Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TitulusHumilitatis beatus be­ .§. ij.nedictus in regula aſſigͣt duodecī gͣdus. qͦs dicit figuratos in ſcala quā vidit Iacob Gen̄. xxviij. Pn̄t etiā figurari. xij. ſtellas corone mulieris. quā vidit Ioh̓es amicta ſole Apoc̄. xij.Primus gͣdus ē corde corꝑe ſꝑ hūilitatē on̄dere. de fixis in terrā aſpectibꝰ. Secūdꝰ vt pauca v̓ba et rōnabilia loquat̉ aliqͥs. clamoroſapoce. Tertiꝰ vt ſit facil̓ aūt ꝓmptus in riſu.Quartꝰ tacit̉ nitas uſqꝫ ad int̓rogatōeꝫ. Quittene̓ qd̓ hꝫ cōis regl̓a monaſterij. Sextꝰ crede̓ ꝓnūtiare ſe oībꝰ viliorē. Septimꝰ ad oīa ſe indignuꝫ inutilē ꝯfiteri crede̓. Octauꝰ ꝯfeſſiopct̄oꝝ. Nonꝰ ob̓ia in duris aſperis patīamāplecti. Decimꝰ vt cum obīa ſe ſubdat ſuꝑiori.Undecimꝰ vt volūtatē ꝓpriā delectet̉ ad impleDuodecimꝰ vt deū tīeat. mēor ſit oīm p̄cipitHāc aſſigͣtioneꝫ ſic declarat Tho vbi ſupͣ. Hūilitas vt dictū ē eēntialit̓ in appetitu ꝯſiſtit. ẜmqd̓ aliqͥs refrenat appetitū ſui. ne inordīatetēdat ī magͣ. ſꝫ regulā hꝫ in ꝯgnitōe. vt .ſ. aliqͥs eſtimet ſe ſupͣ id qd̓ ē. Et vtriuſqꝫ pͥncipiuꝫ radix ē reuerētia. quā qͥs hꝫ ad deū. Ex interiori aūt diſpoſitōe hūilitatis. ꝓcedūt q̄daꝫ ſigͣexteriora in v̓bis et factis et geſtibꝰ. qͥbꝰ id qd̓interius latet manifeſtat̉. ſic in ceteris v̓tutibꝰ accidit. Et ī p̄dictis gͣdibꝰ hūilitatis ponit̉ aliqͥd qd̓ ꝑtinet ad radicē hūilitatis .ſ. duodecimꝰ gͣdꝰ. ē vt deū tīeat mēor ſit oīmp̄cipit. Pōit̉ etiā aliqͥd ꝑtinēs ad appetitū. neſ. in ꝓpriā excellētiā inordīate cadat. Qd̓ quidāſit tripl̓r. Uno vt ſeqͣt̉ ꝓpriā volūtateꝫqd̓ ꝑtinet ad. xj. gͣdū. Alio vt regulet eamẜm ſuꝑioris arbitriū. qd̓ ꝑtinꝫ ad. x. gͣdū. Tertio vt ab hꝰ deſiſtat ꝓpt̓ dura aſꝑa occurrūt. et hoc ꝑtinet ad nonū. Ponūt̉ etiā ꝑtinētia ad eſtīatōeꝫ hoīs r̄cognoſcētis ſuūdefectū. hoc tripl̓r. Uno hoc ꝓp̄os defectꝰ recogͦſcat ꝯfiteat̉. qd̓ ꝑtinet ad octauūgͣdū. Secūdo vt ex ꝯſideratōe ſui defectꝰ aliqͥsſe inſuffitiētē eſtimet. qd̓ ꝑtinꝫ ad ſeptimū gͣdūTertō vt ꝙͣtum ad hꝰ ſibi alios p̄ferat qd̓ ꝑtinꝫad ſextū. Ponūt̉ etiā quedā ꝑtinēt ad ſignaexteriora. quoꝝ vnū ē in factis. vt .ſ. recebat a via cōi in oꝑbꝰ ſuis. qd̓ ꝑtinet ad quītū.Alia duo ſūt in v̓bis. vt .ſ. p̄ripiat tēpusloq̄ndi. qd̓ ꝑtinet ad quartū. Nec excedat modūin loquēdo qd̓ ꝑtinꝫ ad ſecūdū. Alia v̓o ꝯſiſtūtin exterioribus geſtibꝰ .ſ. in repͥmendo excellētiā oculoꝝ qd̓ ꝑtinet ad primū. Et in cohibendo exterius riſū alia ſigna inepte leticie. qd̓tinet ad tertiū. Et nota ad hūilitatēuenit duo. Primo quidē et pͥncipl̓r donumgr̄e. Et ꝙͣtum ad hꝰ interiora p̄cedūt exterioraAliud ē hūanū ſtudium qd̓ prius exteriora cohibet. et poſtea ꝑtingit ad extirpandū radicē interiorē. Et ẜm hūc ordinē aſſignant̉ hicgͣdus hūilitatis. Sciendū etiā abſqꝫ falſitatep̄t aliqͥs ſe crede̓ et ꝓnūtiare om̄ibꝰ viliorē ẜmdefectus occultos quos ī ſe recognoſcit. dona

Quartusdei que in alijs latēt. Similit̓ abſqꝫ falſitate p̄taliqͥs ſe reputare facere ad oīa indignū inutilē. ẜm ꝓprias vires. vt ſuffitiētiā totā in deūreferat. Non ē etiaꝫ incōueniēs. ea ꝑtinentad alias v̓tutes hūilitati aſcribant̉. qꝛ ſic vnūvitiū orit̉ ex alio. ita naturali ordine actꝰ vnib̓tutis ꝓcedit ab actu alteriꝰ. Anẜ. in li. deſil̓itudinibꝰ pōit. xij. gͣdus hūilitatis. oēs ꝑtinēt ad opinionē ſeu ꝯgnitōem. māifeſtatōem. voluntatē ꝓprie abiectōis. Eſt pͥmꝰ ꝑtinetad ꝯgnitōeꝫ ꝓprij defectꝰ. ꝯtēptibilē ſe ꝯgͦſce̓.Secūdus ē de hoc dole̓. vituꝑabile eſſꝫ ſiqͥsꝓpriū defectū amaret. hoc excludit̉ iſtū ſecūdū gͣdū. Tertiꝰ ē hoc ꝯfiteri .ſ. ſuū defectum.Quartꝰ hoc ꝑſuabere. vt .ſ. hoc velit credi. Quiduo gͣdus ꝑtinēt ad manifeſtatōeꝫ. Quītus vtpatiēter ſuſtineat hoc dici. Sextꝰ vt patiat̉ ſecōtēptibil̓r tractari. Septimꝰ vt hoc amet. Hitres ꝑtinēt ad appetitū. excellētiā exteriorē q̄rit: exteriorē abiectōeꝫ eqͣnimit̉ patit̉.ſiue in v̓bis ſiue in factis. Uel etiā deſideranterexteriorē abiectōꝫ āplectet̉ qd̓ ꝑtinet ad ſepti. Itē q̄dā glo. ſuꝑ Mat. pōit tres gͣdꝰ ꝑfecte hūilitatis. Primꝰ ē ſubdere ſe maiori nonp̄ferre ſe eqͣli. Secūdus ē ſubde̓ ſe eqͣli nec p̄ferre ſe mīori. dr̄ habūdās pͥmꝰ ſuffitiēs. Tertiꝰ ē ſubdere ſe mīori in ē oīs iuſticia. Iſti tn̄gͣdꝰ accipiūt̉ ex ꝑte ip̄ius rei ẜm naturā hūilitatis: ſꝫ ꝯꝑatōem ad gradus hominū.De excellentia hūilitatis. §. iij.ſciēdū ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxj. hūilitasexcellētiſſima v̓tus ſimpl̓r. Sꝫ pꝰ v̓tutes theologicas intellectuales. vt prudētiā iuſtitiaꝫlegalē. Cuiꝰ ē. qꝛ bonū d̓tutis hūane cōſiſtitin ordine rōnis. pͥncipal̓r attendit̉ reſpectufinis. Et v̓tutes theologice hn̄t deū obiecto. ſūt potiſſime. Secūdario attendit̉ ꝓut ẜmrōeꝫ finis ordinat̉ in ea ſunt ad finē. Et hecordinatō eēntial̓r ꝯſiſtit in rōe ordināte. ꝑticipatiue aūt in vl̓i ꝙͣtū ad oīa. Quelibꝫ aūt aliav̓tꝰ ꝙͣtū ad aliquā in ip̄o appetitu rōeꝫ ordīato. quā ordinatōeꝫ facit natural̓r iuſticia. p̄ſertim legalis. exin̄ hūilitas inqͣtū facit hoīeꝫ bn̄ſubditū deo vniuerſali ꝙͣtū ad om̄ia. q̄libet at̄alia v̓tus ꝙͣtum ad aliquā materiā ſpālem. Et humilitas poſt theologicas intellectualesque reſpitiūt ip̄am rōnem: ē potiſſima. Dicitur aūt hūilitas prima ſeu fundamētū v̓tutuꝫẜm Hiero. indirecte. directe dr̄ et ꝑfectiusid eſſe primū et fundamentū ſpūalis edifitij invirtutibꝰ. per qd̓ iam accedit̉ ad deū. Primusaūt acceſſus ad deū eſt fidem. ẜm illud Heb̓xj. Accedentem ad deū oportet credere. Et ideofides nobiliori eſt fūdamētū ꝙͣ humilitas.Indirecte aūt .i. modū remouētis ꝓhibens ēhūilitas. inqͣtū .ſ. expellit ſuꝑbiā cui deus reſiſtit. et p̄bet hoīem ſubditū et ꝑatum ad recipiēdum influxum diuine gr̄e. Ideo autem xp̄ccipue nobis humilitatem cōmendauit: dicens.Mat. xj. Diſcite a me quia mitis ſū et humilis