¶ Citulus¶ Ouodecimus

accipi duplicit̓. vno mō ꝙͣtū ad p̄ꝑationeꝫ aī⁊ ſic eſt virtꝰ nō alia a caritate. Et iſto modoxp̄c fuit pauꝑrimꝰ ſr̄ oēs. etiā Ioh̓. bap. Aliomō pt̄ accipi ẜm effectū exteriorē .i. carētiaꝫreꝝ. Et ſic nō ē eſſentialr̄ v̓tꝰ. ſꝫ inſtrumētuꝫvalde accomodū ad ꝑfectōꝫ virtutis. ⁊ ſic xp̄cnō fuit pauꝑior Ioh̓e. Sꝫ hoc ē aduertēdū ꝙbonitas ī inſtr̄o nō attēdit̉ ẜm quātitateꝫ inſtrumēti. ſꝫ ẜm ꝓportionē ad finē. ſic̄ pꝫ ī medicina. Et iō nō oportuit ꝙ xp̄c ſūmā pauꝑtatē aſſume̓t ꝙͣtum ad effectū exteriorē. alio.quin nec debuiſſet hr̄e victū et veſtituꝫ: ſed ꝙhr̄et pauꝑtateꝫ magis cōgruētē fini nr̄e redēptōis. Ip̄e em̄ qͥ ꝓ ſalute hoīm venerat et cōuerſari cū eis hēbat. vn̄ ſic̄ ſūpſit abſtinētiaꝫnō ſūmā vt Ioh̓. bapt. ſed ꝯformē cōi vite honeſte: ita et pauꝑtatē mediocrem hn̄s .ſ. cumapl̓is ī cōi mobilia. qͥ modꝰ nō ht̄ aliqͥd viſcoſitatis. vt hr̄e immobilia. nec anxietatis plurimū vt nō hr̄e ī cōi vel ꝑticl̓ari: mō declarato. Et cū dr̄. Niſi qͥs renūciauerit oībꝰ q̄ poſſidet nō pt̄ meꝰ eſſe diſcipulꝰ Luce. xiiij. xp̄c gͦoībꝰ renūciauit ī ꝓp̓o et cōi. nō ſeqͥt̉. Nā et qͥcūqꝫ renūciat ſcl̓o vt oēs religioſi qͥ affectu eteffectu abdicāt ꝓpͥetati. dicūt̉ vere renūciareoībꝰ: et tn̄ licite aliqui hn̄t nōſolū mobilia incōi. vt p̄dicatores: ſed et̄ immobilia in cōi. vtoēs moachi. Nec maioris ꝑfectōis ē renūciare oībꝰ ī ꝓpͥo ⁊ ī cōi. vt mīores faciūt: ꝙͣ r̄nūciare oībꝰ ī ꝓp̓o ſolū. ſꝫ nō ī cōi. vt ꝓbatū eſt ſupͣin. vj. articulo. licꝫ ſit artior renunciatio.¶ Quarto pōt argui ꝯtͣ. §. xxvj.ex ml̓tis aucͣtibꝰ. canonis ⁊ ſct̄oꝝ. vt illd̓ At̄.xix. Ecce nos r̄liqͥmꝰ oīa. gͦ ī ꝓpͥo ⁊ ī cōi. Et illd̓At̄. viij. filiꝰ hoīs nō ht̄ vbi ca. ſu. re. Et pͣs. īeiꝰ ꝑſōa. Ego mēdicꝰ ſū et pauꝑ. Et Aug. Oīaꝯtēpſit xp̄c t̓rena md̓i: vt ꝯtēnēda eē mōſtraret. Et Euſebiꝰ ſr̄ At̄. dīc apl̓os fuiſſe extreme pauꝑtatis. Et Piero. Si vis eē ꝑfct̄ꝰ nihilhēas p̄ter xp̄m. Et ſr̄ illd̓ At̄. xvij. qn̄ inuentū ſtaterē in ore piſcis Petrꝰ ad mādatū xp̄iſoluit tributū. cū aliūde nō hr̄et. dicit Hiero.ꝙ tāte dn̄s fuit pauꝑtatis. ꝙ nō hēbat vn̄ ſolue̓t t̓butū. Etſi obijciat̉: ait ip̄e. de loculis qͦsferebat Iudas. hendebimꝰ ꝙ reputabat nefasid qd̓ portabat ī loculis ꝓ pauꝑibꝰ ī ſuos vſusꝯuerte̓. Et multe alie aucͣtes poſſent induci.¶ Ad has rn̄det̉. Ad illaꝫ. Ecce nos reliqͥmoīa. veꝝ ē. qꝛ ī ꝓp̓o renūciauer̄t ⁊ reliq̄rūt oīaAd ſcd̓aꝫ. Utiqꝫ ꝯcedimꝰ. ꝙ filiꝰ hoīs nō hūitvbi caput reclinaret .i. domū. ſꝫ ꝑ hoc nō tollit̉. ſi nō habuit īmobilia. qͥn habuerit mobilia ī cōi. Ad t̓cium. Utiqꝫ pauꝑ fuit xp̄c. paꝝhn̄s ⁊ mēdicꝰ. ab alijs petēs elÿas. Sed ⁊ mēdic ātes dicūt̉ et ſt̄ frēs p̄dicatores. et tn̄ licitehn̄t mobilia in cōi. Ad aucͣtes ſct̄oꝝ ſi milleeſſent pt̄ rn̄deri vno v̓bo. Omēs em̄ aucͣtes q̄dicūt ꝙ interdixit eis oīa. vel ꝙ renūciauer̄toībꝰ: vel ſūt intelligēde ꝙͣtū ad modū habēdi

ſ. ꝙ nō habebāt in ꝓp̓o: vel ꝙͣtum ad curam puidēdi et vt amouerēt ſuꝑflua. Cōtempſit .n.xp̄c: ẜm Aug. oīa mūdi. quia ī ꝓp̓o: naꝫ q̄ habētur in cōi. nō dicūt̉ mūdi ſed dei: q̄ at̄ ī ꝓp̄omūdi dici pn̄t. fuer̄t apl̓i extreme pauꝑtatiscōgruentis tn̄ fini. et hoc eſt hr̄e tm̄ ī cōi ⁊ adneceſſitateꝫ. nō ad ſuꝑfluitatem mobilia. Abillud Piero. Nihil habeat p̄ter xp̄m. intelligipōt. vel in ꝓpͥo. Nam religioſus verus nil hredicit̉. licet monaſteriū ſuū multa habeat etiāimmobilia: vel intelligit̉ qͦ ad affectum inordinatū. Ad illud de tributo reſpōdetur. ꝙ xp̄oaliqua offerebantur ſibi ꝓ ſuis et apoſtolorneceſſitatibus. aliqua vt pauperibus diſtribuenda: ſicut etiam hodie fit ī religioſis quibus plura bant̉ et committūtur diſpenſādaEt vtraqꝫ portabat Iudas ī loculis. aliquid d̓his que data erāt eis ad vſū eoꝝ. etſi eſſꝫ quepauꝑibus eſſent diſtribuēda. Sed nō ſequit̉ꝙ ſi tunc nō erat ī loculis aliquid ī vſus ſuoscōuertēdum. ꝙ nūꝙͣ fuiſſet. immo exp̄ſſe patꝫꝙ al̓s erant talia. Nam cū iuerunt in ſicharad emēdū cibos: Ioh̓. .iiij. vtiqꝫ de loculis receperūt illā pecuniā et pro vſu xp̄i et diſcipulorū ip̄oꝝ. Et ſic etiaꝫ quod Petrꝰ dixit Act̉.iiij. Argentū et aurum nō eſt mihi. nō ſequit̉ꝙ ſi tunc ſecum nō habebat quin al̓s potuiſſet habere in cōmuni. Et mulieres que dicūt̉miniſtraſſe xp̄o ⁊ diſcipl̓is de facultatibꝰ ſuisnō ſequit̉ ꝙ ſemꝑ hoc fuit. ſed tūc ip̄i nec etiāin cōmuni habebāt: ſic viuentibus in cōmūialiquando eis deficiūt etiam mobilia ꝓ aliqtempore. vnde ſibi procurāt per diuerſos modos. Nec enim mulieres forte continue ſecuteſunt eum.¶ Octauus articl̓s ē. §. xxvij.Utrū ſit hereticū aſſerere. ꝙ xp̄c et apl̓i nihilhabuerūt ī communi. Sed qꝛ de materia hereſis ſatis habetur in ſcd̓a ꝑte titulo vlt̄. ideobreuiſſime hic expedietur. ¶ Sciendū igit̉ ꝙad hoc vt quis ꝓprie dicatur hereticus quatuor requirūtur. Primū eſt error ī intellectuita ꝙ male ſentiat de veritate. Un̄ Augꝰ. dīc.ꝙ hereticꝰ eſt qui falſas opiniones gignit velſequit̉. Licet enim fornicans vel furans agatꝯtra veritateꝫ. que dicit nō mechandum necfurādum: non tn̄ eſt hereticus. niſi extimarettalia eſſe licita et pertinaciter. Et ratio eſt. qꝛnō habet errorem in intellectu exquo ſcit eſſemala. ¶ Secūdū qd̓ requirit̉ ad hereſim. eſtꝙ talis error ſit circa ea que ꝑtinēt ad fibe. vl̓ꝯͣ veritateꝫ determinatōis eccl̓e: in his q̄ ꝑcinēt ad fidē et bonos mores ⁊ nccͣia ad ꝯſecutionē vite eterne. Si em̄ eēt error ī his q̄ nonſūt nccͣia ad ſalute. vt ꝙ ſol ſit minor t̓ra. velal̓s ꝯcl̓ones ph̓icas vel geomet̉cales n̄ ꝑtinētes ad fidē. ibi nō ē hēreẜ vl̓ error ꝑicl̓oſꝰ ſaluti. Et qꝛ det̓mīatō dubioꝝ c̓ca fidē vl̓ ſacramſcpͥturā ſpectat ad eccl̓aꝫ ⁊ p̄cipue ad ſummū