¶ Capitulum¶ Sextum
emplum in vitiſpatꝝ. Oſtendit angelus hoīeslaborantes triplici fatuitate ſub his exēplis.Oſtendit em̄ quendā facienteꝫ ſibi faſciculū delignis. et cū pre grauedine n̄ poſſet illud ferre.adhuc alia ligna addebat. Secūdum. qͥ aquaꝫde puteo cū labore hauriebat multo. hauſtamfūdebat ſuꝑ terrā que abſorbebat̉ ab ea. Tertiū portantē trabem et cū vel cū ea intrare domū tenebat. eā ex trāſuerſo ſibip̄i ponēs obicēad nō valendū intrare. Sic pctor fatuus eſt.qꝛ dū habet multa grauia pct̄a eū onerātes. n̄minuit ea: ſed auget addendo alia. Secunduseſt qͥ laborat ſatis ꝓ gr̄e aque acqͥrenda ⁊ ꝑ incuriā amittit. Tertius ē qui ꝑ rigorē inobedientie et ſuꝑbie dult intrare in domum dei.¶ Sexto peccatū ē time §. vij.dū et fugiendū. qꝛ ſpoliat hoīem cūctis bonisſpūalibꝰ. ⁊ amaritudinē inducit. ⁊ anguſtioſūfacit. Ꝙ ſpoliatū ⁊ nudū v̓tutibꝰ faciat. on̄ditur Lu. j. dū dixit. b. maria. diuites .ſ. pct̄is dimiſit inanes. vacuos .ſ. bonis Tren̄. j. Manuꝫſuā .ſ. hoſtis diabolꝰ. vel pct̄m ad oīa deſiderabilia eiꝰ .i. p̄cioſa auferēda. In hꝰ figurā Iudicum. vj. hr̄. ꝙ ꝑ. vij. ānos veniebāt madianitein terra iſrl̓. poſtꝙͣ malū fecerāt ī ꝯſpectu dn̄ifilij iſrl̓. et cūcta vaſtabāt. et nihil oīno relinquebāt ad vitā ꝑtinēs. Sic demones pct̄oribus. malū faciētibꝰ et ſibi ẜuientibꝰ in. vij. peccatis mortalibꝰ faciūt. qꝛ ſpoliant aīam virtutibꝰ. nec relinquūt in ea aliqͥd ꝑtinēs ad vitam gr̄e vel glorie. ¶ Et q̄ bona auferat diabolus. magis ꝑticularit̓ on̄ditur ꝑ figurā inli. machab̓. qn̄ .ſ. anthiochus peſſimus tÿ rannus aſcēdit hirl̓m. et intrās in templū abſtulit oīa p̄cioſa eius inde. Anthiochus interp̄tatur ſilentiuꝫ pauꝑtatis. et ſignat diabolū ſeupct̄m. qui ſilet pauꝑtatem bonorū ſpūaliū. adquā aīam inducit. Intrat em̄ templū dei .ſ. corcū ſuꝑbia ꝯtemptus dei. Et aufert. vij. generabonoꝝ ſpūaliū ibi figurata. Primo quideꝫ altare aureuꝫ. qd̓ ſignat xp̄m dei ſapīam. cuiusguſtū pct̄or ꝑdit. Secūdo aufert candelabruꝫcū. vij. lucernis .i. gr̄am ſpūſſct̄i. cū. vij. doniseius vel bt̄itudinibꝰ. Tertō furat̉ menſā ꝓpoſitionis in qͣ ꝯtinue manebāt. xij. panes ꝓpoſitōnis. Et hec ē fides formata cum. xij. articulis.Quarto aufert de tēplo aīe cortinas ſeu vela d̓qͣtuor coloribꝰ. q̄ ſignāt qͣtuor v̓tutes cardinales. prudentiā. iuſticiā. fortitudinē ⁊ tꝑantiā.īmo vaſa templi et libatoria .i. in quibꝰ ſolidaponebātur. vt farina vel panis et hꝰ. Et ſigͣtꝑtinentia ad ſpem. que futurā bt̄itudinē facitplibare. Phialas qͦꝫ in quibꝰ ꝯtinebant̉ liqͥdavt binū. oleū. et hꝰ. et ſignant viſcera pietatisbt nō liqueſcat lacrimis ꝯpūctionis. deuotōiset cōpaſſionis. Aortariola etiā in quibꝰ aromata vt thus et thimiama redigebātur in puluerē. que ſūt meditatōes et affectōnes hūilitatis. quę ceteras v̓tutes humiliāt et qͣi in puluerem redigūt odorifeꝝ. dum humilia de ſe ſētit
btuoſus. Quinto vela ſeu cortinas de ſagis cilicinis .i. fructū ſeu opus pnīe ⁊ auſteritatis.Sexto ornamētū aureū .ſ. caritatis et coronep̄mia. Septīo aufert vaſa ꝯcupiſcibilia .i. oꝑafacta in gr̄a qͦ ad meritū dum morat̉ in pct̄ō.His bonis erat ſpoliatus ille pauꝑ. de quo diApoc̄. iij. Dicis qꝛ diues ſū ⁊ locupletatꝰ ⁊ nullius egeo. ⁊ neſcis qꝛ miſer es. pauꝑ. cecꝰ. ⁊ nubus. Ꝙ amaritudinē īducat pct̄m hēs Hiere.ij. vbi dn̄s dīc aīe peccatrici. Scito ⁊ vide quiamalū et amarū eſt tibi dereliquiſſe te deū tuūſ. ꝑ pct̄m. et timorē eius nō eſſe apud te. Malū quideꝫ ē qd̓ ē priuatō boni .ſ. v̓tutū. vt dictūeſt. Amaꝝ qꝛ inquietudinē ⁊ punctōem inducit. Un̄ ph̓s dicit. ꝙ om̄is malus implet̉ penitudine ꝓpter remorſū .ſ. ꝯſcīe Iſa. lvij. Cor impij quaſi mare qd̓ quieſcere nō p̄t Aug. in li.ꝯfeſſ. Iuſſiſti dn̄e et ſic. vt omnis inordinatusaīmus ip̄e ſibi pena ſit .i. ſpergit deus amaritudines ſuꝑ illicitas cupiditates Amb̓. O q̄magna ē amaritudo pct̄oꝝ meoꝝ. ꝓ qua tollēda fuit nccͣia amaritudo .ſ. paſſiōis ⁊ mortisxp̄i. ¶ Uerū tn̄ nutriti in pct̄is nō ſentiūt iſtāamaritudinē. qꝛ ſil̓es facti ſunt piſcibꝰ maris.qui ꝓpter aſſuetudinē nutrimēti ex aqua maris amara ſeu ſalſa extimāt aquā illā dulcē.Sil̓es etiā ſūt mulieri p̄gnanti. cui amara ſapiūt et ſuauia faſtidiūt. Sic qui ꝯceperūt dolorem et peꝑerunt iniquitatē: ponūt dulce inamaꝝ. amaꝝ in dulce. vt dr̄ Iſa. v. Et hoc ꝓpt̓palatū infectū febre pct̄i. Legit̉ ꝙ cū quidamfatuus audiret multū ꝯmēdare falconem dn̄iſui d̓ bonitate: occidit eū et ꝯmedit. Et cū plāgeret̉ ab amicis dn̄i et ꝯmēdaret̉ ab eis de bonitate. neſciētes quid actū eſſet de eo. dixit fatuus. Falſum eſt. qꝛ ego ꝯmedi euꝫ cū audirētantū ꝯmendare. putās eſſe ſuauiſſimū cibumſꝫ nunꝙͣ ꝯmedi amariores carnes. Sic hoīesfatui credentes inuenire multaꝫ dulcedinē inpct̄o: in fine īueniūt multā amaritudinē. Un̄legit̉ de quadā virgine que diu caſte vixerat. ⁊cū inſtigaretur a diabolo de luxuria ad experiendā delectatōnem eius maximā. et quidametiaꝫ viuens honeſte nimis familiarit̓ cuꝫ eaꝯuerſaret̉ etiā virgo. tēptatus et ip̄e ad experiendū hꝰ delectatōem. Demū victi a diaboloꝯmixti ſūt ſimul. Qua d̓lectatōe ex ꝑta. ad tātam amaritudinē deuenit. ꝙ virginitatē amiſiſſet. ꝓpter tāuilem et turpem ⁊ momētaneādelectatōnem. ꝙ p̄ amaritudine mortua eſt.¶ Septimo ⁊ vltimo pec. §. viij.catū facit hoīem mōſtruoſū ⁊ variū ſeu inſtabilē Tren̄. j. Peccatū peccauit hirl̓m ꝓptereaīſtabilis facta ē. Un̄ ⁊ chaÿm pꝰ pct̄m ait dn̄oEcce eicis me hodie a facie tua: vagꝰ ⁊ ꝓfugusero ſuꝑ terrā. Et poſtea dr̄ ꝙ poſuit dn̄s ſignūin caÿm. Et hoc fuiſſe dr̄ qꝛ erat tremulētꝰ ſeuꝑaliticꝰ. qd̓ ē qͥd mōſtruoſū. Un̄ ⁊ Au. in vl. li.d̓ ci. dei. narrat d̓ quabā matrona vidua. q̄ cūa filijs ſuis qͦs decē hēbat fuiſſet offēſa. ꝓpt̓ qd̓