Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulusdecimuſquartus

inq̄ntuꝫ paſſio naturalis. habes plene ſuprain prima parte titulo. vj. c. x.De iſtis ſeptē modis ti­ .§. ij.moris in ſe ſūt pct̄m ad pͥmos motꝰ qͥanaturales: ſꝫ ad ſecūdos ſūt pct̄a vel meritaẜm in eis ratō negociat̉ dirigēdo eos ī malum vitij. vel ī bonū v̓tutis. Hētur in ſacͣ ſcriptura. ab vltimo inchoando eſt tremordīc ÿſai. poſſedit tremor ypocritas in p̄ſenti detegūtur eoꝝ fallatīe. in morte ꝯſcīaremordēte. in dānatōe inferni vbi dr̄ eſſe fletus ſtridor dentiū Math̓. xiij. eſt effectꝰ tremoris. In bonuꝫ dr̄ de tremore ꝑÿſaiā. Suꝑquē reqͥeſcet ſpūs meꝰ. niſi ſuꝑ huīlem qͥetūtremētē ẜmōes meos. Et de Io. bapt. canitur xp̄m baptizauit. Baptiſta cōtremuit necaudet tange̓ ſct̄m dei vertice̓. ſꝫ clamat tremore ſct̄ifica me ſaluator. De agonia dicit̉Luce. xxij. de xp̄o. factꝰ ī agonia ꝓlixiꝰ orabatin ita ſenſitiua eiꝰ ext̓rita eſt timore mortisſibi pn̄tate. factꝰ eſt ſudor eiꝰ. ſicut gutte ſāguinis decurrētis in terrā. Sꝫ ratōi timorē illum ſubſtrauit: dicēs. Non qd̓ ego volo .ſ. ẜminſtinctū naturalē ſenſualē horrēt mortē.ſꝫ ſicut tu. Un̄ ſurgēs ab or̄one fugit. ſedobuiā ꝓceſſit ꝓditori. Ad hāc agoniaꝫ veniēsſuſanna vxor ioachim. duo illi ſenes inueterati dieꝝ maloꝝ ſollicitabāt ad adulterium eis ꝑpetrāduꝫ. ꝯminādo ei ſi aſſentiret. diffamatōꝫ et mortē ait. Anguſtie mihiſūt vndiqꝫ. qͥd eligā ignoro. Si hoc egeromors .ſ. aīe mihi ē. Si egero. effugiammanꝰ vr̄as .ſ. qͥa me accuſabitis. Et ſubito inhac agonia poſita ſubſtrauit timorē infamie mortis ratōni: dicēs. Uerū tn̄ meliꝰ mihi eſtabſqꝫ oꝑe .ſ. pct̄i incide̓ in manꝰ vr̄as. ꝙͣ delinq̄re in ꝯſpectu dei mei Dan̄. xiij. Sicqꝫ exclamauit ſuccurſū. Et licꝫ ille ſenes incuſaſſent.deꝰ mirabilit̉ liberauit a morte. vt ibi patꝫIn illa agonia poſite alie mulieres qͣs p̄dictiſenes incitabāt ad malū. ſubmiſerūt ratōꝫ timori .ſ. aſſentiēdo ill̓ ne diffamarēt accuſarit eas timēdo. Un̄ eis dixit daniel qn̄ examinauit. Sic faciebatis filiabꝰ iſrl̓. et ille timentes loq̄bant̉ vobiſcū .ſ. aſſentiētes ꝯcupiſcentijs vr̄is. De ſtupore dr̄ de iudeoꝝ ppl̓o velaīa peccatrice. Hiere. v. Stupor et mirabiliafacta ſūt ī te .i. ea que ſūt cauſa ſtuporis .ſ. intua duricia ex acceptis bn̄ficijs. in punitōe tuis maleficijs. Et ꝓut ī malū accipit̉. eccl̓iaſtes. vij. dr̄. ſapias plus ꝙͣ neceſſe ē. ne obſtupeſcas .i. ita curioſe te habeas inueſtigādo. vt ex ÿmaginatōne inſolitoꝝ deficias aperitate. Et iob. xij. Adducit dn̄s cōſiliariosin ſtultū finē iudices in ſtuporē. vt neſciantꝓuide̓. In bonū at̄ ſumit̉ Luc. v. vbi dr̄ de petro poſtꝙͣ cepit vno iactu retiū ml̓titudinemcopioſā piſciū. ita vt īplerent̉ ambe nauicule.Stupor circūdederat ī captura piſciuꝫ. Et

xp̄c ei dixit. Noli time̓ ⁊cͣ. De admiratōnedr̄. j. Ioh̓. xiij. Nolite mirari ſi odit vos md̓sita .ſ. vt timore mūdialiū ꝑſecutōnū deficiatisa fide. Et Apoc̄. xvij. Ip̄e ioh̓. dīc ſe miratū fuiſſe magͣ admiratōe. vidit illā mulierē ſedētem ſuꝑ beſtiā coccineā hn̄tem capita. vij. etcornua. x. babilonē dictaꝫ. aſcenſura erat deabiſſo et ibi in interitū et mirabant̉ oēs īhītātes terrā. vidētes beſtiā erat et ē ⁊cͣ. Etde pilato xp̄c ei rn̄deret ad ea ſibi falſo obiciebant̉ a iudeis. dr̄ Math̓. xxvij. mirabat̉ p̄ſes de eiꝰ tacit̉ nitate. qͣi dep̄hendēs innocentiā pacīaꝫ eiꝰ decernēs bimittēdum.Sꝫ audiuit iudeos: dicētes. Si hūc dimittis es amicꝰ ceſaris. tūc magis timuit Io.xx. timuit diſplice̓ imperatori t̓reno ꝓpterea dedit iniquam ſnīam. De verecūdia eterubeſcētia freq̄nt̓ ſumūt̉ alteꝝ altero. licet differāt vt dictū ē ambro. ait. Ue recūdiaingenuos ꝓdit natales. d. lxxxvj. ſatis pͣs.Tota die verecūdia mea corā me ē .ſ. de ꝯmiſſis pct̄is. Et iob. Si erubui pct̄a mea ī ꝯſpectu ppl̓i ꝯfiteri. qd̓ intelligendū ē de his publica ſūt. in iuditō dicēda. Erubeſcētia qͥdeꝫē timor de turpi ꝯmittēdo. Uerecūdia de ꝯmiſſo vt dictū ē. Cum igr̄ qͥs ita erubeſcit de aliqͦbono oꝑe faciēdo. timēs irrideri vel minꝰ r̄putari bonꝰ vel ſapiēs. vt ꝓpter hoc bonū ip̄m dimittat vtiqꝫ peccat. Sic multi erubeſcūt videri face̓ ꝯfeſſiōeꝫ. Uel interrogare ignorāt.addiſce̓. vel p̄dicare vel rep̄hende̓ debēt. vl̓dice̓ in ꝯfeſſiōe integre pct̄a turpia et hmōi.Cōtra qͦs dr̄ Luc. ix. Qui me erubuerit ſermones meos. hūc filiꝰ hoīs erubeſcit corā angelis dei. Et augꝰ. de pe. di. v. c. j. Caueat peccator ne verecūdia ductꝰ diuidat ꝯfeſſiōꝫ. hocem̄ ē ad ÿpocriſim tendere ſemꝑ venia care̓Ecōtra de his erubeſcūt peccare dr̄ Hiere. iij. frons meretͣcis facta ē tibi. erubeſce̓ neſciſti. Et iteꝝ. Cōfeſſiōe ſūt ꝯfuſi erubeſce̓neſcier̄t. Hinc bern̄. in ẜmone. Omīa inſaniahoīm: pubet ſordes abſterge̓. pudet ꝯͣhere:pudet ablui .ſ. ꝯfeſſiōeꝫ. pubet īquinareAbſtergit̉ caliga ꝯtēnit̉ aīa. Multū at̄ valetverecundia in cōfeſſione. ſi tn̄ habeatur principaliter reſpectꝰ ad dei offenſam. tm̄ adreſpectū ꝑſone audiētis. Un̄ et qͣnto ꝑſone adcuiꝰ ꝯſpectū magis erubeſcit ꝯfitet̉: tāto maiorē inde fructuꝫ ꝯſequitur. ſe ipſum vincendoad totū exprimendū. Unde augꝰ. de pe. diſ. v.c. j. ait. Qm̄ erubeſcentia magna eſt pena. fitdignus venia qui xp̄o erubeſcit ſcꝫ confitendo pct̄a. De ſegnitie idem eſt pigricia.propter quā quis tradat vel ſe ſubtrahit abopere bono: timendo laborem nimium. vel deficientiam in eo: cōmuniter in defectū vitijſumit̉. Un̄ et Math̓. xxv. dicit̉ de ſeruo malo pigro qui talentum ſibi cōmiſſum ad negociandum expoſuit exercitō. timēs ne illudꝑderet condēnatus fuit. nec acceptata ē excu-