¶ Capitulum¶ Tertium

nō ꝯmuni. et diſpendia ꝓpriaꝝ reꝝ et ꝑſonaꝝ interdū ſuſtinēt. Un̄ magis hoc verificat̉ in amicitia caritatis que fundat̉ ſuꝑ ꝯmunicatōe bonoꝝgr̄e. Et iō ex caritate magis debet homo diligeredeū. qui ē bonū ꝯmune oīm ꝙͣ ſeip̄m. qꝛ beatitudo eſt in deo ſicut in ꝯmuni ⁊ fontali oīm pͥncipioque beatitudinē ꝑticipare pn̄t. Et nota ꝙ quātūquis diligit frui deo. tantuꝫ magis diligit ſeip̄m.qꝛ hoc eſt ei ſūmū bonum. tn̄ hoc ꝙ aliquis velitfrui deo. ꝑtinet ad amorē. quo deus amat̉ amore ꝯcupīe. Aagis aūt amamus deū amore amicitie. ꝙ amore ꝯcupīe. qꝛ maius ē in ſe bonū dei.ꝙͣ bonū qd̓ ꝑticipare poſſumus ip̄o fruēdo. Et iōſimpl̓r homo magis diligit deuꝫ ex caritate ꝙͣ ſeip̄m. Et iō debet potius qͥs om̄ia mala ſuſtinere.ꝙ pct̄o aſſentire ẜm Aug. vt dr̄. xxxij. q. v. ita neEt rō eſt. qꝛ mala pene ſunt ꝯtra ſeip̄m. etiā peneinferni: ſed peccatū eſt ꝯtra deum.¶ Addiligēdū deū ſuper oīa. §. v.quaſi cogit triplex rō. que mouere p̄t ad amādūaliqͥd. q̄ notari pn̄t in eo qd̓ dr̄. Diliges dn̄m deūtuū Deūt̉. vj. Et Mat. xxij. Et p̄ma eſt rō ꝓuidentie et largitatis. ibi. dn̄m. Secūda ē rō varie bonitatis. ibi. deum. Tertia eſt rō attinentie et ꝓpinquitatis. ibi. tuū. Iſta mouēt ad amādū quicūqꝫaliquid amat. ¶ Et ꝙͣtum ad primū claꝝ ē ꝙ ſeruus amat dn̄m ſuū. cū eum diligit. et ei ꝓuidet ⁊tuet̉. ⁊ bn̄fitia largit̉. Ex hoc gͦ diliges dn̄m. ẜuiem̄ ſumus om̄es. Quātū aūt diligat on̄dit. quiaꝓprio filio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illū. qūccū illo nō nobis om̄ia donauit: Ro. viij. Bernh̓.Dn̄e quid ē homo ꝙ memor es eius. aut filiꝰ hominis. qm̄ viſitas euꝫ. tot .ſ. et tātis bn̄fitijs. Aittis filiū tuū vnigenitū. Aittis ſpm̄ ſct̄m ꝑaclitū.Teip̄m reẜuas adoptatis in p̄miū. Si dici phasē nimis ꝓdigus es tuis. .j. petri. v. Omnē ſolicitudinē vr̄am ꝓijtientes in eū. qm̄ ip̄i eſt cura de nobis Math̓. v. Solem ſuū oriri facit ſuꝑ bonos etmalos. et pluit ſuꝑ iuſtos et iniuſtos et materialiter et ſpūaliter. Inſuꝑ ⁊ angelis ſuis deus mandauit de te. vt cuſtodiāt ⁊cͣ. in pͣs. īmo ẜm apl̓mad Hrb̓. jͣ. Om̄es admīſtratorij ſpūs ſunt. miſſi inminiſteriū eoꝝ qͥ hereditatē capiūt ſalutis. Eccequāta ꝓuidentia dn̄i erga nos. quo ad corpus etquo ad aīam. Ergo diligamus ip̄m ſuper om̄ia.¶ Ꝙtum ad tertiū (poſtea magis īmorando iniecūdo) diligit̉ aliqͥs qꝛ ē attinens et ꝯſāguineusEt ẜm hoc maxime diligit̉ pater a quo qͥs habeteſſe. et frater qui deſcēdit ab eodē ſtipite. qd̓ nat̉ adocet et inſtigat. Sꝫ nūquid: ait Moÿſes. Nonneip̄e eſt pr̄ tuus qͥ poſſedit et fecit. ꝙͣtū ad corpus.⁊ creauit te. ꝙͣtum .ſ. ad aīam Deut̉. xxxij. Unuseſt pr̄ veſter qui in celis ē Mat. xxiij. Sꝫ qͣlis piij. ad Corin. j. Pater dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. pr̄ miſericordiaꝝ. et deus totius ꝯſolatōnis. Et ſic tuuseſt pr̄. Sꝫ vt magis eſſet tuus: effectus ē ꝑ incarnatōneꝫ frater. Uade (ait ip̄e ad magdalenā) adfr̄es meos ⁊cͣ. ioh̓. xx. Et quia caro nrā et fraternr̄ eſt. vt dr̄ in figura Gen̄. xxxvij. Decuit ꝑ oīafratribꝰ aſſiml̓ari. vt ait apl̓s ad hebreos. In pe-

nalitatibꝰ .ſ. corꝑis n̄ vitijs mentis. Diliges ergotuū fr̄em et patrem tuū. Et quia qui diligit filiūaſſiduat ei flagella. vt dr̄ in ꝓuer. Iō ex dilectōemultipl̓r flagellat nos Amb̓. Nō ſemꝑ oſculat̉pr̄ filiū: ſꝫ aliqn̄ flagellat. Ergo cuꝫ caſtigat̉ quidiligit̉. tunc erga eum pietas exercet̉. habet em̄amor plagas ſuas. que dultiores ſūt cum amareinferunt̉. v. q. v. Ut em̄ dr̄ Sap̄. xiij. Cum nobisdiſciplinā das inimicos nr̄os multipl̓r flagellasEt ne ita videātur nobis graues labores nr̄i: ip̄enobiſcū portat. Ergo diligamus dn̄m deū. qͥ totꝰē noſter. nil ſui reſeruās ſibi. Nā corpus in cibūſanguinē in p̄tium et poculū. vitā in redēptōemdedit ſuis. ¶ Ꝙtum ad ſecundū notādū. ꝙ bonitas ē que trahit ad ſe amorē nr̄m. Bonū em̄ ē qd̓om̄ia appetūt: dicit ph̓s. Bonitas autē eēntialit̓ ēin deo. Et ẜm hoc dr̄. Nemo bonus niſi ſolus deſ. eēntialiter ⁊ ex ſe. Nā creature ſūt bone ex deonō ex ſe ⁊ accidētalit̓. Bonitas em̄ vniuerſalitereſt in deo. qꝛ ē fons bonitatis. et cauſaliter qꝛ abeo cuncta bona ꝓcedunt. Et bonitas ſua (vt dīomgr̄. in. ij. ſentē. di. j.) fuit cauſa creatōnis reꝝ.Un̄ et Aoyſi dixit ꝙ aſcenderet in montē ad eū.et on̄dam tibi (ait) om̄e bonū .i. meip̄m. Cū aūtom̄e bonum ſit honeſtū. vel delectabile vel vtileOm̄ia hec genera bonorū reꝑiunt̉ in deo. Un̄ diSap̄. Uenerūt mihi om̄ia bona ꝑiter cū ea .ſ. ſapiētia. que deus ē. Deus autē ẜm Anẜ. ē qͦ meliꝰcogitari nō p̄t. Et de bono honeſto dr̄ ibi. Innumerabilis honeſtas ꝑ manus illius. Bonū honeſtū eſt ſcientia et virtus: ſꝫ om̄is ſapīa a dn̄o deoeſt Eccͣi .j. Et ſpiritu oris eius om̄is v̓tus eorū.In pͣs. Uirtus iuſticie prudētie fortitudīs tꝑantie. et al̓ Amb̓. Omnis ratio ſuꝑne ſcientie ⁊ terrene creature in eo ē. qui ē caput eoꝝ et auctor.vt qui hunc inuenerit. nil vltra querat. quicquidalubi querit̉ hic ꝑfecte inuenit̉. qꝛ hec eſt ꝑfectadei v̓tus et ſapīa. De bono delectabili ibi dr̄. Letatus ſum in oībꝰ qm̄ antecedebat me iſta ſapīa.Leticia eſt delectatō in hoīe. Ea que delectāt trahunt hoīem ad ſui amorem. Delectāt aūt pulcraviſū. Fragrātia odoratū. ſuauia guſtū. cōſonātiaet melos ſonoꝝ auditū et hꝰ. Sed cum om̄ia iſtaſint a deo cauſa oīm. et om̄is virtutis effectꝰ p̄exiſtat in cauſa ſua. inde ſequit̉. ꝙ om̄ia hꝰ bona ꝑfectius ſūt in deo. qꝛ ſine mixtura defectus. UndeBern̄. Illud ē veꝝ gaudiū. qd̓ non de creatura:ſed de creatore ꝯcipit̉. qd̓ cū acceperis nemo tollet a te. Cuius ꝯꝑatōne omne fedū pulcrū. omnadulce amaꝝ. Om̄e quod d̓lectare poteſt: moleſtūGaudiū vt dictuꝫ eſt in homine idem eſt ꝙ delectatio. De bono vtili ibi dicit̉. Prepoſui illaꝫ regnis et ſedibꝰ. et diuitias nihil eſſe dixi in ꝯꝑatōne illius ⁊cͣ. Bonū vtile dr̄ diuitie. auꝝ. argentūlapides p̄tioſi. dominia terraꝝ et hꝰ. Que etiambona a deo ꝓcedunt. ⁊ omnia vera vtilitas. Ergodiliges dn̄m deum tuum. ¶ Ubi etiā eſt notandamultiplex vtilitas ip̄ius dilectōnis noſtre ad deūet inimicitie damnoſitas. et tertio amicitie fidelitas et vtilitas. quia nihil pōt diligi fructuoſius