¶ Capitulum¶ Tercium
eſt. Uel redde̓ qd̓ ꝑ iniuriā ablatū ē. xxiij. q. ij.dn̄s. Qd̓ intelligēdū ē. qn̄ ciuitas ꝯͣ quā bellumaſſumit̉. freq̄nter ⁊ ī multo dānificauit ciuitatē q̄ bellū aſſumit. Et iteꝝ. Si reqͥſita de recōpenſatōe dāni redde̓ neglexit: al̓s nō videt̉ qͣntū ad foꝝ ꝯſcīe cauſa ſufficiēs. ꝙ bellū in qͦ infinita reꝝ ac corpoꝝ diſpēdia ⁊ aīoꝝ flagitia vitari nō pn̄t. debeat aſſumi abrahā aſſūpta cauſa iuſta audito em̄ ꝙ loth nepos ſuꝰ īiuſte eratcaptꝰ: tn̄ tricētis decē ⁊ octo vernacul̓ qͣtuor reges ī pugna ē aggreſſus ⁊cͣ. gen̄. xiiij. ¶ Tercioad iuſtū bellū reqͥrit̉ intento bellādi recta. ꝙ videlicꝫ intēdat̉ vt bonū ꝓmoueat̉. vl̓ vt malū vitet̉. Unde dīc augꝰ ī li. de v̓bis dn̄i. Apud verosdei cultores illa bella ꝑacta ſūt. q̄ nō cupiditatevel crudelitate. ſed pacis ſtudio q̄rant̉. vt malicoherceāt̉. Debꝫ gͦ geri bellū vt pax acqͥrat̉. nōqueri pax vt bellum exerceat̉ ẜm aug. xxiij. q.j. noli. Exemplū ſaul reprobatꝰ fuit a deo. qꝛ invictoria quā habuit ꝯͣ amalech. nō ſeruauit purā intentōneꝫ ad diuinū mādatū. Sed pepercitgregibus ex cupiditate. j℟. xv.¶ Secūdo pͥnceps caueat. §. iiij.ne ſit facil̓ ad bella aſſumēda. Non em̄ dꝫ aſſumere bellū etiā p̄dictis ſuppoſitis: niſi orgēte neceſſitate ꝑcepta vilꝫ maīfeſta ⁊ notabili leſiōe.Et iteꝝ hoſtibꝰ nō paratis ad ſatiſfactōeꝫ ſic dictū ē ſupͣ. Sꝫ tūc cū matura deliberatōe ⁊ hūiliac deuota dīni adiutorij īuocatōe. debꝫ ꝯͣ hoſteꝫreipublice bella moue̓. Cauſa at̄ qͣre nō dꝫ eſſefacilis ad bella mouēda. ē variꝰ euentꝰ belli: qͥanūc hūc nūc illū cōſumit gladiꝰ. ſic rn̄dit dd̓ atIoab. ij ℟. xj. Impoſſibile ē etiā ꝙ ī bellis nonmulta mala ꝯtīgāt. Frequēter .n. accidūt ſtrages hoīm. effuſiōes ſāguinū. depopulatōes terraꝝ. expoliatōes reꝝ. captiuitates etiā ⁊ pauꝑtates ml̓tas ſuꝑ īnocētes ncc̄e ē euenire. Multe etiā corruptōes ī moribꝰ ſuccreſcūt. Nā libidine vincēdi. ⁊ ꝯſuetudīe bellādi. hoīes reddūt̉fortōres. aīoſiores ⁊ ꝓniores ad vlciſcēdū ⁊ opprimēdū. pluſꝙͣ ordo dīni iuris reqͥrat. Propterhec ⁊ ſil̓ia q̄ ī bellis coīter eueniūt. debꝫ pͥncepsaſſume̓ bellū. cū ml̓to timore ⁊ dei reuerētia. p̄miſſis ad deū ſct̄oꝝ viroꝝ pijs ſupplicatōibus.Ande moyſes cū mitte̓t Ioſue ad pugnā ꝯͣ amalech Exo. xvij. pͥmo ad deū refugiū habuit. Un̄ſtans ī v̓tice collis. ⁊ habēs virgā dei ī maū ſuamanꝰ ſuas ad celū extēdit ꝓ victoria habēda ꝯtͣamalech. ꝓpt̓ qd̓ dr̄ ibi. Cū leuaret moyſes manus vincebat iſrl̓. ¶ Ad hoc etiā ꝙ iudei ꝯſulte⁊ deliberate ad bella ꝓcederēt. eis ml̓ta obẜuāda deꝰ mādauit. Prīo ꝙ ad pugnā ꝓcedētes anteꝙͣ bellū inirēt. pacē hoſtibꝰ offerrēt. Secūdoꝙ appropīquāte iā p̄lio ſac̄dos an̄ aciē exercitſtaret. qͥ pugͣturos ꝯfortaret. ꝓmittēdo auxiliūdei. Terto ꝙ remouerēt̉ īpedimēta victorie. remiſſis domuꝫ qͣtuor generibꝰ hoīm. vt qͥ edificauit domū nouā ⁊ nō dedicauit eā qͥ plātauit vineā. qͥ deſponſauit vxorē. ⁊ formidoloſos Deu.xx. Per maxīe at̄ ad victoriā valēt or̄ois ſuffra-
gia. Exēplū legit̉ ī hiſtoria romanoꝝ ꝙ cū fulgētiꝰ ⁊ alborgaſtes ꝯͣ theodoſiū xp̄ianiſſimū imꝑatorē venirēt ī p̄liū. Theodoſiꝰ cū ſciret ſe ſuisdeſtitutū. fiducialit̓ ſigno crucis facto. ſe in bellū dedit. victoriā a dn̄o expectās. qd̓ ⁊ pleniſſime obtinuit. ¶ Frequēter aūt occulto dei iuditio: ſed nō iniuſto iuſtiores aut minꝰ mali ī bello ſuccūbunt a peioribꝰ ſuꝑati. Quod ex duplici cauſa ꝯtingere poteſt. aut qꝛ tales a p̄ceptisdiuinis aliqn̄ receſſerūt. et ideo dignū eſt ⁊ eoremendatōni expediēs. vt a nequioribꝰ ſe tāꝙͣ adei miniſtris attriti puniāt̉. Sicut voluit deusppl̓m iudeoꝝ flagellari ꝑ aſſirios ⁊ babiloniosqui erāt ÿdolatre et diuini cultus impugͣtores.Et ſic qui erāt magni peccatores. facti ſūt in filijs errantibꝰ diuine legis exequutores. Aut huiuſmōi ꝯtingere pt̄. qꝛ tales qͥ ſuccūbūt īterdūde ſuis viribꝰ nimis p̄ſumūt. a deo victoriā nonquerētes: ⁊ ideo alioꝝ qui digne puniri merebātur. digni punitores fieri nō merent̉. Exemplūin. xij. tribubus iſrahel collectis ad pugnā ꝯtratribū beniamin. obpuniendū ſcelus eoꝝ: q̄ bisfuerunt debellate ab ipſa tribu beniamin. quiade ſuis viribus confidebant Iudi. xx.¶ Ꝙͣtum ad terciū ſciendū. §. v.ꝙ p̄latis eccleſie ⁊ clericis nō licꝫ pugͣre ī belloEt hoc duplici rōne ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. Prima ē general̓ vicꝫ. qꝛ bellicū exercitiū ht̄ multas inqͥetudines. ⁊ multū impediūt aīm a ꝯtemplatōne dei ⁊ or̄one. quibꝰ oꝑtet eos vacare. Secūda ē ſpālis. Nā oēs ordines clericoꝝ ordināt̉ad altaris mīſteriū. in qͦ rep̄ſentat̉ paſſio xp̄iſub ſacͣmēto. Et ideo nō ꝯpetit eis occide̓ vl̓ ſāguinē funde̓: ſꝫ magis eſſe ꝑatos ad effundēdūſuū ſanguinē ꝓ xp̄o vt ipſum imitent̉. Unde eſfundētes ſanguinē etiā ſine pct̄o .ſ. ꝑ mortē velmutilatōeꝫ ſūt irregulares. Qui aūt eſt deputatus ad aliqd̓ officiū. nullo modo licet ei id ꝑ qd̓ſuo offitō incōgruꝰ reddit̉. Poteſt addi terciaratō .ſ. ꝓhibitō eccl̓ie. vt. xxiij. q. viij. ꝑ totū. Etin ca. ꝯuenior. vbi dicit Ambro. Aduerſꝰ milites ⁊ gothos arma mea lacrime mee ſūt. alitermihi pugͣre nō licꝫ. Nec obſtat qd̓ dr̄. xxiij. q. viij. hortatu. Adriani pape karolꝰ ſuſcepit bellūꝯͣ lōgobardos. Et leo papa deſcēdit ad littꝰ maris cū exercitu romanoꝝ ꝯtra ſarracenos. q. e.ſe pe. Nam prelati eccleſie ⁊ clerici poſſunt vtiqꝫ intereſſe bellis de licentia ſuꝑioꝝ. vt iuſte pugnantibꝰ ſubueniāt. hortatōnibꝰ. abſolutōnibꝰ⁊ hmōi operibꝰ ſpūalibꝰ. vt p̄dicti fecerūt de qͥbus dictū eſt. Sed non vt pugnent ip̄i ꝓpria manu ẜm tho. Et quia de bello diffuſe habes ſupͣ īiij. ꝑte ti. iiij. Ideo non plus hic. ſed ibi.¶ De triplici martirio. ¶ Capitulum. III.E martirio quod pertinet ad bellū ꝑticl̓are innuēs a ꝑſecutoribꝰ fidei. ī qͦ ꝑmaxīe exerceturactꝰ fortitudīs. Cū .n. ꝑtineat ad rōnē martirij. vt aliqͥs firmit̉ ſtet ī veritate ⁊ iu-