Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulusper libertatē rectitudinis. Et infra de ꝯditōnibꝰ malis effectibꝰ ſuꝑbie ait. Soli ruinecreſcit qd̓ edificāt. qui ante molē fabrice huīlitatis fundamēta ꝓcurant. ad quā .ſ. incitat timor. Qd̓ on̄dimus ab intimis ſi paucisin exterioribꝰ ꝓdamus. om̄ibꝰ em̄ apd̓ ſe ſuꝑba cogitatōe tumētibꝰ ineſt clamor in locutōeamaritudo in ſilentō. diſſolutō in leticia. Furor ī merore. inhoneſtas ī actu. Poneſtas inymagine. erectō in inceſſu. rancor in rn̄ſioneHorū mens ſemꝑ ē ad irrogādas ꝯtumeliasvalida. ad paciendū infirma. Ad obediēdumpigra. Ad laceſcēdos alios īportuna. Ad ea age̓ debet p̄ualet torpida. ad ea age̓ nondebet nec p̄ualet ꝑata. Nec ī eo ſponte noncupit. nullis admonitōibꝰ flectit̉. Ad hoc at̄qd̓ clam cupit q̄rit vt cogat̉: quia timet expoto ſuo vileſcere. optat vim in ſua volūtatepati. Et infra de remedijs ſuꝑbie. Qui de rebꝰtꝑalibꝰ ſuꝑbiunt. audiāt illud ÿſaie. Oīs carofenū. oīs gl̓ia eiꝰ qͣſi flos feni. Audiāt ſuꝑbiūt de ſpūalibꝰ qd̓ dicit̉ de facientibꝰ miracula Math̓. vij. Neſcio vos. Diſcedite a me oꝑarijiniqͥtatis. Audiāt qui ſuꝑbiunt de prelatōne.Rectorē te poſuerunt noli extolli. ſed eſto ſic̄vnus ex illis. Et illud Lu. xvj. Recorbare qͥarecepiſti bona in vita tua. Audiāt ſubditi ſuperbiētes ꝯͣ ſuos p̄latos. Obedite p̄poſitis veſtris ſubiace̓ eis ⁊cͣ. Et illud. Non eſt ꝯͣ nosmurmur iſtud. ſed ꝯtͣ dn̄m. Et illud apl̓i. quipt̄ati reſiſtit dei ordinatōni reſiſtit. Audiantſimul om̄s. Deus ſuperb̓ reſiſtit. huīlibꝰ autēdat grām ſuam. Et alubi. Quid ſuꝑbis terracinis. Contra huiꝰ languoris peſteꝫ. audiamom̄s qd̓ dn̄s dicit. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫhumilis corde. Ad hoc em̄ inuiſibil̓ dei filius. ſolū viſibilis ſꝫ etiā deſpectus apparuit: adhoc ꝯtumelias irriſiones paſſionū cruciatus tollerauit: vt ſuꝑbū eſſe hoīem doceret huīlis deꝰ. Quāta huīlitatis v̓tus eſtꝓpter quā ſolā veraciter edocēdā. is ſine extermīatōe magnꝰ ē. uſqꝫ ad paſſiōꝫ factꝰ ē paruus. Quia em̄ ortū nr̄e ꝑditōis ſe p̄buit dÿabolꝰ. inſtrumētū redēptōis nr̄e inuēta ē huilitas dei. Hoſtis eniꝫ nr̄ inter oīa ꝯditꝰ. videriſe ſuꝑ oīa voluit elatꝰ. Redēptor nr̄ magnusmanēs ſuper oīa. fieri inter oīa dignatus ēꝑuꝰ. Sꝫ magis elatōis rem detegimꝰ fūdamēta huīlitatis aperimꝰ: ſi breuiter dicamusqͥd mortis auctor quid vite ꝯditor dicat. Illeait. In celū ꝯſcendaꝫ. Iſte ꝑꝓph̓am inqͥt. Repleta ē malis aīa mea vita mea ī īferno appropinqͣuit. Ille dīc. Suꝑ aſtra dei exaltaboſoliū meū. Iſte ait hūano generi a ꝑadiſo expulſo. Ecce venio hītabo in medio tui. Illedīc ſedebo in mōte teſtamēti ī lateribꝰ aqͥlōisIſte ait. Ego ſum vermis. Ille dicit.Aſcendā ſuꝑ altitudinē nubiū ſimilis ero altiſſimo. Ille in forma dei eſſꝫ. rapinā arbitratꝰ ē eſſe ſe eqͣleꝫ deo. ſꝫ ſemetip̄m exinani

decimuſquartusuit formā ſerui accipiēs. Ille mēbra ſua dicit. Neſcio dn̄m iſrl̓ dimittā. Iſte ſe aitSi dixero qꝛ noui. ero ſimilis vob̓dax. Sꝫ ſcio eum ẜmonē eiꝰ ẜuo. Ille dicit.ea ſt̄ flumīa ego feci ea. Iſte b̓o. poſſūego a me facere quicꝙͣ. Ille oīa regna on̄dit:dicēs. Tibi dabo hec oīa. et qꝛ mihi tradita ſi cui voluero do illa. Iſte dicit. Sedere ad dextrā vel ſiniſtrā ē meū dare vobis ⁊cͣ. IlleEritis ſic̄ dij. Iſte dīc. ē vr̄m noſſe temꝑavel momēta ⁊cͣ. Iſte mēbra ſua dicit Nullūpratū ſit qd̓ ꝑtrāſeat luxuria vr̄a ⁊cͣ. Iſteaūt mēbris ſuis p̄nūciat: dicēs. Plorabitisflebitis vos ⁊cͣ. Ille nil aliud mētes ſibi ſubbitas docet ꝙͣ celſitudinis culmē appete̓. om̄iaeqͣlia mentis tumore trāſcende̓. Iſta ad ſputapalmas. colaphos. ſpineā coronā lanceaꝫ adcrucē mortē veniens. mēbra ſua mouet: dicans. Si qͥs mihi miniſtrat me ſequat̉. Quiaigr̄ mētes dn̄s regit huīliū. leuiathā rex dr̄ſuꝑboꝝ. apte ſcimꝰ qꝛ apertū ſignū reproboꝝſuꝑbia ē. econtͣ huīlitas electoꝝ. g quamquiſqꝫ hr̄e ꝯgnoſcit̉ .ſ. ſuꝑbiā vel huīlitatemſub rege militet inuenit̉. Qui igr̄ ſub regehuīlitatis militāt ſemꝑ pauidi vndiqꝫ circūſpecti. ꝯtra iacl̓a elatōis pugnāt. Hec oīa grego. in fi. triceſimiquarti moraliū. Ex qͥbꝰ patꝫquō iuſti timore vtūt̉ ī bonū. r̄probi ī malū. De timore ſeruili. Capitulum. V.Partū timoris genꝰ dr̄ſeruilis. ex eo hn̄s talē timoreꝫē ſil̓is ſeruo. Seruꝰ em̄ coīter facit qd̓ ſibi p̄cipit dn̄s. et cauet ſibiface̓ qd̓ ei diſpliceat. qͥa timet ne rep̄hēdaturne v̓beret̉: at̄ ex amore ſibi illud placeatEſt talis tior in illis cauēt ſibi a pct̄is. vl̓bona aliqͣ faciūt. ne ſcꝫ illa mala faciēdo velbona obmittēdo incidāt ī penas īfernales. qͣsaudier̄t aliqn̄ vel leger̄t gͣuiſſimas. Ul̓ etiāne talia mala faciēdo leges puniūt. illas penas a iudicibꝰ illatas ſuſtine̓ cogant̉. Un̄ dīcÿſido. in li. ethimologiaꝝ. fct̄e ſūt at̄ leges vteaꝝ metu hūana coerceat̉ audatia. et tuta ſitint̉ īprobos īnocētia: ī ip̄is īpijs formidatoſupplitō r̄frenet̉ audatia nocēdi cupiditas. īdecret̉. d. iiij. Innūera hoīcidia furta adulteria ꝑpetrarent̉. niſi pena mortis hmōipoſita hoīes r̄tineret. Hic itaqꝫ timorē. qꝛ abſtine̓ a mal̓ vtiqꝫ bonū ē. at̄ bonuꝫa deo. vn̄ a ſpūſct̄o ꝓcedit: ſꝫ ē ſpūſct̄o .i. grā. qꝛ diligit bonū ꝓpter ſe ex amoe̓ d̓iet ip̄iꝰ iuſticie. Vellet em̄ ſibi licere illud face̓qd̓ faceret. niſi penā timeret ſuſtine̓. et ideo ē vere bonus. Unde augꝰ. Qui ex timorefacit p̄ceptum: ſi bonū eſt qd̓ facit. tamēſicut debet: facit. Et poeta. Oderunt peccaremali fortitudine pene. Et de hoc timore ẜuiliintelligit̉ illud. j. Ioh̓. j. Timor ē ī caritateſcꝫ ẜuil̓. ſꝫ ꝑfecta caritas foras mittit timorē.