Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Septimum

in emaus arguēdo: dixit. Nōne oꝑtuit xp̄m pati ſic. ita intͣre ī gl̓am ſuā. Ad hoc ſūt ꝙͣplurime aucͣtes. vt dr̄ Mat. v. Bt̄i ꝑſecutōem patiūtur ꝓpt̓ iuſticiā. Et Iob. v. St̄s qui corripit̉a dn̄o. Et Iacob̓. j. Bt̄s vir ſuffert tēptatōeꝫ⁊cͣ. Et. j. pet̄. iij. Si qͥd patimī ꝓpt̓ iuſticiā bt̄i.Apl̓s hāc ꝯſeq̄ntiā nccͣiam on̄dit. ij. ad thi. iij.dicēs. Oēs pie volūt viue̓ in xp̄o ih̓u. neceſſeē vt ꝑſecutōeꝫ patiant̉. Et liberiꝰ papa Mat. x.Qui ꝑſeuerauerit ī finē hic ſaluꝰ erit. Un̄ nāqꝫbt̄a ꝑſeuerātia ē niſi a v̓tute patientie. qm̄ ẜmapl̓m. Oēs pie volunt ⁊cͣ. vij. q. j. ſuggeſtim.Et Aug. q. e. §. ē et aliud genꝰ. Eſt ꝑſecutio iuſti. vel a leone in īpetu. vl̓ a dracone in inſidijsid ē vel maīfeſta vt tÿrānos. vel occulta vtmala exēpla hoīm. Un̄ om̄es clamēt. Deus inadiutoriū meū intēde. Exemplū in lazaro vlceroſo. In Gre. papa infirmo. in alijs ml̓tis.Quartūdecimū reme­ §. xvij.diū ē ꝯſideratō diuīe ꝓuidētie. ſe extēdēs ad oīa circa hoīes diſponūt̉. Ubi ſciēdū. diuīauidētia includit duo .ſ. ꝯgnitōem de rebꝰ. eoꝝdirectōem in finē. Cognito quidē ē vl̓is ꝑfct̄aꝑtingēs uſqꝫ ad mīma rei. ẜm illd̓ qd̓ dixit dn̄sLu. xij. Capilli capitis vr̄i oēs nūerati ſūt.em̄ deus agat intellectū. ad tātum ſe extēditeiꝰ ꝯgnitio. quātū ſe extēdit eiꝰ cauſalitas. Cuꝫaūt deus ſit pͥmū et vl̓e agēs: eiꝰ cauſalitas atoīa entia ſe extēdit. nōſolū ꝙͣtum ad ſpēs reꝝ:ſꝫ etiā ꝙͣtum ad indiuidua. q̄cunqꝫ īdiuiduisaccidūt vel accide̓ pn̄t. Neceſſe ē om̄ia hec eiꝰꝯgnitōni ſubiacere. Un̄ de diuīa ſapiētia dictūē Sap̄. viij. Attingit a fine uſqꝫ ad finē fortit̉. diſponit om̄ia ſuauiter. Quicqͥd agit̉ circacreaturas qͣntūcunqꝫ mīmas: a deo ē p̄uiſū.nihil ſue ſapīe oculū effugiat. Nam ſicut dr̄ adHeb̓. iiij. Oīa nuda et aꝑta ſūt oculis eiꝰ. Ultērius directō reꝝ in finē. in noīe ꝓuidētie imꝑtat̉. eſt quedā ordinatō in deū. deus ſit finisoīm creaturaꝝ. maxime rōnalis. que uſqꝫ adꝑticipatōem ſue bt̄itudinis nata ē ꝑtingere.aūt deus ordinet hoīem in ſeip̄m. ſe ei fine exhibēdo: ē ſignū ineffabilis dilectōnis. deſit ſūme bonꝰ: ſūmū bonū hoīs ē ad ip̄m ꝑuenire poſſe. Deus eſt reꝝ oīm ꝯgnitor. eaꝝ inſeip̄o ordinator: ꝯgnoſcit mēſurā v̓tutis hūaneUn̄ interdū ei ſubtrahit exteriora bona. et aduerſa īmittit. eo ꝯſiderat hꝰ ex pedire ad executōem eterne felicitatis. Predictis igit̉ diligēter inſpectis. in aduerſitate cōſtitutꝰ. dꝫcogitare aduerſa ſibi eueniunt. eſſe ꝯgnita adeo. nec ea cauſalit̓ euēiſſe. Inſuꝑ ꝯſideret deūeſſe pr̄em ſnū. et ex hoc piū ꝓuiſorē. nihil ſuecreature inferret. vl̓ euenire ꝑmitteret. niſi qd̓ſibi ad ſalutē expedire ꝯgnoſceret. Or̄ em̄ filiūdiligit. et vim flagelli filiuꝫ verberat: nouit.Ex p̄dicta ꝯſideratōe inter filios dei ſe ꝯſtituit. aduerſa ſuſtinēs. Et tūc ꝓcerto teneat eaad ſalutē aīe deo diſponēte ordinari. ẜm illudapl̓i ad Ro. viij. Diligentibꝰ deū oīa cooꝑant̉

in bonū. Exemplū Moyſes p̄cuſſo egiptio rep̄hēſo hebreo diu exulauit ī t̓ra madiā. paſcēsoues Iethro ſoceri ſui. tandē diuinā ꝓuidentiā deū pharaōis ꝯſtituit: pͥnceps iudeoꝝ efficit̉. diuīs allocutōnibꝰ vltͣ oēs amicos deifruit̉. Dauid infātulꝰ ab hoībꝰ deſpectꝰ: ſed an̄ocl̓os diuīe ꝓuidētie magnꝰ in regē aſſumit̉ .j.regū. xvj. Et poſt multas ꝑſecutōnes a Sauleꝑpeſſas. regnū tꝑale ꝯſequit̉ poſtea eternū.Quintudecimū vlti. §. xviij. remediū ē ꝯſideratō fructuū. ex aduerſitate ſecunt̉. Fructus aūt pn̄t nūerari. vj. qͦruꝫtres ꝑtinēt ad pct̄ores ex aduerſitate corrigūtur. Primꝰ ē ītellectus excecati illumīatō. Secūdus volūtatis dep̄uate ꝑmutatō. Tertiꝰ ꝯcupiſcētie refrenatō. Prīo ex aduerſitate intellectꝰ illūiatur. Circa qd̓ ſciēdū. oculꝰ aīead videndū ea ſūt agēda ē intellectꝰ. Eſt em̄ſicut lucerna in domo quā cernūt̉ om̄ia inea ſūt. que ſi extinguit̉. om̄ia ī tenebris fiūtet nihil videri p̄t. Sic ſi lumīe intellectꝰ obtenebreſcit quicqͥd in te erit: tenebroſū erit. Iuxta illud qd̓ dr̄ in euāgelio. Si oculꝰ tuus fuerit nequā .ſ. lumīs pͥuatōem: totū corpꝰ tuuꝫte nebroſū erit. Diabolus aūt volēs hoīem totalit̓ ꝑdere. in tenebris pct̄oꝝ incipit ab intellectu ē lucerna. vt ip̄m obſcuret ne videat qͥdagendū ſit. hoc em̄ habito. facile ē ei hoīem ducere bult. ſicut duxerit cecū. qͦcunqꝫ ſe vertat cecū faciliter trahit. Exemplū in Nabuchodonoſor. in ꝓſperitate ꝯſtitutus in tantā cecitatē deuenit. vt ſuꝑbe diceret. Nōne hec ē babi magna. quā ego edificaui in robore fortitudinis mei ⁊cͣ. Sꝫ hoc dicto fuit ita a d̓o punitꝰvt āmiſſo vſu rōnis. verteret̉ in beſtiā. ꝙͣtumad eſtimatōem alioꝝ aſpitientiū. Un̄ beſtijs in deſerto hītauit ſeptē tꝑa .i. annos. vl̓ẜm alios .i. ſeptē menſes Dan̄. iiij. de pe. di. j. §.ex his itaqꝫ. Secūdo ex aduerſitate volūtasdeprauata in meliꝰ ꝯmutat̉. Aliqn̄ em̄ ꝯtingit rebꝰ tꝑalibꝰ deditus tantū īmergit̉ in ea amorē. null̓ ꝑſuaſionibꝰ monitis ſeu p̄dicatōnibꝰ euelli p̄t. ſꝫ inſeꝑabil̓r mūdo videt̉ligatus. ẜm illud pͣs. Cōglutinatꝰ ē in terrater meꝰ. Aliqui v̓o ad modū terreſtriū aīaliūrepentiū. a terra eleuari non pn̄t. terrenis etcaducis inhiāt adherēt. Tūc aūt iraſcētis deiſignū eſt. ſicut dictū ē ſupra. ſi ſic laſſatis habenis libere agāt. quicqͥd eoꝝ volūtati placidumfuerit. nulla aduerſitate cōcuſſi. Hīs em̄ tanꝙͣdeſperatis. diuīa ſeueritas acrius ſupplitiū reſeruat. Un̄ pulcre dīc maximus valeriꝰ. Lētogradū ad ſui vindictam vltio diuina ꝓcebit. actarditatē vindicte iuditij grauitate ꝯpēſat. Etin Iſaia. xxvj. c. dr̄. Miſereamur impio. ei .ſ. inhac vita aduerſādo. Et poſtea ſubdit̉. etdiſcat facere iuſticiā. Et. ij Mach̓. vj. ſinerepct̄oribꝰ ex ſnīa .i. ad ſui placitū agere: ſꝫ ſtatīvltionē adhibere: magni bn̄fitij inditiū ē. Nonem̄ ⁊cͣ. Et Aug. Nihil īfelitius infelicitate pec-