¶ Decimuſquartus

¶ Titulusmerito ī hoīe timor ẜuil̓. Et que etiā ip̄i dānati vidētes .ſ. ꝑ exꝑientiā. turbabūt̉ timore horribili. ⁊ ī ſubitatōe inſꝑate ſalutis. p̄ anguſtiaſpūs gemētes ⁊ pnīam agētes: vt dicit̉ Sap̄.p. Si penitentia illoꝝ inutilis. Deſcēdant eigo ī infernū viuentes ait ꝓpheta .ſ. dum viuūtdeſcendant ad infernum. cōſiderando illas penas: et timendo penitentiam agant: et ip̄a erit fructuoſa.Primum eſt ergo loci ip̄ius qualitas.Secundum eſt penarum quantitasTercium eſt tortorum atrocitas.Quartum eſt animarum infelicitas.Quintum eſt corporum penalitas.Sextum diuine ire implacabilitas.Septimum omnis boni egeſtas.¶ Ꝙͣtum ad primuꝫ ſciendum: ꝙ ẜm diuerſanomina talis loci. que habentur ex ſacra ſcriptura. vel etiam ex libris gētiliū. cōprehēdūt̉horribiles ⁊ timende qualitates loci īfernalisPrimo .n. talis locus dicitur infernus qd̓ nomen eſt vſitatius alijs. Eccͣi. lj. Uita mea eratappropīquans in inferno deorſuꝫ. Dicit̉ autēſnfernus ab infra. quia eſt infra .i. ſubtus terraꝫ ī cētro eius. Unde ⁊ maxīe diſtans a celoIbi .n. eſt locus inferni quo ad ſitum. vt dicitur cōmuniter ⁊ creditur. Cū. n. Xp̄c ẜm articulū fidei deſcenderit in morte aīa eius ad īferos: ad lībum videlꝫ patrū. iuxta quē ꝙͣtuꝫad ſitū eſt purgatorium. et poſtea limibus paruulorum qͥ cū originali decedūt. Subhis oībus infra eſt locus damnatoruꝫ ẜm Tho. ⁊ alios in. iiij. Iſa. xxx. dicit̉. Uallis tophet preparata ē. ab heri. id eſt ab initio. a rege .ſ. deop̄parata. profūda ⁊ dilatata. Nutrimenta eꝰignis ⁊ ligna multa .ſ. peccata que ſecum portant homines. flatus dn̄i qͣi torrens ⁊ ſufflāsin illū. Flatus dn̄i et iuſticia ſua. Tophet interp̄tatur gehenna pauoris. ꝓpter hoc etiā .ſ.qꝛ in profundo loco dicitur abÿſſus. que importat voraginē. cuiꝰ fūdus nō videtur. Undelegio demonū que inuaſerat quēdā obuiāteꝫXp̄o. rogabat Ih̓m ne mitteret ī abÿſſū. id ēlocū inferni. ſꝫ ꝑmitte̓t eiecta ab obſeſſo ītrare in gregem porcorū vicinū loco. Qui ꝑmiſſiin illos. īgreſſi cū impetu in mare eos īmerſerūt Luce. viij. In vitiſpatrū legit̉. ꝙ cū beatMachariꝰ ꝑ heremū ambularet. īuenit caluariā homīs: quā v̓ga ſua tangēs. interrogauitquis in vita pn̄ti fuiſſet. Cui reſpondit ꝙ fuerat ſacerdos gentiliū in eo loco: adijciēs ꝙ qͣntū diſtabat celū a terra: tantuꝫ hēbat de igneſuꝑ caput ſuum cum alijs paganis. Et tātuntē ab infra ſub eo eſſet ignis ī quo cruciabāt̉mali xp̄iani ⁊ qͥ xp̄m negauerāt. Et ideo benedicitur Eccͣi .j. Profūdū abÿſſi. id eſt inferniquis dimēſus eſt? q. d. nullus niſi deus aut forte dÿabolus. Et ad hoc facit qd̓ legitur in li.de. vij. donis. videlꝫ. ꝙ cū qͥdā magiſter ānuatī face̓t ſolēne feſtum in natali beati Gartho

lomei apoſtoli: ob eiꝰ deuotōeꝫ ſingularē multos inuit ādo. celebrando. et p̄dicando: cū p̄dicaret intrauit eccl̓am ī ſpecie cuiuſdā ſpecioſiſſime ⁊ ornatiſſime domīe dÿabolus. ⁊ ſeditante oculos dicti magiſtri: qͥ ī eam oculos iaciēs. excitauit ꝯcupīam eius. Et finito ẜmōefecit eā inuitari cū alijs ad prandium: que cūalijs reſidens. nitebatur magis ac magis antmū ſuū accēdere in ſui amorem. Sꝫ bt̄s Bartholomeꝰ patronꝰ eiꝰ a ꝑiculo liberauit. Namin ſpecie ꝑegrini apparēs. portā domꝰ pulſās.rogauit vt amore ſancti Bartholomei introduceretur ad magiſtꝝ illū. Qd̓ cū non fieretdiſſuadēte domīa. miſit ei panē quē acciꝑe rēnuit: ſꝫ rogauit vt vel ſaltē ꝑ nūciū ſibi reſpōderet. quid eſſet maxime ꝓprium homī. Rn̄ditmagiſter ꝙ eēt riſibile. Sꝫ domīa illa adiecitꝙ magis ꝓpriū eſſet pct̄m. qꝛ homo cōcipiturnaſcit̉. ⁊ viuit cum eo. Rn̄dit ꝑegrinus ꝙ bene dixerat magiſter. Sed domīa melius. Propoſuit ⁊ ſecūdā queſtionē. interrogās qͥs eſſetlocꝰ vniꝰ pedis. vbi dn̄s in terra plura feciſſetmirabilia: Rn̄dit magiſter. ꝙ erat locꝰ vbi affixa fuit crux xp̄i. qn̄ oꝑatꝰ eſt ſalutē ī medioterre. Sꝫ dixit dn̄a. ꝙ nō illud erat. ſed facieshoīs ſiue caput ī quo qͣi ē minor mundꝰ. Apꝓbat apl̓us ſnīam domine. magis ꝙͣ magiſtriTerciā queſtōneꝫ ei facit. videlꝫ quātū diſtata ſūmo celi uſqꝫ ad profundū īferni. Cūqꝫ magiſter heſitaret ſuꝑ hac re. nec qͥd rn̄de̓ occurre̓t: rn̄dit dn̄a illa: id eſt dÿabolus. Aodo bn̄video ꝙ detegor. Ego hoc otiqꝫ bn̄ noui: qͥ dealtero ad alteꝝ deſcēdi. Et hoc oportet ꝙ tibinūc oſtendaꝫ. Et dÿabolꝰ cū magno ſonitū eteiulatū ī abÿſſū ſe p̄cipitauit. ⁊ ꝑegrinꝰ nuſqͣꝯparuit. Aliud ſimile legitur de Andrea apoſtolo. licet nō in totum. ¶ Secūdo dicit̉ talislocꝰ dānatoꝝ. caminus ignis. Math̓. xiij. Sicerit ī ꝯſumatōe ſcl̓i. Exibūt angeli. ⁊ ſeꝑabūtmalos de medio iuſtorū: et mittēt eos ī caminum ignis. In camino duo ꝯſiderant̉. Ignisad infra. et fumus ſupra obſcurus. propterignem dicitur gehenna. quaſi generans igneꝫvel generans ethnaꝫ. qͥ eſt mons ī ſicilia ignēeructās. Et interpretatur vallis triſticie. qꝛex cruciatu eius anima habet magnam triſticiam ⁊ dolorem. Cum .n. anima cōſiderat ſe detineri. ⁊ quaſi alligari a re infima. cuꝫ ip̄a ſitnobiliſſima: magna triſticia abſorbetur. Natural̓r .n. ignobile nō hēt virtutē in nobiliusſꝫ ecōtra. Sed vt inſtrumentū diuine iuſticieignis agit in animā damnati: nō conſumēdoſed affligendo ꝑ mobū detentōnis vel inflictōnis. Un̄ dominꝰ ꝑ Moyſen Deut̉. xxxij. Ignisſuccenſus eſt in furore meo: ⁊ ardebit uſqꝫ adinferni nouiſſima .i. vīdicta ſeu punitō pct̄oribꝰ hic incipiet multis modis cruciās pct̄oreset poſtea ī inferno plenior erit. Hic ignis (aitAugꝰ) miro mō ē grauis. excellit .n. omnempenā quā vnꝙͣ aliquis exꝑtus eſt ī vita iſta.