habēthumorē. orto ſole tribulatōis vel oblate ꝓſperitatis. aret in eis ꝓpoſitum bone voluntatis.Erunt em̄ homīes ſeip̄os amantes ⁊cͣ. Uix inmūdo iam amat̉ aliquid pure ꝓpter deū: ſꝫ oīaꝓpter ꝓpriū ꝯmodū. ¶ Periculoſū tempus eſtꝓpter habūdantiā ſiccitatis .ſ. ex ingratitudīne. Eſt em̄ ingratitudo ventus vrens: deſiccāsfontem diuine pietatis. fluenta gr̄e. et roremmiſericordię. Unde et in dicta aucͣte dr̄ ingrati ſceleſti ſine affectōne. Ingratitudo fuit cauſa deſtructōnis hieroſolimoꝝ. Vt patꝫ Luce.xix. cum xp̄c dixit. Non relinquent in te lapidem ſuꝑ lapidē. qui nō deſtruet̉. eo ꝙ nō ꝯgnoueris tempus viſitatōnis tue Hiere. viij. Miluus ꝯgnouit in celo tp̄s ſuū ⁊cͣ. ppl̓s aūt meusme n̄ ꝯgͦuit. Bern. recolēs in corde meo torpore tēporēqꝫ horū miſerabiliū tꝑm: in memetip̄o ꝯfundor. Cui em̄ modernorū inferat tantum gaudium tantorū benefitiorū exhibitio.qͣntū antiquis patribꝰ ſola ꝓmiſſio. Uidetur ꝙiam mūdus ſit in pedibꝰ ſtatue. de qua Dan̄.ij. dicitur. ꝙ cōiungebatur ferrum teſte. quodſigͥt quia in fine erūt homines abſqꝫ federe etpace. et ſicci grā gratitudinis. ¶ Tertō ē peri

culoſū ꝓpter habunbantiā frigiditatis. q̄ ꝯtrahit hoīem ⁊ impedit a motu bonoꝝ oꝑm. Sicut frīgidā ciſterna facit aquā. Sic frigidamfecit malitia aīam ſuā. Un̄ xp̄c de vltimo tꝑeait. Qm̄ habūdauit iniquitas. refrigeſcet caritas multoꝝ. Et ex hoc efficiūtur homīes pigri ad bene oꝑandū. Un̄ in ꝓuer. ꝓpter friguspiger arare noluit. ideo mēdicabit eſtate. Ecōtra. Amor dei em̄ nunꝙͣ ē otioſus. Oꝑatur eīmagna ſi ē .i. oꝑari facit. Si operari rēnuit:amor nō eſt. Amor em̄ dei qui ē huic frigiditati ꝯͣrius: ꝯꝑatur igni qui nunꝙͣ dicit: ſufficit.Sic ignis diuini amoris ſemꝑ ad alia ſe extēbit. ¶ Quarto ē ꝑiculoſū tp̄s ꝓpter ſuꝑhabunbantiā humoris .i. voluptatū carnaliū. Undedr̄ in dicta aucͣte apl̓i. Voluptatuꝫ amatoresmagiſꝙͣ dei. Aptiſſime ꝯuenit huic tꝑi qd̓ diGen̄. vj. Omnis quippe caro corruꝑat viā ſuāEt cum tp̄s ſit p̄tioſiſſimum. nil p̄tioſius tꝑe:ait Bern̄. Sꝫ heu qꝛ hodie nil vilius reputat̉qd̓ vtiqꝫ reꝑari nō p̄t. Et tn̄ homines amittūtde ip̄o nōſoluꝫ horas et dies: ſꝫ ⁊ mēſes et annos. Un̄ cū quidā ſanctus homo quātuꝫ tꝑispixiſſet interrogaret̉. cum āmodo eſſet ſenex.Rn̄dit ille. Ego arbitror me. xx. annis vixiſſequia tantuꝫ vixi quātum ſeruiui deo .ſ. xx. annis. reſiduum reputo perdidiſſe.¶ Sexto eſt vitā preſens. §. vj.ꝑiculoſa valde. ꝓpter abſortionis ꝓpinquitatēpͣs. Periculi inferni inuenerūt me. Tēptatioē vita hoīs ſuꝑ terrā ẜm aliā trāſlatōem Iob.vj. In qͦcunqꝫ em̄ oꝑe tēptatio ſe offert. inclinamus ad veīale. ⁊ de veniali ad mortale. ſiueꝯmedēdo ſiue bibēdo. ſiue loquēdo. ſiue audiendo ſiue r̄ſpitiēdo Hieremias. Aors introiuit ꝑfeneſtras nr̄as .ſ. ſenſuū. Ꝙͣcitius at̄ qͥs labit̉in mortale. deſcēdit merito uſqꝫ ad portas īferni. Et quia ꝑ ſe exire nō p̄t. niſi manu diuinaextrahat̉ de luto fecis. ⁊ ꝯtinuo mori p̄t. iō eſtin magno ꝑiculo inferni. ¶ Periculū aūt maximū nr̄m ad īferos deſcendēdi on̄dit barlaaꝫad Ioſaphat regē ꝓut refert Io. damaſ. dīc eī.Qui delectatōnes mūdanas deſiderant. ⁊ aīasſuas fame veritatis perimūt. ſil̓es ſūt cuidamhoī. qui dū a facie vnicornis ne ab eo deuoraretur velociter fugeret. in quoddā magnumbaratꝝ cadere cepit. Duꝫ aūt caderet. manibꝰarbuſculā quandā apprehēdit. que erat in t̓raPedes v̓o ſuos in quadā baſi lubrica et inſtabili fixit. Reſpitiēs d̓o vidit duos mures vnūalbum et alium nigrum. inceſſanter radicemarbuſcule quā apprehenderat manu corrodentes. Et iam ꝓpe erat vt eam abſciderent. In fūdo autem baratri vidit draconē terribilē ſpirantem ignem. et aperto ore ip̄m deuorare cupientē. Super baſes v̓o vbi pedes tenebat. vidit quatuor aſpidū capita in̄ ꝓdeūtia. Eleuāsaūt oculos. vidit exiguū mellis de ramīs illiꝰarbuſcule ꝓcedentem. Oblituſqꝫ ꝑiculi in quovndiqꝫ poſitus erat: ſeip̄m dulcedini illiꝰ meli