Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Septimus Tit ulus

ſe habēt ad beatitudinē futuram. cuius ſpe dicimur hic beati. Nam beatitudo voluptuoſa.quia falſa eſt et rōni ꝯͣria: impedimentuꝫ eſtfuture beatitudinis. Beatitudo v̓o actiue vite. eſt diſpoſitiua ad beatitudinem futuram.Beatitudo aūt ꝯtemplatiua ſi ſit perfecta: ēip̄a beatitudo futura eſſentialiter. Si ſit imꝑfecta: eſt quedā inchoatio eiꝰ. Un̄ dn̄s ꝓpoſuit quaſdā beatitudines quaſi remouētes īpedimētū beatitudinis voluptuoſe. Cōſiſtitvita voluptuoſa ī duobꝰ. Primo ī affluentiabonorū exterioꝝ. ſūt diuitie vel honores. aqͥbus retrahit̉ virtuteꝫ: ſic vt moderateeis vtat̉. Per donū aūt excellētiori modo. vtſcꝫ homo totaliter ea ꝯtemnat. Un̄ prima beatitudo ponitur. Beati pauꝑes ſpiritu. qd̓ pt̄referri vel ad ꝯtemptū diuitiaꝝ. et ſic exponit̉ pauꝑes ſpū .i. volūtate: vel ad ꝯtēptū honorū qd̓ fit humilitatē: et ſic exponit̉ a grego. pauperes ſpū .i. humiles. Secūdo vita voluptuoſa ꝯſiſtit in ſequēdoꝓprias paſſiones.ſiue iraſcibilis ſiue ꝯcupiſcibilis. A ſeq̄la at̄iraſcibilis retrahit v̓tus ne ſuꝑfluat ī eis.ẜm regulā rōis. Donū aūt excellētiori modovt .ſ. ẜm voluntatē diuinā totaliter ab eistrāquillus reddat̉. Un̄ ſecūda beatitudo ponit̉. Beati mites. A ſequela aūt paſſionūcupiſcibilis retrahit virtꝰ mod̓rate hmōi paſſionibus vtēdo. Donū v̓o ſi neceſſe fuerit totaliter eas abijtiēdo. qͥnÿmo ſi neceſſariū fuerit volūtariū luctū aſſumēdo. Un̄ tertia beatitudo ē. Beati qui lugent. Actiua v̓o vita inhis p̄cipue ꝯſiſtit ꝓximis exhibēꝰ. vl̓ ſb̓ rōed̓biti vl̓ ſb̓ rōe ſpōtanei bn̄fitij. et ad pͥmū qͥdēnos virtus diſponit. vt ea debemus ꝓximis recuſemus exhibere. qd̓ ꝑtinet ad iuſtitiāDonū aūt ad hocip̄m habūdātiori quodā affectu nos inducit. vt ſicut feruēti deſiderio eſuriēs et ſitiens capit cibū et potū: ſic feruenti deſiderio iuſtitie opera impleamus. Un̄ qͣrta beatitudo ponit̉. Beati eſuriūt et ſitiūtiuſtitiā. Circa v̓o ſpontanea dona nos ꝑficitvirtus. vt .ſ. donemꝰ qͥbus dictat donan. puta amicis. vel al̓s nobis cōiūctis. quodpertinet ad virtutē liberalitatis. Sed donumꝓpter dei reuerentiā: ſolā neceſſitatē ꝯſideratin his quibus gratuita benefitia p̄ſtat. Undeluce. xiiij. dicit̉. facis prandiū ⁊cͣ. noli vocare amicos ſꝫ pauperes. qd̓ ꝓprie ē miſereri.Et ideo quīta beatitudo ponit̉. Beati miſericordes. Ea v̓o ad vitā ꝯtemplatiuā ꝑtinēt:vel ſūt ip̄a beatitudo finalis: vel aliqua īchoatio eius. Et ideo ponūtur in beatitudinibus tāꝙͣ merita: ſed pͥmia. ea .ſ. que pertinētad ꝯtemplatiuā vitā. vt ſupͣ dictū eſt. Ponūtur at̄ tanꝙͣ merita quedā pertinētia ad acti vitā. qͥbus diſponit̉ ad ꝯtēplatiuā. Effectus aūt vite actiue ꝙͣtū ad virtutes et dona qͥbus homo perficitur in ſeip̄o eſt mūditiacordis. vt ſcꝫ mens homīs paſſionibꝰ non in-

quietetur. Unde ponitur ſexta beatitudo. Geati mūdo corde. Ꝙtū ad virtutes dona qͥbus ꝑficit̉ in comꝑatōe ad ꝓximuꝫ: effectꝰ viteactiue eſt pax. ẜm illud ÿſa. xxxij. Opus iuſtitie pax. Et id̓o ſeptima beatitudo ē. Beati pacifici. aūt in ſcriptura ſacra ponantur alieplures beatitudines. Vt illa iob. v. Beatuscorripitur a domino. Et illa. pͣs. Beatus virqui non abijt ī conſilio ⁊cͣ. Neceſſe ē ẜm tho.vbi ſupra. omnes illas ad has reduci. vl̓ ꝙͣtiad merita vel ꝙͣtum ad premia. quia neceſſe ē omnes pertineant aliquo modo. vel ad vitam actiuam vel cōtemplatiuam. Unde illa.Beatus qui corripitur a domino: pertinꝫ atbeatitudinē luctus. Alia. ſcꝫ. Beatus vir quinon abijt: pertinet ad munditiam cordis. fioetiam illud. pͣs. Beatus qui tenebit et allidetꝑuulos ſuos ad petrā. Quod ſic exponit ambro. qui habet cogitationes infirmas et lubricas: elidat ad xp̄m. qui omnes irrationabiles motus ſui reuerentia et diſcretione ꝯminuat. de. pe. di. iij. In ſalicibo. Illud aūt ꝓuer.iij. Beatus qui inuenit ſapientiaꝫ: ꝑtinet adpremiuꝫ ſexte beatitudinis. Et ſic de alijs quepoſſent induci. De premijs dictaruꝫ be. §. iij.atitudinum in preſenti vita. Nota ambro.dicit illa impleri et pertinere ad futuram beatitudinē. Augꝰ aūt dicit impleri in pn̄ti vita p̄cipue in perfectis. Criſo. dicit aliqua pertinere ad pn̄teꝫ vitā: aliqua ad futurā. Sꝫ beatus tho. vbi ſupͣ. dicit oīa poſſunt ꝑtineread pn̄teꝫ vitā fut̉aꝫ. Pro cuiꝰ declaratōe dīcidē ſpes que ē de beatitudine: pt̄ ī nobisꝓpter duo. Primo ꝓpter aliquā p̄paratōem etdiſpoſitōem ad futurā beatitudinē qd̓ eſt permodū meriti. Alio modo per quādaꝫ īchoationem īperfectam future beatitudinis in vtris ſāctis etiā in hac vita. Aliter em̄ habetuſpes fructificatōis arboris vireſcit ī frondibus: aliter pͥmordia fructuū īcipiuntapparere. Sic ea que tangunt̉ in beatitudnibus tanꝙͣ merita. ſūt quēdā p̄paratōes ſerdiſpoſitōes ad beatitudinē. vel perfectam velinchoatā. Ea v̓o ponūt̉ tāꝙͣ p̄mia: poſſun vel ip̄a beatitudo perfecta: et ſic pertinentad futurā vitā. Uel aliqua inchoatō beatitidīs. ſic eſt ī viris perfectis: ſic premia pertinēt ad vitam pn̄tem. Cum em̄ aliquis incipitproficere in actibus virtutū donorum: pōtſperari de eo peruenit ad perfectioneꝫ patrie. Quō īpleantur p̄mia illa in pn̄ti. ſicclarat tho. poſt aug. Regnū celorū pt̄ ītelligiꝭꝑfecte ſapientie initiū. ẜm īcipit ſpūs ī eisregnare. Poſſeſſio terre ſignat affectū bonūaīe requieſcētis per deſideriū ī ſtabilitate hereditatis ſuperne per terrā ſignate. Conſolātur ī hac vitā .ſ. ē paraliticꝰ .i. conſolatorticipādo. Saturant̉ et in hac vita illo cibo de