¶ Septimus

¶ Titulusſitatis. Et iſta eſt triplex. Prīa ē operatio bonorum q̄ facimus. pͣs. Sacrificate ſacrifitiumiuſtitie et ſperate in dn̄o. Sacrifitium iuſticieſunt oꝑa virtuoſa. que tunc ſacrificātur cumdeo debite offerūtur. Et inde hō ſumit ſibi audatiā oꝑandi. Pertinꝫ etiā ad iuſticiā ꝯtritōet ꝯfeſſio. Et vt dicit Amb̓. Confeſſio ſpem ſaluandi tribuit. de pe. di. j. ecce nūc. Secūda eſttoleratō laboꝝ et tribulatōnum ip̄ius amore.ad Ro. v. Tribulatō pacientiā oꝑatur. paciētia ꝓbatōem. ꝓbatio v̓o ſpem. Greg. Bonorūmens qͣntoduriora ꝓ veritate tolerat eo eternitas p̄mia certius ſperat. Exemplū vnius exſeptē fr̄ibꝰ. qui cū ꝓ obſeruatione diuine legistorqueret̉ ⁊ mēbris trūcaret̉: dixit. E celo iſtapoſſideo et ꝓpter dei leges nūc hecip̄a deſpitioqꝛ me ea recepturū ſpero. ij Mach̓. .vij. Tertiaeſt per petrato pct̄oꝝ. ꝙ deus tamdiu expectatmagnos pct̄ores. et tandē ꝯuerſis magna dona largitur vltra beniā pct̄oꝝ. Multū hoc hꝫinducere ad ſpem. vt ꝯuerſio Magdalene. latronis. mathei. pauli. aug. manaſſe. thaidis.pelagie. marie egiptiace et alioꝝ. Un̄ Oſee. ij.dr̄. dabis vallem achor ad aꝑiendū ſpem. Uallis vbi ꝯcurrūt īmūditie ⁊ lutum ſūt pct̄oresꝓfundi in luto vitioꝝ et terrenoꝝ. Achor interp̄tat̉ turbatio. vallis gͦ achor ē magnꝰ peccator. turbatus ꝑ pnīam et ꝯpūctōem. Et iſtiſūt dati nob̓ ad aꝑiendū .i. addilatandā ⁊ ampliandā ſpem in nob̓ de venia ⁊ grā et gl̓a. Etvalde notandū ē. ꝙ cū quis flagellat̉ vel tēptatur. ſi nō ita cito liberat̉ vt petit. n̄ debet diffidere a ſpe diuini auxilij. Un̄ Greg. in. xxv. moral̓. exponēs illud Iob. Etiā cū dixeris n̄ ꝯſiderat iudicare corā deo et expectat eū: ſic ait.Fortaſſe dū clamor nr̄ ſi negligit̉. ſpes q̄ cordi inhereat infirmat̉ ſuꝑna adiutoria de futura credimꝰ. qꝛ tardius impetͣmus. ac pene inꝯſiderata deo eſſe ingemiſcimꝰ q̄ multa toleramus. Sꝫ cū iſta nos deſꝑatōis ꝓcella ꝯturbatꝯcuſſa mens citius in portū ſpei collocat ſe. ſicauſas ſuas cū dn̄o ſubtilit̓ pēſat. ſi bona eiꝰad memoriā reuocat. ſi mala q̄ bonis eiꝰ reddidit apud ſemetip̄am callide n̄ excuſat. Si ꝑpēdit quid ab eo iuſte meruit. et qͥd clemēter accepit. Si vitā ſuā diuaciter diſcutit. Si an̄ deioculos om̄e qd̓ agit: examinat. Si ſemetip̄amſibimet nō abſcōdat. Si factā ſe qd̓ non erat:meminit. Si illuminataꝫ ſe atqꝫ ſubleuatā q̄in tenebris iacebat: agnoſcit. Hec gͦ cuncta inſemetip̄a r̄colligēs. dū bona accepta ꝯſiderataduerſa q̄ tolerat nō accuſat. nec deſperatōnefrangit̉ q̄ tantoꝝ muneꝝ ꝯſolatōne roborat̉.qꝛ ſpem de futuris recipit. dū trāſacta bn̄fitiarecognoſcit. dicat itaqꝫ. etiā cū dixeris nō ꝯſiderat .ſ. deus iudicare corā eo. expecta eū. ac ſidiceret. Cū id certo deus ꝯſiderare nō crediturqꝛ tarde miſeret̉. intima ꝯgnitōnis ingredereatqꝫ illuc corā eius oculis cauſe tue iuditiumſuſcipe. et que ip̄e viuēdo ꝯtuliſti. vel que mi-

ſericorditer ꝑcepiſti: diſcerne. ⁊ tūc ad ſpei fidutiā redis. dū bona tante benignitatis erubeſcis. qͣtenus inter aduerſa fident̉ expectas.quē et poſt delicta ꝓpitiū recolis. Hec Grego.De obiecto ſpei .ſ. bt̄itudine hūane vite. ca. ijE vltimo fine humanevite qui et beatitudo dr̄. q̄ eſt obiectū ſpei. Et primo ſciendū ꝙ oportet nccͣio ponere vltimū finē hūane vite. Nam ẜm. b. tho. pͥma ſcd̓e. q. j. Impoſſibile eſt in finibꝰ ꝓcedere in infinitū ꝑ ſe loquēdo ex quacūqꝫ ꝑte. In om̄ibꝰ em̄ que ꝑ ſe hn̄tordinē adinuicē. oportꝫ ꝙ remoto pͥmo. remoueātur et ea q̄ ſunt ad primū. Un̄ ph̓s ꝓbat inviij. ph̓icoꝝ. ꝙ nō eſt poſſibile in cauſis mouētibꝰ ꝓcedere in infinitū. qꝛ non eſſet primū mouens. quo ſubtracto alia moueri nō poſſunt.cū non moueātur niſi per hoc ꝙ mouētur aprimo mouēte. In finibꝰ aūt inuenit̉ ordoduplex .ſ. ordo intentōnis. ⁊ ordo executōis. Et invtroqꝫ ordine oꝫ eſſe aliqd̓ primū. Id em̄ qd̓ ēprimū in ordine intentōis: ē finis qͣi principiūmouens appetitū. Un̄ ſubtracto principio appetitus a nullo moueret̉. Id aūt qd̓ ē principiū in executione ē oꝑatio. Unde iſto pͥncipioſubtracto nullus incipiet oꝑari aliqͥd. Principiū aūt intentōis ē vltimus finis. Principiūv̓o executōnis ē primū eoꝝ q̄ ſūt ad finē. Sicgͦ ex neutra ꝑte poſſibile ē in infinitū ꝓcedere.qꝛ ſi nō eſſꝫ vltimus finis. nihil appeteret̉. necaliqͣ actio terminaret̉. nec intētio agētis quieſceret. Si aūt nō eſſet primū in his q̄ ſunt adfinē. nullus inciꝑet oꝑari. nec determinaret̉ꝯſiliū: ſꝫ in infinitum ꝓcede̓t. Ea v̓o que n̄ hn̄tordinē ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ accidens ſibinuicē ꝯiungunt̉.nihil ꝓhibꝫ infinitatē hr̄e. Cauſe em̄ ꝑ accidēsindeterminate ſūt. Et hoc etiā mō ꝯuenit eſſeinfinitatē ꝑ accides. in finibꝰ et in alijs q̄ ſuntad fines. Et iō ſi obijtiat̉ ꝙ bonū ⁊ finis ē obiectū volūtatis: ſꝫ volūtas p̄t reflecti ſuꝑ ſeip̄aꝫinfinities. qꝛ poſſum aliquid velle. ⁊ exinde mevelle illd̓ velle. et ſic vlterius in infinitū gͦ ⁊cͣ.Rn̄deo ꝙ illa multiplicatō actuum volūtatisreflexe ſuꝑ ſeip̄am. ꝑ accidens ſe habet ad ordinē finiū. quod patet ex hoc. ꝙ circa vnum ⁊eundē finem indifferēter ſemel vel pluries ſupra ſeip̄am volūtas reflectit̉. Sicut etiam innumerādo ratio p̄t ꝓcedere in infinitū. qꝛ ꝑ accidens vnitas addit̉ numero preexiſtenti.¶ Ꝙ eſt impoſſibile ꝙ volū. §. j.tas hominis vnius ſimul ſe habeat ad diuerſa. ſeu tendat in plura vt vltimos fines. Huiꝰratō eſt ſcd̓m TTho. prima ſcd̓e. q. j. Quia cumvnū quodqꝫ appetat ſuā ꝑfectōeꝫ. illud appetitaliquis vt vltimū finē quod appetit vt bonumꝑfectū ⁊ ꝯpletū ſuip̄ius. Un̄ dicit Au. in. xix.de ciui. dei. Finē hoīm nūc dicimus nō ꝙ ꝯſumatur vt non ſit: ſꝫ quo ꝑfitiatur vt plenumſit. Oportet ergo ꝙ vltimus finis ita impleat