ideo in vere maxime generat̉ ſanguis. q̄ magis eſt neceſſariꝰ nutrimento corꝑis. Si v̓onaturā ſuā exierit diuerſas inducit egritudīnes. Un̄ d̓r in amphoriſ. Si hyems ficca fuerit ⁊ borealiſ. ver v̓o pluuioſum fuerit. ⁊ autumnꝰ neceſſe eſt īeſtate febres acutas fieri⁊ obtalmias ⁊ diſſenterias maxīe ī humidiſnatura. vt dicit comen. In hyeme ſicci huores ꝑ frigiditatē retēti acuunt̉. in vere aūt innimia huiditate diſtēperate ml̓te ſuꝑfluitates generant̉ ⁊ ꝑ calore reſoluunt̉. In eſtatev̓o dum calor nō eſt potēs eas ꝯſumere: putrefacit. ⁊ ſic febres acutas generat et īducitmultas alias paſſiōeſ. Si v̓o hyems calida⁊ hūidā fuerit ver aūt frigidū ⁊ ſiccū neceſſeeſt hoīes in eſtate egrotare ⁊ mulieres ꝑituras leui occaſione abortire Cuiꝰ rei aſſignatGal̓. rōem in cōmento dicēs: qn̄ corꝑa pregnantiū in hyeme ſūt calidā ⁊ huidā teneraſunt ⁊ rara. Un̄ frigiditas aeris vernal̓ ſubito penetrātiſ ad interiora ledit fetu. ꝑ frigiditatē enī ⁊ ſiccitatē q̄ ſunt qͣlitates mortificatorie mortificat̉ fetꝰ. Un̄ fetꝰ mortificatꝰ aggrauat ⁊ retinacula abrumpit. ⁊ ſic ml̓ier neceſſario abortit. Uernū inſuꝑ tꝑs terrā diuclauſam ⁊ p̄frigore ꝯſtrictā aꝑit. et radices⁊ herbas in terra latētes ꝓducit. floribꝰ ⁊ herbis terrā renouat Aues ad garritū ⁊ amorēſolicitat ⁊ inducit. ⁊ miro decore omnē terreſuꝑficiē induit ⁊ venuſtat. Vnde ver d̓r a virore vl̓ vigore. qꝛ tūc herbe ⁊ arbores vireſcere incipiūt ⁊ frōdere. tꝑs veris ē tꝑs agriculture ⁊ laboris. tp̄s leticie ⁊ amoris. Vernalienī tꝑe oīa vident̉ letari. nā terra viret. liluafrondet. prata florēt. celū ſplēdet. mare quieſcit. volucres vociferāt ⁊ nidificāt. ⁊ oīa q̄ inhyeme videbāt̉ mortua et marcida vernalitꝑe renouant̉. Un̄ ſerenitas aeris vernalisvocat̉ a marciano alias macrobio riſus iouis. Aq̄ v̓o vernal̓ tꝑis minꝰ ſane ſūt ad bibendū. qͥa a vaporibꝰ tūc reſolutis īgroſſantur. ⁊ a ranis ⁊ alijs v̓mibꝰ tūc tꝑis ſemen ꝓijcientibꝰ inficiunt̉. Et iō ſi neceſſe fuerit easbibere ꝯſulit ꝯſtā. vt pͥmo decoquant̉ vt ſic ꝑebullitionē ſubtilient̉ ⁊ purificent̉De eſtateCapitulum. V.
Stas calida eſtTet ſicca. cuiꝰ initiū eſt cū ſol fueritin pͥma ꝑte cācri. ⁊ tūc eſt ſol ī maxima eleuatiōe q̄ ad nos ⁊ iā paulatī incipitdeſcēdere vſqꝫ in finē v̓ginis. Et hꝫ eſtas treſmenſes ſic̄ ⁊ ver vt dicit ꝯſtā. Primꝰ mēſiseſt cancri a. xvij. die iunij vſqꝫ ad. xviij. iulij.Secūdus ē cū ſol eſt ī leone a. xviij. die iulijvſqꝫ ad. xvij. diē auguſti. Tertiꝰ eſt cū iā in v̓ginem deſcendit a. xvij. die anguſti vſqꝫ adxviij. diē ſeptēbris. vt dic̄ ꝯſtā. Eſt ergo eſtascalida ⁊ ficca colere generatiua. eo ꝙ ſol tꝑeeſtiuali ſūma gradit aſcēſionē. Oppoſituſqꝫcapitibꝰ noſtris directā ⁊ fortē ī corꝑibꝰ nōſtris ſicut et alijs inferioribꝰ fortiſſimā impͥmitactiōꝫ. Un̄ ⁊ ſuꝑflua īhyeme coadunata diſſoluit ⁊ ꝯſumit. Si v̓o eſtas ſuā tēperiem̄ exierit infirmitates calidas ⁊ ficcas generare ⁊ inducere ꝯſueuit. vt dicit ꝯſtan. Dieslōgiores ſol efficit ⁊ noctes breuiores. fructꝰ⁊ flores ad maturitatē ꝓducit Nā vi caliditatis ſue tūc intēſe. hūores ī fructibꝰ tunc digerit ⁊ digeſtos eis incorꝑat ⁊ ꝯiugit. qd̓ v̓oſuꝑfluū eſt deſiccat penitꝰ ⁊ ꝯſumit. terraꝫ rimoſam ⁊ cauernoſaꝫ reddit. Nā calore ſuohuidas ꝑteſ ꝯſumendo deſtruit. ſiccitate v̓oſua ꝑtes terreſtres cōpͥmit ⁊ ꝯiūgit ⁊ ſic aꝑitterra atqꝫ findit. Cōſūptis ergo ꝑtibꝰ aqisqͥ fuerūt cā coadunatiōis ꝑtiū ⁊ ꝯſtrictiōisneceſſe ē vt ꝑs a ꝑte diuidat̉. ⁊ ſic ſciſſura ī ꝑtibꝰ terreis efficiat̉. Un̄ ⁊ loca paludoſa aqͣſitatē ꝯſumēdo deſiccat ⁊ exaſpat ⁊ īdurat. poroſas ꝑtes aīaliū caloris ſui ſubtilitate ſubintrat ⁊ hūorē ſubcutaneū diſſoluēdo ſudorē ꝓuocat ⁊ ſic qͦd ē ſuꝑfluū adnihilat ⁊ euacuat. p̄ poroꝝ et̄ aptiōꝫ fit ſpirituū exalato etſubſtātial̓ hūiditatis euaporatio. ⁊ iō viresdebilitat ⁊ eneruat. ex vtraqꝫ qͣlitate ſua colerā excitat ⁊ inflāmat. ⁊ iō febrilē calore generat ⁊ augmētat. apes mellificātes ſuis floribꝰ eas reficit ⁊ ſatiat. nocturnis tꝑibꝰ roreꝫgenerat. ⁊ herbaꝝ ſuꝑficiem ne diurno eſtuareſcant rigat ⁊ humectat. Eſtiuo tꝑe auescanore maxime vociferāt ⁊ modulant̉. et adpullificādū ſilueſtres volucres maxīe aīant̉Ca. VI¶ De autumno