Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Diceſimūprimum

expellere demones. Et ratō eſt. qꝛ in faciendismiraculis nil ponit de ſuo. ſed deꝰ oꝑat̉ vtēshomīe vt inſtrumēto: ſed in pacientia oꝑtetponas de tuo. diſponas cor tuū ad paciendū ꝯtriſtādū in aduerſis: ita abſorbeat̉Per miracl̓a ſolū facta nullꝰ īgredit̉ ꝑadiſū. qꝛꝯmūe ē illud bonis malis. ſꝫ pacīa te ducit adpatriā. Per miracula mouēt̉ hoīes ad amiratōeꝫ. paciētiā etiā ad imitatōneꝫ. Quō ꝯgͦſcistu ſi veges ē plena vel vacua vino: hoc videlꝫqꝛ ſi ꝑcuciēdo digitis reſonat vacuam ꝯgͦſcis ſirumorē facit plenā intelligis. Sic qn̄ extactu tribulatōnū tu ſonas. murmurādo. ꝯq̄rēdo. blaſphemādo. ꝯtriſtādo: on̄dis te vacuū vi ſpūs dīni: ſed qn̄ paciēs es plenꝰ es Quītfructꝰ quē firmat̉ animꝰ ī diutina ꝑpeſſionetribulatōis. dilatōne p̄mioꝝ. dicit̉ loganimitas. ij. ad Co. vj. Exhibeamꝰ noſmetip̄os ſic deimīſtros in lōganimitate. Et poſtea in ſpūſct̄oSic exꝑientia docet. qn̄ qͦs videt ſibi paratā aliquā magnā tribulatōeꝫ: ſi modicū ē duratura.diſponit ſe ad ſuſtinēdū ex breuitate tꝑis ſeip̄mꝯfortās. Sꝫ ſi diu habe̓t tollerare: animꝰ īcipitdefice̓ ex ꝯſideratōe diuturnitatis. Sil̓r qn̄ quisex magno labore ſibi ꝓpoſito alicꝰ artis. attēditſubito ſibi ꝯferri magnū lucꝝ. digoreſcit animꝰad laborē ꝓpt̓ ſubitū p̄miū. Sꝫ ſi ꝓmitte̓t̉ indead ml̓tos ānos p̄miū. multo tedio ſe poneretad illud vix. ſic ad ꝓpoſitū. ꝯſiderat animꝰfidelis. oꝑtet multa aduerſa pati: ſemelvel annū. ſed totū vite ſue tēpus. deficiētevna ſuccedit aliā. Ac etiā qꝛ labor ē magnꝰ. adieiunādū. orandū. elemoſinas dandū. aliadata ſeruandū: nec pꝰ reddit̉ merces ſubito. ſetin fine vite: ex iſta dilatōe animꝰ quaſi deficit etvix ponit ſe ad iſta. Sed ſpūſſct̄us lōganimitatē facit firmū ne deficiat. Et hoc ꝯſiderādobreuitatē totiꝰ vite hūane: que ſi ſit centū anno. eſt vt vnus dies reſpectu alteriꝰ vite. Attēbēdo etiā interea ſemꝑ pt̄ lucrari. ml̓tū ſpiritualit̓: qꝛ ſic bn̄placitū ē deo. cui ratō naturalis dictat vt ſit ſubditus. Ꝙplures etiā cōſolatōnes admīſtrat hic inter labores. pͣs. Scd̓mmultitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo ⁊cͣ. Ꝙͣlonganimis fuit Symeon plenꝰ ſpūſancto. ad xp̄mexpectandū. tandē obtinuit qd̓ voluit. Sextus fructꝰ dicit̉ bonitas. pͣs. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectā. Dicit̉ bonꝰ ſpūs. ſolūqꝛ bonꝰ ē in ſe eſſentiā: ſed qꝛ bonitatē preſtatPec bonitas ẜm glo. eſt quedā dulcedo animiqua qͥs delectat̉ in bono. Et qꝛ p̄mū bonuꝫ hominis eſt veritas bonū intellectꝰ. ſine cꝰ ꝯgnitōne pt̄ amari bonū. ideo ꝑmaxīe delectat̉ vere bonꝰ in ẜmonibꝰ ſcpͥturaꝝ a ſpūſct̄o ſūt inſpirate. iuxta illud petri. Spūſancto inſpirati.loquuti ſūt ſancti dei hoīes. Un̄ de p̄mis fidelibꝰvere bonis ptꝰ receptōeꝫ ſpūſſct̄i dicit̉. erantquottidie ꝑſeuerātes in doctrina apl̓oꝝ. coīcatōne fractōe panis Act̉. ij. Per iſtā bonitatēamat qͥs oēm v̓tutē. laborat eis habendis.Afficit̉ ad om̄es diligēs bonū īpūale bonum

temꝑale oīm. Neſcit maluꝫ de alio cogitare velinuidere. Sed ſicut bonū eſt ſui diffuſiuū. vt dicit dÿoniſius: ita talis affectat omnibꝰ ꝓdeſſe. Per alios tres ordinat̉ quis ad ꝓximuꝫ. Eſtergo ſeptimꝰ benignitas Sap̄. j. Genignitas ēſpūs ſapientie. qꝛ .ſ. benignos facit. Dicit̉ auteꝫbenignitas. quaſi bona igneitas. Et ꝑtinet ẜmtho. ad exequutōneꝫ. vt .ſ. nonſolū velit bonumꝓximo. ſed vt faciat ꝓpoſſe. Bonꝰ ignis diciturqui a longe calefacit: ita benignus nonſolū ꝓpīquis: ſedētiā extraneis ſubueīt. j Pe. iiij. Unuſquiſqꝫ ꝓut accepit grām .ſ. a ſpūſancto in alterutrū illā adminiſtrātes. Si habes noticiam dedeo p̄ceptis ſuis. inſtrue ꝓximū. Si habes bona temꝑalia panē vinū hmōi. ſubueni pauperibꝰ. ſi es medicus. ſi aduocatꝰ hmōi. ſubueni de tua arte indigētibꝰ. Et hoc benignitatelocutōis modi. Sic paulꝰ plenus ſpiritu ſancto. omnibꝰ benigne ſubueniebat: diſcurrensorbē. docēs indoctos manibꝰ laborās ſui ſocioꝝ ſubſtētatōne. ęlemoſinas ꝓcurās portāsin hieruſalē. infirmos ſanās ⁊cͣ. Octauus eſtmāſuetudo. que in hoc differt a paciētia ſupͣ dicta. qꝛ illa refrenat paſſiones triſticie. ne ratioſuffocet̉: iſta paſſiones ire ne vindicet ſe de īiurijs ꝓximi ẜm tho. Facit hec ſupportare defectus ꝓximi. vt turbet̉. Et qͥlibꝫ indigeatſupportari. debꝫ ip̄e alios ſupportare Sap̄. vii.dicit̉. ſpūs ſapiētie ē humanꝰ. qꝛ .ſ. facit hūa .i. manſuetū Apl̓s. Seruū dei oꝑtꝫ māſuetūeſſe ad oēs. p̄cipue hoc debēt hr̄e p̄lati: quincorrigāt vitia. ſed māſuetudine. Un̄ moyſesde cuiꝰ ſpiritu fuit datū. lxx. ſenioribꝰ adiūctisſibi ad regendū. ſcribit̉ erat mitiſſimꝰnus eſt fidelitas. Et ſumit̉ fidelitate ẜm tho.ẜm illud qd̓ dicit̉. xxiij. q. j. Fides etiā qn̄ hoſtiꝓmittit̉. ſeruanda eſt .ſ. ſi ip̄e ſeruat. Debet qͥseſſe fidelis ꝓximo. vt .ſ. decipiat mendatiafraudes. frangēdo ꝓmiſſa hmōi. Poteſt etiaꝫſumi certitudine quadā credēdoꝝ ẜm glo. ſed eſt ad ꝓpoſitū Per alia tria abbreuiandoordinat̉ quis quo ad corpus. Eſt ergo Decimꝰmodeſtia que habet refrenare corpus. ꝙͣtum adſenſus exteriores. vt veſtitū Iob. Spūs eiꝰ ornauit celos. .i. ſct̄os: qd̓ facit modeſtiā. de ꝯſe.di. v. fucare. Hic applica ornatu ſuꝑfluo hꝰ. Undecimꝰ ē ꝯtinētia. ſumēdo large ꝯtinētiaꝫẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. Sic ꝯp̄hēdit abſtinētiā. Spirituſſanctꝰ in ſamſon irruēs. tenēdo mādibulāazini. vicit philiſteos ml̓tos occidēdo. Sic ſpūſſct̄us. tenēdo freno ſeu manu ꝯtinētie gulā. ſignate ī maxilla azini. vincit hoſtes ſpūales. Exemplū etiā de Io. baptiſta r̄pletꝰ ſpūſancto exptero. fecit magnā abſtinētiā vt ptꝫ Math̓. iij.Duodecimꝰ eſt caſtitas .ſ. abſtinere ſe ab om̄idelectatōne venerea illicita. Lucia dixit. Caſteviuentes templū ſūt ſpūſſancti. Unde Dauidcognoſcēs ſe amiſiſſe ſpiritūſanctū adulterium ꝯmiſſū. petens ſibi reſtitui verā penitētiam ꝓpoſitū caſtitatis. dicebat pͣs. l. Cor mun crea in me deꝰ: ſpirituꝫ rectum ⁊cͣ. Poteſt