¶ Capitulum¶ Quartum
die nec paſſione purgat̉. di. xc. neqꝫ. ¶ Secundum eſt ex intenſa cupiditate .ſ. in illis q̄ occiduntur in bellis iniuſtis. q̄ ex auaritia fiūt. vtOreb zeb zebee ⁊ ſalmana. cū centū viginti milibus. Qui dixerūt hereditate poſſideamꝰ ſct̄uariū dei. in pͣs. ⁊ in li. iudic̄. Et qui hodie ī bellis.niſi obſeruatis debitis circūſtantijs iuſte bellarēt. vt iudas machabeꝰ cū fr̄ibꝰ. j Machab̓. v. etſe. Uel ꝓ recuꝑanda terra ſct̄a. xxiij. q. viij. ſcireEt ad hoc etiā ꝑtinet mors. quā incurrūt mūdani violēta a latronibꝰ. vel alijs ꝓpter temꝑalia iniuſte acquirēda. Et etiā auſteritas quaꝫſuſtinēt ypocrite vt boni reputent̉ ⁊ mulieres ꝓpter apparere. ¶ Terciū ex īmenſa cecitate .ſ.in infidelibo. de hoꝝ numero erāt ꝓphete baal. qͥcoraꝫ helÿa incidebāt carnes ſuas lanceolis inhonorē baal. vt in. iij ℟. Sic ⁊ auſteritates iudeoꝝ ⁊ paganoꝝ ⁊ monachoꝝ grecoꝝ incredibiles. ꝑtinēt ad hoc martiriū duces ad infernū. ⁊mors quā ſuſtinēt he̓tici ꝓ ſuis erroribꝰ. Ad hocetiā ꝑtinet triſticia inordīata. quā aliqͦ ſibi aſſumūt de tribulatōibꝰ vel morte ſuoꝝ. vl̓ de defectibꝰ ſuis. ꝯſciētiā ſcrupuloſā nolētes deponēad ꝯſiliū alioꝝ. Uel etiā ex deſperatōe ſibi mortē inferētes ¶ Quartū eſt ex infuſa caritate. adheb̓. xj. In occiſiōe gladij mortui ſūt. vt IſaiasHieremias. ⁊ alij etiā īnumeri ī nouo teſtamēto hoc ducit ad celū. augꝰ de Cipriano martire.Ab inferiori accipit ſentētiā. a ſuꝑiori coronā.xj. q. iij. ⁊ ſi ad tp̄s. Framea ē aīa martiris ſplēdida caritate. acuta veritate. vibrata dei v̓tutePermaxīe martiria ſct̄orū eccl̓iam edificant etad om̄e bonū inducūt. Un̄ augꝰ vt mūdꝰ h̓ vincat̉. cū amoribꝰ. erroribꝰ ⁊ terroribꝰ ſuis. ſct̄orūmartiria docuerūt. ¶ Sumēdo martiriū ꝓ magno labore ſine morte. ſic dīc Bern̄. triplex eſſeſine ſāguīe. Parcitas ī vbertate. q̄ fuit ī dauidLiberalitas ī pauꝑtate. vt ī thobia. Caſtitas iniuuētute. vt ī Ioſeph ī egipto. Itē gregꝰ. Martires ſine ferro eſſe poſſumꝰ. ſi pacientiā in animo ſeruemus. ¶ De ꝑtibꝰ fortitudinis integralibus ⁊ ſubiectiuis. ¶ Oapitulum .IIII.Epartibꝰ fortitudīs. naẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxvij. ꝙ cū alicuiꝰ v̓tutis poſſint eē triplices ꝑtesſ. ſubiectiue. ītegrales. ⁊ potētialesFortitudini ẜm ꝙ eſt ſpālis v̓tus. nō pn̄t aſſignari ꝑtes ſubiectiue. eo ꝙ nō diuidit̉ ī multasv̓tutes ſpecie drntes. qꝛ eſt circa materiā valdeſpecialē. Aſſigͣnt̉ at̄ ei ꝑtes qͣſi integͣles ⁊ potēciales. Integrales quidē ẜm ea que oꝑtet ꝯcurrere ad actū fortitudinis. Potenciales aūt ẜmea que fortitudo obſeruat circa difficillima .ſ. circa ꝑicl̓a mortis. Aliq̄ alie v̓tutes obẜuāt circaq̄ſdā alias materias minꝰ difficiles. q̄ qͥdē virtutes abiungūt̉ fortitudī. ſic ſecūdarie pͥncipali.¶ Eſt at̄ ſic ſupͣ dictū ē duplex actꝰ fortitudīs.ſ. aggredi ⁊ ſuſtinere. Ad actū aūt aggrediendiduo reqͥrunt̉. Primū ꝑtinet ad anī p̄paratōeꝫ.pt .ſ. aliqͥs ꝓmptū animū habeat ad aggrediēdū
Et ꝙͣtuꝫ ad hoc ponit tulliꝰ in li. rethoricoꝝ fiduciā. Unde dicit ꝙ fiducia eſt ꝑ quā magnis ⁊honeſtis rebus multuꝫ ipſe animꝰ in ſe fiduciecū ſpe collocauit. Secundū at̄ ꝑtinet ad oꝑisexecutōeꝫ. ne .ſ. aliqͥs deficiat ab executōe illorūque fiducialit̓ inchoauit. Et ꝙͣtum ad hoc ponit tullius magnificentiā. Unde dicit. Magnificentia eſt reꝝ magnaꝝ ⁊ excelſaꝝ cum animiampla quadam ⁊ ſplendida ꝓpoſitōne cogitatōatqꝫ adminiſtratō .i. executō. vt .ſ. amplo ꝓpoſito adminiſtratō nō deſit. Hec em̄ duo ſi cohercent̉ ad ꝓpriā materiā fortitudinis .ſ. ad ꝑiculamortis. erunt quaſi ꝑtes integrales ipſius. ſinequibꝰ fortitudo eſſe non pt̄. Si aūt referant̉ adaliquas alias materias. in quibꝰ eſt minꝰ difficultatis. erūt v̓tutes diſtincte a fortitudine. ẜmſpēm tn̄ adiungent̉ ei. ſicut ſecūdarie pͥncipaliſic magnificētia a ph̓o in. .iiij. ethicoꝝ ponit̉ circa magnos ſūptus. Magͣnimitas animi videt̉idē eſſe fiducie circa magnos honores. Ad aliūaūt actū fortitudīs qui eſt ſuſtine̓. duo reqͥruntur. quoꝝ pͥmū eſt ne difficultate īminentiummaloꝝ animꝰ frāgatur ꝑ triſticiā. et decidat aſua magnitubine. Et ꝙͣtum ad hoc ponit paciētiā. Unde dicit tulliꝰ. ꝙ pacīa eſt honeſtatis vl̓vtilitatis cā. reꝝ arduaꝝ aut difficiliū volūtaria aut diuturna ꝑpeſſio. Aliud at̄ ē. vt ex diuturna difficiliū paſſione homo nō frangetur vſqꝫ ad hoc ꝙ deſiſtat. ẜm illud ad heb̓. xij. Non fategimini animis veſtris deficientes. Et ꝙͣtū adhoc ponit ꝑſeuerantiam. Unde dicit ꝙ perſeuerantia eſt in rōne bene ꝯſiderata. ſtabilis ⁊ ꝑpetua ꝑmanſio. Hec etiā duo ſi coarcent̉ ad ꝓpriam materiā fortitudinis. erūt ꝑtes quaſi integrales ipſius. Si aūt ad quaſcūqꝫ materias difficiles referant̉. erūt v̓tutes a fortitudīe diſtincte: et tn̄ ei adiungent̉ ſic ſecūdarie principali.¶ Ꝙ autē maioribꝰ ponit ſeptem ꝑtes fortitudinis. magnanimitatē. fiduciam. ſecuritatem.magnificentiam. conſtantiā. tollerantiam. firmitatē. reducit̉ ad id qd̓ ponit tullius. Nam fiduciam ⁊ magnificentiā ponit vterqꝫ. Tollerātiam v̓o quā ponit macrobiꝰ. loco eius pacīaꝫponit tullius. Et firmitatem a macrobio dictātullius appellat ꝑſeuerantiā. Tria v̓o que ſuꝑaddit macrobius. duo videlicꝫ magnanimitas⁊ ſecuritas. ꝯprehēdūt̉ ſub fiducia a tullio. Sꝫmacrobiꝰ magis ꝑ ſpecialia diſtinguit. Fiduciaenim pertinet ad ſpei certitudinē. Magnanimitas aūt ad magnitudinē rei ſperate. Spes aūtfirma nō pt̄ eſſe niſi āmoueat̉ ꝯtrariū. Timorem̄ quodāmō ꝯtrariat̉ ſpei. et ideo macrobiusponit ſecuritatē que excludit timorem. Tercium aūt qd̓ addit .ſ. ꝯſtantiaꝫ ꝯprehenbi poteſtſub magnificentia. Oꝑtet enim in his que quismagnificę facit. ꝯſtantē animū habere. Poteſtetiā ꝯſtantia ad ꝑſeuerantiā ꝑtine̓. vt perſeuerans dicat̉ aliqͥs. ex eo ꝙ nō deſiſtit ꝓpter diuturnitatē. Conſtans aūt. ex eo ꝙ nō deſiſtit ꝓpt̓quecūqꝫ alia repugͣntia. ¶ Sciēdū etiā ꝙ ph̓s