Liber
.XVIII.
¶ De botrace Ca. XVIOtrax que rubeb Ita dicit̉ genꝰ eſt rane venenoſe habitans in terra piter et humore. vtdicit pli. li. xviij. ſenectutem .i. vetuſtam ⁊ ſenēpellem dicunt eas deponere aſſiduo paſtū qͣrundaꝫ herbaꝝ. venena tn̄ ſibi ſemꝑ reſeruātes pugnant ꝯtra araneā ⁊ ſpalangionem ⁊beneficio plantaginis eaꝝ venenū ſuꝑant ⁊puncturā. cuius venenū credit̉ eſſe frigidiſſimū. Et id̓o omnē mēbrū qd̓ tangit reddit inſenſibile ⁊ ſtupidū ac ſi eſſet ꝯgelatum. Animal ſiq̇dem eſt virulentū. ⁊ iō ad iram ſe animatad oēm tactū. vn̄ quāto plus tangit̉ tanto turgeſcit ampliꝰ ⁊ inflatur. quot maculisſub ventre reſpergit̉ tot nocumētis venenūeiꝰ obnoxiū fore ꝑhibet̉. oculos habet quaſiigneos ⁊ lucētes. ⁊ eſt tāto ꝑnicioſior quātoeiꝰ aſpectꝰ ardentior inuenit̉. et qͣꝫuis claroshēat oculos odit tn̄ ſolis aſpectu ⁊ querit latebras ac fugit ad cauernas qn̄ ſol orit̉ ⁊ ipſius radijs terre ſuꝑficieſ refouet̉. Herbas dulces diligit ⁊ earū radices cōmedit. ſed comedendo eas inficit ⁊ corrumpit. et id̓o in ortisruta que bufonibꝰ ⁊ ceteris venenoſis ē inimica plantari ꝯſueuit. cuius v̓tute arcenturne accedant ad alias herbas et radices q̄ ibiterre cōmendant̉. loca fetida muſcida ⁊ fimoſabufo diligit. odorifera aūt loca ml̓tū odit.vn̄ dicunt ꝙ vineis incipientibꝰ florere fugiunt. qꝛ odorē ipſarū nō pn̄t ſuſtinere. De bufone aūt dicit pli. li. xxx. c. iiij. ſunt rane multūvenenoſe que dicunt̉ rubete que viuūt in vepribꝰ et rubetis. que ſicut ſunt grādiores ſicet ceteris ſunt ꝑnicioſiores. ⁊ ſūt coloris altere ſubnigri altere ſubrufi vel pallidi et ſubcitrini. Iſtas aūt rubetas dicūt habere duplexiecur. vnū eſt ſumme venenoſuꝫ. et aliud eſtremediū et dat̉ ꝑ antidoto ꝯtra toxicum ſeuvenenū. Oꝑtet aūt ipſa experiri. ꝓijcit̉ auteꝫiecur in nido formicarū et ꝑte venenoſā formice fugiūt aliā ꝑtē appetūt ⁊ illā oꝑtet retinere ⁊ vſui reſeruare. Mira de his certatimtradūt autores. vt dic̄. pli. Dicūt enī in eiꝰ latere dextro eē os occultuꝫ qd̓ ꝓiectū in aquāferuētē facit eā ſubito refrigerari nec vas fer
uere poſtea niſi os pͥmitꝰ eximat̉. ⁊ illo oſſiculo vtunt̉ magi ad amorē et odiū cōcitandū.Dicūt etiā inde qͣrtanaſ poſſe ſaluari. Quātucūqꝫ autē vermis ille ſit venenoſus. ꝑ incinerationē tn̄ et cōbuſtionē amittit vim veneni et recipit maximā v̓tutē medicine. Ualetenī miro mō ad carnis ⁊ cutis aliqͣ caſu p̄dite recuꝑationē ⁊ neruoꝝ cōſolidationē ⁊ vulnerū deſiccatione ⁊ curā ſi debito modo illocinere quiſ vtatur. Quere infra de rana in litera R.¶ De bombice Ca. XVIIOmbix eſt uermiſb Dquidā naſcens in frondibus cip̄ſſi.fraxini mori et terebinti. vt di. pli. li.xj. c. xxiiij. Iſi aūt d. ſic. bobix eſt frōdiu v̓misex cꝰ textura bombiciniū cōficit̉. appellat̉ autem hoc noīe eo ꝙ euacuet̉ dū fila egerat et īeo remaneat ſolus aer. vt di. idē. Mirā autērecipit hic v̓mis īmutationē. nā pͥmo naſcit̉ſicut vermis ſimiliſ eruce que rōdit folia oleruꝫ et pāpinos vinearū. h̓ v̓mis frigoris ip̄atiēs bobiceas telas aranearū modo texit ⁊ pͥmo ſibi intexit corticē ſiue domū in qͣ habitet⁊ contra horrorē hyemis ſe defenſet texturaꝫautē ſuā facit pedū ſuoꝝ miniſterio quibusſubtiliat filū ⁊ pectinat. et ſic id in telā ordīatet componit.¶ De camelis Ca. XVIIIAmeli ut dicit yſi.li. xij. a greco nomē ſunt ſortiti eo ꝙqn̄ onerātur ſe īclināteſ ⁊ accubateſ corā onerātibus hūiliant̉. greci enī camē hūile et breue dicūt. vel dicunt̉ a camur qd̓ grece curuūſonat. quia in temꝑe quādo recipiunt ſuperſe pondera ſuꝑ anterioreſ poplices incuruātur. Cameli itaqꝫ animalia ſunt onerifera ⁊manſueta ad portanda hominū pondera d̓putata ⁊ inueniūtur in multis regionibus.ſed potiſſime in arabia. ⁊ differūt cameli arabici a camelis aliarum regionum. nam arabici duos habent in dorſo gibbos. Sed reliquarum regionum cameli in dorſo habentvnū tantū. vt dicit Iſi. in eodē. Pli. v̓o li. viijca. xix. dicit ſic. Camelos inq̇t inter armenta