Druckschrift 
De proprietatibus rerum
Einzelbild herunterladen
 

ſe inuoluit p̄indignatione alte mugit. cuiusvocem horridā audies venator ſcit beſtiamillaqueatā fore ⁊ detentā. vn̄ ip̄am ſecure venabul̓ impetit ⁊ occidit beſtiā acerrimaꝫ inv̓gultis quā in nemoribꝰ magnis inuaderenullatenꝰ auſus fuit. ⁊ hāc beſtiaꝫ vocat phiſiologus aptaleonē. Cuiꝰ dictis ſi fides adhibenda eſt mirū videt̉ qualit̓ tā fera beſtia dev̓gultis ⁊ nemoribꝰ modicis cornua nō eximit que eiſdē cornibꝰ ingētes arbores deijcit⁊ p̄ſternit. Eſt p̄terea q̇dam ſpēs bouis ſilueſtris quā Ariſ. in li. viij. circa finē vocat borikur. ⁊ dicit ꝙ magnꝰ eſt ẜm qͣntitatem tauriet eſt ſil̓is thauro. ⁊ hꝫ crines deſcēdentes adduas ꝑtes ſpatulaꝝ ſicut in equo eſt videre.et eiꝰ pili ſunt magis molles pilis equi ⁊ breuiores. ⁊ crines eiꝰ ꝯtinui vſqꝫ ad oculos. eteſt color eiꝰ vergens ad rubeū colorem vel citrinū. et vox eius aſſimilat̉ voci thauri. et habet cornua aliquātulū incuruata ⁊ in vno qͥqꝫ cornuū ſuoꝝ caꝑe pōt medietateꝫ menſure. que d̓r bos ⁊ non hꝫ dentes ſuꝑiores ſicutthaurꝰ. nec crura eius ſt̓ multoꝝ piloꝝ ⁊ aſſimilant̉ lane. ⁊ findit vngulas hn̄s in pedibꝰduos ſotulares ⁊ cauda eiꝰ eſt breuis reſpectu corꝑis. ⁊ ipſe cauat terrā ⁊ erigit̉ in cauādoſicut thaurꝰ. ⁊ hꝫ dura cutē multos ictuſpatiente. ⁊ carnē habet valde dulcē. et ꝓpterhoc venat̉ et ꝑcutit̉. ⁊ qn̄ venat̉ fugit ⁊ qͣeſcitet cū debilitat̉ pugnans ꝓijcit ſtercus ꝑquatuor paſſus. et hoc facit qn̄ timet. Canes autvenatici odorant ſuꝑ ſtercꝰ ⁊ dum circa talēodorem occupant̉ beſtia fugiendo elongat̉.Idem dicit ariſt. de vacca agreſti. lib̓. x. ⁊ qn̄appropinquat aīalis ꝑtus adunabunt̉ ex eiſmulti. ⁊ pͥus ꝯgregabūt ſtercꝰ circa ipſum etponūt ſicut murū. ⁊ hoc eſt aīal multi ſtercoris. vt di. ariſ. idem ⁊ etiā auic.Ca. XV De baſiliſcoAſiliſcus grece lab Htine dicit̉ regulus eo ꝙ ſit. vt di. Iſid̓rex ſerpentuꝫ. ipſum ei videntes fugiunt ⁊ timet etiā ſerpētes ipſi. olfactū ei ſuoeos necat. flatū ⁊ etiā aſpectu intimit omneviuū. ad eiꝰ ſiq̇dem aſpectu nulla auis illeſatranſit. ⁊ qͣꝫuis ꝓcul ſit eiꝰ ore cōbuſta deuo-

rat̉. a muſtel̓ tn̄ vincit̉ qͣs hoīes ad cauernaſdeferūt in quibꝰ reguli deliteſcūt. Nihil eniꝫſine remedio ille parens oīm dereliq̇t. vndeviſa muſtela baſiliſcus fugit quē illa ꝑſequitur ⁊ occidit. Eſt aūt in longitudine ſemipedalis albis maculis lineatꝰ. reguli aūt ſicutſcorpiones arentia queqꝫ ſectāt̉. ⁊ poſtqͣꝫ adaquas ꝑuenerit ydrophoboſ ⁊ limphaticoſfaciūt. intoxicant enī ipſas aquas et mortiferas reddūt eas. vocat̉ quoqꝫ regulus a multis ſibilus. nam ſibilis occidit anteqͣꝫ mordeat ſiue pungat. hucuſqꝫ Iſi. li. xij. ca. iiij. Pli.aūt li. viij. ca. xxij. dicit ſic. Apud inq̇t heſperios ⁊ ethiopes fons eſt q̇ a multis eſtimat̉ caput nili iuxta quē eſt q̄dam fera que catoblefas appellat̉ corꝑe quideꝫ modica omnibuſqꝫ membris iners pregraue caput gerens. ⁊ſemꝑ habet deiectum ſuꝑterram. alias eſſetinternecio humani generis. qꝛ omnes q̇ eiuſviderint oculoſ expirarent. Eadē baſiliſci ſerpentis eſt vis quē ſirena ꝓuincia gignit. habens in longitudinē magͣtudinē. xx. digitoꝝcandida in capite macula velut dyademateinſignit̉. Sibilo omnes fugat ſerpentes necflexū multiplici reliquum corpus impellit.ſed celſus ⁊ erectus ī medio gradit̉ ⁊ inceditdeſiccat frutices. ⁊ herbas exurit nō ſoluꝫ tactu. verū etiā ſibilo ⁊ afflatu circūadiacentiaoīa deſtruit ⁊ corrumpit. tante etiā eſt venenoſitatis ⁊ ꝑniciei ꝙ tangenteꝫ ſe cum haſtalongiſſima ſine mora interficit ⁊ ꝯſumit. hucmuſtela domat et vincit. Quia deo naturenihil placuit eſſe ſine pari. mors itaqꝫ baſiliſci morſus eſt muſtele. ⁊ tandē mors muſtele d̓r eſſe fetor baſiliſci. ⁊ hoc q̇dem verum eſtſcꝫ niſi muſtela paſtū ⁊ fricatōne rute herbecontra tale mortiferum pͥmitus muniatur.vt di. Ariſto. ⁊ etiam Auiē̄. Primo igit̉ muſtela rutam herbā qͣꝫuis amaram comedit⁊ ſic virtute ſucciherbe. amare nature hoſtēintrepidā aggredit̉ ⁊ deuincit. ⁊ qͣꝫuis baſiliſcus irremediabiliter ſit venenoſus qͣꝫdiu viuit. in cinereꝫ tn̄ combuſtus veneni maliciāperdit. cuius cinis operationibus alchimīevtilis credit̉. ⁊ maxime in trāſmutationibuſmetallorum