¶ De rubeo colore ¶Ca. XIIIUbeus color eſtcolor mediꝰ ab extremis nigredinis ⁊ albedinis eque diſtans. q̇ inſuꝑficie corꝑis ꝑſpicui reſultat ꝑ incorꝑationeꝫ clari luminis ignei atꝫ puri. Ad cꝰ generationem ꝯcurrūt materie ꝑſpicuitas. igneiluminis claritas. ⁊ albedinis atꝫ nigredinisꝯcors mediocritas. tn̄ ꝓpter igneaꝫ lucē partes mixti ꝑſpicuas dilatantē et rarificantemac ſubtiliantē maioreꝫ habet in trāſlucentiaꝯformitatem cū albo qꝫ cum nigro. et id̓o intenſe rubeum ad moduꝫ lucidi diſgregat viſum. nec aggregat ſicut nigrū. Propter qd̓pannoꝝ venditores pannos rubeos ſuſpendunt ante lucem vt videntes alios pannoscoloratos ꝓpter rubedinē ſpūm viſibileꝫ diſgreganteꝫ minꝰ valeant coloꝝ diſcernere veritatem. Pretendit aut generaliter rubedodominiū calidi in ꝑmixto. qͣꝫuis aliqn̄ inueniat̉ ſuꝑficialiter ī naturalit̓ frigido. vt eſt videre in roſa que naturalit̓ ſiue ſuſtantialiterfrigida eſt ⁊ ſicca. ſed qꝛ ſubtiliſſima eſt ſub̓einnatus calor quē habet ex cōpoſitōne fugiens dominium frigidi petit exteriora que inueniens ſubtilia ⁊ humida ad īmutandumtranſmutat ea ſuꝑficialiter in coloreꝫ rubeūq̇ actioni ignis potiſſime ſimilat̉.De croceo colore ¶ Ca. XIIII.Olor croceuſ puniceus ⁊ citrinus differunt paruniſi ẜm remiſſionem albedinis etnigredinis intenſionem. aliquatulam auteꝫadmixtionem. ⁊ ẜm aliquātulaꝫ intenſionecaloris ⁊ frigiditatis remiſſioneꝫ. Scd̓m autem ꝙ color talis ī materia ſubtiliori ac magis ꝑſpicua radicat̉ magis rutilat ⁊ apparetẜm v̓o ꝙ materia magis eſt t̓reſtris ac groſſa minus claret. talis aut color intenſionemſignificat caloris tꝑati ⁊ nō excedentis qͣntūeſt de ſignificatōne coloriſ. ẜm varias tn̄ ſubſtantie diſpoſitiones varias p̄tendit ſanitatis vel morbi ſignificatiōes diuerſas corꝑishabitudines ⁊ cōplexiones vt ptꝫ in li. yſa. devrinis. Nam citrinus color adiunctuſ cum
ſub̓a tenui in vrina iuuenis colerice cōplexionis p̄tendit ip̄m ſanum. In fleumatico acmelācolico ſignificare poterit varias īfirmitātes. vt dicit egidiuſ v̓ſus finem in tractatude vrinis. ca. xiij. vbi dicit. Eſt multis tenuiscitrina referta figuris. Ileumaticū iuueneꝫvel quem niger afficit humor. Condemnattricham duplici ⁊cͣ. Un̄ vnuſ ⁊ idem color diuerſa ⁊ aduerſa ſignat ẜm diuerſitatem ſubſtantie cui copulat̉¶ De colore croceo Ca. XV.Olor croceꝰ plustingit liquores ⁊ hūores qͣꝫ citrinuſet ſignificat caloris intenſionē et diſtemꝑantiā ſangnis in epate ꝑ colere admixtionem. vtꝫ in ictericis. quoruꝫ vrina eſt crocea in ſpūma. ⁊ oculi crocei. ⁊ cutis feda et citrina. Aues aūt calidiſſime ꝯplexionis ⁊ colerice vt aues p̄de extrema habent crocea vtpedeſ atꝫ roſtra. qd̓ accidit ex ſuꝑabundātiacolerici fumi ⁊ calidi quē reijcit natura ad extrema ꝓpter qḋ colorat̉. de hoc quere ſupͣ inli. de morbis. c. de ictericia.¶ De colore minio Ca. XVIOlor miniꝰ ideeſt qd̓ coccinus ac v̓miculus rubedini ꝓpinquus ⁊ affinis. rutilans ⁊ reſplendēs quaſi ignis. multum eī hꝫin ſe ignee luciditatis. ⁊ etiam ex ꝑte materieꝑſpicuitatis ꝓpter qd̓ color eſt viridis relucens multū et acutus. Materia ei minū eſtterra que diſcerpit̉ in litore maris rubri. quetante eſt infectionis ⁊ ruboris ꝙ ex eius diluuione totum mare tingit̉ et in coloreꝫ minijcōmutat̉. vn̄ ab illa infectione mare ſuꝑioriſegypti rubruꝫ appellat̉. Et in illis terre venisrubre gemme inueniunt̉. Hec de terra pͥmooptime depurat̉. deſiccat̉. tādē inter lapidesſubtiliſſime cōmollit̉. ⁊ cuꝫ claro oui diſtemperat̉. Et hic color pictoribus. ſcriptoribꝰ. lucrum nō modicuꝫ adminiſtrat. nam inde libros ornāt. capitales litteras inde formant. fines ac pͥncipia ſententiaꝝ ac verſuum diſtinguunt minio atꝫ ſignant. Acuitur qn̄qꝫ ſucco herbe cuiuſdam que coccus appellatur. et