¶ Capitulum¶ Secundum
bet p̄poni ſingl̓ari bono. ita ẜm apl̓m ad Ro.xij. Multi vnū corpꝰ ſumꝰ ī xp̄o. ſingl̓i at̄ alt̓ alteriꝰ mēbra. xp̄c at̄ cū deꝰ ſit. ē bonū vniuerſale⁊ ꝯmūe oīm. ml̓tomagis ꝙͣ reſpublica reſpectuſingl̓ariū ciuiū. Et iō ſi licꝫ ꝓ defēſiōe reipublice tꝑalē mortē ſubire. ⁊ vitā mortis ꝯtēne̓. ml̓tomagis oꝑtꝫ ꝓ republica celeſti q̄ deꝰ ē. vl̓ q̄ totaī ip̄o ē. mortē corꝑis n̄ metue̓. Un̄ dīc augꝰ. v. d̓ciui. dei. Si antiqͥ pr̄es ꝓ republica. ⁊ t̓rena oīaꝯtempſerūt. ⁊ tot ꝑicula ſūt aggreſſi. horribiliamortis genera ꝑpeſſi: qͥd magnū ē ꝓ ip̄a eternaceleſtiqꝫ gl̓ia. ſeculi huiꝰ blandimenta ꝯtēnere.Uel quomō audebat qͥs de volūtaria pauꝑtateſe extolle̓. vel ꝓ xp̄o mortē time̓. eo dicēte. Nolite time̓ eos qͥ occidūt corpꝰ. Et ſubdit arguēdo.Si ip̄i antiqui hoc fecerūt amore patrie ⁊ laudis cupidine. ꝓut dīc poeta. Quid magnuꝫ ſi ꝓvera libertate. qua vere liberāt̉ filij dei. talia ⁊maiora tormenta ſūt ſuſtinēda. qͣnto retributūmaior a ſuſtinētibꝰ expectat̉. Tales qͥdē qͦ mortē ſuſtinēt ꝓ celeſti patria. nō tm̄ fortes ſꝫ martires .i. teſtes dicūt̉. Sūt em̄ pugiles fidei xp̄i ⁊ideo quadā ſpeciali p̄rogatiua q̄ dr̄ aureola. inceleſti patria accipiūt inſignia. ¶ Eſt at̄ vlterius ſciendū. ꝙ aliter ē in ciuili certamīe qn̄ ꝓ patria pugnat̉. Et alit̓ in certamīe martirij qn̄ ꝓxp̄o mors ſuſcipit̉. Nā ſic dīc maximꝰ in ẜmoneQui occidit̉ ꝓ mundo. vincit̉ cū occibit̉: qꝛ niſipince̓t̉ nō occide̓t̉. Qui at̄ occidit̉ ꝓ xp̄o vietnō dicit̉. qꝛ cū occidit̉ victor efficit̉. Hoc preconio fortitudīs excellētiſſime bt̄us paulꝰ fuit decoratꝰ. Nō .n. vnā mortē ſubijt ꝓ fide xp̄i ſꝫ plures. Fuit .n. vita ſua plena mortibꝰ. ſic ptꝫ ꝯſiderāti ab. xj. c. actꝰ apl̓oꝝ uſqꝫ in finē. Ip̄e etiaꝫenumerat. ij. ad Coꝝ. xj. ꝙ fuit ī laboribꝰ plurimis. in mortibꝰ frequēter. Unde de aſia valedicēs fr̄ibꝰ dicebat. ꝑ oēs ciuitates ſpūſſct̄us ꝓteſtat̉ mihi. qꝛ vicula ⁊ tribulatōes mee manēt inhierl̓m: ſꝫ nihil hoꝝ verior nec facio aīaꝫ meāp̄cioſiorē ꝙͣ me. Aīaꝫ at̄ appellat vitā exteriorishoīs. qua corpꝰ exteriꝰ animat̉. Cū at̄ dicit me.loquit̉ de interiori hoīe. qͦ ſpūaliter viuit. ⁊ perquē vere ē. qꝛ ꝑ ratōeꝫ homo eſt homo.¶ Circa q̄ ꝯſiſtit virtus fortitudīs. ¶ Cap. II.Ortitudo ē ꝓtꝰ ponēs inaīo firmitatē ad ſuſtinēdū vl̓ repellēdū difficile qͦddā ẜm qd̓ rō dictat.Dictat aūt rō. ne volūtas retrahatur ab eiꝰ ſequela ꝓpter aliqd̓ malū corꝑale. qͥanullū bonū corꝑale eqͥualet bono rōis. Maximū maluꝫ ⁊ t̓ribile inter or̄a mala corꝑalia eſtmors. q̄ tollit oīa bona corꝑalia: qͣpropt̓ ncc̄e ēꝙ fortitudo animū firmet ꝯͣ hoc maximū malūꝓpter bonū rōnis ſequēdū. Et ſic virtꝰ fortitudinis ꝓprie erit circatimores ꝑiculoꝝ mortis. Ꝙat̄ fortitudo maxīe circa mortis ꝑicula ꝯſiſtat.hinc appare̓ pt̄. Eſt .n. fortitudo v̓tꝰ ponēs medium int̓ duas paſſiōes .ſ. timorē ⁊ audaciā. Cohibet .n. timorē. ne timēdo retͣhat̉ ab eo ꝙ ratōdictat: ⁊ moderat̉ audaciā. ne qͥs audēdo aggra
diat̉ qd̓ rō vetat. Timor at̄ ⁊ audacia ꝓprie reſpiciūt ꝑicula. Timet .n. aliqͥs qꝛ ÿmagiat̉ ſibialiqd̓ ꝑiculū īminere. Et aliqͥs ꝑ audaciā aggredit̉ aliqd̓ difficile ꝑiculoſū. Eſt aūt ꝓpriū virtutis circa ꝓpriū obiectū. reſpice̓ id qd̓ ē vltimū etmagis difficile. ⁊ circa id ſe ordīare. ſic tꝑantiamaxīe reſpicit delectabilia tactꝰ. ad que repͥmēda ordīat̉. Inter oīa at̄ ꝑicula difficilia ē mortem ſuſtine̓. q̄ eſt vltimū terribiliū. ſic dīc ph̓usiij. ethicoꝝ. Et ſic patꝫ. ꝙ fortitudo ē pͥncipalit̓circa ꝑicula mortis. ſic circa ꝓpriā materiā. vn̄dicit Andronicus ph̓us. ꝙ fortitudo ē virtꝰ iraſcibilis. nō facile obſtupeſcibilis a timoribꝰ quiſunt circa mortē. Cum aūt virtuoſus in actu v̓tutis intendat qd̓ bonū eſt. ꝯn̄s eſt ꝙ fortis ꝑicula mortis ſubeat ꝓpter aliquē bonū finē conſequendū. Pericula aūt mortis ex egritudīe vl̓tēpeſtate maris. aut ex inſidijs latronū. vel ſiqua alia ſunt hmōi. nō vident̉ directe alicui īminere ex intentōne ꝓſequendi aliquod bonū.Pericula aūt mortis que ſūt in bellicis directeīminēt homī ꝓpter aliquod bonū. inqͣtū .ſ. defēdit bonū ꝯmune ꝑ iuſtū bellū. ¶ Sed eſt ſciendum. ꝙ iuſtū bellū poteſt eē duobꝰ modis. Unomodo qn̄ fit generale. ſicut cū aliqui decertāt inacie. Alio modo qn̄ fit ꝑticulare: puta cū aliqͥsiudex vel aliqua pͥuata ꝑſona nō recedit a rctōiuditō timore gladij īminētis. Uel cuiuſcūqꝫ ꝑiculi mortē inferētis: quocūqꝫ p̄dictoꝝ modorūquis mortē incurrat. fortis eſt cenſēdus. Et ſicad fortitudinē ꝑtinet firmitatē animi hr̄e. nonſolū ꝯtra ꝑicula mortis que īminēt in bello cōmuni: ſedētiā que īminēt in ꝑticulari inpugnatōne vbi mors incurrit̉ ꝓpter bonū v̓tutis. Poteſt etiā fortis ſubire ꝑicula cuiuſcūqꝫ alteriusmortis. ⁊ fortis cenſeri. dūmodo opꝰ v̓tutis intēdat: puta cū aliqͥs nō refugit amico infirmātiobſequi ꝓpter timorē mortifere infectōnis. Uelcū nō refugit iter magnū facere ad aliqd̓ piūnegociū ꝓſequendū. ꝓpter timorē naufragij vellatronū. ¶ Ex his que dicta ſunt patꝫ. quid ſitfortitudo ⁊ circa quid verſet̉. Eſt eī cohibitiuatimorū ⁊ moderatiua audaciaꝝ circa periculamortis. que ſūt in bellicis. ⁊ hoc ꝓpter bonū cōmune defendēdū. vel opus v̓tutis nō deſerendū.Tātus fuit apud antiquos romanos amor derepublica. ꝙ ſicut dicit valeriꝰ. ſtatim honorisapicē aſſumētes. abiecta pͥuata caritate. publicā induebāt. nec etiā filios plorabāt qn̄ in bellis mortem pro republica ſuſtinebant.¶ Deinde occurit ꝯſiderat §. j.tio de actibꝰ fortitudinis ⁊ iuſticia belli. Sciendū vt dīc ph̓us in. iij. ethicoꝝ. Ꝙ actꝰ fortitudinis nil delectabile videt̉ habere. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxiij. ꝙ cū duplex ſit delectatō. ſcꝫ corꝑalis que ſequit̉ tactūcorꝑalium et ſpiritualis que ſequitur apprehenſionem anime. Iſta ſcd̓a ꝓprie ſequit̉ oꝑa virtutū. qꝛ in eis cōſiderat̉ bonum ratōnis. Principalis auteꝫ actus fortitudinis eſt ſuſtinere a-