¶ Capitulum¶ Diceſimūprimum
⁊ expellere demones. Et ratō eſt. qꝛ in faciendismiraculis hō nil ponit de ſuo. ſed deꝰ oꝑat̉ vtēshomīe vt inſtrumēto: ſed in pacientia oꝑtet ꝙponas de tuo. ꝙ diſponas cor tuū ad paciendū⁊ nō ꝯtriſtādū in aduerſis: ita ꝙ rō abſorbeat̉Per miracl̓a ſolū facta nullꝰ īgredit̉ ꝑadiſū. qꝛꝯmūe ē illud bonis ⁊ malis. ſꝫ pacīa te ducit adpatriā. Per miracula mouēt̉ hoīes ad amiratōeꝫ. ꝑ paciētiā etiā ad imitatōneꝫ. Quō ꝯgͦſcistu ſi veges ē plena vel vacua vino: ꝑ hoc videlꝫqꝛ ſi ꝑcuciēdo digitis reſonat vacuam ꝯgͦſcis ſirumorē nō facit plenā intelligis. Sic qn̄ ex cōtactu tribulatōnū tu ſonas. murmurādo. ꝯq̄rēdo. blaſphemādo. ꝯtriſtādo: on̄dis te vacuū vinō ſpūs dīni: ſed qn̄ paciēs es plenꝰ es ¶ Quītfructꝰ ꝑ quē firmat̉ animꝰ ī diutina ꝑpeſſionetribulatōis. ⁊ dilatōne p̄mioꝝ. dicit̉ loganimitas. ij. ad Co. vj. Exhibeamꝰ noſmetip̄os ſic deimīſtros in lōganimitate. Et poſtea in ſpūſct̄oSic exꝑientia docet. qn̄ qͦs videt ſibi paratā aliquā magnā tribulatōeꝫ: ſi modicū ē duratura.diſponit ſe ad ſuſtinēdū ex breuitate tꝑis ſeip̄mꝯfortās. Sꝫ ſi diu habe̓t tollerare: animꝰ īcipitdefice̓ ex ꝯſideratōe diuturnitatis. Sil̓r qn̄ quisex magno labore ſibi ꝓpoſito alicꝰ artis. attēditſubito ſibi ꝯferri magnū lucꝝ. digoreſcit animꝰad laborē ꝓpt̓ ſubitū p̄miū. Sꝫ ſi ꝓmitte̓t̉ indead ml̓tos ānos p̄miū. cū multo tedio ſe poneretad illud ⁊ vix. ſic ad ꝓpoſitū. Cū ꝯſiderat animꝰfidelis. ꝙ oꝑtet eū multa aduerſa pati: n̄ ſemelvel ꝑ annū. ſed ꝑ totū vite ſue tēpus. ⁊ deficiētevna ſuccedit aliā. Ac etiā qꝛ labor ē magnꝰ. adieiunādū. orandū. elemoſinas dandū. alia mādata ſeruandū: nec pꝰ reddit̉ merces ſubito. ſetin fine vite: ex iſta dilatōe animꝰ quaſi deficit etvix ponit ſe ad iſta. Sed ſpūſſct̄us ꝑ lōganimitatē facit eū firmū ne deficiat. Et hoc ꝯſiderādobreuitatē totiꝰ vite hūane: que ſi ſit centū annorū. eſt vt vnus dies reſpectu alteriꝰ vite. Attēbēdo etiā ꝙ interea ſemꝑ pt̄ lucrari. ⁊ ml̓tū ſpiritualit̓: ⁊ qꝛ ſic bn̄placitū ē deo. cui ratō naturalis dictat vt ſit ſubditus. Ꝙplures etiā cōſolatōnes admīſtrat hic inter labores. pͣs. Scd̓mmultitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo ⁊cͣ. Ꝙͣlonganimis fuit Symeon plenꝰ ſpūſancto. ad xp̄mexpectandū. ⁊ tandē obtinuit qd̓ voluit. ¶ Sextus fructꝰ dicit̉ bonitas. pͣs. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectā. Dicit̉ bonꝰ ſpūs. nō ſolūqꝛ bonꝰ ē in ſe ꝑ eſſentiā: ſed qꝛ bonitatē preſtatPec bonitas ẜm glo. eſt quedā dulcedo animiqua qͥs delectat̉ in bono. Et qꝛ p̄mū bonuꝫ hominis eſt veritas bonū intellectꝰ. ſine cꝰ ꝯgnitōne nō pt̄ amari bonū. ideo ꝑmaxīe delectat̉ vere bonꝰ in ẜmonibꝰ ſcpͥturaꝝ q̄ a ſpūſct̄o ſūt inſpirate. iuxta illud petri. Spūſancto inſpirati.loquuti ſūt ſancti dei hoīes. Un̄ de p̄mis fidelibꝰvere bonis ptꝰ receptōeꝫ ſpūſſct̄i dicit̉. ꝙ erantquottidie ꝑſeuerātes in doctrina apl̓oꝝ. ⁊ coīcatōne fractōe panis Act̉. ij. Per iſtā gͦ bonitatēamat qͥs oēm v̓tutē. ⁊ laborat ꝓ eis habendis.Afficit̉ ad om̄es diligēs bonū īpūale ⁊ bonum
temꝑale oīm. Neſcit maluꝫ de alio cogitare velinuidere. Sed ſicut bonū eſt ſui diffuſiuū. vt dicit dÿoniſius: ita talis affectat omnibꝰ ꝓdeſſe.¶ Per alios tres ordinat̉ quis ad ꝓximuꝫ. Eſtergo ſeptimꝰ benignitas Sap̄. j. Genignitas ēſpūs ſapientie. qꝛ .ſ. benignos facit. Dicit̉ auteꝫbenignitas. quaſi bona igneitas. Et ꝑtinet ẜmtho. ad exequutōneꝫ. vt .ſ. nonſolū velit bonumꝓximo. ſed vt faciat ꝓpoſſe. Bonꝰ ignis diciturqui a longe calefacit: ita benignus nonſolū ꝓpīquis: ſedētiā extraneis ſubueīt. j Pe. iiij. Unuſquiſqꝫ ꝓut accepit grām .ſ. a ſpūſancto in alterutrū illā adminiſtrātes. Si habes noticiam dedeo ⁊ p̄ceptis ſuis. inſtrue ꝓximū. Si habes bona temꝑalia panē ⁊ vinū ⁊ hmōi. ſubueni pauperibꝰ. ſi es medicus. ſi aduocatꝰ ⁊ hmōi. ſubueni de tua arte indigētibꝰ. Et hoc cū benignitatelocutōis ⁊ modi. Sic paulꝰ plenus ſpiritu ſancto. omnibꝰ benigne ſubueniebat: diſcurrens ꝑorbē. docēs indoctos manibꝰ laborās ꝓ ſui ⁊ ſocioꝝ ſubſtētatōne. ęlemoſinas ꝓcurās ⁊ portāsin hieruſalē. infirmos ſanās ⁊cͣ. ¶ Octauus eſtmāſuetudo. que in hoc differt a paciētia ſupͣ dicta. qꝛ illa refrenat paſſiones triſticie. ne ratioſuffocet̉: iſta paſſiones ire ne vindicet ſe de īiurijs ꝓximi ẜm tho. Facit gͦ hec ſupportare defectus ꝓximi. vt nō turbet̉. Et cū qͥlibꝫ indigeatſupportari. debꝫ ⁊ ip̄e alios ſupportare Sap̄. vii.dicit̉. ꝙ ſpūs ſapiētie ē humanꝰ. qꝛ .ſ. facit hūanū .i. manſuetū Apl̓s. Seruū dei oꝑtꝫ māſuetūeſſe ad oēs. p̄cipue hoc debēt hr̄e p̄lati: nō quincorrigāt vitia. ſed cū māſuetudine. Un̄ moyſesde cuiꝰ ſpiritu fuit datū. lxx. ſenioribꝰ adiūctisſibi ad regendū. ſcribit̉ ꝙ erat mitiſſimꝰ ¶ Nōnus eſt fidelitas. Et ſumit̉ ꝓ fidelitate ẜm tho.ẜm illud qd̓ dicit̉. xxiij. q. j. Fides etiā qn̄ hoſtiꝓmittit̉. ſeruanda eſt .ſ. ſi ip̄e ſeruat. Debet qͥseſſe fidelis ꝓximo. vt .ſ. nō decipiat ꝑ mendatiafraudes. frangēdo ꝓmiſſa ⁊ hmōi. Poteſt etiaꝫſumi ꝓ certitudine quadā credēdoꝝ ẜm glo. ſednō eſt ad ꝓpoſitū ¶ Per alia tria abbreuiandoordinat̉ quis quo ad corpus. Eſt ergo Decimꝰmodeſtia que habet refrenare corpus. ꝙͣtum adſenſus exteriores. vt veſtitū Iob. Spūs eiꝰ ornauit celos. .i. ſct̄os: qd̓ facit ꝑ modeſtiā. de ꝯſe.di. v. fucare. Hic applica d̓ ornatu ſuꝑfluo ⁊ hꝰ.¶ Undecimꝰ ē ꝯtinētia. ſumēdo large ꝯtinētiaꝫẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. Sic ꝯp̄hēdit abſtinētiā. Spirituſſanctꝰ in ſamſon irruēs. tenēdo mādibulāazini. vicit philiſteos ml̓tos occidēdo. Sic ſpūſſct̄us. tenēdo freno ſeu manu ꝯtinētie gulā. ſignate ī maxilla azini. vincit hoſtes ſpūales. Exemplū etiā de Io. baptiſta qͥ r̄pletꝰ ſpūſancto exptero. fecit magnā abſtinētiā vt ptꝫ Math̓. iij.Duodecimꝰ eſt caſtitas .ſ. abſtinere ſe ab om̄idelectatōne venerea illicita. Lucia dixit. Caſteviuentes templū ſūt ſpūſſancti. Unde ⁊ Dauidcognoſcēs ſe amiſiſſe ſpiritūſanctū ꝑ adulterium ꝯmiſſū. petens ſibi reſtitui ꝑ verā penitētiam ⁊ ꝓpoſitū caſtitatis. dicebat pͣs. l. Cor mundū crea in me deꝰ: ⁊ ſpirituꝫ rectum ⁊cͣ. Poteſt