¶ Capitulum¶ Quartum
hac rufa Gen̄. xxv. Prima ꝯditō eſt. ꝙ qͥs horāꝯmedendi vel indigētie nō p̄ueniat. Et iſte ē pͥmus modꝰ. quo gule vitiū nos temptat. quodmaxīe eſt deteſtabile ī quocūqꝫ ciue. ⁊ maxīe rectore alioꝝ. Un̄ maledictō indicit̉ talibꝰ vt habet̉ Eccͣs. x. Ue: inquit. tibi terra cuiꝰ rex puereſt. ⁊ cuiꝰ pͥncipes mane ꝯmedūt. Poſtea ſubditur. Beata terra cuiꝰ rex nobilis eſt. ⁊ cuiꝰ pͥncipes ꝯmedūt tꝑe ſuo. Ionathas mortis ſentētiāmeruit. qꝛ ī guſtu mellis ꝯſtitutū tp̄s ꝯmedēdian̄ceſſit. j℟. xiiij. Secūda ꝯditō ē ꝙ cibos nō q̄rat ſeu accipiat nimis delicatos. ſic diues epulo qͥ epulabat̉ qͦttidie ſplēdide. ob hmōi ſepultꝰin īfernū Luc̄. xvj. Tercia ꝯditō ꝙ nō ꝯmedatnimis ẜm ſuā ꝯplectōeꝫ. qꝛ qd̓ vni multū aliqn̄ē alteri paucū. In hmōi offenderūt de qͥbꝰ dr̄ īpͣs. Māducauer̄t ⁊ ſaturati ſūt nimis ⁊cͣ. hiſtoriā habes Numeri. xj. Quarta ꝯditō ē. ꝙ n̄ ꝯmedat̉ cū nimio ardore ⁊ rapacitate. ſic Eſau lēticule coctionē. dauid at̄ aquā ꝯcupitā d̓ ciſternabethlee̓ effudit. ij ℟. xxiij. ar. di. xlj. qͥſqͥs. Quīta ꝯditō ē. ꝙ nō nimis accurate ⁊ ſtudioſe p̄parat. ſic faciebāt filij elÿ de his q̄ offerebāt̉. j℟.ij. hīc ⁊ augꝰ. Fieri nō pt̄. vt ſine aliqͦ vitō cupiditatis l̓ voracitatis p̄cioſiſſīo cibo ſapiēs vtatur. Inſipiēs at̄ fediſſima gule flāma īuiliſſimūolus īardeſcat ⁊cͣ. diſ. xlj. qͥſqͥs. ¶ Tercia cauſaabſtinētie ē elongatō vl̓ ſubtractō ab his q̄ pn̄tdeſideria carnis accende̓. Int̓ alia em̄ q̄ fugantoīa vitia carnis. tā circa cibos ꝙͣ circa actꝰ venereos. ē ſubtͣhe̓ occaſiōes pct̄oꝝ. Nam qͥ ſe talibꝰofferūt: puta colloqͥis mulieꝝ. aſpectibꝰ eaꝝ. etmēſis pīguibꝰ. vbi varia ⁊ delicata fercl̓a apponūt̉: cauſā p̄bēt vt tēptent̉. qd̓ ē valde ꝑiculoſūī talibꝰ vbi tēptat ſuauitas et voluptas. Tuciꝰem̄ ī hac materia fugit̉ bellū ꝙͣ expectet̉. Undeſcriptū ē de p̄ma muliere. ꝙ vidit lignū pulcrū⁊ delectabile. qd̓ maxīe ꝯcupiuit. Ubi dīc glo. ꝙnō licꝫ intueri qd̓ nō licꝫ ꝯcupiſci. Angeli qͥ ſodomā ſubuerter̄t. educētes lothde ciuitate. dixerūt ei. Noli reſpice̓ pꝰ tergū. nec ſtes ī om̄i terracirca regionē Gen̄. xix. Ad ſignificādū. ꝙ nōſolū r̄cedēdū ē a pct̄o. ſedētiā om̄i eo ꝙ hꝫ p̄ſtareoccaſionē ⁊ īduce̓ ad pct̄m. De ieiunio hēs ml̓tū ⁊ plene ī ſcd̓a ꝑte. ¶ Quarta cā abſtinētie ē.ꝯſideratō eoꝝ q̄ ad ip̄am habēdā īducūt. Et hecſt̄ p̄cipue qͣtuor .ſ. nat̉a. ſcpͥtura. fortūa. ⁊ morsfutura. Natura qͥdē abſtinētiā p̄dicat. qd̓ ptꝫ exoris ꝑuitate. Nā ſicut dīc ph̓s ī li. d̓ natura aīaliū. hō ꝯꝑatōe ſui corꝑis int̓ cetera aīalia ē ꝑuioris. ꝑ qd̓ dat̉ intelligi. ꝙ debꝫ eſſe ꝑui cibi. Adhoc etiā idē natura fecit breuē trāſitū ī trāſglutiēdo cibū. Un̄ breue guttur dedit ſibi. vt citiꝰ d̓cibo ſe expediret: vtpote ad maiora factꝰ. Undedīc bern̄. Voluptas gutturis q̄ tāti hodie extimat̉. vix duoꝝ ht̄ latitudineꝫ digitoꝝ. Aodicagͦ debꝫ eſſe delec̓tatō. vbi breuis ē trāſitꝰ. ẜm illd̓Ioel̓. j. Ullulate q̄ bibitis vinū ī dulcedīe. peritem̄ ab ore vr̄o. vn̄ dīc Seneca. Voluptas ē breuitas faſtidio obiecta. qͦ auidiꝰ hauſta ē citiꝰ ī
neceſſariū recidēs. Rep̄hendit̉ a ph̓o in li. ethi.ille epicurus. qui orabat deū ventris vt habe̓tguttur lōgū vt grus. vt diutiꝰ delectatō guſtuiinſide̓t. Itē ſecūdo ſcpͥtura ad ꝑcitatē cibi inducit. dīc em̄ ꝙ initiū vite hoīs ē panis ⁊ aqͣ Eccͣixxix. ⁊ Gen̄. j. Deꝰ aſſigͣuit eandā eſcā homī etbeſtijs. Ecce: inqͥt. dedi vob̓ oēm herbā afferētēſemē ſuꝑ terrā. et vniuerſa ligna q̄ hn̄t in ſeip̄isſemētē generis ſui. vt ſint vob̓ ī eſcā ⁊ cūctis animātibꝰ. Ad qd̓ etiā facit qd̓ dīc Hiero. di. xxxvAb exordio creature rōnal̓ nec carnibꝰ veſcebamur ⁊cͣ. Sil̓r nec vino. vt dr̄ ī eadē di. ſexto dieDaniel cū ſocijs pecierūt ſibi dari legumīa cūaqua. ẜm qd̓ ſcpͥtura ꝯceſſerat. Tertō ad ꝑcitatē victꝰ fortūa inducit. Cōſiderare .n. debꝫ qͥlibꝫcū alio hr̄e nature parilitatē. et eūdē ꝓductorēdeū. Un̄ gͦ debꝫ vnꝰ delicijs habūdare. aliꝰ miſeria ꝯſumi; Unde Ambro. Quis em̄ tā iniuſtus.ꝙͣ qui multoꝝ alimēta ſuū nō vſum ſed habundantiā ⁊ delicias ꝑat. di. xlvij. ſicut hi. Zacheꝰpͥnceps publicanoꝝ ⁊ diues. bona ſua cū pauperibꝰ nō habētibꝰ diuidēda ꝓmittebat Lu. xix⁊ Iob dīc. Si ꝯmedi buccellā meā ſolꝰ. ⁊ nō comedit pupillꝰ ex ea Iob. xxxj. Quarto valꝫ ad ꝑcitatē ꝯſideratō mortis future. Siqͥs .n. finē carnis ꝯſide̓t. ⁊ qͦmō p̓mibꝰ ī eſcaꝫ parat̉: facilit̓ agule vitō refrenat̉. vn̄ Gregꝰ. Nihil ſic valꝫ adcarnis deſideria edomāda. ſic cogitare qͣlis ſitfutura mortua. Exēplū ī vitis fratꝝ. Cū quidāſcolaris bononie voluptatis corꝑis deditꝰ. viſitaret̉ a qͦdaꝫ nr̄o fratre ſuo ꝯpatriota. timensſcolaris ſui ꝯuerſionē ex v̓bis fr̄is. fecit pactū.ꝙ nil dice̓t de deo: qd̓ ille ꝓmiſit niſi tantuꝫ duov̓ba ī fine ẜmonis ſui. Et pꝰ locutōes plurimasrecedēs dixit ei illd̓ Iſaie. Subter te ſternet̉ tinea. ⁊ operimētū tuū erūt vermes: que v̓ba nonpotuerūt a corde eiꝰ recede̓. quouſqꝫ effectus ēfrater noſter. qui et ſancte vixit.In quibꝰ temporibꝰ ſeu. §. iiij.diebus ſint inſtituta ieiunia ab eccl̓ia habeturſupra in ſcd̓a ꝑte ti. vj. de gula. Quare aūt illisdiebꝰ magiſꝙͣ alijs ſint inſtituta. h̓ pleniꝰ declarat̉. Notādū igit̉ ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. arti. v. Cum ieiuniuꝫ ad duo ordinet̉ .ſ. ad deletōnem culpe. ⁊ eleuatōeꝫ mentis in ſuperna: ideoſpāliter illis temꝑibꝰ fuerūt ieiunia inducendaquibꝰ oꝑtebat homīes a peccato purgari. ⁊ mētes fideliū in ſuꝑna eleuari in deū per deuotōeꝫ.Hoc precipue īminet ante paſcalē ſolēnitatemin qua ⁊ culpe ꝑ baptiſmū relaxant̉. qui ſolēniter in vigilia paſce celebrat̉. dum ſcꝫ benedicūtur fontes baptiſmales. ⁊ fideles adulti tūc baptiſant̉ ꝯmūiter. Recolit̉ em̄ tūc dn̄ica ſepultūra ⁊ ꝑ baptiſmū ꝯſepeliendi xp̄o in mortē. vt dr̄ad Ro. vj. In feſto etiā paſce maxīe oꝑtet mētē hoīs eleuariʸ ꝑ deuotōeꝫ ad eternitatis gl̓amquā xp̄c r̄ſurgēdo inchoauit: ac etiā fideles dn̄tin hmōi ſolēnitate ꝯmūicare. ⁊ ad ꝯmunionemaccedere oꝑtꝫ mente eleuata ad deū. ⁊ ideo īmediate ante ſolēnitatē paſcalem. eccleſia ſtatuit