Glo. ordi.Iohānis Ca.Nico. de lyraIII

b quaſi quē baptizaſti.⁊ dixerūt ei: Rabbi qui erat tecū fͦ§ d. ecce agnus dei.trās iordanē cui tu teſtīoniū phiI vn̄ valde miramur. I ī iudea. b qͣſi quidibi de hac p̄ſūptione videt̉.buiſti: ecce hic baptizat ⁊ omne̓s 8a §de dimiſſo qͥ eū baptizaſti.a ve̓niūt ad eū Reſpōdit iohānesfb ⁊ dixit: Nō pōt hō acciꝑe quicqͣꝫ§accepi qꝛ ego nō chriſtus.niſi fuerit ei datum de cęlo. Ipſi gvos mihi teſtimoniū ꝑhibetis ꝙ h§ maior ergo illo: nō: ſed miſſus ante vt precoruus parans viamdixerim: ego nō ſū chriſtꝰ: ſed qꝛa §quid ergo es tu: quid ille: ego amicus ſponſionſam ei: nō mihqui zelomiſſus ſum ante illū. Qui habet i§. i. eccl̓iam q̄ generat ⁊ virgo ꝑmanet. Fqͥcūqꝫſponſaꝫ ſponſus eſt: amicus aūt ka Ihumilis nō cadit ſꝫ ſuꝑbꝰ. Fintꝰ docētē.ſpōſi qui ſtāt ⁊ audit eum: gau-a § nō de ſe ī quo ē triſticia ſꝫ de deo. b §. i. teſtimoniū eiꝰ quo ꝑhibet ſe filiū dei ſpōſū eccl̓iedio gaudet̉ ꝓpter vocem ſponſi.a Fita ergo ⁊deo ad vocē ſpōſi qꝛ ip̄e megauilluminat. bxiſeo gr̄aꝫ meā: ſufficit mihigr̄a mea: plꝰ mihi nō aſſumo: ne qd̓ accepi amittād Hoc ergo gaudiū meū impletuꝫſ ⁊ ne miremini qꝛ plures baptizat qͣꝫ ego: qꝛeſt. Illū oportet creſcere: me aūt n§ qꝛ chriſtus. I de patre §in mundū.I ideo medio creſcit.s minui. Qui deſurſum venit ſuꝑ nya ſ hoīes et angelos. b Fiohannes. I natus.homnes eſt. Qui eſt de terra: deIterrenꝰ ē ex ſe. I et ecce terrena ſapit ⁊ dicit.terra ē: ⁊ de terra loquit̉. Qui de sſi vero diuina ex illumināte eſt. I hoc eſt qd̓ ante deſurſū. F chriſtus§ apud patrē.i cęlo venit ſuꝑ oēs eſt. Et qd̓ vi­ yF a patre.de deitate ſua.dit ⁊ audiuit hͦ teſtat̉: ⁊ teſtimo­ xI de populo liniſtre.niū eiꝰ nemo accipit. Qui aūt ac3de populo dextre. I ipſe qͥ de celo deſcēdit ⁊ſuꝑ omnes ekceꝑit eiꝰ teſtīoniū ſignificauit: qꝛ fͦa ſ vere verax: qꝛ loqͥt̉. ꝟba dei. §. i. xp̄m.deus verax eſt. Quē eī miſit deꝰq

Rn̄dit io. Qui vltra ꝯſuetudinē hūanenature ſu natꝰ ex parētibꝰ ꝓuecte etatis: putatis me eē vltra hoīes: ſꝫ ſcitotē qꝛ purꝰ ſuꝫhō: ille deꝰ: a quo habeo qͥcqͥd habeo. Ex meinfirmitas: ex illoē ſublimitas. Putatisvt aliqͥd dicam ꝯtrmeū teſtimoniū egonō baptico in remiſſionē peccatoꝝ ſꝫ ille.b Nō pōt. Quaſiego purꝰ hō: nil habeo niſi qd̓ datū ē adeo .i. baptizare ī penitētia nō ī remiſſionē: qꝛ nō ego xp̄s: ſꝫille vt ſcitꝭ me teſtatū fuiſſe vobis. iō adillū currite. c Nōſum xp̄s. Non ſumvnctꝰ a patre plenitudine ſpūs: ſed deplenitudine illius accepi vt illū p̄currerē.d Hoc gͦ gau. In hͦgaudiū meū ē plentꝙ factꝰ ſū amicꝰ ſpōſi: ⁊ qꝛ ſto ⁊ audio.e Illū opor. Gaudeo ad vocē ſponſi.Ille ſpōſus creſcet .i.inueniet̉ eē xp̄s quiputabat̉ ꝓph̓a. Egominuar: qꝛ eiꝰ ꝓph̓aīueniar: qͥ xp̄s putabar. Illū oportet creſcere .i. exaltari .i. dūpctā dimittit gr̄amdat ī quo gl̓ia eiꝰ q̄ īſe ſemꝑ ē ꝑfecta: creſcit ī hoīem dū eā hōplus videt ⁊ habet.Hō minuit̉ qͥ ante inſe gl̓iabat̉ dūmō peccata cōfitet̉ ⁊ accipitqd̓ ille dat. Cui reiatteſtat̉ paſſio vtriuſqꝫ. Chriſtꝰ ī cruceexaltat̉. Ioh̓es capite minuit̉. Atteſtat̉⁊ creatura: ioh̓es natꝰ eſt decreſcētibꝰ diebꝰ xp̄s ꝟo creſcētibꝰf Me aūt. Ioh̓es figurā legis ē: xp̄s veritas: lex minuit̉: apparēte veritate.Qui deſurſū .i.de altitudinē hūanenature an̄ pctm̄ primi parētis: qꝛ d̓ illaaltitudīe aſſūpſit ꝟbū dei hūanā naturā: ⁊ nō aſſūpſit culpā cuiꝰ aſſūpſit penāQui eī d̓ celo. i. de patre venit duobꝰ modis ſuꝑ oīa ē. Prīo ſuꝑ oēm hūanitatē qͥ deip̄a priꝰ qͣꝫ peccaret: venit. Scd̓o iuxta altitudine pr̄is cui ē eqͣlis. h De t̓ra .i. qͥ ē de terrenis parētibꝰ natꝰ a qͥbꝰ pctm̄ ⁊ penā pctīꝯtraxit ex ſe nihil eſt niſi terra. i Et qd̓ vi.Cū ip̄e filiꝰ dei ſit ꝟbū pr̄is: nō aliud ꝟbuꝫpr̄is audit vel hoībꝰ teſtat̉: ſꝫ ſe ꝟbū qd̓ pat̓locutꝰ ē .i. edidit ⁊ genuit ex ſe: ſcit ⁊ indicathoībꝰ eē ex pr̄e. Hoc euāgeliſta dicit vt potuit: qd̓ plene dici vel ītelligi nequit.k Significauit. Hoc ē ſignū poſuit ī cordeſuo qͣſi ſpāle aliqͥd .ſ. hūc eē verū deū qͥ miſſus ē ad ſalutē hoīm. l Uerax. Oīs hō exI ſe mēday

Et dixerūt ei. ⁊ ꝓpoſuerūt qͣttuor ex qͥbus iohānes poſſet ꝓuocari. Primū eſt ptēdēs excellētiā iohānis reſpectu xp̄i. qd̓ notat̉ cū d̓r: b Rabbi qͥerat tecū trās iordanē. q. d. diſcipulus cū magiſtro. Scd̓m ē bn̄ficiū a iohānexp̄o impēſū. cū ſubdit̉: c Cui tu teſtimoniū ꝑhibuiſti. q. d. ꝑ te eſt ī auctoritate. Tertiū eſt vſurpatio officij alieni cū ſubdit̉: d Ecce hic baptizat. q. d.tuū officiū vſurpat. Quartū eſt minoratio iohannis.cū ſubdit̉: e Et oēs veniūt ad eū. q. d. de te nō curatur. f An̄dit ioh̓es. Hic ponit̉ queſtionis ſolutio.⁊ qꝛ diſcipuli iohanis notabāt xp̄m de hͦ ꝙ officiū iohānis vſur pabat: ⁊ d̓ hͦ ꝙ fama iohānis ꝑ hͦ decreſcebat. iō ioh̓es ī ſua ſolutione ſic ꝓcedit: qꝛ primo oſtēdit primū eē falſū. ſcd̓o on̄dit ſcd̓m eſſe iuſtū. ibi: Illūoportet creſcere. Primū oſtēdit ꝑ hoc ꝙ ioh̓es nō baptizabat niſi ſicut pco xp̄i: ⁊ iō xp̄s bapticās nō vſurpabat ſibi officiū ioh̓is: ſed magis exercebat officiuꝫa iohāne p̄conizatū. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r: Rn̄dit ioh̓es ⁊ dixit: Nō pōt hō ⁊cͣ. qꝛ oīs ptās a deo eſt: ⁊ iō ẜm diſtinctionē collatiōis diuine diſtinguūt̉ officia. ioh̓es aūtnō accepit auctoritatē a deo baptizādi niſi ad denūciandū xp̄m ⁊ p̄parādū hoīes ad ſuū aduētū. ⁊ hͦ ē qd̓d̓r: g Ipſi vos mihi teſti. ꝑhibetꝭ .i. ꝑhibere debetis: qꝛ a me audiſtis. hͨ Ꝙ dixerim: nō ſū ego xp̄sſꝫ qꝛ miſſus ſū ante illū: ꝓpter qd̓ baptizādo nō vſurpat officiū alienū. qd̓ ꝓbat̉ ꝑ hoc qd̓ ſubdit̉:i Qui hꝫ ſpō. ſpōſus ē .i. habet officiū ſpōſi: qd̓ ē generare filios: ⁊ iō officiū xp̄i ē baptizare ꝑ qd̓ regenerant̉ filij de ſponſa xp̄i q̄ eſt eccl̓ia. k Amicus ⁊cͣ.gaudio gaudet ꝓpter vocē ſponſi .i. debet cōgaudereſpōſo filios generāti. Si eī officiū generādi ex ſpōſa ſibi acciꝑ et nō eſſet amicus ſponſi: ſed inimicus ⁊ adulter eſſet. q. d. ioh̓es: de hoc ꝙ xp̄s baptizat nō debeodolere: ſed magis gaudere: cū ſim eiꝰ p̄co ⁊ amicꝰ. ꝓpter hoc ſubdit̉: Hoc gͦ gaudiū meū īpletū eſt. Et notādū ꝙ ioh̓es hic vocat ſe xp̄m amicū. sͣ. aūt ſe vocauit eiꝰ ſeruū etiā indignū. d. Cuiꝰ nō ſū dignꝰ vt ſoluā eiꝰ corrigiā calciamēti. cuiꝰ cā ē: qꝛ volebat diſcipulos ſuos reprimere volētes ip̄m ad īuidiā mouereꝯtra xp̄m vt ptꝫ ex p̄dictis. iō hic voluit loqui magischaritatiue. ¶ Illū oportet. Hic on̄dit ſcd̓m eē iuſtūſcꝫ famā ſuā diminui: ⁊ creſcere famā xp̄i. Et diuidit̉in duas: qꝛ prīo on̄dit ꝓpoſitū. ſcd̓o ꝯcludit principale intētū. ibi: Qui credit ī filiū. Primū ꝓbat qͣttuorrōnibꝰ. Prima ſumit̉ ex altitudine originis xp̄i: cuiꝰorigo de ſurſū ē ⁊ quātū ad deitatē ſicut patuit. .j. ca. ⁊quātū ad hūanitatē: qꝛ corpꝰ eiꝰ formatū ex ꝟtute ſpirituſſācti. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r: Illū oportet creſcere. in claritate fame: ⁊ aucͣte apud hoīes: qꝛ ī ſeip̄o nō auget̉.m Me aūt minui. ſic̄ lucifer minuit̉ ī claritate quātū ad apparētiā oriēte ſole: ⁊ aucͣtas p̄conis adueniēte iudicē. ⁊ huiꝰ rō ſubdit̉: n Qui deſurſū venit .i.originatꝰ ē ⁊ quātū ad diuinitatē ⁊ quātū ad hūanitate mō p̄dicto. o Suꝑ oēs ē .i. aucͣte et dignitate.debet oēm creaturā p̄cellere: qꝛ quanto origo alicuiꝰeſt altior: tāto debet̉ ei maior honor. Scd̓a rō accipit̉ex certitudine doctrine: qm̄ xp̄s ī natura diuīa habeteādē ſciētiā cū pr̄e: ī hūana natura cognoſcit oīa q̄ deus cognoſcit noticia viſionis. ⁊ iō pōt certitudinalit̓docere etiā altiſſima: iō debet̉ ei excellētia maxima. ⁊hͦ eſt qd̓ d̓r: p Qui eſt de terra .i. oīs hō p̄ter xp̄m:cuiꝰ corpus format̉ virtute ſeminis exiſtētis de terraa dn̄io: ſicut ⁊ alia mixta. vt ptꝫ ex. ij. de generatiōe.de terra ē .i. ꝑ hoc cōſtituit̉ ī vita terrena: ⁊ ꝑ ꝯn̄snō pōt loq̄ niſi de terrenis quātū eſt ex ſe. iō ſequit̉:At de terra loquit̉. lꝫ em̄ iohānes ⁊ alij ſā cti locuti fuerint de celeſtibꝰ. hoc erat inquātū erāt a deo illuminati: ſꝫ aliter ē de homine xp̄o rōne p̄dicta. iō ſubdit̉: s Qui d̓ ce. ve. quātū ad originē mō p̄dicto. t Suꝑ oēs eſt. quātū ad doctrinā: qꝛ pōt loqͥ celeſtia ⁊ diuīa q̄ certitudinaliter cognoſcit ⁊ inquātū deꝰ ⁊ inquātū hō. ꝓpter qd̓ ſequit̉: v Et qꝛvi. et au. lꝫ enī habeat eandē ſcīam cū patre īquātū deꝰ: tn̄ habet eā a pr̄e ſic̄ ⁊eſſentiā. ⁊ hoc ſignificat̉ ꝑ audire: inquantū autē homo habet aliā ſcientiama deo infuſam: ⁊ ſic inquātū hō et inquantū deus a patre audiuit. x Hocteſtat̉. docēdo. ⁊ patet certitudo teſtimonij ꝑ viſū ⁊ auditū. y Et teſtimonium eius nemo accipit .i. pauci cōparatiue. ſicut cōiter dicit̉: nemō eſt in foro. i.pauci: qꝛ pauci de iudeis crediderūt in aduētu xp̄i. z Qui aūt acceperit.eius teſtimoniū. credēdo: a Significauit .i. mōſtrauit. b Quia deꝰ verax eſt. adimplēdo ꝓmiſſū de filio iā miſſo: ſicut ante mittendum ꝓmiſeratꝓphetas: et cōcludit excellētiā doctrine ex p̄dictis. d. c Quē enī miſit deverba dei loquit̉: ꝓpria virtute. alij autē nō poſſunt hͦ facere niſi virtute ip̄iꝰ.Tertia

F

Cac. j.Mar. 1.Lucl̓ .3. e

Psͣ .115.