Cxiiij.¶ Titulus
eſt ꝯͣria ſapientie. Sicut gͦ ſapiens ꝑmaximedr̄. qui bn̄ iudicat de vltimo fine homīs. ita ⁊ſtultus qui male iudicat et falſe de ip̄o vltimofine .ſ. deo. p̄ponēdo creaturā creatori. ⁊ bonūtꝑale eterno. ¶ Ex ſeptē on̄ditur pct̄or fatuꝰEx via. ex cura. ex menſa. ex domo ſua. ex pugna. ex gloria. ex oꝑe. ¶ Et pͥmo ex via. Poſui vos vt eatis: ait xp̄c. Et cū oꝑteat nos ambulare: Uel verſus hirl̓m ſuꝑnam. vel verſusbabilonē infernalē. et veritas q̄ mētiri nō p̄tdocuerit. que ſit via ducēs ad vtrāqꝫ ciuitatēhirl̓m plenā oībꝰ bonis. ⁊ babilonē plenā oībꝰmiſerijs: dicēs. Arta ē via que ducit ad vit āſ. via v̓tutū et pnīe. et pauci vadūt ꝑ eam. Etlata et ſpacioſa via que ducit ad mortē. et multi incedūt ꝑ eam .ſ. via vitiorū ⁊ voluptatum.Peccator ē ita ſtultus. ꝙ cuꝫ hēat eſſe certusde ſnīa iſta: eligit potius incedere ꝑ viā pct̄oꝝꝑ quā vt bos ad victimā ducit̉. videns multostalē viā amplecti. ꝙͣ cū modico labore in v̓tutibꝰ ſe exercere. Un̄ bene dr̄ ꝓuer .j. Sapīam ⁊doctrinā .i. ſapīe doctrinā xp̄i ſtulti deſpitiūt.Sꝫ in inferno poſiti dicūt. Nos inſenſati vitāilloꝝ .ſ. iuſtoꝝ aſꝑam extimabamus inſaniā.et finē eoꝝ ſine honore. Ecce qūo ꝯputati ſūtint̓ filios dei Sap̄. v. et nos vt fatui int̓ filiosdiaboli. ¶ Ex cura on̄dit̉ fatuitas pct̄oꝝ. Fatuus em̄ reputat̉ qui nullā curā ſui vel ſuorūhꝫ. Nec in infirmitatibꝰ ſuis ⁊ ſuoꝝ aliquā curam ꝑ ſe vel alios ad ſanandū adhibꝫ. q̄nīmofreneticus extra ſe moleſte r̄cipit curā hn̄tesſui ne pereat. Et vt dicit ÿſaias. Fatuꝰ fatualoquit̉. ꝯtumelias inferēs eis qui rep̄henduntvitā ſuā. Etſi curā ſui vel familie ⁊ ſuorū alicui ꝯmittit fatuo. qui nec curare nouit aliosnec ſeip̄m. Familiā filios ꝯmittit erudiendoslaſciuijs. Alexāder magnus ī pueritia ſub pedagogo leonide malis moribꝰ ībutus. in adoleſcētia et iuuētute illos dediſce̓ nequiuit. O qͣnta ſtulticia in p̄latis. qͦ ꝯmittūt curā animaꝝꝑſonis quibꝰ nō ꝯmitterēt pecuniā nec fortepomoꝝ ſportā Bern̄. Sic ſtulti extimatōꝫ demaximis mīmā. et de mīmis maximā curā gerūt. His ſil̓es cuidā fatuo ep̄o. qͦ ſolicitudineꝫmaiorē on̄dit de cuſtodia calati piroꝝ pleni.ꝙͣ de multitudine aīaꝝ ſui ep̄i. Cū em̄ ꝯtuliſſetcuidā ſuo nepotulo archidiaconatū. ⁊ pn̄tatūſibi fuiſſet caniſtꝝ ſuauiū piroꝝ: q̄rebat cogitās cui cōmēdaret vt ſalua fierēt. dixit dictusnepotulus archidiaconꝰ. Dn̄e mi ꝯmēda mihi. Cui ep̄s. Nō ꝯfido de te. male mihi cuſtodires. Quidā aūt mgr̄ ibi exiſtēs et familiaris:ait. O miſer q̄ fatuitas iſta. Cōmiſiſti infinitūnumeꝝ aīaꝝ. cui n̄ audes ꝯmitte̓ calatū pirorū. ¶ Tertō ex mēſa apparet ſtulticia vbi ſūtdiuerſi cibi ⁊ potus toxicati: ſꝫ melle vel zucaro ab extͣ liniti. ⁊ in baſis aureis ꝓpinati. Certe oīno fatuus eſſet q̄ tales cibos et potus ſibiꝑatos. et tales declaratos eſſe a fidedignis ꝓpt̓pulcritudinē baſoꝝ et dulcedinē ciboꝝ aliquēilloꝝ ꝯmederet. cū mors peſſima in̄ ꝓculdubio
ſit ſecutura ꝓuerb̓. j. Uſqꝫ quo ꝑuuli diligitisinfantiā. ⁊ ſtulti ea q̄ ſūt ſibi noxia ꝯcupiſcūtGreg. Quid inſanius ꝙͣ ꝓ modic a delectatōecarnis: eternis ſe obligare ſupplitijs. In hꝰ figurā hr̄ Exo. ꝙ quidaꝫ de ppl̓o iſrl̓ cū eſſent indeſerto. paſci māna ſuaui celeſti. appetētes delectatōnes ciboꝝ carniū. ignis ꝯſūpſit eos dūillos ꝯmediſſent. pͣs. Adhuc eſce eoꝝ erant inore ip̄oꝝ. ⁊ ira dei aſcēdit ſuꝑ eos ⁊cͣ. ¶ Quarto patꝫ fatuitas peccatoris ex domo ſua .ſ. mētis. qm̄ .ſ. ignem ponit ī ea. vn̄ ſe ⁊ om̄ia bonaſua cōſumat. ignē .ſ. carnalis delectatōnis īrevel inuidie vel alterius pct̄i. qui ꝯſumit in eovitā gr̄e ⁊ oīa bona virtutū Iob. xxxj. Igniseſt uſqꝫ ad ꝯſumptōem deuorās ⁊ om̄ia germina eradicās .ſ. bonoꝝ oꝑm. Sic ſardanapallꝰrex aſſirioꝝ totus effeminatus ⁊ laſciuijs deditus. cū vidit ciuitateꝫ ſuā obſeſſam ab exercitu et n̄ poſſet reſiſtere: ſeip̄m in domo ꝯbuſſitcuꝫ om̄ibꝰ ſuis rebꝰ p̄cioſis. Sil̓is eſt huiꝰ auiphenici. que antiqͣta multas radices aromaticas in nido colligit ⁊ ſeip̄am ꝯburit. ¶ Quinto qꝛ cū ſit poſitus in pugna ꝯtinua. qn̄ vt dicir Iob. vij. Malitia ē vitā hoīs ſuꝑ terrā. ꝓpt̓quod oꝑtet arma hr̄e. ẜm illud apl̓i ad ephe.Sumite armaturaꝫ dei vt poſſitis reſiſte aduerſus inſidias diaboli. Ita fatuus ē ꝙ ꝓijcitarma quibꝰ ſe poterat defēde̓. Un̄ ph̓ia boetio.Talia tibi arma ꝯtuleramus. que niſi pͥus abieciſſes nunꝙͣ victus fuiſſes. Uel eſt negligēs.qꝛ ꝑmittit latrones ſibi arma auferre. vn̄ poſit vulnerari. Suꝑbia furat̉ ei calcaria timoris mortis tꝑalis ⁊ eterne. ⁊ enſem timoris diuine iuſticie. et vulnerat ī oculis. Inuidia vulnerat in naribꝰ. ne odorem ꝓximi bonoꝝ ſuſtineat. ⁊ aufert ei loricā iuſticie. q̄ ꝯnectit ſimulmultos anulos .ſ. v̓tutes. Ira aufert ſcutuꝫ pacientie ⁊ vulnerat in auribꝰ. Pigritia aufertequū corꝑis. ne eo vtat̉ ad laborē et vulneratin pedibꝰ. Auaritia furat̉ lāceā miſcd̓ie ⁊ pietatis el̓aꝝ. ⁊ bulnerat in manibꝰ. Luxuria aufert et cingulū et brachas ꝯtinētie. ⁊ vulne ratin lūbis. Gula aufert galeam ſpei ſalutis perquā cuſtodiat caput rōnis. ¶ Sexto fatuitatem pct̄or oſtendit in gl̓a. ꝓ momētanea laude et gloriā eternā poſtponēs. Un̄ in numeroē quinqꝫ fatuaꝝ virginū. que accipiētes lampades ſuas. nō ſūpſerunt oleuꝫ in vaſis ſuis. q̄ideo excluſe ſūt a gloria nuptiaꝝ ſpōſi. vt habetur ꝑabolicę Mat. xxv. et exponit Aug. ſignare eos ⁊ eas. que etſi habeāt ī ſe integritatem quinqꝫ ſenſuū ꝯẜuando. quaſi virgines exhoc lucētes vt lampades. ꝑ exempla oꝑm exterioꝝ. tn̄ quia non hn̄t oleū in baſis .i. leticiamſpūalem. que exurgit in cordibꝰ ex pura intentione bonoꝝ oꝑm. vt .ſ. fiant ꝓpter deū: priuātur gloria eterna finalit̓. ¶ Septimo in oꝑaſua pct̄or on̄dit fatuitatē. quia .ſ. cum habeatmagnā ſarcinā pct̄oꝝ quā ferre nō p̄t. adhucaddit alia que plus onerent. ẜm illud Apoc̄.pltimo. Qui in ſordibꝰ ē ſordeſcat adhuc. Ex