¶ Titulus¶ Septimus

¶ Ꝙtum ad ſecūdū ſciēdū ꝙ vnus alio ē beatior in alia vita. ꝙͣtum ad adeptionē beatitudinis ſeu fruitionē. Pro cuiꝰ declaratōne dīcbeatꝰ Tho. vbi ſupͣ. ꝙ ī beatitudine nō includūt̉ niſi ip̄e finis vltimꝰ. qui ē ſummū bonū:⁊ adeptio ip̄iꝰ ſeu fruitio. Ꝙͣtū igit̉ ad ipſumſūmū bonū qd̓ eſt beatitudinis ꝯbiectū ⁊ cā:nō pt̄ eſſe vna beatitudo maior ꝙͣ alia qꝛ nōeſt niſi vnū ſummū bonū .ſ. deus. cuiꝰ fruitōeomēs ſūt beati: ſꝫ ꝙͣtū ad adeptōꝫ huiꝰ pl̓ fruitionem. pt̄ vnꝰ alio eſſe beatior: qꝛ quātomagis homo bono fruit̉. tā tobeatior eſt. Cōtingit aūt aliqueꝫ magis frui deo ꝙͣ aliū. ex eo ꝙeſt melius diſpoſitꝰ vel ordinatus ad eiꝰ fruitionem. ꝑfectiꝰ fruit̉ deo qͥ clariꝰ videt eū. Sꝫclarius et limpidiꝰ videt et perfectiꝰ fruit̉ quihabuit h̓ ī vita maiorē caritatem. Sic gͦ vnitas benarij qui ꝓmiſſus eſt laborātibꝰ ī vineaMath̓. xx. ſignat vnitatē beatitudinis ex ꝑteobiecti. Sed multiplicitas manſionū. de quaxp̄c dīc Ioh̓. xiij. In domo pr̄is mei māſionesmulte ſūt. ſignat diuerſitateꝫ bt̄itudinis ẜmdiuerſū gradū fruitōnis. Exēpla pn̄t h̓ induci de eodē cibo. qui delectabili guſtat̉ ab vnoꝙͣ ab alio. ẜm diſpoſitōeꝫ guſtus. Et de eadeꝫre que meliꝰ intelligitur ab vno ꝙͣ ab alio: etcorporaliter pleniꝰ videt̉ ab vno ꝙͣ ab alio. etcū pluribꝰ differētijs. ẜm meliorem diſpoſitionem oculi. Non obſtat ꝙ beatitudo dr̄ ſūmūbonuꝫ in ſuꝑlatiuo. qꝛ intelligitur ꝙ eſt ſūmiboni adeptio et fruitio .i. dei qͦ oēs fruūt̉.Ꝙ beatitudo nō pōt .§. ix.amitti ſi eſt ꝑfecta vt ſuꝑne patrie. ptꝫ ex eoqd̓ xp̄c ait Math̓. xxv. Ibūt iuſti ī vitā et̓naꝫque eſt ꝑfecta bt̄itudo. Eternū em̄ defectu caret. Circa hoc Orige. ſequēs errorē quorūdāplatonicoꝝ. poſuit ꝙ ptꝰ beatitudineꝫ hō pōtfieri miſer. ſed hoc eſſe falſū manifeſte apparet duplici ratione. ẜm. b Tho. prima ſcd̓e. q.p. Et prima eſt ex ip̄a cōi ratōne beatitudīs.Cū em̄ ip̄a ſit ꝑfectū bonū et ſufficiēs: oportet ꝙ deſideriū hoīs quietet. ⁊ omne malū excludat. Naturaliter at̄ homo deſiderat retinēquod habet bonū. et ꝙ retinēdo ip̄m obtineat ſecuritatem: alioquin neceſſe eſt ꝙ timoreamittendi vel dolore de certitudine amiſſionis affligatur. Requiritur ergo ad perfectaꝫbeatitudinē ꝙ homo certam opinionē habeat. ꝙ bonū quod habꝫ. nunꝙͣ amittet. Que qͥdem opinio ſi vera ſit. cōſequēs eſt ip̄am beatitudineꝫ nunꝙͣ amittere. Si autem falſa ſit.hocip̄m eſt quoddam malū. falſā opinionemhabere. Nam falſum ē malum intellectꝰ. ſicutverum eſt bonum ipſiꝰ. Non erit igitur verebeatus ſi aliquod malum ineſt ei ¶ Secūdoidem apparet ſi cōſideretur ratio beatitudīsin ſpāli. Dictum eſt em̄ ſupra. ꝙ cōſiſtit ī viſione diuine eſſentie. Eſt auteꝫ impoſſibile ꝙaliquis vidēs diuinam eſſentiam velit eaꝫ nōvidere: quia om̄e bonū habitum quo quis ca-

rere vult. aut nō eſt ſufficiēs et queritur aliquid ſufficientiꝰ loco eius: aut habet aliquidincommodū annexum. ꝓpter quod ī faſtidiūvenit. Uiſio aūt diuine eſſentie replet animāom̄ibus bonis. cū cōiungatur fonti totiꝰ bonitatis. Similiter nō habꝫ aliquod incōmodum adiunctū. et ſic exꝓpria volūtate beatusnō pt̄ deſerere beatitudinē. Similiter nō pt̄eam perdere deo ſubtrahente. quia cum ſubtractio huiꝰ beatitudinis ſit quedaꝫ pena: nōpoteſt talis pena ſubtractōis infligi a deo iuſto iudice. niſi ꝓ aliqua culpa. Sed culpa cadere nō poteſt ī eum qui videt dei eſſentiā. cūad hāc viſionē ſequitur de neceſſitate rectitudo volūtatis. Similiter nec aliud agens pōteam ſubtrahere. quia aīa deo ꝯiūcta. ſuꝑ oīaalia eleuatur. et ſic nō pōt aliqͦ modo amittiperfecta beatitudo: ſed imꝑfecta que eſt ī viapoteſt perdi. et ꝑ obliuionem et per occupationē quō ad cōtemplatiuā. et ꝑ vitia quo adactiuam vitam.Ꝙ ſeptem genera bo­ .§. x.noꝝ que hic appetunt̉. ī patria poſſidētur. vn̄impletur om̄e deſideriū hoīs. ꝓpter quod merito dr̄ Apoca. xix. Beati q̄ ad cenā agni nuptiaꝝ vocati ſūt. vn̄ figurātur per cenaꝫ magnam quā fecit Aſſuerus. qui interpretaturbeatitudo. principibꝰ ſuis Heſter .j. Et de hacpt̄ exponi etiam illud. Homo quidā fecit cenam magnaꝫ Luc. xiiij. Et etiam ꝑ illas nuptias factas a rege Math̓. xxij. Omīa parataſūt venite ad nuptias. Hec autem declarat. bTho. li. iij. ꝯtra gentiles ſic. Eſt em̄ quoddaꝫdeſideriū hominis inꝙͣtuꝫ intellectualis eſt decognitōe veritatis. quod quideꝫ hoīes conſequūtur per ſtudiū cōtemplatiue vite. Et hocmaxime in illa viſione ꝯfirmabitur. qn̄ ꝑ viſionē prime veritatis. oīa que intellectus naturalit̓ ſcire deſiderat. ei innoteſcit. Iuxta illd̓Hiere. xxxj. In die illa nō docebit vnuſqͥſqꝫ ꝓximū ſuum ⁊cͣ. Gregor̄. iiij. dialogoꝝ. Quid ēquod neſciāt qui ſcientem oīa ſciūt? Et Exo.xxxiij. dixit dn̄s Moÿſi. Ego oſtēdā tibi om̄ebonū que intelligenda ſūt d̓ his. que ꝑtinentad ꝑfectōnem intellectualis nature. Un̄ illadiſione cognoſcēt omnes naturas omniū ſpecierum creaturarū et virtutes ⁊ propria accidentia. que pertinent ad perfectōneꝫ vniuerſi. Et per cognitōnem naturalium ſpecieruꝫꝯgnoſcēt indiuidua ſub huiuſmodi ſpeciebusexiſtentia. Omnia auteꝫ huiuſmodi que cogſcit per hāc viſionem. ſimul actu cōſiderat: etſic videt infinita. Tamen ea que deus facerepot̄. que tamen nūꝙͣ fecit nec facturus eſt. nōcognoſcēt ſancti. Similiter ꝙͣtum ad ratōesrerū factarum. quas omēs intellectus nō poꝯgnoſcere niſi diuinā bonitatem ꝯp̄hendat.Tercio nec etiā cognoſcūt ea que ex ſola volūtate dei depēdēt. ſic̄ p̄deſtinatio. electō. iuſtificatio ⁊ hmōi. q̄ ꝑtinēt ad ſct̄ificatōeꝫ creat̉e