¶ Titulus¶ Septimus

Et ſic importat lenitatem ꝙͣtum ad motum.et excludit̉ amaritudo rācoris. Un̄ augꝰ. Mites ſūt qͦcedūt īprobitatibꝰ: et nō reſiſtūt malo: ſꝫ vincūt ī bono malū. In bono .ſ. mititatis ⁊ māſuetudinis. malū rācoris et īdignatonis: reddēs bonū ꝓ malo. Dicit idē aug. ſuperpͣs. Sex differētie ſūt retributōnū .ſ. reddere ꝓmalis bona. Nō reddere mala ꝓ malis hec bonorum ſunt. Sed primū melius. Non redderebona ꝓ bonis. Reddere mala ꝓ bōis. Hec duomalorū ſūt: et poſterius deterius. Er redderebona ꝓbonis et mala ꝓ malis. hec duo ſūt medioꝝ. Sed prius ꝓpinquuꝫ bonis. xxiij. q. iij.Sex. ¶ Secundo exponit̉ ſic. Mitis ē quemira nō deijcit: ſꝫ omnia equanimiter ſuſtinet.Et ſic pertinet ad īnocentiā et excludit̉ amaritudo liuoris .i. vindicte ꝑ innocentiā. Vndeambro. ſuꝑ lucā. Aītiga affectū tuū vt nō iraſcaris. aut certe iratus ne peccaueris .ſ. aliūoffendendo. Preclarū eſt em̄ motū tꝑare ꝯſilio. nec minoris virtutis dr̄ tꝑare iracundiāꝙͣ omnino nō iraſci. Et permaxime iudices ⁊rectores oportet ab ea cauere. quia peruertitiuditiū: obnubilās rōeꝫ. Un̄ greg. Illa ꝓpoſitoꝝ ſolicitudo vtilis ē. illa cautela laudabilisin quo nihil ſibi vendicat furor: ſꝫ totū ratioagit. Reſtringenda eſt ergo ſub ratōne pt̄as.nec quid agendum prius ꝙͣ cōcitata mens adtranquillitatem redeat. Nam cōmotionis ſuetempore iuſtū putat omne quod fecerit. xj. ꝙiij. Illa. Sicut phutifar patronꝰ ioſeph. quiairatus eſt cōtra eum. cum falſo fuit accuſatab vxore. ꝙ voluiſſet ſibi violentiam inferre.nō diſcuſſa veritate iniuſte īcarcerauit eum.Sicut ergo ira impedit iuditiū ne iuſte fiat:et veritatē ne capiat̉. Ita econtra de mititatedicit. pͣs. Diriget manſuetos in iuditio: docebit mites vias ſuas. ¶ Tertio mō dicit̉ mitisqui nō irritat alios: nec nocet nec nocere cogitat. qd̓ pertinet ad equanimitatē. per quaꝫexcluditur amaritudo impacientie et indigͣtionis. Ad hāc xp̄c hortat̉: dicens. math̓. xj.Diſcite a me quia mitis ſum. Omnia em̄ quehabent irritare hominē .i. ꝓuocare ad iraꝫ etimpacientiam: paſſus eſt xp̄c. Naꝫ turbaturquis cū ei auferunt̉ ſua. Et xp̄o fuerūt ablata etiā ꝓpria veſtimēta et corā eo ludo expoſita. Iraſcit̉ qͥs cū ꝯtumelias ſuſtinet. Xp̄c ſuſtinuit ī paſſione deriſiones. blaſphemias. detͣctiones. calūnias: omnia equo aīo ſufferensIrritat̉ homo cū ī amicis ſuis et ꝯſāguineisiniurias ſuſtinet. Et xp̄c ī matre et diſcipl̓isobprobria et perſecutones paſſus eſt. Uerbavnicuiqꝫ ſūt aſpera et horrori habita: et multomagis ip̄a mors. Sed hec omnia vt mitiſſimus agnus xp̄c tollerauit. vn̄ ꝑ hiere. c. xj. dicit. Ego quaſi agnꝰ māſuetus qui portat̉ adpictimā. Aites gͦ eē oportet exemplo pijſſimimagiſtri. Sūt aūt mites beati. Quod patꝫtripliciter per oppoſitū. per effectum et ꝑ fru

ctū. Primo qͥdem mites ſūt beati patet ꝑ oppoſitum. Nam ꝯtrariorum eadem eſt diſciplina. vt .ſ. quicquid de vno dicitur: intelligaturoppoſitum de alio contrario. Sicut de albedine dicimus ꝙ eſt diſgregatiua viſus. Ita d̓ nigredine que ē contraria ip̄i. oportet dicere ꝙeſt congregatiua viſus. Nūc ergo mititas opponitur rabiei: et iracūdia manſuetudini. Sꝫrabies ſeu iracūdia eſt miſeria per peccatumEt ſapi. viij. dicit̉. Miſeros facit populos peccatū. Ergo mititas ſeu māſuetudo erit beatitudo. Secundo patet hoc ꝑ effectū. Nā mititas facit hominē impaſſibilē. qd̓ ꝓbat̉ ex hocqd̓ ph̓us dicit in libro ethicoꝝ. ꝙ mitis patit̉ſed nō deducitur .i. vincitur. quia leſiones nōſentit ita ꝙ ꝯturbetur. Mititas eſt ſicut nobilis culcitra. que dura recipit. in qua animusleuiter ⁊ ſuauiter requieſcit ſicut corpus ī culcitra. eccͣi. xiiij. Felix qͥ nō habuit animi ſuitriſtitiam. Tertio patet ex fructu qui eſt hereditas ſuperne patrie. pͣs. Māſueti aūt hereditabūt terraꝫ ⁊cͣ. Unde ꝓ p̄mio dicitur. Qm̄ ip̄ihereditabūt terrā. Quod pt̄ intelligi de triplici terra quā poſſidebūt mites .ſ. terrā munditerrā corporis ꝓprij: et terrā paradiſi. Primoquia īmites et feroces terrā mūdi deſtruunt.ideo nō merentur eam poſſidere. Sꝫ quia mites terrā mundi pacifice regūt. cū mititate ſehabēt ad ſubditos: ideo poſſident terraꝫ .i. regnū mūdi. Unde et moyſe qui fuit primus rector populi dei. et per totam vitam ſuā dicit̉ꝙ erat mitiſſimus hominum qui ſunt ſuꝑ terram. Et dominium holofernis et nabuchodonoſor ad nihilū deduxit. Et ad hoc facit quoddicit̉ eccͣi. x. ſedes ducū ſuꝑboꝝ deſtruxit ⁊ ſedere fecit mites ꝓ eis. Secundo īmites et feroces nō poſſidebūt terram corporis ꝓprij. īmoeā deſtruūt. qꝛ nō ſubitiūt ſenſualitatē ratōniſed ira ſuꝑantur. que īducit ad nocendū alijspropter quod aliquando morte perimuntur.Sed et ex ip̄a paſſione ire ita ſāguis incēditꝙ notabiliter nocet corpori. Unde dr̄ eccͣi. xxx. zelus et furor minuūt dies. Refert augꝰ.in de ciui. dei. Sillam nobiliſſimū romanumqui pluries fuerat ꝯſul romanorum. a quo cepit bellum inteſtinum in vrbe. et diuiſio ſeuparcialitas contra mariū. ꝙ ex ira ſua ruptavena effuſo ſanguine mortuus eſt. Sꝫ mitesvel manſueti quia habent dominiuꝫ corporisſui: ſubitientes ſenſualitatē rationi poſſidentterram. luc. xxj. In pacientia veſtra poſſidebitis animas veſtras etiam ſenſitiuam. Tertioimmites et feroces a terra paradiſi excluduntur: mites autem pacifice et quiete et ſecuredominum poſſidebunt in terra viuentium. dequa. pͣs. Credo videre bona dn̄i in terra viuentium. Tertia iſta mūdi eſt terra mortuoꝝ: ſꝫſuꝑna patria ē terra viuoꝝ. que terra diciturꝓpter firmā ſtabilitatē. hinc augꝰ. Rixenturimmites et dimicēt pro terrenis et tꝑalibus