Ca. Xſ. VII¶ De centaureaEntaurea eſt herba amariſſima calida et ſicca in terctio gradū. et ideo fel terre eſt vocata. vt dicit Iſido. quia a chirone centauro eꝰvirtus pͥmitus eſt inuenta vt dicit idē li. xvijEſt autē duplex ſcꝫ maior et minor. Primamaiores habet ramuſculos et flores. ⁊ ē maioris efficacie qͣꝫ minor. vt dicit̉ ī plat. Et ibidem dicit Cōſtantinꝰ ꝙ radix maioris calida eſt et ficca in ſecūdo gradū. et habꝫ quandam amaritudinē cū dulcedine. ⁊ iō habꝫ v̓tutem cōglutinandi. ⁊ ex amaritudine habꝫvim diureticā et diuiſiuā plꝰ valent floreſ ⁊folia in medicinaqꝫ alia que ſunt in ea. dolorem vetris ſedat. viſuꝫ clarificat. renes ⁊ ſplenem deopilat. paraliſim curat. vermes ventris cum melle necat vulnera radix eius coſolidat ſicut dicit Plinius Dyaſcorides etPlatearius De daphni XL.VIIIAphnis grece laurus dicitur latine. vt dicit Iſi. li. xvijEt eſt laurꝰ a verbo laudis dicta.Lauri enim ramis et folijs cuꝫ laudibus victorum capita coronabant̉. Et id̓oapud antiquos laudea vocabat̉. ſꝫ poſt ſublata lrā d. et ſurrogata r. laurus eſt dicta. ſic̄quondā dicebat̉ medidies que nūc meridies ſolet dici. vt dicit Iſidorus Hāc arboremgreci vocāt daphnem eo ꝙ nunqͣꝫ deponatviriditatē. Hyeme enī viret ⁊ eſtate. et ideoinde victores potiſſime coronant̉. vt di. Iſi.Et ſubdit. Hec ſola arbor a vulgo credit̉ minime fulminari. vnde fuit appollini antiq̇tꝰcōſecrata. de qua dicit magiſter in hiſto. ſuꝑillud v̓bum. Conſuluit Iſaac dominuꝫ. ſuꝑGen̄. xxv. Rebecca ex more gentiū quem viderat in parentibꝰ ſpēm lauri quā tripodeꝫdicunt capiti ſuppoſuit. et ramīs arboris qͣagnuſcaſtus dicit̉ incubuit vt viſiōes veraſvideret ⁊ fantaſticas nō ſentiret. De lauroſiquidē dicit Pliniꝰ li. xvj. ca. xxx. Laurꝰ triumphis ꝓprie dedicat̉ que gratiſſima ē domibus ceſarū atqꝫ pontificuꝫ. qꝛ domos exornat. Et ſunt duo genera eius .ſ. delphica ⁊
ciprica. Lauro delphica belphis pͥmo coronati ſunt triumphātes. Ciprica vero romani primo ſuos coronabāt. modo aūt multeſpecies laurorū inueniunt̉ ſꝫ differunt ī virore ⁊ magnitudine et ſimilitudine baccarumEſt aūt arbor multiplicis ſpeciei. et enueratPlinius. xiij. ſpēs eius arboris inter qͣs ponit quandaꝫ ſpēm lauri quā dicit fuiſſe magno ioui ⁊ appollini delphico dedicatam Etideo tellus laurifera in domibus ⁊ in ſatis aſulmine manet tuta. Sine autē lauri preſentia non ſolebat apollo dare reſponſa ſua. Etideo quia diuiniſ credebat̉ conuenire honoribus. honorē triumphis obtinuit. nec licebat laurū pollui vſibus illicitis ⁊ prophaniſquiaꝓpter ꝓpicianda numīa ſuper altareponi debuit et offerri. Ceſar autē tyberiuſ celo tonante laurū in capite ſolitus erat ferreſicut ferunt contra fulminū metus. Narratetiā ibidē Pliniꝰ mirā rem. ꝙ cū auguſtusſederet in quodā orto iuxta druſillam auguſtam deiecit aquila de alto gallinā miri candoris illeſam in gremiū ceſaris. tenuitqꝫ gallina laureū ramū in roſtro ſuo onuſtū haccis multis. gallinā et ſobolē iuſſerunt auruſpices obſeruari. et baccas laureas ſeminariet cū diligētia cuſtodiri. ex qͥbꝰ ꝓuenit ſiluatriumphans. cuiꝰ poſtea ceſar laurū in manū tenuit et corona in capite geſſit. ac deind̓alios ceſares eodē modo ex eadē ſilua poſtobtentu triumphū oportuit coronari. Hucuſqꝫ Pliniꝰ. De lauro ſiquidē addit dyaſc.ꝙ eſt arbor elegātis forme ⁊ magne aromaticitatis ac mire efficacie ac v̓tutis. nā foliaeius viridia que multū odorifera ſūt ſiꝯtundant̉ mitigāt et ſanāt puncturā apū ⁊ veſparū. et oēm tumorē ſpargūt libros ⁊ veſteſ cūq̇bus ponunt̉ a tineiſ ⁊ v̓mibꝰ cuſtodiūt ⁊ acorroſiōe tutos reddūt. fructꝰ lauri dicūturbacce lauri. et ſūt grana exteriꝰ nigral̓ ſubrufa. interiꝰ alba ⁊ vnctuoſa ī figura ſperica. incōplexione calida et ficca in ſecūdo gͣdū ſubtilem habeūt ſub̓am. et hn̄t v̓tutē depurādicōfortandi. et ideo in multis ponūt̉ vtilitermedicinis ex q̇bus fit oleū precioſum qd̓ valet contra multas et p̄cipue cōtra frigidaspaſſiones