¶ De balauſtia
Ca. XX¶ De buxoUxus ut di. jſi dob rus li. xvij. grecuꝫ nomē eſt. ſꝫ ex ꝑtea latis ē corruptū. nā pixos apd̓ eoſappellat̉ ſꝑ virēs. q̄ lenitate materie lr̄aꝝ formādis apicibꝰ ē apta. nā tabula buxia benepolita colorē recipit albū in qͣ de facili figure⁊ lrāꝝ caracteres inſcribūt̉ ⁊ etiā de facili pꝰdelent̉. Et d̓r ẜm Iſi. hec buxus ꝓ tota arboreet hͦ buxū ꝓ interiori ligno. Un̄ dixit q̇dam.Hec buxꝰ creſcit. hͦ buxuꝫ creſcere neſcit. Eſtaūt arbor ml̓tū ſolide materie ⁊ cōpacte. cūius hūor nutrimētal̓ ml̓tū eſt viſcoſꝰ ⁊ cōꝑactus. vt dic̄ Aluredꝰ li. vegetabiliū. ⁊ ideo lignū hꝫ groſſū ⁊ pōderoſū. qd̓ miſſū in aqͣ petit fundū ſic̄ hebenꝰ. ⁊ hͦ ꝓpt̓ cōpactiōꝫ ligninō habentis pͥoros aꝑtos vbi poſſit intrareaer. ꝑ cuiꝰ ſubintrationē poſſet ſuꝑ aq̄ ſuꝑficiem eleuari. vt dic̄ idē Aluredꝰ. Folia etiaꝫiō diu hꝫ virētia. qd̓ facili nō cadūt niſi paulatim qn vno cadēte aliud mox ſuccedit. ml̓ta q̇dē hꝫ folia ⁊ ſpiſſa. ſꝫ modicū hꝫ fructū ſiue nullū. Arboris buxi raſura cū frigida ſit⁊ ſicca decocta ī aqͣ puteali ꝯſtrigit fluxū. vtdyaſco. dic̄. Tingit etiā ⁊ ip̄os crines ſi de eꝰdecoctiōe ſepiꝰ abluant̉. ſapor ſiq̇dem eiꝰ eſtamarꝰ vt d. Pli. li. xvij. c. xvij. ⁊ odor gͣuis. tn̄qͣꝫuis gͣuet ſapore guſtū. nihilominꝰ cū virore ꝯtinuo delectat viſu. oī tꝑe ꝯẜuat viroreꝫſuū ⁊ maxīe in eſtate q̇a ī hyeme eiꝰ folia aliqͥntulū expalleſcūt. ſꝫ nō cadūt vt dic̄ Aluredus. Cꝰ cā eſt qꝛ hꝫ viſcoſū humorē in ſe. ī radice v̓o ml̓tā huiditatē liq̇dā. ⁊ iō nō caduntfolia. Un̄ adueniēte caliditate p̄uocat̉ hūorad exteriora q̄ tactꝰ calore fit viridis. ſꝫ adueniēte frigiditate reꝑcutit̉ huor ⁊ abūdat ſiccitas et fit colorpallidꝰ ſiue glaucꝰ. Creſcit ātbuxus ī locis calidis ⁊ petroſis. ⁊ iō multuꝫhꝫ duriciei ⁊ etiā nodoſe ſoliditatis. lignumtn̄ interiꝰ lene ē. ⁊ ap planādū ſūme aptu. inſciſſuras ⁊ figuras ī eo factas diu tenet et ioimagines pulcre durabiles inde fiūt. fit etiam ex buxo pixides abiles ad muſti ⁊ alioꝝaromatū ꝯſeruationē. Ad ml̓tos etiā aliosvſus qͣs enumerare lōgū eſſꝫ valet buxꝰ. ſedhec nūc ſufficiāt
Ca. XXI.Alauſtia eſt losb caducꝰ maligͣnati. Cū eī arbor fructus dꝫ ꝓducere flores in qͣdā tuberoſitate ꝯglutinat̉. ⁊ ab arbore qn̄qꝫ caduntq̄ a medicis reẜuant̉ vſui medicine ⁊ poſſūtẜuari ꝑhyemē in magͣ efficacia vt di. dyaſc.Eſt aūt balauſtia frigida ⁊ ſicca. ⁊ hꝫ v̓tuteꝫꝯſtringēdi ⁊ deſiccādi hūorē. Et iō valꝫ ꝯͣ diſſenteriā ⁊ ſanguineū fluxū vetris. ⁊ ꝯfluxuꝫmēſtrualē. Itē v̓tutē hꝫ ꝯſtringēdi vomituꝫcolericū ſi decocta in aceto cū ſpogia ſuꝑ furculā pectoris apponat̉. Iteꝫ puluis vulneraꝯſolidat. gingiuas ſanat. et eaꝝ putredinemamputat ⁊ emūdat. radices dentiū ꝯſolidat⁊ ꝯfirmat. vlcera etiā ſanat labioꝝ. hͨ oīa fac̄pſidiā .i. cortex arboris eiuſdem ⁊ p̄cipue fructus ſiue poma. ⁊ dꝫ accipi qn̄ pomū eſt maturum¶ De betaCa. XXIIEta eſt herba cōb munis ⁊ ortulana ẜm dyaſco. Duplex ē ſpēs eꝰ .ſ. nigr̄a ⁊ alba. Et vtriuſqꝫ ſuccꝰ naribꝰ inſtillatꝰ purgat caput. auriū etiā dolorē mitigat. lēdes ⁊ alias capitisimmūdicias ⁊ faciei maculaſ emūdat. capillos reꝑat ⁊ ꝯẜuat. foliū eiꝰ tūſum ⁊ appoſituꝫignē ſacrū extinguit. naſcētia etiam vulneracōpeſcit. malos hūores nutrit ſi nimis ſepein vſu habeat̉ vt di. dyaſco. de beta di. Ariſ.ſuꝑ eiꝰ radicē ſicut et ſuꝑ caulē pōt plātariſurculꝰ qͥ tandē corroborāte radice ī arborētrāſmutat̉. vt pꝫ ſupra de nat̉a plātaꝝCa. XXIII¶ De cedroEdrus eſt arborquam greci cedros vocāt. qͣſi ceomoeſdryoſticū .i. arboris humorardētis cuiꝰ folia ad cip̄ſſi ſil̓itudinē rn̄dentvt dic̄ Iſi. li. xvij. vbi ſubdit. Cedrꝰ eſt lignū iocūdi odoris ⁊ diu durās ⁊ nunqͣꝫ a tinea velteredine .i. lignoꝝ verme extermiat̉. Un̄ ꝓpt̓eius ꝑpetua durabilitatē ex cedris fiūt lacunaria ī regū palatijs ⁊ ī tēplis. Huiꝰ arboriſgumī ſiue lacrima d̓r cedria q̇ ad ꝯẜuatiōeꝫ