Liber.III.
varias diuerſis parant temptationū illaq̄antes deceptiors. nā letos temptāt de luxuria. triſtes de diſcordia. timidos d̓ deſpatione. ſuꝑbos de p̄ſumptōe. Itē in li. xxij. pͥmoantiquꝰ hoſtis temptās qͣſi ꝯſulendo blanda et illicita aīo ſuggerit. poſt ad delectatōꝫꝑtrahit ad extremū ꝑ ꝯſenſum poſſidēſ. violenta ꝯſuetudine p̄mit. vn̄ de ipſo d̓r iob. xlj.Stringit caudā ⁊cͣ. Itē ideꝫ li. xxxij. Nequaqꝫ hoſtis callidus quēpiaꝫ p̄mit. ſed calliditate peſtifere ꝑſuaſiōis ⁊ fraudulētis ꝯſilijsinterficit. qꝛ dum dulcia reſonant. ad noxiacor inclinant. Itē idem li. viij. ſicut eſt ꝑdituſhūanis ſenſibꝰ ſe obijcit. modo qͣſi angeluꝫlucis ſe oſtendit. Itē li. xxxiiij. in fine munditanto feruētior erit ad ſeuiciaꝫ qͣnto ſe ſentitviciniorē ad iudiciū ⁊ ad penā. Iteꝫ ibidem.Tūc quicq̇d nequit voluerit calliduſ exquiret. tūc ſuꝑbis ceruicē quā altiꝰ eriget et perillū damnatū hoīem quē geſtabit omne qd̓poterit. tūc neq̇ter oſtendet. Itē idē li. xxxiij.Apparente iudicio cūcto aſſiſtente celeſtiscurie mīſterio. antiquꝰ ille hoſtis diabolusbelua crudelis ⁊ fortis in medio captiuꝰ adducet̉. ⁊ cū ſuo toto corꝑe eterne gehēne incendijs mācipabit̉. vbi vtiqꝫ inaudituꝫ eritſpectaculū qn̄ hec imaniſſima belua elctoꝝocl̓is on̄det̉. Hec pauca de infinitis ꝓprietatibꝰ malignoꝝ ſpirituū ⁊ eoꝝ effectibꝰ dictaſufficiat cā breuitatis. al̓s v̓o ipſius ſathaneꝓprietates oꝑatōnes ⁊ occultas machinationes ſi qͣs ſcire d̓ſiderat libꝝ. Greḡ. ſuꝑ Iobꝑlegat ⁊ p̄currat maxīe in duobꝰ ca. penul̓.ſcꝫ. xl. et. xlj. ¶ Explicit liber ſecundus.Incipit liber tertius de ꝓprietatibꝰanime rationalisDiuuate ieſuxp̄o in p̄cedentibꝰ aliqͣs ꝓpͥetates d̓ ſubſtātia penitꝰincorporea diuina .ſ. natura ⁊ āgelica qͣntū ad hͦ ſpectat opuſculū breuit̉ introduximꝰ nūc cumeiuſdē int̓ueniēte auxilio ad creaturā corporeā ſtilū ꝯuertamꝰ. a digniſſima creaturaꝝſcꝫ hoīe qui naturā et ꝓprietatē ſapit. tā corpoꝝ qͣꝫ ſpirituū inchoantes.
De hominis deſcriptioneCa. I.Um igitur hō ſecundū Iſi. ſit aīal deiforme manſuetū natura ẜm legē rōnis diſcipline ſuſceptibile diuinā hn̄s ymaginē ī potentia ꝯgnoſcēdi ⁊ ſil̓itudinē in potētia diligēdi. Ad hͦ vt rudibꝰ ⁊ ꝑuul̓ hoīs ꝓpͥetatesmanifeſtiꝰ innoteſcāt. a ꝑtibꝰ eius ex quibꝰeſt cōpoſitꝰ eſt breuit̓ inchoādū. ⁊ pͥmo a natura digniori .ſ. ab aīa. ẜm quaꝫ cū ſubſtātiaangelica ꝯuenit ac ꝯcordat. qꝛ ẜm illā ſupranaturā corꝑis hō ad celeſtia eleuat̉. Nā ſic̄di. Iſi. hō abuſiue ab huo eſt dictꝰ cū ex ſocietate nō tantū corꝑis ſꝫ aīe ſit ꝯcretꝰ. Et id̓ogrece antropos .i. ſurſuꝫ erectꝰ appellat̉. eo ꝙab imo ad ꝯtēplatiōꝫ ſui artificis ſpūs regimine ſubleuat̉. vnd̓ poeta. Pronaqꝫ cū ſpectāt aīalia ceta terraꝫ. Os hoī ſublime deditcelūqꝫ videre. Iuſſit ⁊ erectos ad ſidera tollere vultꝰ. Hō itaqꝫ celū q̄rat ⁊ nō tanqͣꝫ pecus vētri obediēs mentem in t̓ra figat. Cuꝫetiā ẜm Iſid̓. duplex ſit ho.ſ. interior ⁊ exterior. pͥmo ab interiori .ſ. aīa eſt tractanduꝫ.De homine interiori .ſ. aīa Ca. II.Rimo igitur uip denduꝫ eſt q̇d ſit aīa rōnal̓ ẜmrem ⁊ ẜm diffinitōꝫ. et q̇d dicat̉ẜm ethimo. ⁊ noīs impoſitiōeꝫ. Deinde qͥdẜm potentiā ⁊ v̓tutē. Tercio qd̓ ẜm effectuꝫet oꝑationē. Quarto q̇d ẜm ſui ꝑfectibil̓ copationē .ſ. q̄ ſit eiꝰ ꝓpͥetas qn̄ cū corꝑe ꝯiugitur et q̇ qn̄ ab eo ſeꝑat̉. Aīa v̓o rōnal̓ de qͣ h̓intēdimus a q̇buſdā ſanctis ⁊ ph̓is diffinit̉vt ſpūs. a q̇buſdā vt aīa. a q̇buſdaꝫ vt aīa etſpūs. Inqͣntuꝫ aūt aīa hꝫ naturā ſpūs diffinit̉. ab Auguſtino in libro de motu cordis.Adhuc de anima Capl̓m. III.Nima eſt ſubſtātia incorꝑea intellectual̓ illumi5enatōnis a pͥmo vltima relatōneꝑceptiua. Ex qͣ diffinitōne pͥmā ⁊ p̄cipuā cōgnoſcimꝰ rōnal̓ aīe ꝓpͥetatē. ſpūs eī hūanꝰmediāte pꝰ angelos ē diuīe illumīatōnis receptiuꝰ. Iteꝫ inqͣntū eſt aīa diffinit̉ duplicit.Ꝙ vnitur corꝑi .ſ. vt motor mobili ⁊ nauta