¶ Titulus¶ Decimuſquartus

molendā ne eleuet̉. ita mola īferior retinet neī vnū deſcendat ⁊ pereat. Un̄ figurat ſpem. Timor gͦ dn̄i deprimit mentē ne in bonis oꝑbꝰ q̄facit eleuet̉: et de ſe p̄ſumat. Et ſpes ſubleuat:ne deſꝑatōne in infernū cadat. Non gͦ iſta duoſunt alteri locanda: ſꝫ ſemꝑ ſecū poſſidēda. Un̄⁊ Grego. dicit. ꝙ penitēs mouet̉ int̓ timorē etſpeꝫ. Nec eſt ꝯͣ qd̓ ait Boeciꝰ de ph̓ica ꝯſolatōeſcꝫ pelle timorē ſpēqꝫ fugato. loquit̉ em̄ de ſpevano: ⁊ timore inordinato. Itē hꝰ figurā habet̉Gen̄. xij. ꝙ abraham tetēdit tabernaculū ſuū⁊ habitauit. habēs ab oriente bethel: ⁊ ab occidente haÿ. Et figurat ꝙ hō iuſtꝰ dꝫ timorē hr̄ein ꝓſꝑis et ſpem ī aduerſis. bethel em̄ īterp̄tat̉domꝰ vel habitaculū dei: ⁊ ſignat patriā ſuꝑnāquā qͥs debꝫ ꝯtemplari ī aduerſis ad ſpem habendā vt roboret̉. Haÿ īterp̄tat̉ vitā valliuꝫpl̓ abiſſus: ⁊ ſignat vita pct̄oꝝ ⁊ abiſſus infernū q̄ quis debet recogitare in ꝓſꝑis ne eleuet̉in ſuꝑbi am: ſꝫ timeat futurū iudiciū ⁊ īfernū¶ Quarto īducimur ad timorē dn̄i ex creatura vniuerſali. Sicut oīa īuitant nos ad amādū deū: qꝛ oīa ſūt facta ī obſequiū nr̄m: ſicutbeneficiū īuitat bn̄ficiatū ad diligendū benefactorē. ita ⁊ oīa creata īducūt nos ad timendūeū. Celū ⁊ terra īquit Augꝰ. in li. ꝯfeſſionū: etoīa q̄ in eis ſūt. mihi vndiqꝫ clamāt ⁊ clamarenō ceſſant: vt amem te dn̄e: qꝛ cū bonū ſit qd̓oīa appetūt ⁊ amant ẜm ph̓m. ⁊ omīs creatura bona ē. nec aliūde hꝫ ſuā bonitatē niſi a deoprima cauſa oīm. Omīs autē virtꝰ et bonitascuiuſcūqꝫ effectꝰ ſit ī ſua cauſa ⁊ ꝑfectiori mō:qꝛ nemo dat qd̓ nō habet. ⁊ potior ē cauſa effectu. ideo omīs bonitas ⁊ ꝑfectio ē ī deo. ⁊ hinccreature indicādo nob̓ ſūmā dei bonitatem adamandū eū ſuꝑ oīa īuitant. ⁊ ꝑ ꝯſequēs ad timendū. Nam oīs amās eſt timens: ⁊ quāto qͥsplus amat aliqͦd: tātoplꝰ timet illud amitte̓: vtpatꝫ de ſub̓a tēꝑali: ⁊ filijs: ⁊ alijs rebꝰ: ſic ut gͦīuitant creature ad amandū ꝓpter ſuā īmenſābonitatē. ita ⁊ timendū ne eū offendamꝰ ⁊ amittamꝰ tam infinitū bonū. Inuitāt etiā ꝑ aliummodū ad timendū deū creature: qꝛ oīa elementa ⁊ q̄ in eis ſunt. punita ſūt in pct̄o p̄mi hoīs.ꝓpter qd̓ dixit deꝰ ei. Maledicta terra ī oꝑe tuoſpinas et tribulos germīabit tibi Gen̄. iij. Etmulta aīalia bruta facta ſint nociua homini:pl̓ rebellia ꝓpter pct̄m. ⁊ fructus terre minusboni. Nec etiā tantā lucē ⁊ ꝓfectū ex corꝑibusceleſtibꝰ habemꝰ. Si gͦ ꝓpter offenſam dei etiāpunita ſūt q̄ nō peccauerūt: quātomagis debꝫqͦs deū timere ne offendat iam ſeuerū mali vitorē. Inducūt etiā ad timendū qꝛ ip̄e deꝰ vt dr̄Sap̄. v. Armabit creaturā ad vltionē inimicorū eius. Et cū omnia paueant ⁊ obediāt ad nutū eius. multomagis homo hoc debet agere: qͥplus recepit ⁊ ratōne fulcit̉. Und̓ angelus clamabat omībus gentibꝰ: dicēs. Timete dn̄m etadorate eū: qui fecit celū ⁊ terrā: ⁊ oīa que ī eisſunt. Apocl̓. xiiij. ¶ Quīto ex oꝑatōne ſuꝑna-

turali .ſ. miraculoꝝ pͣs. Turbabunt̉ gentes .ſ.ad penitentiā ⁊ timebūt qui habitāt terminosa ſignis tuis .ſ. uſqꝫ ad habitātes: uſqꝫ in extremis terre. Cū em̄ viderent homīes fieri operaque nullus hoīm face̓ pt̄. nec dij gentiū demonia: nec tota virtꝰ nature create .ſ. cecos illūinari. demones effugari. mortuos ſuſcitari. corꝑa celeſtia a ſolito curſu īmutari ad petitōneꝫioſue ⁊ ezechie: varias infirmitates ſubito curari. Ip̄i etiā reges terre vidētes ſic admiratiſunt. turbati ad penitentiā. cōmoti ſūt ab infidelitate ad fidē. tremor app̄hendit eos ad venerandū ⁊ colendū: ⁊ ad timendū tantā maieſtatē q̄ p̄dicabat̉. a ſanctis q̄ īuocabat̉ in cuiꝰ virtute totū agebat̉. Cū em̄ illi qui nauigabāt cūiona tempeſtate ī mari orta. ſolū circa nauimeoꝝ: poſt miſſionē eiꝰ in mare vt iuſſerat. mare ſedatū: fluctꝰ miteſcere: timuerūt deū verū:vt ſcribit̉ Ione. j. c. Cum vidiſſet rex dariꝰ danielem ꝓphetā miſſuꝫ ī lacū leonū: qꝛ veꝝ deūceli adorabat illeſum ꝑmāſiſſe: nec ab eis ī minimo leſum. timuit ip̄m deū ac publice mandauit. paueant omnes deū daniel̓ ⁊ cōtremiſcantquia ip̄e verus deus qui liberauit danieīeꝫ ⁊cͣ.Dan. vj. c. Xp̄o ih̓u dn̄o nr̄o cuius miraculaſunt: vt ait Criſoꝰ. pelagus īmenſum reſuſcitāte adoleſcentem filium vidue. accepit om̄s preſentes ibi timor: ⁊ magnificabant deum. Lucevij. videntes turbe ꝑaliticū ſanatū timētes glorificauerūt deum. Math. ix. Sed ⁊ centurio etqͥ cū eo erāt gentiles in paſſiōe xp̄i: viſo t̄ remotu: ⁊ his que fiebant. timuerunt valde: dicētesUere filius dei erat iſte. Math. xxij. Quis enarret miracula omnia: ¶ Sexto inducit ad timorem domini multiplex punitio eius. Iere. ij.Arguet te malitia tua et paulopoſt. Scito etvide: quia malum eſt tibi et amarum te dereliquiſſe deum tuū: et timorem eius nō eſſe apudte. Deut̓o. v. Deum tuū timebis. Et infra neqn̄ iraſcatur furor eius contra te: ⁊ auferat tede terra. Eccl̓i. j. Unus em̄ eſt altinimus omnipotēs rex potens ⁊ metuendꝰ nimis. Quis em̄non timeat ꝯſiderādo ꝙͣterribiliter flagellauitpeccatores? Angelos ſuꝑbientes de celo p̄cipitauit in infernum: et in demones cōmutauit:primos ꝑentes de ꝑadiſo terreſtri ꝓpter inobedientiam expulit. genus humanū ꝓpter luxuriam diluuio ꝑdidit. Sogdomitas combuſtosigne ⁊ ſulphure ſubuertit. Iſrahelitas peccantes incredulitate ⁊ murmure in heremo ꝓſtrauit. dauid ꝓpter inanē gloriā: ⁊ ppl̓m ſuum ꝓpt̓coniurationem cum abſalone contra eū. peſteꝑcuſſit. lx. milia in triduo infectione illa ꝑemptis. Ezechiā ꝓpter ingratitudinē vſqꝫ ad mortē infirmū reddidit. Et ſic de alijs. Et ideo merito ſct̄i clamāt. Apocl̓. xv. Mirabilia ſūt oꝑatua dn̄e qͥs te nō timebit? Et Gregoꝰ. Si place̓deo veracit̉ cupimꝰ. poſtꝙͣ ſubegimus ꝑuerſa.etiam in nobis bene geſta timeamus. ¶ Septimo ⁊ vltimo ad timorē inducit vtilitas copi