Glo. ordi.Luce Ca.Nico. de lyraI
§ due cauſe nō habendi memorāt̉ vt maior apareat virtus.a Et nō erat illis filiꝰ: eo ꝙ eſſet he gͦlizabet ſteril̓ ⁊ ambo ꝓceſſiſſent īb diebꝰ ſuis. Factū ē āt cū ſacerdo/ 57ctio fūgeret̉ zacharias ī ordine vicis ſuę ante deū: ẜm cōſuetudinēd ſacerdotij⁊ ſorte exijt vt īcēſū po ꝰI hic notatur ſummus.e neret. Ingreſſuſ ī tēplū dn̄i: ⁊ oīs fmultitudo ppl̓i erat foris oranst hora incēſi. Apparuit aūt illi an sgelus dn̄i: ſtans a dextris altarꝭs incenſi. Et zacharias turbatus heſt videns: et timor irruit ſupereum. Ait autē ad eum angelus:
a Et nō erat illis. Bed̓. Diuinitꝰ ꝓturātū fuit vt de ꝓuectis diuqꝫ fructucōiugij priuatis iohānes naſceret̉: vtinopinato ortu ꝓlis ⁊ ipſos donū deigratiꝰ afficeret: et ceteros ſtupor miraculi pararet auditui futuri prophete. Un̄ poſtea ſubditur:Poſuerūt oēsqͥ audierāt ī corde ſuo dicētes:Quiſ putas puer iſte erit?b. Factū ē aūtcū. Cum ex p̄cepto moyſi vnoſacerdote decedēte: vnꝰ ſuccedere iubeat̉: tēpore dauid ſtatutū eſt vt viciſſim miniſtrātesꝑ octōnos diesa ſabbato vſqꝫad ſabbatū tꝑevicis ſue ſinguli caſtimōie ſtuderent: nec interea domū tāgerent. c. In ordine vicis. Amb̓. Lacharias deſignat̉ ſūmusſacerdos: qͥ vno tm̄ anni tꝑe ſolus intrat tēplū cū ſāguine quē offert ꝓ populo. Qui tūc ſorte querebat̉: cū verꝰſacerdos adhuc ignorabat̉ qͥ ī eternūꝑmaneret: ⁊ tūc vices erāt: nūc ꝑpetuitas. Solus intrat: qꝛ illū ſignificat cuius ſacrificiū nō eſſet cōmune cū ceterꝭ.d Sorte. Bed. Nō noua tūc ſorte electꝰ qn̄ incēſū erat adolēdū: ſꝫ priſca ſorte p̄electꝰ: cū primū ex ordinē ſui pōtificatꝰ in vicē abia ſuccederet. Hec ſolennitas ſeptīo mēſe celebrabat̉: ⁊ dies expiatiōis ſiue ꝓpiciationis vocabat̉ qn̄ſolꝰ pōtifex introibat in ſecūdū tabernaculū cū ſanguine. In quo ſignificat̉Ieſus ſacerdos qͥ impleta diſpeſationecarnis celi ſecreta ſubijt: vt ꝓpiciū faceret nobis patrē ⁊ interpellaret ꝓ peccatꝭ eoꝝ qui adhuc ꝓ foribꝰ expectātorantes ⁊ diligūt aduentū eius. Pulchre igit̉ ea die deſcēſio eiꝰ ꝑ angelū nūciat̉: qua eiꝰ ꝑ legē aſcenſio figurabat̉:Quia qͥ deſcēdit ipſe ē qui aſcēdit. qͥ qͦdāmō p̄dicit̉ dū ille ꝓmittit̉ p̄curſurꝰ.e Ingreſſus ⁊cͣ. Ambro. Ingrediturzacharias tēplū .i. xp̄s in mariā: populus orat libertatē d̓ captiuitate. Apparuit. nō dixit: venit: quia ante ibi erat.Zacharias turbat̉ .i. iudei aduenientexp̄o. f. Apparuit. Ambro. Bed̓. Dedeo vel de angelis d̓r apparere qͥ nonpoſſūt p̄uideri: ſꝫ repētino aſpectu vident̉ nec in ptāte nr̄a eſt illos videre:ſꝫ in poteſtate illoꝝ eſt apparere ⁊ videri qn̄ volūt. Et bn̄ in tēplo iuxta altare⁊ a dextris apparet: qꝛ veri ſacerdotisaduētū ⁊ miniſteriū ſacrificij vniuerſalis et celeſtis doni gaudiū qd̓ ꝑ dexterā ſignificat̉ p̄dicat. g Et zachariaſ.Ambro. Solemꝰ turbari ⁊ a noſtro affectu alienari: qn̄ ꝑſtringimur ſuꝑioris poteſtatis occurſu. Sed ſicut hūani defectus eſt terreri: ita angelice benignitatis eſt pauentē de ſuo aſpectublandiendo cōſolari. Cōtra demōes:ſi quos ſua p̄ſentia territos ſenſerint:ampliore horrore concutiunt☞ Qm̄
a Et nō erat eis filiꝰ. cuiꝰ duplex cauſa ſubdit̉: Una ſpecial̓ mulieri .ſ. ſterilitas.alia cōis viro ⁊ mulieri .ſ. ſenectus. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: b Eo ꝙ eſſet helizabet ſterilis ⁊ ambo ꝓceſſiſſent in diebꝰ ſuis: ita ꝙ tranſierant tp̄s generādi in patre ⁊ cōcipiendi in matre ẜm curſum cōem nature. Ex quo apparet cōceptio p̄curſoris miraculoſa: qꝛ nō fuit ꝑ naturā tm̄: ſed ꝑ naturā gratia diuina adiutā. c Factū ē aūt.Hic deſcribit̉ cōceptio p̄curſoris mirabilis ex denūciationeangelica. ⁊ primo deſcribit̉ loci cōditio. ſcd̓o denūciatio angeli. ibi: Apparuit aūt. Circa primū d̓r: Factū eſt aūt cū ſacerdotio fūgeret̉ ⁊cͣ. Patri eī exiſtēti ī loco ſancto .ſ. in templo ⁊ in diuino officio occupato: facta ē diuina denūciatioe ꝓle habēda. ad denotādū ſanctitatē futurā ꝓlis.Sorte exijt. qꝛ diſtributiōes hebdomadarū in qͥbus ſucceſſiue debebant vigintiquattuor ſacerdotes miniſtrare: vtp̄dictū ē: fuer̄t diſtribute ꝑ ſortē. vt habet̉ .j. Paral̓. xxiiij.e Vt incenſum poneret ⁊cͣ. Ex hoc loco dixerūt aliqͥ ꝙ cacharias fuit pōtifex vel ſūmus ſacerdos: qꝛ incēſum ponereſemel in anno intra ſanctū ſāctoꝝ .ſ. in feſto expiationis ſolſūmo ſacerdoti erat licitū. ⁊ hͦ videt̉ dicere beatꝰ Ambroſiꝰ⁊ Beda ſuꝑ locū iſtū ⁊ tp̄s cōceptionis p̄curſoris videt̉ concordare: qꝛ feſtū expiatōis celebrabat̉ decima die ſeptēbris:⁊ poſt illud fuit cōceptio beati iohānis circa finē eiuſdē mēſis reuerſo zacharia ad domū ſuā poſt cōpletionē ſui officij:⁊ ſic ab illo tꝑe vſqꝫ ad natiuitatē beati ioh̓is fluxerunt. ix.mēſes qͥ cōtinēt periodū a cōceptu pueri vſqꝫ ad natiuitatē.Sꝫ qualiter ille zacharias fuerit ſūmꝰ ſacerdos nō legit̉. iōad declarationē huiꝰ dixerūt aliqͥ ꝙ vigintiqͣttuor ſacerdotes p̄dicti erāt equales in ordine ⁊ ī dignitate: nō tn̄ ſimul ſꝫſucceſſiue: qꝛ ille in cuiꝰ hebdomada feſtū expiationis cadēbat: erat ſūmꝰacerdos toto illo anno. Et ad hoc cōfirmandū inducūt illud qd̓ d̓r Ioh̓. xj. ꝙ cayphas erat pōtifex anni illiꝰ. Dicūt gͦ ꝙ zacharias fuit ſūmꝰ ſacerdos anno illo: eo ꝙ p̄dictū feſtū cecidit ī hebdomada ipſius: ſꝫqꝛ nulla ſcriptura autētica neqꝫ Ioſeneqꝫ alij hiſtoriographi deſcribētes ſacerdotiū iudeoꝝ aliquā mētionē faciūt de ſūmo ſacerdotio huiꝰ cacharie. iō ſaluo meliori iudicio videt̉ melius dicēdū eū fuiſſe ſimplicē ſacerdotē. Nec ex his q̄ inductaſūt on̄dit̉ fuiſſe ſūmꝰ ſacerdos: ſꝫ magis oppoſitū vt videt̉: tū qꝛ d̓r hic ꝙ ingreſſusfuit tēplū ad ponēdū incenſū tm̄: hͦ aut licitū erat minoribꝰ ſacerdotibus. ẜm ꝙ d̓rHeb̓. ix. In primo qͥdē tabernaculo qͦtidie intrabāt ſacerdotes ſacrificioꝝ miniſteria cōſūmātes: qꝛ ꝑacto ſacrificio in altari holocauſtoꝝ qd̓ erat ī atrio vbi miniſtrabāt minores ſacerdotes: ſacerdos qͥ ibi miniſtrauerat lotis priꝰ manibꝰ ⁊ pedibꝰ accipiebat prunas de altari holocauſtoꝝ: ⁊ intrās primā ꝑtē tēpli q̄ vocabat̉ ſctm̄ velſancta cōcremabat ī illa ſuꝑ altare incenſi thymiama: ⁊ tūc erat ſacrificiū ꝯſūmatū.In illā ꝟo ꝑtē tēpli q̄ dicebat̉ ſctm̄ ſctōꝝ ſolꝰ ſūmus ſacerdos intrabat cū ſanguinehirci ⁊ vituli īmolati ꝓ pctō ppl̓i: vt ex illo aſꝑgeret cōtra ꝓpiciatoriū. ꝙ aūt zacharias intrauerit cū ſāguine tali. nō d̓r hic: ſꝫ ſolū ad ponēdū incēſū. Si eī intraſſet tēplū ad inferēdū ſāguinē ītra ſctm̄ ſctōꝝ: nō ē veriſil̓e ꝙ euāgeliſta tacuiſſet cuꝫ hͦ ſitmaximū īter oīa q̄ ad officiū ſūmi ſacerdotꝭ ꝑtinebāt. vt hr̄ Heb̓. ix. et Leui. xvj. etiō nō videt̉ ꝙ intrauerit ſctm̄ ſctōꝝ qd̓ erat de officio ſūmi ſacerdotis: ſꝫ ſolā primaꝫꝑtē tēpli ad quā ſimplices ſacerdotes poterāt ingredi: vt dictū ē. Itē angelus apparuit ip̄i occupato ī ſolēniori ꝑte ſui officij ꝓpter ſolēnitatē nūcij qd̓ nūciare venerat.Hic aūt d̓r ꝙ apparuit ei ſtās a dextris altaris incēſi. illud aūt altare nō erat ītra ſāctūſctōꝝ. ẜm ꝙ dicit Hiero. ⁊ oēs doctores hebrei ⁊ catholici: excepto Auguſtino.cuiꝰ dictū nō videt̉ ī hͦ tenendū: tū qꝛ ꝯtrariat̉ dictis oīm alioꝝ: quoꝝ aliqͥ fueruntvalde exꝑti ī ſcriptura vete. teſtamēti: tū qꝛ textꝰ ſacre ſcripture videt̉ cōtrariū dicere Exo. vl. et. xxx. vt ibidē pleniꝰ declaraui. Ꝙ aūt d̓r ſoli ſūmo ſacerdoti licituꝫ eſſeponere incēſū intra ſanctū ſctōꝝ ī die expiationis. dicēdū ꝙ verū eſt: ſꝫ illud incēſuꝫnō ponebat̉ ad offerēdū: ſꝫ vt nebula inde cōſurgēs operiret oraculum qn̄ pontifexaſpergebat ſāguinē hirci ⁊ vituli ꝯͣ oraculū. vt hr̄ Leui. xvj. nō aūt habet̉ ex hͦ locoꝙ zacharias poſuerit incenſū hͦ mō vt ptꝫ ex dictis: ſꝫ ſolū ꝙ poſuerit incēſū offerēsip̄m ſuꝑ altare incenſi ad cōſūmationē ſacrificij. Ꝙ aūt d̓r ꝙ expiatiōis dies ceciditin hebdomada ſua: hͦ nō ꝓbat̉ vt ptꝫ ex dictis. ⁊ dato ꝙ verū fuerit: non tn̄ ex hoccōcludit̉ ꝙ intrauerit ſctmſctōꝝ ad ponēdū incēſū: qꝛ p̄ter illū ingreſſū qͥ ꝑtinebatad ſūmū pōtificē tm̄ qͦtidie intrabāt ſacerdotes minores ad offerēdū incēſū in altari incēſi: vt p̄dictū ē: ⁊ hͦ mō ingreſſus ē zacharias ī hebdomada ſui miniſterij. Qd̓aūt vlteriꝰ d̓r ꝙ de vigintiqͣttuor ſacerdotibꝰ ille erat ſūmꝰ ſacerdos vel pōtifex perannū: ī cuiꝰ hebdomāda cadebat expiatiōis feſtū: videt̉ eſſe ficticiū: tū qꝛ hͦ in nulla ſcriptura autētica hr̄: tū qꝛ vt hr̄ in libris Regū et Paral̓. poſt ordinationē vigītiqͣttuor ſacerdotū vnꝰ erat ſūmꝰ ſacerdos ſuꝑ eos: nō ſolū vno anno ſꝫ ꝑ totā vitāſua: ⁊ ita cōiter factū eſt vſqꝫ ad tp̄s machabeoꝝ: in qͦ greci ſuꝑ iudeos obtinuerūtdn̄ium: ⁊ tūc ex cupiditate grecoꝝ ⁊ ambitione iudeoꝝ aliqͥ ſūt amoti de ſacerdotioante mortē: ⁊ alij inſtituti: ſicut ptꝫ. ij. Machab̓. iiij. de Iaſone ⁊ Menelao ⁊ liſimacho et. xiiij. ca. de alchimo. ⁊ eodē. mō poſtea factū eſt qn̄ romani ceperūt iudeis dominari: qꝛ tūc erat venale ſacerdotiū. vn̄ dicit Ioſephꝰ ꝙ cayphas emit ſacerdotiūvniꝰ anni. potuit etiā eē ꝙ iudei inter ſe ordinauerūt ꝓpter iſtas cōtētiōes ⁊ ambitiones ꝙ ſacerdotiū vniꝰ duraret tm̄ ꝑ annū. Ad dictū ꝟo Ambroſij et Bede dicendū ꝙ nō loquūt̉ aſſertiue. f Et oīs mul. ⁊cͣ. qꝛ nō erat licitū ppl̓o ingredi tēplū: ſꝫtm̄ atriū. g. Apparuit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ āgeli denūciatio: ⁊ p̄mittit̉ zacharie ſtupefactio. cū d̓r: hͨ. Et zacharias ⁊cͣ .ſ. ex viſione angeli inſolita ⁊ ex fragilitate humana iuxta angelicā ptātē: ſicut de daniele legit̉: Dan̄. x. ꝓpter qd̓ angelꝰ cōſolatꝰfuit eum
B
26. q. 2. c. 1in fine.
Eph̓ .4. b
s 3