¶ Capitulū¶ Secundum

doctorū gimnaſia probata et vera. fateamuroportet. in ꝑte intellectiua tāꝙͣ in ſublimiorifaſtigio: culmen felicitatis viatori poſſibilisex ꝓprijs naturalibus cōſequēde certiꝰ obuerſari. Sic lego ī Geneſis principio. felicē Adāpoſitū ī ꝑadiſo vt oꝑaret̉ .ſ. ſpeculādo vtiqꝫ n̄quālibet creaturā ſiſtēs ī ea: ſꝫ ſic ex tota mole tēdens in deū. vt nōſolum clamaret. qd̓ iaꝫꝑ fidē inſpiratā tenebat. Unus gͦ princeps. ſꝫvltra ꝓgreſſus noſceret attributa. ⁊ forſitannotiones. illud apl̓icum ꝓbaturꝰ. Inuiſibilia dei. a creatura per ea que facta ſūt intellecta cōſpiciūtur. Mirabiliter gͦ ⁊ copioſiſſimeſacra ſcriptura de om̄ibꝰ illuminat. Un̄ Aug.qui priꝰ ip̄ius velatū vilipēdebat aſpectū. pꝰmodū intellectus ſui detecta caligine. ad Uoluſianū ſcribens: dicebat de ea. Tāta eſt latinoꝝ ꝓfunditas lrāꝝ. vt in eis quottidie ꝓficerem. ſi eas ſolas ab ineunte puericia uſqꝫ addecrepitā ſenectutē. maxīo otio. ſūmo ſtudio.meliori ingenio. conarer addiſcere. In quibꝰlatet altitudo ſapīe: vt ī nouiſſimis. acutiſſimis. fragrātiſſimis. cupiditate diſcēdi hoc ꝯtingat. qd̓ eadē ſcriptura quodam loco habꝫ.Cum cōſumauerit hō. tūc incipiet. Ideꝫ ī lib.de doctrina xp̄iana. Quicquid homo extͣ didicerit. ſi noxiū eſt. h̓ damnat̉. Si vtile eſt. hicinuenitur. Et cū ibi quiſqꝫ inuenerit oīa quevtiliter alubi didicit. multohabūdantiꝰ inueniet ī ea. q̄ nuſꝙͣ alubi inueīre potuit. Hiere.cui prius ptꝰ lrās Cÿceronis ẜmo hmōi horrebat incultꝰ. verberatus ab angelo ⁊ illuīatus: aiebat. Si iuxta Paulū apl̓m xp̄c ē deipirtus ⁊ dei ſapīa: ignorātia ſcripturaꝝ ē igͦrantia xp̄i. di. xxxviij. Et in multis. c. ꝑ totū.Hinc ⁊ Grego. ī moral̓. Sacra ſcriptura oēsſcīas locutōis ſue more trāſcēdit: qꝛ ī vno eodemqꝫ ẜmōe. dū narrat geſtū ꝓdit miſteriū.Et ſicut ſapientes miſterijs exercet: ſic ſuꝑficie ſimplices refouet. Habet em̄ ī publico vn̄paruulos nutriat ⁊ ſeruat: in ſecreto vn̄ mētes ſublimiū admiratione ſuſpendat. ¶ Uerūqꝛ aliqui huic vere aſſertioni obſiſtūt. aſſerētes voluntatem ⁊ actus eiꝰ intellectiue potētie cum operatōibꝰ eiꝰ anteferri: cōtra qͦs bellat ſct̄s doctor in. iij. ꝯͣ gētiles. cū palma etiā:ſi hoc eſſꝫ veꝝ. nulla ſcriptura iā docet recteamare. et voluntatem ī om̄ibꝰ dirigere ſicutſacra doctrina. vt patet in libris ſapiētialibꝰ.p̄cipue Salomonis. Un̄ Hiero. ad Demetriadem. Diuinas ſcpͥturas ſepiꝰ lege. immo nuꝙͣ manibꝰ tuis ſacra lectio deponat̉. Scio inſcripturis diuinis ꝑ qͣs ſolas dei potes cognoſcere voluntatem. prohiberi quēdaꝫ. p̄cipi qͥdam. ꝯcedi quedam. ſuaderi nōnulla. Prohibent̉ mala. p̄cipiunt̉ bona. ꝯcedūt̉ media. ꝑſuadēt̉ ꝑfct̄a. Ad idē Criẜ. ſuꝑ Math̓. In ſcripturis ſacris ignorās inuenit qͥd diſcat: cōtumax qͥd timeat. Laborās p̄mia: puſillanimismediocris iuſtīe cibos: qͥ etſi pinguem nō fa-

ciūt aīaꝫ. mori tn̄ nō ꝑmittunt. Qui aūt magni animi eſt: inuenit ibi ſpirituales eſcas. q̄ducant eū ꝓpe ad angeloꝝ naturam. Qui v̓oeſt a diabolo vulneratꝰ. inuenit ſibi cibos medicinales ⁊ ſalutem ꝑ pn̄iaꝫ. Itē Hugo in lib.de aīa ait. Nihil ī hac vita dulciꝰ ſentit̉. nihilauidiꝰ ſumitur. nil ita mēteꝫ ab amore mūdiſeꝑat. nil ita ꝯtra temptatōnes animū roborat. nil ita hoīeꝫ excitat et adiuuat ad omneopus. et ad om̄em laborem. ſicut ſtudiū ſacreſcripture. Hec gͦ doctrina. et illuminat intellectum. et inflammat affectum. Un̄ Iſido. inli. de ſūmo bono. Lectio ſanctaꝝ ſcripturarūgeminū confert donum. quia mentis intellectum erudit. ⁊ a mūdi banitatibus abſtractūhominē ad dei amorem ꝑducit. Quid gͦ ꝓdeſtin mūdanis ꝓficere doctrinis ⁊ inaneſcere indiuinis. cāduca ſequi figmenta. ⁊ celeſtia faſtidire: Hec oīa Ioh̓es dn̄ici vbi ſupͣ. Ad hocfacit qd̓ ait Areſtotel̓. in lib. de vegetabilibꝰ.Tria ſūt: vt ait Empedocles. in tota reꝝ varietate precipua .ſ. nobilis affluentie cōtemptus. future felicitatis appetitus. et mētis illuſtratio: quorum primo nihil honeſtiꝰ. ſecūdo nihil feliciꝰ. Tercio ad amboꝝ adeptioneꝫnihil efficacius. Sed nulla doctrina ita illuſtrat.¶ Exigitur aūt ad noti/ .§. iiij.tiā huiꝰ ſacre doctrine humilitas. Un̄ ſubdit.Intellectum bat paruulis .ſ. ꝓpria extimatōne. Et hoc eſt quod ait xp̄c Math̓. xj. Abſcondiſti hec a ſapientibꝰ et prudentibꝰ .ſ. ẜm ſeculum ſapiētibꝰ quo ad ſciētias naturales: prudentibus quo ad morales. Et reuelaſti ꝑuul̓.ſ. humilibꝰ. Ut em̄ dicit Gregor̄. Nullū maiꝰobſtaculū veritati ſicut ſuperbia. Et Otholomeus ait. ꝙ inter ſapientes ille ſapientior.qui et humilior. Et in ꝓuerbijs. Ubi humilitas et ſapientia. Et quia autores ſcientiaruꝫſeculariū. fuerunt ſuꝑbi. vt patꝫ ad Roma. j.Dicentes ſe ſapiētes ſtulti facti ſunt. ī multiserrantes. Et hinc eſt. ꝙ ſcientia inflat ab inflatis tradita. Sed caritas. qua incalueruntautores ſacrorū librorum. cum expoſitionibꝰeoꝝ ſanctis doctoribꝰ. edificat: fundamētumiaciens in humilitate ad omneꝫ veritatē. Etſic deus emittit fontes virtutum in cōuallibꝰhumilitatis. Hinc ⁊ Petrus damianus. Platonem latētis neceſſe ſecreta rimāteꝫ reſpuo.planetarum circulis metas: aſtrorūqꝫ meatibus calculos affigenteꝫ. cuncta etiam ſperici orbis climata radio diſtinguentē Pictagoram ꝑuipendo. Nichomachum quoqꝫ tritūephemeridibꝰ digitos abdico. Euclidem perplexis geometricaliū figurarū ſtudijs incuruumqꝫ declino. Cūctos ſane rethores. cū ſuiscoloribꝰ ⁊ entimematibus indiſtincte p̄tereo.Oēs dialeticos cū ſuis ſillogiſmis et ſophiſticis cauillatiōibꝰ indignos hac qōne decerno.