¶ Capitulum¶ Octauum

Thomas. iij. ꝑte. q. l. art̉. iiij. dicit ꝙ mors ꝓuenit ex ſeꝑatione anime a corꝑe. Cum igit̉ aīaxp̄i a corꝑe fuerit ſeꝑata. igitur xp̄c mortuusfuit. gͦ non fuit homo: ſꝫ homo mortuus. Magiſter aūt credidit. ꝙ ſiue ſint ꝯiūcta anima ⁊corpus ſiue non. aliud ē homo qd̓ ē falſū. quiavt dicit tho. pͥma ꝑte. q. lxxv. ar. iiij. Illud eſthomo qd̓ oꝑationes hominis oꝑatur. Cū igit̉ſentire ſit oꝑatio hominis. et in triduo n̄ fuitſentire. igit̉ n̄ fuit hō in illo triduo. ¶ Nonusarticulus. ꝙ ſacramēta veteris legis nullo mōiuſtificabāt. etiam ex caritate facta. di. j. qͣrti ſnīarum. Sct̄s tho. ibidē dicit. Abſurdū eſtꝙ labores ſanctoꝝ in hꝰ ſacramentis deo accepti non fuerint. et ꝙ opus virtutis poſſit eſſenō meritoriū. et iō tenetur cōmuniter. ꝙ vſuseoꝝ meritorius eē poterit. ſi ex caritate factūfuiſſet. Aliqui tn̄ excuſant mgr̄m: dicētes. ꝙintellexe̓it de oꝑe oꝑato. licꝫ oꝑatio ex caritate facta meritoria eſſet. ¶ Decimus articulꝰ.ꝙ baptizati baptiſmo iohānis. nō ponētes ibiſpem. n̄ rebaptizabāt̉. diſ. ij. eiuſdem. Sāctustho. ibidem dicit. ꝙ opinio mgr̄i videt̉ fuiſſe. ꝙqui referebāt iohannis baptiſmū ad xp̄m. exgr̄a xp̄i et baptiſmo iohānis fiebat quaſi vnūquid. et ideo nō indigebāt niſi manuū impoſitione ad ſuſceptionē ſpūſſancti. Sed qꝛ ſacr̄anoue legis ex oꝑe oꝑato efficatiā habēt. Ideovidetur ꝙ ſpes et fides illius qui baptiſmumſuſcipit. nihil faciat ad ſacramētum. ꝙͣuis poſſit face̓ ad rem ſacramenti impediendam velꝓmouendam. vn̄ neceſſe erat baptiſmo xp̄i baptizari. maxime qꝛ in iohannis baptiſmo forma debita baptiſmi non erat. vnde oportebatiterari. quia hoc eſt generale in omnibꝰ ſacramentis. cū deficit aliquid quod ē de ſub̓a ſacr̄iEt ꝯfirmatur dicto Aug. ſuꝑ Ioh̓. omelia. v.dicētis. Qui baptizati ſunt baptiſmo Ioh̓is:n̄ eis ſufficit ¶ Undecimus articulus. ꝙ deuspotuit ꝯmunicare potentiā creandi creaturedi. v. eiuſdem. Sāctus tho. ibidem dicit. ꝙ potentia creandi. creature ꝯmunicari nō p̄t. qꝛip̄am traheret vltra ſuam ſpēm. Nam cū creatio ſit opus infinite potentie: creature cōmunicari nō p̄t. cū ip̄a ſit infinita. Item creatoridebetur latria: ſed hoc nō p̄t creature cōicari.gͦ nec creare. ¶ Duodecimus articulus. ꝙ heretici preciſi. ſciſmatici ſuſpenſi et degradati.ꝯſecrare non pn̄t. di. xiij. Sāctus tho. ibidem⁊. iij. ꝑte. q. lxxxij. ar. vij. dicit. ꝙ om̄e illud qd̓ꝑ ꝯſecratōeꝫ dat̉: eſt ꝑpetuū. Iō ſic baptiſmꝰqui ꝑ ꝯſecratōem dat̉ nunꝙͣ amittit̉. qͣntumcūqꝫ aliqͥs in hereſim labatur. vel ſciſma.excōicationē. ita nec ſacerdotalis ordo aliquomodo amitti p̄t. vt Aug. dicit ad ꝑmenianū. ⁊qꝛ pt̄as ꝯſecrandi ordinē ſacerdotalē ꝯſequit̉Ideo heretici ⁊ ceteri qui in articulo ponunt̉ꝯſecrant. ꝙͣuis ad ſuā ꝑnitiem. dūmodo ſeruetur debita forma et materia. ¶ Tredecimꝰ ar.ꝙ maritus ſponſe alicuius. ꝑ ꝯſenſuꝫ de pn̄ti.

quam tn̄ non ꝯgnouiſſet: bigamus vocat̉. etad ſacros ordines promoueri nōͣ p̄t. di. xxvij.Sāctus tho. ibidē dicit. ꝙ bigamia cauſat irregularitatē inꝙͣtum tollit ꝑfectā ſignificatūnem mr̄imonij. q̄ ꝯſiſtit in ꝯiūctione animoꝝque fit ꝑ ꝯſenſum. ⁊ in ꝯiūctione corꝑm. et iōrōne vtriuſqꝫ oportet eſſe bigamiā que irregularitatē facit. vn̄ ꝑ decretalē innocentij abrogat̉ ei qd̓ dicit mgr̄ in lr̄a. videlicꝫ. ꝙ ſolusꝯſēſus ꝑ verba de pn̄ti ſufficit ad irregularitatē inducendaꝫ. ¶ Decimuſquartus arti. ꝙꝯgnoſcens ſpōſe legittime ſororē. poſtremo n̄p̄t vxori debitū reddere. di. xxxiiij. Sct̄s Tho.ibidē dicit. ꝙ vxor nō debet puniri pct̄o viri. gͦbir tenet̉ reddere debitū vxori petenti. Sꝫ magiſter ſaluat̉. qꝛ intenbit reddere debitū .i. carnalē copulam qͣ priuatus eſt qͣntum eſt ex ꝑteſui. ꝙͣuis vxori ius ſuum remaneat ⁊cͣ.In decretis quedā ponit. §. j.grānus auctor libri q̄ nō tenētur. Quedā aliaa ꝯcilijs vel ſūmis pontificibꝰ edita. q̄ ſunt reuocata ſeu īmutata ꝑ ꝯſuetudinē generalē cōtrariaꝫ et abrogata. Nā ꝙ aliqͣ ſint abrogataꝑ ꝯͣriam ꝯſuetudinē. patet exemplū de ieiunioqͣdrageſime. qd̓ a clericis debe̓t inchoari īmediate poſt ſexageſimā. vt fuit ſtatutū a pr̄ibꝰ.vt hr̄ di. iiij. Statuimus cū duobꝰ. c. ſeqͥntibꝰ.Et tn̄ ꝯͣrium ſeruat̉. qꝛ ꝯmunit̉ cl̓ici ſecl̓aresinchoant qͣdrageſimaꝫ. qn̄ et laici. nec in hocdicūtur peccare. vt aſſerit̉. diſ. e. §. vl. ¶ Diesrogationū an̄ aſcenſionē erant in p̄cepto qͦ adceſſatōeꝫ ab oꝑbꝰ. vt pꝫ de ꝯſe. di. iij. ꝓnuntiādū. Et quo ad ieiuniū vt hr̄ di. e. c. rogatōnes.Licet glo. dicat ibi eſſe exhortatōnem ꝯſilij. n̄p̄ceptum. Sꝫ ꝯſuetudo eſt in ꝯtrariū. quo adceſſatōnem ab oꝑbꝰ et ieiuniū. Nec ꝑ hoc dicūt doctores homines peccare. Idē de ebdomada ſancta et ebdomāda paſche. qͥ erāt ī p̄ceptoquo ad ceſſatiōꝫ ab oꝑibus. vt ptꝫ de ꝯſe. d. iij.ꝓnūtiandū. Sed ꝯſuetudo ē in ꝯtrariū nec dicunt̉ hoīes eē trāſgreſſores. Itē diſ. lxxiij. agit̉de lrīs dimiſſorijs q̄ dabāt̉ ab epīs clericis ſuis qͥ ad aliā dioceſim trāſire volebāt ad offitiādū. et hoc ſub certa forma cuꝫ lr̄is grecis q̄ ibiponit̉. Sꝫ dicit glo. ꝙ hoc abijt in diſſuetudinē. et iō illa diſtincto legit̉ raro in ſcolis. Tn̄ꝙͣuis forma illa nō ſeruet̉. ſeruanduꝫ tn̄ illudqd̓ tradit̉ diſ. lxxij .ſ. ꝙ clericus alteriꝰ dioceſisnō recipiat̉ ad offitiandū ī alia dioceſi ſn̄ lrīsdimiſſorijs ſui ep̄i. q̄ teſtimoniū r̄ddāt de eiusorbinatōne ⁊ conuerſatōe ⁊ licētia. Et qꝛ iſtudmale obſeruat̉ et non ſine pct̄o ideo multa inconuenientia ſequūt̉. vt indiſtīcte ſcelerati ſugiētes iudicē ſuū admittant̉ ad offitia. qꝛ nōcognoſcunt̉. ¶ Item. xxij. q. v. Poneſtū habetur ꝙ iuramentū ī iuditō fiat a ieiunis. Et ī c.decreuit dicit̉. ꝙ ī xl. in aduētu. in diebꝰ dn̄icisnon exigātur vel exhibeātur iuramēta ſcilicetſolēnia. vt ī iuditō ⁊ huiꝰ. Et vtꝝqꝫ ē abrogatūper contrariā ꝯſuetudinē. vt etiā dīc glo. ibi.