Citulus¶ Quartus
ij. ph̓icoꝝ. Et iō oē illd̓ qd̓ repugͣt ꝑfectōi. etiāſi ſit bonū: deficit a rōne v̓tutis. Uerecūdia aūtdeficit a ꝑfectōe. qꝛ ē timor alicꝰ turpis. qd̓ .ſ. ēexprobabile. Sicut aūt ſpes ē de bono poſſibili et arduo. ita et tīor ē de malo poſſibili et arduo. Ille autē qͥ ē ꝑfectus ẜm hītum v̓tutis. nōapprehēdit aliqd̓ exprobabile ⁊ turpe ad faciēdū vt poſſibile ⁊ arduū .i. difficile ad vitādumneqꝫ actu facit aliqͥd turpe. vn̄ obprobriū tīeatet ſic ꝓpͥe nō ē v̓tus. qd̓ etiā dīc. ph̓s in. iiij. et hi.Ꝙͣuis aūt ꝯſiſtat in medio ẜm rōnē verecūdianō tn̄ ē hītus electiuꝰ qd̓ reqͥrit̉ ad rōnē v̓tutisſꝫ ē paſſio vt dictū ē. Et qꝛ vitia q̄ ꝑtinēt ad intꝑantiā: maxīe hn̄t turpitudinē vel etiā exprobatōem. cū ꝑ ea magis aſſil̓emur brutis aīalibus. Iō verecūdia q̄ eſt timor de turpi: magisreſpicit tꝑantiā ꝙͣ alias v̓tutes .ſ. rōne motiuiPōt tn̄ ꝑtinē ad alias v̓tutes. inꝙͣtuꝫ vitia eisoppoſita ſūt turpia. Fouet at̄ verecūdia honeſtateꝫ remouēdo q̄ ſūt hone ſtati ꝯͣria. nō ita ꝙꝑtingat ad ꝑfectā rōnē honeſtatis. Sic aūt eādeſcribit Amb̓. in li. de offi. Uerecūdia ſocia etfamiliaris ē mētis placiditati ꝓteruiā fugitāsab oī luxu aliena. Sobrietatē diligit. honeſtatē fouet. ⁊ decorē reqͥrit. Publicanꝰ d̓ pct̄is itaperecūdabat̉. ꝙ n̄ audebat ocl̓os ad celū leuare. et tēplo appropinqͣre Lu. xviij. Dn̄a q̄ iniecit oculos in Ioſephinuerecūda valde fuit inuitās eū de adulterio. Econtͣ Ioſeph iuuēis etelegātis forme. facie verecunda. potiꝰ ꝑmiſit ſeincarcerari ꝙͣ aſſētire malo. Signa v̓tuoſe verecūdie on̄derūt magͣ filij noe duo .ſ. ſem et iaphet. qn̄ auerẜ faciebꝰ poſuerūt palliū ſuꝑ noenudatū in tab̓naculo timore pr̄ne verecūdie.Dicit Amb̓. Ꝙ verecūdia ingenuos ꝓdit natales. di. lxxxvj. n̄ ſatis. Un̄ dicit idē de v̓gine maria ꝙ erat verecūda ẜmone. Et d̓. b. bern. legit̉ꝙ erat verecūdus ſupͣ modū. Ita aūt ē vtilis ꝙdicit Aug. Fit dignꝰ benia q̄ erubeſcit ꝓ xp̄o .ſ.ꝯfitēdo verecūde pct̄m ſuū. de pe. di. v.¶ Verecūdātur aūt homi §. iij.nes maxīe ẜm ph̓m ī. ij. reth. corā v̓tuoẜ ſapiētibꝰ. ꝯiūctis familiaribꝰ ⁊ ꝓpalātibꝰ vitia de defectibꝰ magiſꝙͣ corā alijs. Rō hꝰ eſt ẜm Tho. vbiſupͣ. qꝛ cū vituperiū opponat̉ honori. ſic honorīportat teſtimoniū qd̓dā d̓ excellētia alicꝰ. ⁊ p̄cipue q̄ ē ẜm v̓tutē. ita obprobriū cꝰ timor ē verecūdia: īportat teſtīoniū qd̓dā ex defectu alicuius. p̄cipue qͥ ē ẜm culpā. Et iō quāto teſtīoniū alicꝰ reputat̉ maioris pōderis: tātomagisab eo verecūdamur. Pōt aūt teſtimoniū alicpōderis maioris reputari tripl̓r. Uno mō ꝓptercertitudinē veritatis ꝓcedentē ex rectitudīe iuditij. Sic pꝫ de ſapiētibꝰ ⁊ v̓tuoẜ a quibꝰ hō magis deſiderat honorari. ⁊ magis ab eis verecūdat̉. Un̄ a pueris ⁊ beſtijs nullꝰ verecūdat̉ ꝓpt̓defectū iuditij recti qui ē in eis. Secūdo modoꝓpter certitudinē ꝓuenientē ex ꝯgnitōe qͣi ꝑti.culari eoruꝫ de quibꝰ ē teſtimoniū. qꝛ vnuſqͥſqꝫbn̄ iudicat q̄ ꝯgnoſcit. Et ſic magis verecūda-
mur a ꝑſonis ꝯiūctis q̄ magis facta nr̄a ꝯſiderāt. A ꝑegrinis aūt ⁊ oīno ignotis ad qͦs fct̄anr̄a nō ꝑueniūt: nullo mō verecūdamur. Tertio mō ē teſtimoniū alicꝰ magni pōderis ex eſfectu .ſ. ꝓpter iuuamētū vel nocumētū ab eo ꝓueniēs. et iō deſiderāt homīes magis honorariab his qͥ pn̄t iuuare. et magis verecundant̉ abhis qͥ pn̄t noce̓. Et in̄ eſt qͣntuꝫ ad aliqͥd magisverecūdamur a ꝑſonis magis ꝯiūctis cū quibꝰſumus ſꝑ ꝯuerſati. qͦi ex hoc nob̓ ꝓueniat ꝑpetuū detrimentū obprobrij. Qd̓ aūt ꝓuenit a ꝑegrinis ⁊ trāſeūtibꝰ: cito trāſijt. Sic etiā magisverecūdamur a ꝓpalatoribꝰ vitōꝝ ⁊ irriſoribꝰ. ⁊fabulaꝝ fictoribꝰ. ꝓpt̓ nocum̄tū in̄ ꝓueniēs. qd̓ē diffamatō apud multos. Apud illos etiā int̓qͦs nihil mali fecimꝰ. ve recūdamur ꝓpt̓ nocum̄tū ſequēs. qꝛ ꝑ hoc amittimꝰ bonā opinionemquā de nob̓ hēbāt. Ab illis a qͥbꝰ aliqͥd d̓ nouopoſtulamꝰ. vel qͦrū volumꝰ pͥmo eē amici: magis verecūdamur ꝓpt̓ nocum̄tū inde ꝓueniēs .ſ.īpedim̄tū īplende petitōis ⁊ amicitie aſſumēde.A ſil̓ibꝰ nob̓ in mal̓ n̄ ve̓cūdamur eos ꝯgͦſcēdoqꝛ n̄ extimamꝰ ꝙ defectū nr̄m app̄hēdāt vt t̉ peErubeſcētia nō inueni §. iiij.tur in ꝑfecte v̓tuoẜ. vt in. iiij. eth. Nec in obſtinatis ꝓfūdatis in pct̄o. ẜm illd̓ Hiere. iij. Frōsmeretricis facta ē tibi erubeſce̓ neſciſti. Hꝰ rō ēẜm Tho. vbi ſupͣ. qꝛ cū verecūdia (vt dictū ē)ſit timor turpitudinis. ꝙ aliqd̓ malū n̄ timeat̉p̄t ꝑtinge̓. Uel qꝛ illud n̄ extimat̉ vt malū. autqꝛ nō extimat̉ vt poſſibile vel difficile euitari.Et ẜm hoc verecūdia deficit ī aliqͦ dupl̓r. Unomō qꝛ ea q̄ ſūt erubeſcibilia. n̄ apprehēdunt̉ vtturpia. Et hoc mō et rōe carēt verecūdia ī peccatis ꝓfūdati. qͥbꝰ ſua pct̄a nō diſplicēt: ſꝫ magis de eis gl̓ant̉. Alio mō qꝛ nō ꝯp̄hendāt turpitudinē vt poſſibilē ſibi vel qͣi n̄ facile euitabilē. Et hoc mō ſenes ⁊ ſtudioſi verecūdia carētSūt tn̄ ſic diſpoſiti. vt ſi in eis eēt aliqͥd turpe.de hoc verecūdant̉. ⁊ ſic defectus verecūdie reperit̉ in peſſimis ⁊ optimis: ſꝫ ex cauẜ diuerẜ.Inuenit̉ etiā in his q̄ mediocrit̉ ſe hn̄t ẜm ꝙ ēin eis aliqͥd de amore boni. ⁊ tn̄ n̄ ſūt totaliterīmunes a malo. Et qꝛ vt dr̄. iiij. ethi. vitāda ſūta v̓tuoſo n̄ſolū q̄ ſūt mala ẜm veritatē: ſꝫ etiaꝫẜm opinioneꝫ. ẜm illd̓ apl̓i. j. ad theſſ. v. Ab oīſpecie mala abſtinete vos. Ideo em̄ caueāt abhis q̄ ſūt ſigͣ vitōꝝ. de qͥbꝰ etiā hoīes erubeſcūt⁊ nōſolū de ip̄is vitijs. Eſt tn̄ in ꝑfectis aliquismotꝰ verecūdie p̄ueniēs rōnē. ſic ⁊ ceteraꝝ palſionū. Nec dr̄ ꝑs tꝑantie. qͣi intrās eēntiā eiusſꝫ qͣſi diſpoſitiue ſe hn̄s ad eā. Un̄ Amb̓. dīc. ꝙperecūdia facit prima fūdam̄ta tꝑantie inqͣtūſcꝫ incurrit horrorē turpitudinis.Nota ꝙ verecūdia de qui / §. v.buſdā ē vitāda. de qͥbuſdā ē poſtergāda. de quibuſdā ē moderāda. ⁊ de qͥbuſdā eſt ꝓcurāda. Etpͥmo ꝙͣtū ad bona faciēda. Nā dimitte̓ face̓ bonū ꝓpt̓ verecūdiā ne irrideant̉ ab hoībꝰ: pct̄m ēUn̄ xp̄c Mat. Siqͥs me erubuerit ⁊ meos ẜmo-