Glo. ordi.Ca. IIohannisNico. de lyra

nondum ponit nomen ſed preſignat.Tu vocaberꝭ cephas: qd̓ interp̄­ a5. i. poſt reſurrectionē ad gētes.tatur petrus. In craſtinū voluitʰIa iudea vbi erat ioh̓es baptizās. Fos lāpadiſa exire ī galileā: ⁊ īuenit philippū. dEt dic̄ ei ieſuſ: Seq̄re me. Erat āt eIvenationis dobphilippꝰ a bethſaida ciuitate andreę ⁊ petri. Inuenit philppꝰ na­ fI fratrem ſuum.o thanael: et dicit ei: Quē ſcripſit smoyſes ī lege ⁊ ꝓphetę: īuenimꝰʰ15 ⁊ hͦ nomē a ꝓph̓is: vt ⁊ maria q̄ nō ignoransē ꝟginē dicit: Ego ⁊ pr̄ tuꝰ. §. i. de ſemīe dauidb F patriā ponit vt notet eū de qͦ ꝓph̓a: nazare/e ieſum filiū ioſeph a nazareth. Et kus vocabit̉. I virgultum.dixit ei nathanael: A nazareth mꝰp̄t aliqͥd bōi eē. Dicit ei philippꝰ: nvēi ⁊ vide. Uidit ieſus nathanaelo

aIn galileā ⁊cͣ. Galilea d̓r trāſmigratio vl̓ reuelatio. Trāſmigr̄at enī hō dē vitijs ad virtutes: ⁊ poſt de ꝟtute in ꝟtute:⁊ ſic fit ei reuelatio vt videat̉ deꝰ deoꝝ in ſion. Uocaturꝰ gͦ diſcipulū ad ſeq̄ndū .i. ad imitandū: exit ī galileā: ip̄o loco īnuens: vt ſicut ip̄e ꝓficiebat ſapīa: ⁊ ſicut ꝑ paſſiōes intrauit ingloriā: ſic ⁊ ſeqͣces. b Abethſaida ciui. Nō fruſtra noīat̉ ciuitas: necfrūſtra d̓r philippi petri et andree. ſonat enī domꝰ venatoꝝ: in qͦ notat̉ animus ⁊ officiuꝫ iſtoꝝ: ſunt enī venatores in capiēdis aīabꝰ. vn̄ philippꝰ anteqͣꝫ fiat apl̓s ſponte vocat nathana elem. c Inuenit philip. ⁊cͣ. Nathanael peritiſſimꝰ ſcripturaꝝ intelligit:qd̓ nō alij ſcꝫ a nazareth exire ſingularē nazarenū. Quia aūt doctiſſimꝰ nōeſt in apl̓m electꝰ. oēs enī apl̓i primuꝫde idiotis: vt ꝯfundant̉ ſapientes.d Quē ſcripſit moy. Vt cautꝰ venator multis rōnibꝰ veritatē fratri aſtruit .ſ. ꝙ ieſus eſt qͥ p̄nunciat̉ in lege ⁊ ꝓphetis. filius ioſeph qͥ eſt de domo dauid: vt ꝑ eum nō ꝙ de eo natꝰ cū maria matre eiꝰ quaꝫ ſciebat ex ꝓphetisvirginē peperiſſe: notet̉ eſſe ex dauid.e Et dixit ei na. ⁊cͣ. Uel dubitādo interrogat: vel affirmat vt legiſperitꝰ: aciuitate tanti noīs poſſe eſſe aliquembonū vel eximiū doctorē vl̓ ſummumſaluatorē. Dicit̉ enī nazareth: flos vl̓germen mūdicie vel ſctītas: vtriqꝫ autē ꝓnunciationi ꝯgrue ſubdit̉: veni ⁊vide ⁊cͣ.S Ecce vere¶ Nico. de lyralatino nicolaus ⁊ colinus. vel aliter dicendū ꝙ pr̄ petri eratbinomius: ⁊ ſic iona ⁊ iohanna ſunt duo noīa: hoc videt̉ exeoꝝ interpretatiōe: qꝛ iona interpretat̉ colūba. iohanna: in qͦgratia. dicit ergo filius iohanna. q. d. hoc cognomen ꝯſonattuo nomini: qꝛ ille qͥ eſt vere obediens eſt filiꝰ gratie ſpūſſancti qui ꝑ columbā deſignat̉. a Tu vocaberis cephas .i.capitaneus. ⁊ idem ſonat hoc nomē petrus: qꝛ fundamentuꝫhabet quodāmodo ꝓprietateꝫ capitis. vnde Matth̓. xvj. qn̄dictū eſt ei a chriſto: Tu es petrus ⁊c̄. nō fuit nominis nouaimpoſitio: ſed nominis prius impoſiti cōmemoratio vl̓ confitmatio: qꝛ hic ſibi fuit impoſituꝫ: ẜm Augꝭ. Aliqui tamen alijdicunt ecōuerſo: ꝙ tunc fuit ſibi impoſitū: ſed hic predictū fuit ſibi imponendū. ꝓpter qd̓ dicitur: Tu vocaberis: quaſi loquēs de futuri nomīs impoſitionē. Notādū etiā ꝙ mutationomīs facta a deo ſemꝑ facta eſt ex aliqua gr̄a ſpeciali quaꝫa deo ꝯſecutꝰ eſt ille cuiꝰ nomē mutat̉. ſicut Iacob vocatꝰ eſtiſrael: eo ꝙ vidit dn̄m Gen̄. xxxij. Et abram vocatꝰ ē abraamqn̄ facta fuit ſibi ꝓmiſſio de ſemine: in qua benedicende erātomnes gentes terre illiꝰ Gen̄. xvij. ⁊ eodē modo hic ſimon vocatus eſt cephas ex hoc ꝙ vocatꝰ fuit ad chriſti fidem et vocandus de ꝓximo ad apoſtolatū ⁊ principatū apoſtolorū. etMatth̓ .xvj. vocatus eſt petrus: qd̓ idem eſt vt dictū eſt propter fidelem chriſti confeſſionē: qua dixit: Tu es chriſtꝰ filiꝰdei viui. Sed cōtra illud qd̓ dicit̉ hic de vocatione petri ⁊ andree: videt̉ illud eſſe qd̓ habet̉ Matth̓. iiij. Ambulans ieſusiuxta mare galilee vidit duos fratres ſimonē qui vocat̉ petrus: ⁊ andream fratrē eius mittentes rete in mare ⁊ vocauiteos. ex quo patet ꝙ fuerūt vocati de nani. Dicendū ꝙ vocati fuerūt ad fidem ⁊ ad chriſti aliqualē familiaritatem iuxtaiordanē ẜm modū qui hic ſcribit̉: ſꝫ poſtea ſuꝑ mare galileefuerunt vocati ad apoſtolatū: ⁊ ideo tunc relictis retibꝰ ⁊ nacraſtinū. Hic ꝯn̄r ponit̉ fructꝰ ꝓueniens ex chriſti vocatiōe.ui ſecuti ſunt eum nō amplius ad ꝓpria reuerſuri. b⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ primo deſcribit̉ ip̄ius philippi vocatio.ſcd̓o ex hoc ſequēs nathanaelis ꝯuerſio. ibi: Inuenit philippus. Circa primū ſciendū ꝙ chriſtꝰ venit ad baptiſmū iohannis vt virtutē regenerādi tribueret aqͥs: ⁊ vt baptiſmū iohānis ⁊ eiꝰ doctrina approbaret: ⁊ vt de chriſto ꝑ iohānis teſtimoniū latū in xp̄i pn̄tia ppl̓s ip̄m cognoſceret. ꝓpter q̄ chriſtꝰad tempꝰ moratꝰ eſt ⁊ ꝓpe locū illū: vt. sͣ. dictuꝫ eſt: ⁊ iō hocꝑacto voluit redire in galileā vbi fuerat nutritꝰ: ⁊ in illo reditu vocatꝰ eſt philippus. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r hic: In craſtinū autē.ſcꝫ poſt vocationē petri. c Noluit exire in galileaꝫ. ſi enīmanſiſſe

manſiſſet ꝓpe iordanē poſtqͣꝫ fuit cognitꝰ a ppl̓o: oēs cucurriſſent ad eū ⁊ dimiſiſſent ioh̓em. qd̓ ptꝫ ex effectu: qꝛ duo ex pͥncipalioribꝰ diſcipulis ioh̓is ſecuti ſunt iā eū: vt dictū eſt: et iōvolens deferre iohāni ⁊ dare nobis exēplū fugiēdi applauſuꝫppl̓i inde receſſit. ſequit̉: d Et inuenit philippuꝫ. nō a caſuvl̓ qͣſi ignotū: ſed ex ſua p̄ordinatiōe:vt eū vocaret ad fidē ⁊ illumīaret. vn̄ſequit̉: e Et dicit ei ieſus. ſequereme. Ꝙ aūt philippus ſecutꝰ eſt eū ſtatim credens: nō eſt mirū: qꝛ vox chriſti nō ſolū habebat vim mouendi auditū ſed etiā animū. Poteſt etiā ꝓbabiliter dici ꝙ philippus erat iam edoctus de chriſto ab andrea ⁊ petro. vn̄ſubdit̉: Erat aūt philippus a bethſaida ciuitate andree ⁊ petri: qͣſi reddat̉ratio quare ſtatim ſecutꝰ eſt xp̄m ex hͦꝙ erat de villa andree ⁊ petri. ex quoꝓbabile eſt ꝙ docuerāt ip̄m. f Inuenit philippus. Hic ponit̉ ꝯn̄ter nathanaelis cōuerſio: q̄ on̄dit̉ primo inchoata ꝑ philippū. ⁊ ſcd̓o cōſūmata ꝑchriſtū. ibi: Uidit ieſus. Circa primuꝫꝯſiderandū ꝙ philippus a chriſto inſtructus iuit ad q̄rendū nathanaeleꝫfratrē ſuū: deſiderans eū hr̄e fratremin fide ſicut in carne. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur hic: Inuenit philippus nathanaelem: nō a caſu inuenit eū ſed diligēterqueſitū: vt dictum eſt. Iſte aūt nathanael erat hō litteratꝰ ⁊ edoctꝰ in lege⁊ ꝓphetis: ⁊ iō philippus qͣꝫuis eſſetparū lr̄atus a prīcipio: tn̄ iam erat inſtructꝰ a xp̄o in ſcripturis legis ⁊ ꝓphetarū loquentibus deip̄o. iō annūciando xp̄m fratri ſuo quē ſciebat lr̄atuꝫ incepit ateſtimonio legis ⁊ ꝓphetaꝝ dicēs: g Quē ſcripſit moyſesin lege. hoc habet̉ Gen̄. penultꝭ. Nō auferet̉ ſceptruꝫ de iuda⁊cͣ. ⁊ Deut̓. xviij. Prophetam ſuſcitabit vobis deus de fratribus vr̄is ⁊cͣ. que ad lr̄am de xp̄o ſunt intelligenda: vt ptꝫ ꝑ p̄Et ꝓphete. Om̄es enī ꝓphete de xp̄o loquunt̉:dicta. hqꝛ ad xp̄m oēs eoꝝ ꝓphetie pͥncipaliter ordinabant̉. i Inuenimus ieſum. q. d. hoc nomē ꝯgruū eſt ꝓphetis: qꝛ promlt̓tunt meſſiā ſaluatorē. hoc etiā nomē ponit expreſſe de chriſto:Abacuk vlti. Ego aūt in dn̄o gaudebo ⁊ exultabo in deo ieſumeo. ⁊ in apocriphis Eſdre: Et erit poſt annos hos et moriet̉ieſus filius meus ⁊ ꝯuertet̉ ſeculū. k Filiū ioſeph. Philippus hic loquit̉ ẜm cōmunē modū loquēdi: qꝛ putabat̉ eiꝰfilius: vt habet̉ Lu. iij. Hoc etiā ꝯſonat ſcripture que clamatvbiqꝫ xp̄m deſcēdere de ſtirpe dauid: de cuiꝰ tribu erat ioſephmr̄i eiꝰ q̄ erat eiuſdē tribꝰ: ꝓut diffuſiꝰ declaraui ſuꝑ Matth̓.A nazareth. Locꝰ etiā iſte ꝯſonat ſcripture loq̄nti de xp̄oEſa .xj. vbi d̓r ſic ẜm hebraicā veritatē: Egrediet̉ virga de radice ieſſe: ⁊ nazareꝰ de radice eiꝰ aſcēdet: ⁊ iō nathanael vidēshanc ꝯſonantiā ſtatim rn̄dit: m A nazareth p̄t aliqͥd boni eſſe. affirmatiue ẜm Augꝭ. aliter exponit̉ hͦ ẜm Chryſo. negatiue ⁊ dubitatiue. qꝛ ſicut dictū ē iſte nathanael erat legiſperitus: ⁊ iō vidit ꝙ duo pͥma nō habebāt calūniā .ſ. nomē ꝓpriūqd̓ ē ieſus: ⁊ genꝰ .ſ. dauid: ſꝫ de loco videbat̉ eſſe ꝯͣ ſcripturaꝫMichee. v. vbi exp̄ſſe d̓r xp̄m naſcituꝝ in bethleeꝫ. Et tu bethleem ep̄hrata paruulꝰ es ī milibꝰ iuda: ex te mihi egrediet̉ quiſit dn̄ator in iſrl̓. ⁊ egreſſus eiꝰ ab initio a diebꝰ eternitatꝭ. ꝓpter qd̓ legꝭ ſcribe rn̄derūt herodi q̄renti vbi xp̄s naſceret̉: ꝙbethleem erat natiuitatꝰ ſue locꝰ: vt hr̄ Mat. ij. Et dictū ſuumꝯfirmauerūt ꝑ ſcripturā p̄dictā Michee. v. ⁊ ꝓpter hͦ nathanael ꝯceſſis duobꝰ pͥmis tanqͣꝫ māifeſte verꝭ: q̄rit dubitatiuede tertio dicēs: A nazareth p̄t aliqͥd boni eſſe? ⁊ qꝛ philippꝰ nōerat ꝑfecte inſtructꝰ: iō duxit eū ad ieſum: vt ab illo pleniꝰ audiret. ꝓpter qd̓ ſequit̉: n Dicit ei philippus: veni ⁊ vide .i.addiſce ab eo. Notādū hic ꝙ ẜm veritatē euāgelij xp̄s natusfuit in bethleem: vt hr̄ Mat. ij. ⁊ Lu. ij. ſicut fuerat p̄dictuꝫ ꝑꝓphetā: ſed ꝯceptus fuit ⁊ nutritꝰ in nazareth: vt hr̄ Lu. ij. ⁊iiij. ⁊ ꝓpter hͦ vocat̉ a ꝓph̓is nazareꝰ: ⁊ ſic ptꝫ ꝯcordia ꝓph̓aꝝ.o Uidit ieſus. Hic deſcribit̉ ꝯuerſio nathanaelis cōſūmataꝑ xp̄m: vbi xp̄s on̄dit ſe veꝝ eſſe meſſiā ꝓmiſſū ex tribꝰ ſigniſ:qꝛ legiſperiti ſigna q̄rebāt: vt d̓r. j. Coꝝ. j. Iudei ſigna petut. etin pluribꝰ locꝭ ī euāgelio petierūt ſigna a xp̄o. ſcd̓m ponit̉ ibi:Reſpondit

B

G

Ser. 19Deū. 18.