Nico. de lyraGlo. ordi.IohannisCa. I
5 ſed.a §in ſecreto ⁊ eū nouit.a vnqͣꝫ. Unigenitꝰ filiꝰ qͥ eſt ī ſinui. ꝑ manifeſtationē ſue incarnatiōis deum inuiſibile demonſtrauit. F fidelibꝰ. F iterūb patris: ip̄e enarrauitꝭ Et hoc ē te 8§ꝑ moyſen nō eſt gr̄a r1ec. xip̄m iohānē: ⁊ hoꝙ teſtat̄ ſe nō eſſe xp̄mvt lucerne. c § cius excellētia mouerent̉ qꝛ auſus eſt baptizare.ſtimoniū iohānis: qn̄ miſerūt iuI ſapientes in lege.dęi ab hieroſolymis ſacerdotes?a ſvt confeſſione ipſiꝰ iohannis ſcirent quis eſſet§quid⁊ leuitas ad eū vt int̓rogarēt eū: sa § ecce hūilitas iohānis qͣ nihil maiꝰ ē cū poſſetcredi xp̄s. ſ ꝙ nō ē xp̄s. b 5 ꝙ erat p̄curꝭTu qͥs es? Et ꝯfeſſus ē: ⁊ n̄ ne̓gaᵖIquid.duit. Et ꝯfeſſus ē: qꝛ n̄ ſuꝫ ego xp̄s. dI remota priori opinione.§.ſ. es.Et interrogauerūt euꝫ. Quid gͦ?a Inſum. h. qꝛ nō ſolū ꝓpheta ſicut ille ſed eti2 ipſe dn̄s ſpūaliter de e9rpore qicit: helias in ſpirivirtute.e Helias eſtu? Et dixit: Non ſum. iheliſeus. a § qꝛ nō p̄nūcio ſed oſtēdo. § nonſum ꝓpheta qꝛ plus qͣꝫ ꝓpheta: nonmn vnus deillis ꝓphetis de quibus me eſſe putatiPropheta es tu? Et rn̄dit: Non. 8ſ dic quis es ne abſqꝫ rn̄ſo redeamꝰ ad illos qͥos miſerunt. b§audiuimus de chriſto te p̄dicare: ſed de teipſo nihil manifeſtum aſſeris.Dixerūt ergo ei: Quis es vt re pſpōſum demus his qui miſeruntjnos? Quid dicis det eipſo? Ait:
MBSta in foramine petre: ⁊ cū ꝑtranſiero videbis poſteriora mea. Petra .i. chriſtus:foramen: crucis patibulū ꝑtrāſiero .i. trāſiero de mundo ad pr̄em. Poſteriora: ortus eiꝰ paſſio: reſurrectio: aſcēſio ꝑ q̄ credita ad eiꝰ beatitudinē ⁊ viſionē ꝑuenimus.¶ Ꝙ legit̉ deūapparuiſſe hoībus ſiue viſibiliter carnalibꝰ oculis ſiue inuiſibilit̓ ꝓpheticisviſiōibꝰ ꝑ ſubiectā creaturā intelligēdū eſt.ſiones enī ꝓphetaꝝ quadā ſpūali creatura facteſunt: qͥbꝰ deū vidiſſe ꝑhibent̉.a Unigenitlius ⁊cͣ. Que ſitſūma gr̄e ⁊ veritatꝭ: breuit̓ ſubdit .ſ. cognitioipſius trinitatꝭ.vnd̓ hec eſt vitaet̓na: vt cognoſcant te vnū verū deū: et quenmi .i. xp̄m: que īhac vita nō plene eſt: qꝛ nemo īcarne vidit deūvt eſt. vnde necipſe moyſes nedū ꝑ eū data ſitgr̄a: ſicut etiamipſe poſt oīa viſaī typo dei dixit:Oſtēde mihi teipſum: ſed filiꝰ qͥeſt in ſecreto panouit patrē niſi fitris narrauit: qꝛ īlius: ⁊ cui v. fi. re.e narrat ſuis qͥd detrinitate deitatisenidum ſit: quō adeam ꝑueniendū ⁊ ad ip̄m introducit.b Et hoc. Et hec ⁊ cetera ſequētia teſtimonia iohānis: exhibita ſunt poſt baptizatū xp̄m: cū iam ieſus veniret īuitare diſcipulos qͦs iohānes ſuiſ teſtimouijs mittit ad eū. ¶ Teſtimoniuꝫ ꝯtra hoc ꝙ occultus chriſtꝰ: occultꝰ qꝛ humilis: humil̓vt poſſit ſperni ⁊ occidi vt redimeret mūdū. c Tu qͥs es? Putabant iudei iohannē eſſe chriſtuꝫ: q̄ in lege ꝓmittebat̉.Alij putabāt eū eē heliā ꝓpter nimiā abſtinētiā ⁊ caſtitatē ⁊ ſolitariā vitā: ⁊ aſperrimā delictoꝝ rep̄hēſionē: ⁊ duriſſimā future vindicte terrorē. Alij dicebāt euꝫ eēvnū de ꝓph̓is reſuſcitatū: ꝓpter ꝓphetiegr̄am. dCōfeſſus ⁊cͣ. Cōfeſſus eſt vtpoſtea dicit qd̓ nō erat xp̄s. non negauitqd̓ erat .i. ꝙ eēt p̄curſor. vt poſt int̓rogatus dicit: Ego vox ⁊cͣ. Ordo ꝟboꝝ: ⁊ cōfeſſus eſt ⁊ nō negauit qn̄ miſerūt.e Helias es tu ⁊cͣ. Cum oēs ſcirent nomen xp̄i: ſciebant etiam ꝙ helias preceſſurus ſit eum: ſed ipſe helias p̄ceſſurus inpoteſtate iudicaturū. Iohānes figuraliter: helias eundē iudicandū: vt ſint duoprecones ſicut duo aduētus eiuſdem. vnde nō ſum helias .i. nō preco: potētiā indicans: ſꝫ in quā offendiſtꝭ on̄do hūilitatē:qͣſi ẜuite hūili: an̄qͣꝫ excelſus iudicet. Ecce nec ego xp̄s: nec a ꝑte potētie index.B Ego vox
quo eſt plenitudo veritatꝭ. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r: Deū nemo vidit vnqͣꝫ: nō accipit̉ h̓ nemoꝓ nullo hoīe: qꝛ in ſacra ſcriptura aliqn̄ accipit̉ hō ꝓ oī creatura: eo ꝙ hꝫ aliquāꝯuenientiā cū oī creatura. ꝓpter qd̓ d̓r Mar. vltꝭ. Predicate euāgeliū oī creature. ita nemo aliqn̄ accipit̉ ꝓ nll̓a creatura. eſt igit̉ ſenſus: Deū nemo vidit vnqͣꝫ. .i.nulla creatura pōt viſiōe cōprehēſiōis videre diuinā eſſentiā. ⁊ ſubdit a qͦ cōp̄hendatur. a Unigenitꝰ qͥ eſt in ſinu pr̄is .i. in intrinſecꝭ diuinitatis ipſe cōprēhēdit eā: qꝛ hꝫ eandē noticiā cū pr̄e: ⁊ ideopōt de hoc alios pleniꝰ inſtruere. iō ſeqͥtur: b Ipſe enarrauit. ſicut ptꝫ ex decurſu euāgelij ꝙ apl̓os de ſecretꝭ diuinſtatis docuit: vt de myſterio trinitatis: ⁊ de multꝭ alijs q̄ nōfuerūt ita explicite tradita in lege ⁊ ꝓphetis ſicut xp̄s explicauit. c Et hͦ eſt teſti. Poſtqͣꝫ euāgeliſta declarauit modū qͦ habuerūt noticiā de plēitudīe xp̄i ꝑ viſuꝫ. h̓ ꝯn̄r declarat aliū modū qͦ idē cognouerūt ꝑ auditū. vicꝫ ꝑ ioh̓is teſtimoniū: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo māifeſtat teſtimoniūioh̓is factū ī xp̄i abſentia. ſcd̓o teſtīoniū ioh̓is de xp̄o in eiꝰpn̄tia. ibi: Altera die. Prīo teſtīoniū dedit ioh̓es interrogatus. ⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ pͥmo fuit interrogatꝰ de ꝑſona. ſecundo de officio. ibi: Et qͥ miſſi fuerāt. Prima adhuc in duas. qꝛ pͥmo ponit̉ teſtimoniū iohānis ꝑ modū negatiōis. ſecūdo ꝑ modū affirmatiōis. ibi: Dixerūt ergo ei. Prima adhuc in tres ẜm tres q̄ſtiōes factas ip̄i iohāni: ⁊ tres rn̄ſiōescorreſpōdētes. ſcd̓a ibi: Et int̓rogauerūt. tertia ibi: Propheta. Circa pͥmū aduertēdū ꝙ tꝑe p̄dicatiōis iohānis erat famoſa opinio: ⁊ maxime in hierl̓m vbi vigebat ſtudiū legis ⁊pphetaꝝ: ꝙ tp̄s aduentꝰ meſſie eſſet de ꝓximo. pͥmo qꝛ videbant ab eis ablatū eſſe regnum: vt declaraui ſuꝑ Matth̓. etDan̄. ⁊ hoc fuerat eis datum ꝓ ſigno aduētus meſſie: Gen̄.xlix. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda ⁊cͣ. Scd̓o qꝛ videbāt cōpletas hebdomadas dictas a Daniele de aduētu ſanctiſanctorū: q̄ cōplete fuerūt in natiuitate xp̄i: vt declaraui ſuꝑ Dan̄.ix. vel ẜm alios qͥ dicūt eas fuiſſe cōpletas. xviij. anno Tyberij ceſaris: in paſſione xp̄i viderūt eas cito cōplēdas. propter qd̓ meſſiā de ꝓximo expectabāt: ex altera ꝑte iohannisbaptiſte mirabilē natiuitatē: ⁊ eiꝰ excellentē ſctītatē: ⁊ iō fuerūt moti ad opinādū ip̄m eſſe xp̄m. ꝓpter qd̓ miſerūt ſolennes nūcios ad iohānē volētes ſuꝑ hoc ſcire veritatē. veruntamē Chryſo. dicit ꝙ malicioſe venerūt. ſꝫ Orige. dicit: ſimplici anīo venerūt ad q̄rendū veritatē: ⁊ hoc videt̉ veriꝰ: qꝛin modo q̄rēdi exhibuerūt iohāni maximā reuerētiā: ⁊ hͦ exqͣttuor: vt ptꝫ in lr̄a. pͥmo ex ꝑſonis mittētibꝰ ad ip̄m nuncios. ⁊ hoc notat̉ cū d̓r: d Qn̄ miſerūt iudei .i. illi de tribuiuda qͥ erant nobiliores in ppl̓o. ſcd̓o ex loco miſſiōis. cū d̓r:Ab hieroſolymis. q̄ erat ciuitas ſacerdotalis ⁊ regia: etqꝛ ſtudiū legꝭ ⁊ ꝓphetaꝝ ⁊ cultꝰ diuinꝰ vigebāt ibi: ſil̓r ipſaerat caput regni. tertio ex parte nuncioꝝ. cū ſubdit̉: f Sacerdotes ⁊ leuitas.que erāt ſolēnes ꝑſone: ⁊ maxime qꝛ illi ſacerdotes ⁊ leuite q̄ fuerūt miſſi erāt deſecta phariſeoꝝ: vt d̓r. jͣ. eo. ca. ⁊ iſti erant magꝭ religioſi ⁊ famoſi in toto ppl̓o illo.Quarto ex modo interrogādi. cū ſubdit̉: gVt interrogarent eū: Tu qͥs es?qͣſi volentes in hͦ acqͥeſcere dictis eiꝰ. ⁊ ſubdit̉ iohānis rn̄ſiō: h Et ꝯfeſſus ē .ſ.veritatē. i Et nō neg. vſurpādo ſibi diuinū officiū. hͦ enī eſſet negare ip̄m chriſtum qͥ eſt ipſa veritas. vn̄ ſequit̉: k Et ꝯfeſſus eſt qꝛ nō ſum ego chriſtꝰ. et inhoc reſpōdit intentiōi eoꝝ. Ad hoc enī querebāt: Tu qͥs es; vt rn̄deret eis ſi eſſetchriſtus vel nō. l Et interrogauerūt. Hic ꝯn̄r ponit̉ ſecūda queſtio. Sicut enīaduentꝰ chriſti fuerāt ꝓmiſſus iudeis: ita ⁊ aduētus helie: vt habet̉ Malach̓. vlti. Ecce ego mittā vobis heliā ꝓphetā ⁊cͣ. ⁊ ideo audiētes ꝙ nō eſſet chriſtꝰ interſum. Sed videt̉ eſſe ꝯtra illud qd̓ dicit ſaluator de ioh̓e Matth̓ xj. Ipſe ē heliasixit: nōrogauerunt ꝯn̄r ſi ipſe eſſet helias. ⁊ ſubdit̉ ioh̓is rn̄ſio cū dr̄:dicendū ꝙ ipſi q̄rebāt de ꝑſona helie. ⁊ iō ad eoꝝ q̄ſtionē rn̄dit ꝙ nō erat helias īꝑſona: licꝫ eēt helias ī ſpū: ꝓpter ſil̓itudinē vite ī auſteritate et doctrine veritate⁊ ī officio: qꝛ erat p̄curſor pͥmi aduētꝰ redēptoris: ſic̄ helias erit precurſor ſcd̓i: ⁊ hͦropheta. Hic ponit̉mō ſaluator vocat ioh̓em heliā: ⁊ ſic nō ē ꝯtradictio. ntertia q̄ſtio. erat enī famoſa opinio tūc tꝑis apud aliqͦs iudeos ꝙ an̄ chriſtū veniret vnꝰ magnꝰ ꝓpheta ꝓ eo ꝙ ſcriptū eſt Peut̓. xviij. Prophetā ſuſcitabit dominus deꝰ de fratribꝰ veſtris ⁊cͣ. que quidē auctoritas ẜm veritatē intelligenda eſtde chriſto ad lr̄am: licet iudei intelligerent eā de alio ꝓpheta: ⁊ iō interroauerūteū ſi eſſet ille ꝓpheta de qͦ dicta eſt ſcriptura p̄dicta. vn̄ in greco hic nō ponit̉ propheta abſolutē: ſed cū articulari dictiōe q̄ denotat ꝓphetāomatice.ſubdit̉ ioh̓is rn̄ſio: o Et rn̄dit: nō. Nō enī negnauit ſeabſolute: necꝓphetā miſſuꝫ an̄ chriſtū: qꝛ negaſſet veritatē: ſeuitꝓph̓am de qͦloqͥtur illa ſcriptura p̄allegata: q̄ ad lr̄aꝫ ē de chriſto indictū eſt. Aliuit ſe eē ꝓph̓aꝫ tm̄:ter exponit hͦ Grego. dicēs: ꝙ neph̓a: ſed prīaexpoſitio videt̉ melior ⁊ lr̄e ꝓpinqͣ: qꝛ minꝰ incluenī fuiluDixerūt ergoqͣꝫ ꝓph̓a: ſeqͥtur ꝙ fuit ꝓph̓aniū iohāꝑ modū affirmatiōis: qꝛ audiētes nuncij iudeodeeret negatiueortare. ⁊ hͦ eſtluerūt aliqͥd affirmatiue dictū aes tu? vt rn̄ſum de. his qͥ mibdit̉ānirn̄ſio in qua dat teſtimoniū xp̄o: aſſens ſe eſſe etEgo poꝝ
Exo 33. d
Hat .11. dLuce. 10. 2x.j. e
Exod̓ .13.5