Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Luce L4.Nico. de lyra

a Ne timeas zacharia: qm̄ exaudiªˣa ſ facta ꝓ populi redēptione nō ꝓ ſobole quā deſperabat ſe poſſe habere. I vel oratio.ta ē deprecātio tua. Et vxor tuacBed. ecce ordo ſalutis exprimit̉ cū illius natiitas p̄dicit̉ qͥ p̄conādo redēptori ſit iter facturdicādo penitentiā ⁊ fidē chriſti.helizabet pariet tibi filiū: ⁊ voca d̓bis nomē eiꝰ iohānē: et erit tibi ea § qꝛ ꝑ eiꝰ p̄dicationē gaudebūt in vitā eternā.gaudiuꝫ ⁊ exultatio: et multi in Exnatiuitate eius gaudebunt. Erit h Amb. nō ꝟtute corporis: ſed aī magnitudined eī magnꝰ corā dn̄o: et vinū et ſi ieceram non bibet: ⁊ ſpirituſctō re f§ manens in vtero.plebit̉ adhuc ex vtero mr̄is ſuę:t ⁊ multos filioꝝ iſrael conuertet ma § prius natus: priꝰ p̄dicat: prius morit̉ p̄curritad dominū deum ipſoꝝ Et ipſe np̄co iudicem.I ſancto.ſꝫ pręcedet ante illū in ſpiritu ⁊ virI ſignorum.tute helię: vt conuertat corda paotrum in filios: et incredulos ad aͦF precedet.prudentiam iuſtorū: parare dn̄o rplebem perfectaꝫ. Et dixit zachask rias ad angelū: Unde hoc ſciaꝫ? trEgo enī ſū ſenex: ⁊ vxor mea ꝓ­ vceſſit in diebus ſuis. Et reſpon­ xdēs angelus dixit ei: Ego ſuꝫ ga y§ fortitudo dei. § vel aſſiſto.lbriel qui aſto ante deū: ⁊ miſſus 3ſuꝫ loqui ad te: ⁊ hęc tibi euangea 5 Beda. dat ſignū ꝙd̓ rogat̉ vt qui diſcredēdolo credere diſcat.locutus eſt: tatacenclizare. Et ecce eris tacēs ⁊ nō po bteris loqui vſqꝫ in diem quo hęc

Qm̄ exau. Exaudita eſt: magis qͣꝫ petiſti. Rogaſti ꝓ liberatione plebis: ⁊ donatꝰ ē tibi p̄curſor.Amb̓. Multa diuina bn̄ficia hic ſūt cōgeſta. Primū dep̄catōis fructꝰ: deinde ſteril̓ vxorꝭpartꝰ. tū leticia plurimoꝝ ⁊ magnitudo virtutis: altiſſimi etiamꝓpheta ꝓmittit̉. Quintiā ne q̄ eſſet dubitatio: futuri nomē deſignat̉. Tantis igit̉ ſupra votū fluētibꝰ:nō īmerito diffidētie pena plectit̉ ſilētij.h Iohānē. Bed. Singularis meriti ēindictū quotiēs hoībꝰ a deo vel imponitur nomē vel mutat̉: vt abraam qͥ patermultarū gētiū erat futurꝰ abraā eſt vocatꝰ. Iacob qͥ deū vidit: iſrl̓ eſt appellatus. Ioh̓es gͦ interp̄tat̉. in qͦ eſt gr̄a veldn̄i gra. Primo gra ſterilibꝰ parētibꝰdonat̉. deinde ipſi iohāni qͥ magnꝰ corādn̄o futurꝰ: ⁊ ſpūſctō ex vtero mr̄is replēdus. Poſtremo filijs iſrl̓ qͦs ad dn̄ꝫerat ꝯuerſuros. c Gaudiū. Bed. Merito gaudet pater ꝙ ī ſenectute natū ⁊ ꝙtalis gr̄e accepit filiū. gaudēt alij qͥburegni celeſtis euāgelizaret ingreſſū. Nato p̄curſore ml̓ti gaudēt. Nato dn̄o gaudiū magnū nunciat̉: qd̓ erit oī ppl̓o. qꝛhic ſalutē multis p̄dicat: ille ꝟo oībusdat. Ambro. Gaudiū ⁊ exultatio. Monent̉ parētes nō minꝰ gr̄as agere ꝓ ortu ſctōꝝ filioꝝ qͣꝫ ꝓ meritis. Nō em̄ pauū munꝰ dei eſt: dare liberos ꝓpagatores generis: ſucceſſiōis heredes. Iacobin generatione. xij. filioꝝ gaudet. abraefiliꝰ dat̉. zacharias exaudit̉. Diuinū igitur munꝰ: eſt fecūditas parētis. Agantigit̉ patres gr̄as qꝛ genuerūt: filij qꝛ generati. mr̄es qꝛ honorant̉ p̄mijs cōiugij. d. Uinū ⁊ ficerā. Bed̓. Magne corā deo ꝟtutis ē p̄dicare in deſerto gaudia celeſtia. terrenas delitias ſpernere:ob ludū laſciuientis puelle capite trūcari. Cuiꝰ ordinē magnitudinis ſubiūgit:Uinū ⁊ ficerā nō bibet. Sicera interptatur ebrietas: qͦ noīe ſignat̉ oē poculumdei qͣcūqꝫ materia factum qd̓ inebriarepoſſit. Decet aūt vas celeſti glorie mācipatū a ſeculi illecebris abſtinere.ē. Et ſpūſctō. Bed. Cū intrāte btā maria in vtero genitricis exultauit: ⁊ p̄curſiōis ſue officiū quo ad potuit impleuit.Necdū erat illi ſpūs vite: ⁊ iā erat ſpūsgr̄e. f. Et mul. Be. Cū iohānes xp̄o teſtimoniū ꝑhibēs: ī fide xp̄i bapticās: dicat̉ filios iſrl̓ ad deū cōuertiſſe: ptꝫ xp̄meſſe dn̄m deū iſrl̓. g Precedet ante.Bed. Sicut helias p̄co iudicis: ſic iohānes p̄co redēptoris. Ambo in deſerto:ambo victu parci: veſtitu inculti. Ambo regū īſaniā tolerāt. Ille iordanē diuiſit c̨elū petiturꝰ: hic adlauacrū ſalutare qͦ g̨elū petit̉ cōuertit. Hic cū dn̄o cōuerſat̉ ī terris: ille cū eo māifeſtat̉l̓ia. h. InAmb̓. Bn̄ iūgūt̉ ſpū⁊ ꝟtute. Nō eī ſine ꝟtute ſpūs: nec̄ ſinī virtꝰ ē. Helias ꝟtutē habuit abſtinētie ⁊ patiētie ⁊ cōuertendi aīos ppl̓oꝝ a ꝑfidiaad fidē. ſpm̄ aūt ꝓphetādi habuit. i Crtat cor. Be. Cordapatrū ī filios ꝯuertit. dū ſpūalē ſctōꝝ antiqͦrū ſcīam ppl̓is p̄dicādo infūdit. Prudētia vero iuſtoꝝ ē: nō de legꝭ oꝑibꝰ iuſticiā p̄ſumere: ſꝫ ex fide ſalutē q̄rere: vt qͣꝫuis ī lege poſiti legis iuſſa ꝑficiāt: gr̄a tn̄ dei ſe ſaluādos ꝑ xp̄m ītelligāt: Iuſtꝰ eī ex fide viuit. Qua ſnīa qꝛ diutiꝰ increduli: ⁊ ꝑ ioh̓em ībuti: ⁊ ꝑ heliā ſūtimbuēdi. fere eadē ꝟba q̄ angelꝰ de ioh̓e: Malachias p̄dixit dehelia. k. Un̄ hͦ ſciam Be. Si hō eēt qͥ ꝓmittebat īpune liceretq̄rere ſignū: ſꝫ cū angelꝰ ſit qͥ ꝓmittit nō decet dubitare.Propter altitudinē ꝓmiſſorū dubitat ſignū inqͥrēs quōcredere valeat cui angeli viſio ⁊ allocutio ꝓ ſigno ſufficere dehuerat. Un̄ tacēdo merito diffidētie penā luit: cui eadē taciturnitas: ⁊ ſignū fidei qd̓ q̄ſiuit: ⁊ infidelitatis eſſet pena quā meruit. l Ante deū. Bed. Cū ad nos veniūt angeli: ſic exteriusīplēt miniſterū: vt tn̄ an̄ deū īteriꝰ ꝑ cōtēplationē aſſiſtāt. Quia⁊ ſi angelꝰ ē ſpūs circūſcriptꝰ: ſūmꝰ ſpūs qͥ deꝰ ē incircūſcriptꝰ ē.intra quē currit angelꝰ qͦcūqꝫ mouet̉ vl̓ mittat̉. Bed. Allegrice. Per cachariā ſacerdotē ſacerdotiū iudeoꝝ. ꝑ helizabet leſignat̉

ILO. Difuit eū dicēs: a. Ne timeas zacaria. q. d. veni ad cōſolationē tuā. iō ſubdit̉: b Qm̄ exaudita ē dep̄ca. tua frequēter enī deū dep̄catꝰ fuerat̉ de aduentū meſſie ⁊ de habēda ꝓle. Et ideo angelus vtrūqꝫ ſibi denūciat. dicēs:c Et vxor tua helizabet pariet tibi filiū. ⁊ dicit: Tibi: hͦeſt ex te: tn̄ cuꝫ virtute nature fuitibi virtꝰ gratie: vt p̄dictū eſt. Angelꝰ aūt loquēs ioſeph d̓ partu marie nō dixit: pariet tibi: ſꝫ pariet abſolutē: qꝛ ioſeph nihil cooꝑatus ē.ibi: d Et vo. no. eiꝰ ioh̓em. p̄nominat̉ ab angelo ꝓpter ſanctitatēeiꝰ futurā ⁊ officij ꝓprietatē. Iohānes enī interp̄tat̉: ī quo eſt gr̄a: qꝛiohānes xp̄m manifeſtauit ꝑ quemgratia ⁊ veritas facta eſt. vt habet̉Ioh̓ .j. e Et erit tibi gaudiū. inmēte interiꝰ. f Et exultatio. exteriꝰ. d̓r em̄ exultatio: quaſi extraſaltatio. ⁊ hoc eſt ꝓprie qn̄ gaudiūeſt tm̄ interiꝰ ꝙ nō pōt bn̄ cōtineriqͥn appareat exteriꝰ. g Et multiin natiuitate eiꝰ gaudebūt. ẜm ꝙd̓r. jͣ. ꝙ in ortu eiꝰ congratulabant̉vicini. ⁊ nūc etiā videmꝰ impletuꝫꝙ dies ſue natiuitatis nō ſolū feſtiuat̉ ab oībꝰ chriſtianis: ſed etiā aſaracenis et aliquibꝰ alijs.hͨ. Erit em̄ magnꝰ corā dn̄o. Unde dicit ſaluator. Matth̓. xj. Inter natos mulierū nō ſurrexit maior iohāne baptiſta. i Et vinuꝫ⁊ ſicerā .i. quēcunqꝫ potū inebriatiuū. k Nō bibet. erat em̄ nazareus .i. cōſecratꝰ dn̄o ꝑ totā vitā ſuā.⁊ iō ab omni ebriatiuo abſtinuit. ſicut nazarei in veteri lege tꝑe ſeꝑationis ſue: vt habet̉ Nu. vj.l Et ſpūſancto replebit̉. qͣꝫtuꝫ adpurgationem originalis peccati. ⁊ad oꝑationē boni meritorij.m Et multos fi. iſrl̓ cō. ad dn̄m .i.ad xp̄m ꝑ ſuā p̄dicationē. n Etipſe p̄cedet ante illū ī ſpiritu ⁊ virtute helie. Primo ꝓpter ſil̓itudinēvite: qꝛ vterqꝫ vixit in auſteritatevictꝰ ⁊ veſtitꝰ. Scd̓o ꝓpter ſil̓itudinē ī veritate doctrine: qꝛ vterqꝫ cōſtanter vitiā redarguit etiā ꝑſonarū magnarū. Tertio ꝓpter ſil̓itudinē officij: qꝛ ſicut helias p̄cedet aduentū xp̄i ſecūdū: ita iohānes primū p̄ceſſit. o. Vt cōuertat cordapatrū ī filios .ſ. patrū veteris teſtamēti ad diſcipulos xp̄i: qꝛ pluresde ſacerdotibꝰ ⁊ ſenioribꝰ iudeoꝝ qͥ dicebāt̉ pr̄es ppl̓i: cōuerſi fuerūt ꝑ apl̓os ad fidē xp̄i. pꝰ Et īcredulos .ſ. illosqͥ priꝰ fuerāt īcreduli. q Ad pru. ii. qͥ prudētia nō cōſiſtit ī oꝑibꝰ legis ex qͥbꝰ nō iuſtificat̉ hō: vt hr̄ Ro. iij. ſꝫ inoꝑibꝰ fidei charitate formate ⁊ deuotiōis. r Parare domino ⁊cͣ. ꝑ euāgelij ſuſceptionē: qꝛ neminē ad ꝑfectuꝫ adduxerat lex. vt hr̄ Heb̓. vij. ⁊ ꝓpt̓ hͦ illa lex d̓ꝫ lex timoris:qꝛ īꝑfectoꝝ ē timore pene retrahi a malis. Lex aūt euāgelica d̓r lex amoris: qꝛ ꝑfectoꝝ ē retrahi a malis amore boni. s. Et dixit cacha. Hic on̄dit̉ ꝯceptio p̄curſoris mirabilis ex punitiōe incredulitatis ī pr̄e: ⁊ primo ponit̉ dictapunitio. ſcd̓o ſequēs ꝯſolatio. ibi: Et factū ē. Circa pͥmū ſciendū ꝙ zacharias ꝟbis āgeli nō credidit: qd̓ on̄dūt ꝟbaeiꝰ. cū dr̄: t¶ Unde hͦ ſciā? ⁊ cā incredulitatꝭ ſubdit̉:v Ego ſū ſenex ⁊cͣ. q. d. tp̄s generādi ī me trāſijt: ⁊ ī ea tēpus cōcipiēdi. x Et reſpō. an. arguēdo eiꝰ īcredulitatē.y. Ego ſū ga. angelꝰ ſāctꝰ c̨elās ꝓ ſalute iſrl̓: vt hr̄ Dan̄.ix. 3 Qui aſto an̄ deū. lꝫ eī angeli mittāt̉ ī miniſteriū ꝓſalutē hoīm. vt hr̄ Heb̓. j. tn̄ nō recedūt a cōtēplatiōe diuina: ⁊ ſic dicūt̉ deo aſtare ꝑ iugē cōtēplationē. a Et miſ.ſum loqͥ ad te ⁊ hec tibi euangelizare. ex ꝑte dei cuiꝰ ꝟitasnō pōt īpediri. bª Et ecce eris ta. ꝓpter īcredulitatē tuā:tū qꝛ angelꝰ dedit ſibi ſignū reſpectu futuri implēdi: ⁊ penam

¶S

Gen̄. 17. a

Ibi. 32. f.

X

22. q. 2. queritur.

Rom̄. 1. b4Mal̓. 4. b

Allego.