¶ Capitulum¶ Septimum
quartā. manifeſte ꝓteſtans ꝙ nulla res ē queſit pater et filius et ſpūſſanctus. ꝙͣuis ꝯcedatꝙ pater et filius et ſpūſſanctus ſint vna eſſentia. vna ſub̓a. vna natura. Unitatē huius necverā et ꝓpriam: ſed quaſi collectiuā et ſimilitudinariā eſſe fatetur. quēadmodū dicūtur multi hoīes vnus ppl̓s. et multi fideles vna eccl̓iaEt infra. Nos aūt inquit Innocētius tertius.ſacro approbāte ꝯcilio: credimus ⁊ ꝯfitemurpna cuꝫ petro .ſ. p̄fato. ꝙ vna quedā ſūma reseſt. incōprehēſibilis quidem ⁊ ineffabilis. pr̄ ⁊filius eſt ſpūſſāctus. tres ſimul ꝑſone. ac ſigillatim quelibet earūdem. et iō in deo ſolūmodotrinitas eſt. nō quaternitas. qꝛ quelibet triuꝫꝑſonaꝝ eſt illa res .ſ. ſub̓a. eſſentia ſeu naturadiuina. que ſola eſt vniuerſoꝝ pͥncipiū. p̄terꝙͣaliud inueniri n̄ p̄t. et illa res nec generās necgenita. nec ꝓcedēs: ſꝫ eſt pr̄ qui generat. filiusqui gignit̉. ſpūſſct̄s qui ꝓcedit. vt diſtinctōesſint in ꝑſonis vnitas in natura. Nec ē hec vnitas in diuinis ſicut in hūanis. vt dicebat ioachim. Nam cū xp̄c ait de fidelibꝰ vt ſint vnumſicut et nos vnū ſumus. Prima ē vnitas caritatis. in grā hec ē fideliū. Secūda q̄ eſt in ꝑſonis diuinis eſt vnitas ÿdēptitatis in natura.quēadmodum et alubi ip̄a veritas ait. Eſtotevos ꝑfecti ſicut et pr̄ veſter celeſtis ꝑfectus ēi. eſtote ꝑfecti ꝑfectōne gr̄e. ſicut pr̄ eſt ꝑfectꝰꝑfectione nature. Vt heretica gͦ dāpnat̉ ſnīaioachim. nō tn̄ ipſe hereticus iudicat̉. qꝛ oīaſcripta ſua ſuppoſuit iuditō eccl̓ie corrigēda.¶ Reprobat̉ etiā doctrina impij amalrici vtheretica et inſana. Extra. de ſū. tri. ⁊ fi. catho.dānamus. Huiꝰ errores ibi nō ponūtur: ſꝫ reperi ī aliquo libello fuiſſe tales. videlꝫ. ꝙ ÿdeein mēte diuina creāt et creātur. Secundus ꝙdr̄ deus finis oīm. ꝓ eo ꝙ om̄ia ſūt reuerſuraad ip̄m in vnū indiuiduū īmutabile et firmū.Tertius ꝙ deus nō videt̉ in ſe: ſꝫ in creaturisſicut lumē niſi in aere. Quartus ꝙ ſi adā nonpeccaſſet: n̄ fuiſſet diſtinctō ſexus: ſꝫ fuiſſꝫ ml̓tiplicatō hoīm ſicut angeloꝝ. Quītus. ꝙ ꝯſtitutus in caritate: nullū pctm̄ ꝯmittit̉. ¶ Itēextͣ. d̓ heret̓. deſcribunt̉ quedā ſecte he̓ticoꝝ ⁊reprobant̉. Dicit em̄ ibi Greg. ix. Excōicamet anathematizamus vniuerſos hereticos. gazaros. paterenos. pauꝑes de lugbuno. paſſaginos. ioſeppinos. arualdiſtas. ſperoniſtas ⁊ alios qͥbuſcūqꝫ noībus cenſeāt̉. faciēs q̄dē hn̄tesdiuerſas. caudas tn̄ adinuicē colligatas quiade vanitate ꝓcedūt ī idip̄m. Pauꝑes de lugdunō habebāt plures errores. Et inter ceteros.ꝙ in nullo caſu licet iurare etiā dicendo veritatē. Item ꝙ nō licet etiā iudici occidere male factorē. Item ꝙ nō p̄t bonus ſaluari tenēdofidem romane eccl̓ie. Item ꝙ malus ſacerdosnō p̄t ꝯſecrare. Item ꝙ eccl̓ia defecit tꝑe ſilueſtri. Et plures alij errores. Et in. c. ad abolenbā dicit lutius tertius. Uniuerſos qui d̓ ſacr̄ocorporis et ſanguinis xp̄i vel de baptiſmo vel
pct̄oꝝ ꝯfeſſione aut de mr̄imonio aut alijs eccleſiaſticis ſacr̄is aliter ſentire aut docere nōmetuūt. ꝙͣ ſacro ſancta romana eccl̓ia p̄dicat⁊ obẜuat. vinculo ꝑpetui anathematis īnodamus. Ubi nota ẜm tho. in. iiij. ꝙ licet grānusin decretis de pe. di. j. in fi. Et mgr̄ ſen. in. iiij.mouētes q̄ſtionē. Utꝝ ꝯfeſſio vocalis pct̄orūq̄ fit ſacerdoti in ſacr̄o pnīe. ſit nccͣia ad ſalutem. vel ſuffitiat ſola ꝯtritō. ponāt opi. ꝓ ⁊ ꝯͣ.inducētes rōnes. demū dimittētes inſolutā etin arbitrio legētis. Tn̄ poſtꝙͣ eſt decretuꝫ pereccl̓iam ⁊ mādatū ꝯfeſſionē debere fieri ſacerdoti ꝓprio ānuatī. extͣ. de pe. et re. oīs. ꝑtinacit̓tene̓ nūc ꝙ n̄ ſit nccͣia ꝯfeſſio vocal̓: eēt he̓ticūIn libro ſexto decretaliū. §. iijext. de ſū. tri. et fi. catho. c. j. dānat̉ error dicētium ſpm̄ ſct̄m ꝓcedere a pr̄e ⁊ filio vt a duobꝰpͥncipijs ⁊ duabꝰ ſpiratōnibꝰ. Et dr̄ ibi. Fideli⁊ deuota ꝓfeſſione fatemur. ꝙ ſpūſſct̄s eternalit̓ ꝓcedit ex pr̄e et filio. n̄ tanꝙͣ ex duobꝰ pͥncipijs: ſꝫ ex vno pͥncipio. n̄ duabꝰ inſpiratōnibꝰ:ſꝫ vnica ſpiratōne. Ad idem dīc mgr̄. j. ſen. diſ.xix. fatendū ē pr̄em et filiū vnū pͥncipiū eē adſpm̄ ſct̄m. n̄ duo pͥncipia. Et ſicut pr̄ ⁊ filius ēvnū pͥncipiū qͦ ad ſpm̄ ſct̄m. ita pr̄ et filius etſpūſſct̄s vnū pͥncipiū qͦ ad creaturā omnē formādā vel reformādā ¶ Reprobat̉ hic ⁊ errorantiquus grecoꝝ. dicentiū ſpm̄ ſct̄m ꝓcedere apr̄e: ſꝫ nō a filio. cuius ꝯͣriū hr̄ in ſimbolo vbidr̄. Qui ex pr̄e filioqꝫ ꝓcedit. Et didimus dīc.magnus doctor grecoꝝ d̓ ꝯſe. di. v. ſaluator. Etmulti alij doctores antiqͥ ⁊ ſācti grecoꝝ. et inducit mgr̄ ſen. in. j. Precipue baſilius magnꝰad euoniū. hoc errore dānabili ⁊ hereſi detētiſūt greci ānis ſexcētis ⁊ vltͣ qͦtidie magis deficiētes in ſapīa in potentia tꝑali et in ꝓbitatevite. Et poſtꝙͣ ſeꝑauer̄t ſe ab obedīa ⁊ fide rōmane eccl̓ie. ſtatuētes papā ⁊ imꝑauer̄t. nūc̄aliqͥs in eis claruit miracl̓is. ⁊ merito. qꝛ deqͥ ē auctor miraculoꝝ n̄ vult falſitatē eoꝝ ⁊ hēſim oꝑbꝰ ſuis miraculoꝝ approbare. Demumāno dn̄i Accccxxxviij. in ꝯcilio generali celebrato florētie. ſub Eugenio papa. iiij. in ꝯſiſtorio publico. in ꝯuētu ſācte marie nouelle. veniētes doctores grecoꝝ de ꝑtibꝰ ſuis cū imꝑatore ſuo et pōtifice ſuo. diſputata mat̓ia hꝰ int̓grecos ⁊ latīos nr̄os. ꝑ fidelē interp̄tem vtriuſqꝫ lingue. Arguēte mgr̄o Io. d̓ mōte nigro. ordinis p̄dicatoꝝ. ⁊ rn̄dēte quodā maxīo doctoregrecoꝝ ep̄o epheſino. ꝯuicti ſt̄ greci ex librisdoc. ſuoꝝ ꝑmaxīe baſilij d̓ errore ſuo. vn̄ demūr̄ducti ad veritatē fidei. ꝯfeſſi ſūt nobiſcū ſpm̄ſanctum ꝓcedere a patre ⁊ filio. vt dicitur inſimbolo.¶ Inclemen. de ſum. tri. §. iiij.et fi. ca. damnātur aliqͥ errores. Primo videlꝫdicentiū ꝙ aīa rōnalis nō ē forma corꝑis humani ꝑ ſe ⁊ īmediate. Secūdo dicētiū ꝙ xp̄c n̄erat mortuus qn̄ d̓ latere eius ꝑforato exiuit