Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Septimus

a vēto tollit̉. Uel cōfidere in diuitijs. j. ad thi.vj. Diuitibꝰ huius ſecl̓i precipe ſperare inincerto diuitiaꝝ: ſꝫ in deo viuo. Uel ꝯfidere infama et opinione hoīm Iob. viij. Spes ẜpocrite ꝑibit. Quid em̄ ypocrita in cunctis ſuisoꝑbꝰ ſperat niſi honorē. reuerentiā. gl̓am laudis. a melioribꝰ metui. ſāctus ab om̄ibꝰ vocari: ſꝫ ꝑibit iſta ſpes. qꝛ eternitatē querensfugit quod tenet. qꝛ eius intentō in illa gl̓a.figit̉ que ſine fine poſſibetur Iob. Sicut telearenarū fidutia eius .ſ. ypocrite. Om̄is iſtamala ſpes īproprie dicta ſpes abijtienda eſt. Spes que ē virtus theo. §. ij.logica ſic diffinit̉ a mgr̄o ſen. in. iij. Spes eſtcerta expectatō future bt̄itudinis. ex meritiset grā ꝓueniēs. Ubi tāgunt̉ tria de ip̄a. Prīoeius actū. ibi. certa expectatō. ſecūdo eiꝰ obiectū. ſubdit̉. future bt̄itudinis. tertō meritū dr̄ ex meritis et grā ꝓueniens. Ꝙͣtum adprimū .ſ. dr̄ certa expectatio. ē ſciēdum.ſicut om̄es alie v̓tutis ꝑticipāt aliqn̄ a caritate .ſ. d̓ſideriū ſūmi boni ꝓpter qd̓ oꝑant̉. Itaiſte actus qui ē expectare principaliꝰ cōuenitſpei. Et ille v̓tutes quibꝰ ꝯuenit ille actus expectatōnis. vt paciētia. lōganimitas. magͣnimitas. ꝑtic ipāt ip̄m actū a ſpe. expectatio paciētie ē expectatō diuini auxilij in periculis. longanimitatē expectat qͥs diuinumauxiliū in laboribꝰ. tendēs diu in aliqd̓ bonūarduū obtinendū. Per magnanimitatē expectat quis diuinū auxiliū vt tendēs in aliquodbonū arduū tꝑale. Sꝫ expectatō ſpei ē expectatō boni ardui eternalis poſſibilis adipiſciquale ē eterna beatitudo obiectum ſpei Tho.Eſt aūt actus ꝓprius ſpei expectare. ſꝑarefuturā .ſ. beatitudinē. Pꝰ eſt. qꝛ ſpes tendat in bonū poſſibile nobis adipiſci. ſi ſpesdat in bonū obtinēdū ẜm ꝓpriā virtutē. ſicſpes ſꝑare tm̄. Sꝫ ſi tēdat in aliqd̓ bonū obtinendū virtutē alienā. ſic ꝓprie ſpes dr̄ expectare. Et hec duo tangit apl̓s ad Ro. viij. Siquod videmus ſꝑamus: pacientiaꝫ expectamus. tho. pͥma ſcd̓e. Iſta aūt expectatō dr̄ certa vt patet in diffinitōne ad on̄denduꝫ ſpēsſupponit facultatē. et facit certitudinē ꝑueniēdi in beatitudinē futurā. Un̄ apl̓us qui habebat certitudinē illius bt̄itudinis. hoc niſi ſpem dicebat. ij. ad Thi. j. Scio cui credidi.et certus ſū. qꝛ potēs eſt depoſitū meū ẜuare.⁊cͣ. Si aūt arguat̉ ſic in cōtrariuꝫ. Certitudoeſſe p̄t de eo qd̓ p̄t deficere. Sꝫ multi viatores hn̄tes ſpem defitiūt a ꝯſecutōe bt̄itudinis ſpes viatoꝝ hꝫ certitudinē. Rn̄deo aliqui hn̄tes ſpem future bt̄itudinis: hn̄t certitudinē ꝯſequendi ex quinqꝫ. Primo ex auxilio biuine oīpotētie. Secūdo ex auxilio diuīemiſcd̓ie īmenſe. Tertio ex infinita dei liberalitate. Quarto ex eterna dei ordinatōe. Quintoex liberi arbitij ad pct̄m inflexibilitate. qꝛ .ſ.non ponūt obſtaculū ſupͣdictis alicuius pct̄i

Et hanc certitudinem hn̄t vel habuerūt om̄sin grā ꝯfirmati. Aliqui d̓o hn̄tes ſpem futurebeatitudinis defitiūt a ꝯſecutōne eius. quidēex defectu diuini auxilij. qd̓ in p̄dictis qͣtuorꝯſiſtit: ſꝫ ex d̓fectu liberi arbitrij ponētis obſtaculū pct̄i. Ita certitudo ſpei quaꝫ .ſ. ſpehꝫ de obtinēdo vitā eternā cauſat̉ ex qͣtuor ſupradictis .ſ. ex dei om̄ipotētia. miſcd̓ia. liberalitate. et eterna ordinatōne. certitudinaliterinfallibilit̓. quātuꝫ eſt de ſe ordinātibꝰ nos invitā eternā dirigētibꝰ. Sꝫ qꝛ ꝙͣdiu ſumus inhac vita. p̄t eſſe accidentale īpedimentuꝫ pct̄imortalis. ne ſpes de ſe certitudinē hꝫ. finemſuū ꝯſequat̉. in hac vita ſpe hn̄di vitameternā adiūgitur timor ſeꝑatōis a deo. b. tho.in. iij. ſen. di. xxvj. Additur tertō in diffinitione future beatitudinis. ꝓpriū et primūobiectuꝫ ſpei ē beatitudo futura. in dei viſione ꝯſiſtit. Un̄ apl̓s ad Heb̓. vj. Habemꝰ ſpemſicut anchorā tutā et firmā incedentē oſqꝫ adīteriora velaminis. Expoſitō habemus .i. hr̄edebemus .ſ. anchorā tutā .ſ. ab om̄i malo tuentem. firmā .i. in omni bono nos ꝯfirmantē.incedentē .i. incedere facientē. vſqꝫ ad interiora velaminis .i. celeſtē beatitudineꝫ nobis velatā in via. In cuius figurā Exod̓. xxvj. dr̄.velū ponebat̉ inter ſct̄a ſct̄aſanctoꝝ. que ſignat beatitudinē nobis velatā hic. j. ad corin.ij. Oculus vidit ⁊cͣ. ad hoc ē. qꝛ ſpes innitit̉ virtuti infinite dei. Sꝫ ꝓpriū eſt infinitev̓tutis ad bonū infinituꝫ ꝑducere qd̓ eſt vitaeterna. que in dei ꝑfecta fruitōe ꝯſiſtit. Ergoſpes ē expectatō future bt̄itudinis. tho. ſcd̓aſcd̓e. Et nota ſicut fides r̄ſpicit pͥncipaliterdeum. ſecūdario reſpicit etiā alia ordinant̉in deū. vt miſteria incarnatōis. ſacrā et ꝯtinētur in ſacͣ ſcriptura. ita ſpes pͥncipl̓r reſpicit bt̄itudinē ſuꝑnā. ſecūdario aliqͣ alia inꝙͣtūordināt nos ad ꝯſecutōem bt̄itudinis. em̄licet ſꝑare aliqd̓ bonū p̄ter bt̄itudinē ſic vlti finē: ſꝫ ſicut id qd̓ ē ordinatū ad ꝯſequēdūbt̄itudinē. ſic remiſſio pct̄orū. augmentū gr̄eſubleuatōem in ꝑiculis ne defitiat et hꝰ. Et ſignāter dr̄ in diffinitōe future. qꝛ ſpes ē de inuiſibilibꝰ habitis: ſꝫ hn̄dis. Et nota p̄deſtinatus ſpem expectat vitā eternā vt futiram quā eſt habiturus. et ꝙͣtum ad ſuaꝫ extimatōnem ẜm rei veritatem. Preſcitur aūtꝙͣuis ſit habiturus vitā eternā. et ita nonſit ei futura in rei veritate. tamē eſt ei futuraẜm ſuā extimatōem al̓ em̄ expectaret. thoin. iij. ſen. Demū ponit mediū ſeu modū atingendi p̄miū et ꝯſequēdi ip̄m. dicit in diffinitōne mgr̄. ex meritis et grā ꝓueniens.aūt dr̄ ſpes ex meritis grā. eo ip̄e habitusſpei quam aliquis expectat futurā beatitudinem cauſetur ex meritis: ſꝫ pure ex grā. vn̄eſt habitus infuſus. vt fides et caritas. Sꝫ dr̄ſpes ꝓuenire ex gracia et meritis precedentibus. ꝙͣtum ad duo. Primo ꝙͣtum ad actū ſpei