¶ Quintus¶ Citulus

ē maxīa moraliū. Itē nota ꝙ latria idē ē ꝙ r̄ligio. Eſt at̄ vocabulū grecū ⁊ int̓p̄tat̉ latīe ẜuitꝰ. ſigͣns n̄ oēm ẜuitutē. ſꝫ illā q̄ exhibet̉ alicuivt pͥmo pͥncipio oīm ⁊ vltīo fini. ⁊ iō ſoli deo exhibēda. Et pͥmo qͥdē īteriꝰ mēte nos ei ſubiciēdovt nr̄o creatori. Secūdo exteriꝰ aliqͣ oꝑa faciēdoexteriꝰ ī eꝰ honorē qͣi ꝑ illa ꝓteſtādo nos ẜuos ēExhibemꝰ at̄ deo r̄uerētiā ⁊ honorē. nō ꝓpt̓ ip̄mqͥ ē gl̓ia plenꝰ ī ſeip̄o. cui a creat̉a nil adici pt̄.Sꝫ ꝓpt̓ nos qͥ ex hoc ꝙ deū reueremur ⁊ honoramus mēs nr̄a ei ſubicit̉. ⁊ ī hoc eiꝰ ꝑfectō ꝯſiſtitQuelibꝫ em̄ res ꝑficit̉ ꝑ hoc. ꝙ ſuo ſuꝑiori ſubdit̉. ſic corpꝰ ꝑ hoc ꝙ viuificat̉ ab anima.De ſanctitate. nota ẜmᵐ. §. iij.tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxj. ꝙ ē eadē v̓tꝰ cū r̄ligiōe ẜmeſſētiā: ſꝫ differt ẜm rōeꝫ. Pro cꝰ declaratōe. ſciēdū ꝙ ſct̄itas t̓pl̓r ſumit̉ .ſ. ꝓut imꝑtat firmitatēpuritatē. ⁊ ad d̓i cultū applicatōꝫ. Ꝙͣtū ad pͥmūſciēdū ꝙ apd̓ ātiqͦs ſct̄a dicebāt̉. q̄ legibꝰ erāt īiūcta vt violari n̄ deberēt. Un̄ dr̄ aliqͥd ſancitūqꝛ ē legibꝰ firmatū. Ꝙͣtū ad ſcd̓m .ſ. ꝓut imꝑtatmūdiciā. huic ſignificatōi ꝯpetit nomē grecū.Agios qd̓ latine dr̄ ſine t̓ra. Pt̄ at̄ ẜm latinoshoc nomē ſct̄us ad mūdiciā ꝑtine̓. vt dicat̉ ſct̄qͣi ſāguīe tinctꝰ. eo ꝙ ātiqͥtꝰ illi qͥ purificari volebāt. ſāguīe hoſtie intīgebāt̉ vt dīc Iſido. ī li.ethimo. Ꝙͣtū ad terciū vtraqꝫ ſignificatō .ſ. firmitatis et mūdicie ꝯpetit. vt ſct̄itas att̄buaturhis q̄ dīno cultui applicāt̉. ita vt nōſoluꝫ hoīesſꝫ tēpla ⁊ vaſa ⁊ alia hmōi q̄ ſct̄ificari dicūt̉. exhoc ꝙ cultui dīno applicāt̉. Mūdicia eī nccͣriaē ex hoc. ꝙ mēs deo applicet̉. qꝛ mēs hūana inqͥnat̉ ex hoc. ꝙ īferioribꝰ rebꝰ iungit̉. ſic ⁊ q̄libetres ex ꝯmixtōe peioris ſordeſcit vt argētū ex īmixtōe plūbi. Oꝑtꝫ at̄ ꝙ mēs ab īferioribꝰ rebꝰabſtrahit̉. ad hoc ꝙ ſup̄me rei poſſit ꝯiūgi. ⁊ iōmēs ſine mūdicia deo applicari n̄ pt̄. vn̄ ad heb̓.vlt̓. Pacē ſeqͥmī cuꝫ oībꝰ ⁊ ſct̄imoniā. ſine qͣ nemo videbit deū. Firmitas etiā exigit̉ ad hoc. ꝙmēs deo applicet̉. Applicat̉ .n. ſic vltīo fini. ⁊ primo pͥncipio: hꝰ at̄ oꝑtꝫ eē maxīe īmobilia. Un̄apl̓s ad Ro. viij. Certꝰ ſū eī. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita ſeꝑabit me a caritate. Sic gͦ ſct̄itas dr̄ ꝑ quāmēs ſeip̄am ⁊ actꝰ ſuos applicat deo. Un̄ nō dr̄ta religiōe ẜm eſſētiā. ſꝫ ſolū rōe. Aera eī r̄ligiodr̄ ẜm qd̓ exhibꝫ deo debitū famulatū ī his queſpālit̓ ꝑtinēt ad cultū dīnū. vt ī ſacrifitijs oblatonibꝰ ⁊ alijs hꝰ. Sct̄itas at̄ dr̄ ẜm qd̓ hō nōſolū hoc ſꝫ alia v̓tutū oꝑa refert in deū. vel ẜm qd̓hō ſe diſponit ꝑ bona oꝑa ad cultū diuinū.¶ De oratione.Capitulum octauum.C orone que eſt actꝰ religiōis. Nota ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. Qui t̄plex fuit error ātiqͦꝝ curca orōeꝫ. Quidā eī poſuer̄t ꝙ res hūane n̄ r̄gūt̉dīna ꝓuidētia. ex qͦ ſeqͥt̉ ꝙ banū ſit orae̓ oīno.deū cole̓. Et d̓ his dr̄ malach. iij. dixiſtis. Uanꝰ ēoīs qͥ ẜuit deo. Secūda oppīo fuit ponētiū oīa īſe ⁊ rebꝰ hūanis ex ncc̄itate ꝯtinge̓. ſiue ex īmutabilitate dīne ꝓuidētie. ſiue ex ncc̄itate ſtellaꝝ

ſeu ex ꝯnexiōe cāꝝ. ⁊ ẜm hoc excludit̉ etiā or̄onis vtilitas. Tercia oppīo fuit ponētiū res q̄dāhūanas dīna ꝓuidētia r̄gi. ⁊ ꝙ res n̄ ꝓueniūt exncc̄itate. ſꝫ dicebāt diſpoſitōꝫ dīne ꝓuidētie variabilē eē. ⁊ ꝙ or̄onibꝰ ⁊ alijs q̄ ꝑtinēt ad cultū d̓idiſpoſitō dīne prudētie īmutat̉. hec at̄ oīa īprobāt̉ ī pͥma ꝑte. Et iō oꝫ ſic īduce̓ or̄ois vtilitatēvt neqꝫ rebꝰ hūanis dīne ꝓuidētie ſb̓iectis ncc̄itatē īponamꝰ neqꝫ dīnā diſpoſitōꝫ mutabilē extimemꝰ. Ad hmōi gͦ euidentiā ē ꝯſiderādū. ꝙ exdīna ꝓuidētia nōſolū diſponit̉ qͥ effectꝰ fiāt. ſedetiā ex qͥbꝰ cauẜ. ⁊ qͦ ordīe ꝓueniāt. Inter al̓ at̄cās ſūt etiā qͦrūbaꝫ effectuū cāe actꝰ hūani. Un̄oꝑtꝫ hoīes age̓ aliqͣ. n̄ vt ꝑ actꝰ ſuos dīnā diſpōſitōeꝫ īmutēt. ſꝫ vt ꝑ actꝰ ſuos impleāt qͦſdā effectꝰ ẜm ordinē a deo diſpoſitū. ⁊ idē ē etiā ī nat̉alibꝰ cauẜ. Exēpli gr̄a. Diſpoſuit deꝰ dae̓ hoī fructū agri ſui ⁊ ꝑ hūc ordinē .ſ. ſi cultiuet̉ diligēt̓ ⁊hꝰ. Oꝑtꝫ gͦ hoīeꝫ cole̓ agꝝ ⁊ ſere̓ vt impleat effectū illū ẜm ordinē datū a deo. Et ſil̓e ē de or̄oneNō eī oramꝰ vt dīnā diſpoſitōꝫ īmutemꝰ. ſꝫ vt īpetremꝰ qd̓ deꝰ diſpoīt ꝑ or̄oes ſct̄oꝝ eē īplēduꝫ.Et hoc ē qd̓ dīc gregꝰ ī pͥmo li. dÿalo. ⁊ habet̉. xxiij. q. iiij. Obtineri ea q̄ ſct̄i viri orādo efficiūt:ita p̄deſtīata ſt̄. vt eoꝝ p̄cibꝰ obtineāt̉. Nā ⁊ ip̄aet̉ ni regni p̄deſtīatō ita ē ab oīpotēti deo diſpoſita. qͣtenꝰ ad hoc electi ex labore ꝑueniāt. vt ipſiorādo mereāt̉ acciꝑe qd̓ eis oīpotēs deꝰ an̄ ſcl̓adiſpoſuit dae̓ ¶ Uult deꝰ nos orare ꝓpt̓ qd̓ freq̄nter ad hoc īuitat ꝓpt̓ nr̄aꝫ vtilitatē. Prīo vilꝫ vtaccipiamꝰ qͣndā cū eo fiducialitatē r̄currēdi ateū Criẜ. Cōſidera qͣnta tibi ē ꝯceſſa felicitas qͣnta collata gl̓a. or̄oibꝰ fabulari cū deo. cū xp̄o miſce̓ colloqͥa optare qd̓ vel̓. qd̓ d̓ſideras poſtulareScd̓o vt exerceamꝰ ī nob̓ hūilitatē vt recogͦſcamꝰ eū eē actorē bonoꝝ nr̄oꝝ ī oībꝰ eꝰ auxilio indige̓. pͣs. Ad te leuaui ⁊cͣ. Ecce ſic ocl̓i ẜuo. ⁊cͣ.Terto vt ageamꝰ ī nob̓ feruorē ⁊ caritatē. Nā d̓uote orādo cū cogitat̉ d̓ deo magis ac magis guſtat̉ bonitas eius. ⁊ ꝑ ꝯn̄s magis diligit̉.¶ Quid ſit or̄o. Or̄o ſumitur. §. j.t̓pl̓r. Uno mō large ꝓ qͣlibꝫ bona oꝑatōe. Un̄ ſr̄Illd̓. j. ad theſ. vlt̄. Sine int̓miſſione orate. glo.dīc. Sēꝑ orat qͥ ſꝑ bona facit. ſcd̓o dr̄ or̄o applicatō mētis ad deū. ⁊ ſic dīc Io. dama. ꝙ or̄o ē aſcēſꝰ ītellectꝰ ī deū. Et ītellectꝰ h̓ ꝯp̄hēdit vim app̄hēſiuā q̄ dr̄ ītellectꝰ ſpecl̓atiuꝰ ⁊ vim motiuā q̄dr̄ ītellectꝰ pͣcticꝰ. Intellectꝰ ſpecl̓atiuꝰ ad deū aſcēdit. cū ꝯſideratpe mali ſuoꝝ defectuū ad ꝯſid̓ratōꝫ boni ſufficiētiſſimi ⁊ ꝯpletiſſimi ſupple̓ illos defectꝰ trāſijt. ⁊ īnuit̉ h̓ modꝰ qͦ dꝫ ꝓcede̓ quipult orare. Prīo eī dꝫ defectꝰ ſuos ꝯſiderare. Deinde aſcēde̓ ad eꝰ liberalitatē qͥ pt̄ hoc ſupple̓. vn̄iij ℟. viij. dr̄. Siqͥs ꝯgͦuerit plagā cordis ⁊cͣ. Intellectꝰ pͣcticꝰ ad deū aſcēdit deſiderio ⁊ ſpe ad liberatōꝫ eꝰ. ſperādo īpleri d̓ſideriū ſuū. Tertō mōſūit̉ or̄o ꝓ poſtulatōe deo fct̄a. ⁊ ſic diffinit Iodama. Ꝙ or̄o eſt petitō decētiū deo. Et ſic dixitxp̄c diſcipul̓ Mat̉. vj. Cū oratis dicite. Pater nr̄qͥ es ī cel̓. ⁊cͣ. Ubi docꝫ pete̓ ea oīa q̄ iuſte pn̄t peti. ⁊ ordīe qͦ peti dn̄t. Et ꝯtinet ſeptē petitōnes