Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Decimus Titulus

ſua confiteri. et a quibꝰ oporteat cauē. In ordine ſacro exercet̉ donū conſilij. ip̄m hn̄tesſeruāt conſiliū caſtitatis. et alijs .ſ. ppl̓o habētconſulere de his que expediūt ſaluti animarūſuarū. donū ītellectus docet vtunt̉ ſacr̄o mr̄imonij. quantā rem ſpiritualē ſignificet: vtvtāt̉ eo ſic equus mulꝰ qͥbus eſt intellct̄ꝰ:ſꝫ ad prolē ſuſcipiendā. vel fornicatōꝫ vitādāin ſe vel conſorte. Per ſacramētū extreme vnctōis. preparat̉ aīa magis ac magis ad fontēſapiētie. vt r̄licto affct̄u pn̄tis vite. quēadmo ceruꝰ deſide̓t ad fontes aqͣrū et̓ne ſapīe. De diſtīctōibꝰ donorū ſpūſ ſct̄i. a v̓tutibꝰ īfuſis: de ncc̄itate eoꝝ et ꝯnexiōe. Capi. ſecūdūOna ſpirituſſācti ſuntdiſtīcta realit̓ a virtutibꝰ īfuſis.neceſſaria ſūt omīa ad ſalutē. ſūtquidā hītus aīme. Cōnexa ſūt adiuicē. ita vnū pōt haberi ſn̄ alio. Septeꝫſūt et non plura nec pautiora. Dignitas eoꝝattendit̉ ſcd̓m enumeratōnem. incipiēdo tn̄ aſuperioribꝰ .ſ. a ſapīa. In prīa remanēt ī bt̄is.Et ꝯparādo ea v̓tutibus. nobiliora et ꝑfectiora ſūt cardīalibꝰ. Sꝫ īferiora theologicis v̓tutibus. Hec omīa ſcd̓m tho. pͥma ſcd̓e. q. lxviij. Ꝙͣtum ad primum ponit. §. jtho. vbi ſupͣ varias ſuꝑ hoc opiniones. Aliquiem̄ dixerūt dona non diſtinguūt̉ a virtutibꝰſed virtutes dicunt̉ inqͣtū perfitiūt hoīem adbn̄ oꝑandum. Dona aūt inqͣtū a deo cauſant̉tales hītus. Alij v̓o dixerūt ī hoc differre v̓tutes a donis: qꝛ dona ꝑfitiūt libeꝝ arbitriū ẜmqd̓ facl̓tas roīs. ſꝫ v̓tutes ꝑfitiūt libeꝝ arbitriūſcd̓m qd̓ ē facultas volūtatis. Tercij dixer̄tdona differūt in hoc a virtutibꝰ: qꝛ v̓tutes ꝑficiūt hoīem ad bn̄ operandū. ſed dona ad reſiſtendū tēptationibꝰ. Quarti poſuer̄t ī hoc eſſedr̄aꝫ īter ea: qꝛ v̓tutes perfitiūt hominē ad br̄operandū ſimplicit̓. ſed dona ad hoc ordinant̉vt ea conformemur xp̄o. p̄cipue ꝙͣtuꝫ ad ea paſſus eſt. Sed om̄s iſtas opiniones reprobat tho. pͥma ſcd̓e. q. lxviij. arti. j. rōnem aſſignās reprobatōis. ibi. potes videre. Et ponitip̄e quintū modū dicēdi quomō differāt. Dīoem̄ ad diſtinguendū dona a virtutibꝰ. debemus ſequi modū loquēdi ſacre ſcripture. intradūtur nobis ſub noīe donoꝝ: ſꝫ ſub nomine ſpirituū. Dr̄ em̄ Iſa. xj. Requieſcet ſuꝑ ſpūs dn̄i. Spūs ſapīe ⁊cͣ. Ex quibꝰ nob̓ manifeſte datur intelligi. iſta dona ſeptē enumerātur ibi. ẜm ſunt in nobis ab inſpiratōediuina. Inſpiratio aūt ſignat quādā motōemab exteriori. Eſt em̄ ꝯſiderandū in homineeſt duplex principium motiuū. Unū interiusqd̓ eſt. Aliud exterius qd̓ eſt deus vt dictūeſt. Et etiā ph̓s hoc dicit in. c. de bona fortunaManifeſtum eſt aūt omne qd̓ mouet̉ oꝫ eſſeꝓportionatū motori. et hec eſt ꝑfectio mobilisinꝙͣtum mobilis diſpoſitio qua diſponitur ad

hoc bn̄ moueatur a ſuo motore. Quāto em̄motor ē altior. tanto neceſſe ē mobile ei ꝓportionet̉ ꝑfectiori diſpoſitionē. Sicut videmꝰꝑfectius oꝫ diſcipulū eſſe diſpoſitū ad capien altiorē doctrinā a mgr̄o. Manifeſtū eſt aūt virtutes hūane ꝑfitiūt hominē. ẜm ē natus moueri rōnem. in his interius vel exterius agit. Oportet ineſſe hoī altiores v̓tutes. ẜm qͣs ſit diſpoſitus ad hoc diuinitusmoueat̄. Et iſte ꝑfectōes vocātur dona. nōſo qꝛ infūdunt̉ a deo: ſꝫ qꝛ ẜm ea diſponit̉vt effitiat̉ ꝓmpte mobilis ab inſpiratōe diuīaſicut dr̄ Iſa. l. Dn̄s aꝑuit mihi aurē ego auteꝫ ꝯͣdico. Et ph̓s dicit in. c. de bona fortuna his qui mouēt̉ inſtinctū diuinū. expeditꝯſiliari ẜm rōnem hūanā: ſꝫ ſequāt̉ interio inſtinctū. quia mouētur a meliori pͥncipioꝙͣ ſit hūana. Et hoc ē quidā dicunt. dona ꝑfitiunt hominē ad altiores actus. ꝙͣ ſintactus v̓tutū. aūt dona noīentur a Gre. inj. moral̓. vel ab alijs aliqn̄ v̓tutes. hoc ideo eſtqꝛ hn̄t in ſe ꝯmunem rōnem v̓tutis. Sꝫ vltrahoc eſt in eis aliquid ſuꝑueniens ꝯmuni rōnib̓tutis. inꝙͣtum .ſ. ſunt quedaꝫ v̓tutes diuineꝑfitiētes hoīem inꝙͣtum eſt a deo motus. Un̄et ph̓s in. vij. ethico. ponit vltra ꝯmunes aliāquandā virtutē diuinā ſeu heroÿcā. ẜm quaꝫaliqui viri mouētur. Un̄ et ip̄e Greg. in. j. moral̓. diſtinguit dona a virtutibꝰ. aūt ſapientia et ſcīa ponātur a doctoribꝰ v̓tutes intellectuales. et fortitudo moralis v̓tus. Dicenduꝫ iſta ſumunt̉ ẜm ꝓcedūt ex iuditō rōistūc ſunt dona: ſꝫ dona ſunt p̄dicta. ẜmea oꝑatur homo ex inſtinctu diuino.Ꝙͣtum ad ſecundum ſcꝫ. §. ij. dona iſta ſint neceſſaria ad ſalutē: ꝓbatur.qꝛ ſupremū donoꝝ et infimū ſunt neceſſaria. et intermedia. Nam dr̄ de ſapīa Sap̄. vij. Neminē diligit deus niſi qui cum ſapīa hītat velgradit̉. Et de timore dr̄ Eccͣi .j. Sine timore domini nemo poterit iuſtificari. alia nccͣiaHoc aūt ſic declarat tho. vbi ſupͣ. ar. ij. hominis qua oꝑatur ꝑficit̉ a deo dupl̓r. Primo naturali rōne .ſ. ẜm lumē naturale rōnisSecūdo ſuꝑnaturali ꝑfectōe .ſ. v̓tutes theologicas. Iſta tn̄ ſecūda ꝑfectō hr̄ quaſi imꝑfecte. Imꝑfecte em̄ ꝯgnoſcimus hic deū. imꝑfecte diligimus. Illud aūt qd̓ hꝫ imꝑfecte for aliquā vel virtutē. p̄t ſe oꝑari niſi abaltero moueat̉. ſicut luna in qua eſt imꝑfectenatura lucis. non illuminat niſi illuminata aſole. et diſcipulus in medicina ſe medicatniſi edoctus a mgr̄o. Ꝙͣuis ẜm eſt aliqualit̓ et imꝑfecte illuminata. b̓tutes theologicas moueat ad vltimū finem ſuꝑnaturalem. non ſufficit tamē iſta motio ratōnis. niſideſuper adſit inſtinctus et motio ſpūſſancti.ẜm illud Ro. viij. Qui ſpū dei agūtur hi ſūt ſilij dei. ſi filij dei he̓des. Et illd̓ pͣs. Spūs tuꝰbonus deducet me in terrā rectam. qꝛ .ſ. ad he-