Glo. ordi.Ni co. de lyraMarciCa. XVI

primo marię magdalenę de qua aeiecerat ſepteꝫ demonia. Illa vadens nūciauit his qͥ cū eo fuerāta lugentibꝰ ⁊ flentibus: et illi audiētes quia viueret ⁊ viſus eſſeta § quō factū ſit Lucas exponit.ab ea nō crediderunt. Poſt hęc b§ laborantibus.autē duobus ex his ambulantiI non in natura ſua.bus oſtēſus ē in alia effigie euntibus in villaꝫ: et illi eūtes nun§ aliqui eorum.dciauerūt cęteris: nec illis credidedie aſcenſionis.vt oēs teſtes ſint: etoībus narrēt qd̓ cōiter viderūt ⁊ audierunt.erūt. Nouiſſime aūt recūbētibuscſ vt ſuccedat crudelitas.illis vndecim apꝑuit ⁊ exprobrafuit incredulitatem illoꝝ ⁊ duriciaꝫ cordis: quia his qui videranteū reſurrexiſſe non crediderunt.a 5Hiero. Nunc poſt acceptū ſpm̄ ſctm̄ tanqͣꝫ vſa limoſa ꝑ ignem confirmata.Et dixit eis: Eu̓ntes in mundū ds vniuerſum p̨̄dicate euāgeliū om̄i ⁊a Be. fide q̄ ꝑ dilectionē operatur.h creaturę. Qui crediderit ⁊ baptiezatus fuerit ſaluꝰ erit: qui ꝟ̓o nōicrediderit condemnabit̉. Signa fraūt eos qͥ crediderint hęc ſequena Beda. bonis exhortatiōibusmaliciā auferendo ab aliorum cordibus.ktur. In nomīe meo demonia eijcient: linguis loquentur nouis: ſer fꝫinpentes tollēt. Et ſi mortiferū qͥd ibiberint: non eis nocebit. Superęgros manꝰ imponēt: ⁊ bene haqui de celo deſcendit.bebunt. Et dominus quidem iekſus poſtqͣꝫ locutꝰ ē eis: aſſumptꝰ ē 1

Et illi. Be. Ꝙꝛ diſcipl̓i reſurrectionē tarde credūt: nō tā eſt illoꝝ infirmitas qͣꝫ nr̄a firmitas. dubitantibꝰ enī reſurrectio ꝑ multa argumēta mōſtrata eſt qͥbꝰ ⁊ nos firmius ſolidamur. b Duobꝰex eis. Be. Hoc Lucas aꝑtius: Oculi eoꝝ te. ne. e.ag. ⁊cͣ. poſt cognouerūt eūin frac. pa. Et ſicut Lu. ait:Surgētes eadē ho. re. ſuntin hierū. ⁊cͣ. cAmbulātibus. Fides hic laborat agens actiuā vitā: illic contēplatiua ſecura viſione regnat. Hic ꝑ ſpeculū cōtuemur imaginē: illic facie adfaciē videbimꝰ ꝟitatē. Un̄poſt hͦ duobꝰ ex eis ⁊cͣ. ābulātibꝰ .i. laborātibꝰ oſtēſuseſt ī alia ef. Et illis nūciātibus nō ē creditū: duꝫ ſicutmoyſes viderūt qd̓ nō ſufficiebat eis. Un̄ Moyſes dicit: On̄de mihi teip̄m: oblitus carnis ſue poſtulat iniſta vita qd̓ poſt illā ſperamus ī futura. d Be. Lu.aūt dic̄: Inue. āt ꝯgre. xj. eteos qͥ cū ip̄is erāt dicenteſ:qꝛ ſur. d. ve. ⁊ ap. Sꝫ notandū qꝛ aliqͥ fuerūt qͥ nō credider̄t. vn̄ Mar. nec ill̓ ⁊cͣ.Nouiſſime aūt. Beda.Quadrageſimo die qn̄ eratia ab eis receſſurꝰ ī celuꝫ. hͦcis maxīe illo die exprobrare voluit: qꝛ his qͥ viderāteū reſurgēteꝫ n̄ crediderūt:anteqͣꝫ eum ip̄m viderent:cū poſt aſcēſionē eiꝰ p̄dicātibus illis euāgeliū gentesq̄ nō viderunt crediture eſſent. Un̄ ſtatī adiūgit Marcus ⁊ dixit eiſ: Eūtes ī mū.vni. p̄. e. ⁊cͣ. f Duriciamcordis. Hiero. Ut ſuccedatcor carneū charitate plenū.Hinc eſt ꝙ caterue martyrū mortē huiꝰ ſeculi libēteraffectant: qꝛ norūt ꝓ tꝑaliinteritu ꝑpetuo ſe eſſe victuros. g Om̄i cre. Omninatiōi gentiū. an̄ enī dictuꝫerat: In viā gētiū ne abie.vt .ſ. apl̓oꝝ priꝰ a iudea repulſa p̄dicatio tūc gētibusin adiutoriuꝫ fieret. Hiero. Om̄i generi hūano qd̓habet aliqͥd cōe oī creature: angelis: pecoribꝰ: ligniſlapidibꝰni ⁊ aq̄ calido ⁊tarido: qꝛ mīor mūdus hō d̓r:frigh.crediparuuli credūt: ſicut exalijs ea q̄ ī baptiſimittūt̉ pctā cōtraxerūt.ſͦꝫ in̄na āt. Nūaciamꝰ: n̄ credimꝰ? Sꝫlo neceſſat fides miracul̓ nutriret̉ .ſiūt eccl̓ienata nō ſūt neceſſaria.k. Demōia eijci. ⁊cͣ. Hoc hodie ſpūal̓r facit eccl̓iacum ꝑ exorciſmi gr̄am manū credētibꝰ imponit: etLīguis loq̄nt̉ no. ⁊cͣ.malignos ſpūs expellit.Hoc fit dū fideles veteris vite ſecl̓aria verba relinquunt: ⁊ ſctā myſteria inſonāt: ⁊ dei laudes et potentiā quantū valent extollūt. m Et ſi mortiferū quid. Dū peſtiferas ꝑſuaſiones audiūt: nec adoperatiōes vſqꝫ ꝑducūt: ꝙ inde eis nō nocet ſi mortiferū bibūt. n Suꝑ egros ⁊cͣ. Dū ꝓximos ī bono opere ꝯfirmatos roborant exemplo bone operationis: ſuper egros maus imponunt: ⁊ bn̄ habebunt.ec miracula tanto maiora quanto ſpiritualia. per hoc enim anime ſuſcitant̉ nō corporaI In celū

alijs. Dixer̄t āt aliqͥ ꝙ xp̄ſ reſurrexit media nocte. ⁊ tūc hͨ dictio māe n̄ refert̉ ad ſurgēs: ſꝫ ad ꝟbū qd̓ ſeqͥt̉: apꝑuit. qꝛ illa hora prīo apꝑuit mariemagdalene. Alij aūt dicūt ꝙ reſurrexit ī aurora: ⁊ tūc limane refert̉ adſurgēs: ita ꝙ determīat hora reſurrectiōis. ⁊ huiꝰ opiniōis eſt Augꝰ. etcōit tenet̉. a. ¶ De qͣ eiece. ſep. demo. ex hͦ dicūt aliqͥ ꝙ fuerūt due marie:⁊ q̄libet fuit cognoīata magdalena. vna eaꝝ fuit ſoror lazari noīata a magdalo caſtro qd̓ ceſſitin partē eiꝰ de hereditate pr̄na. ⁊ iſta nō legit̉ fuiſſe demōiaca. alia que fuit nata de magdalo. nōtn̄ dn̄a illiꝰ caſtri: ⁊ iſta d̓r fuiſſe peccatrix: ⁊ propter pctā ſua poſſeſſa a demonijs. Grego. aūt dicit ꝙ fuit eadē: ⁊ ꝙ ꝑ ſeptē demonia intelligunt̉oīa vitia: ⁊ vſus eccl̓ie in officio hoc tenet.b Moſt hͦ āt. Hic deſcribit̉ ſcd̓a apparitio q̄ facta fuit duobꝰ diſcipul̓ xp̄i eūtibꝰ ī emaus. quaꝫapparitiōeꝫ deſcribit pleniꝰ Lu. xxiiij. Et qꝛ erātdubij ī fide: vt ibidē d̓r. iō xp̄s apꝑuit eis in aliaeffigie: vt ꝑ hͦ deſignaret ꝙ tal̓ erat apud eos inmēte. Dicūt aūt aliqͥ ꝙ h̓ factū ē ꝑ aliquā mutationē factā in facie xp̄i: ſic̄ ī trāſfiguratiōe ꝑ claritatē gl̓ie ad horā: vt dictū fuit. sͣ. ix. ca. Alij vero dicūt ꝙ iſta mutatio fuit tm̄ ī ocul̓ videntiū.⁊ huic dicto ꝯcordat qd̓ d̓r de iſta apparitiōe Luce. xxiiij. Oculi aūt eoꝝ tenebrant̉ ne eū agnoſcerēt: qͣlitercūqꝫ tn̄ factū ſit nō fuit ibi aliqͣ falſitaſ.cuiꝰ rō eſt: qꝛ ſicut aliqͥd pōt fingi ꝟbis: ita ⁊ factis. pͥmū aūt fit ſine falſitate: vt ptꝫ in parabol̓noui ac ve. teſt. qͥbꝰ aliqͥd fingit̉ ꝟbis ad ꝟitatēaliquā ꝯueniētiꝰ deſignādā. ⁊ eodē mō h̓ xp̄s facto apꝑuit ī effigie: vt h̓ d̓r: At finxit ſe lōgiꝰ ire:vt hr̄ Lu. xxiiij. vt ꝑ hͦ deſignaret̉ ꝙ erat qd̓āmoalienꝰ ⁊ longinquꝰ ab eoꝝ cordibꝰ qͥbꝰ apꝑebatꝓpter dubiū ī fide. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit Greg. Homel̓.xiij. qꝛ adhuc in eoꝝ cordibꝰ ꝑegrinꝰ erat eis afide ire ſe lōgiꝰ finxit. c. Nouiſſime autē recū.⁊cͣ. Hic deſcribit̉ tertia apꝑitio de qͣ dicunt aliqͦꝙ nō fuit facta ī die aſcēſiōis dn̄i: ſꝫ an̄: qꝛ h̓ ſubſcribit̉: Et exprobrauit īcredulitatē illoꝝ. an̄ enīdiē aſcēſiōis reſurrectio dn̄i tot argumētꝭ fueratdeclarata ꝙ iā tūc nō erāt increduli. Alij aūt dicūt ꝙ facta fuit ī die aſcēſiōis. ⁊ ad hͦ ꝯcordat textus. cū d̓r: Nouiſſime aūt recūbētibꝰ ⁊cͣ. ſil̓r qd̓poſtea ſubdit̉: Et dn̄s qͥdē ieſus poſtqͣꝫ locutꝰ ēeis aſſūptꝰ ē in celū. Ex qͦ videt̉ ꝙ iſta apꝑitio fuit facta īmediate an̄ aſcēſionē ſua. Ad argumentū ī oppoſitū pōt dici ꝙ increpauit incredulitatē nō apl̓oꝝ: ſꝫ aliqͦꝝ alioꝝ qͥ erāt cū eis qͥ de reſurrectiōe xp̄i nō credebāt ad plenū apl̓is. Alit̓etiā d̓r ꝙ increpauit incredulitatē apl̓oꝝ: non q̄tūc erat ī eis: ſꝫ q̄ fuerat an̄: ſic̄ ptꝫ de Thoma qͥnon credidit alijs diſcipulis: Ioh̓. xx. ⁊ ſil̓r alijnō crediderūt marie magdalene: q̄ eū viderat etalijs mulieribꝰ. Et cōuenienter xp̄s recedēs abapl̓is increpauit hāc incredulitatē ad deſignandū ꝙ gētes ad qͣs apl̓i erāt mittēdi: vt ptꝫ ex ſeq̄ntibꝰ eēt merito increpāde a deo ⁊ cōdēnādeſi nō crederēt apl̓is de his q̄ ip̄i viderāt ī xp̄o. vn̄ſubdit̉: d. Eūtes ī m. v. p̄. e. oī cre. i. oī hoī qͥ hꝫꝯueniētiā cū oī creatura. ꝑ eſſe enī ꝯuenit cū inaīatis. ꝑ viuere cū vegetalibꝰ ⁊ plātis. ꝑ ſentire cū aīalibꝰ. ꝑ ītelligere cūangel̓. iō deſignat̉ noīe oīs creature. e. Qui cre. ⁊ bap. fu. nō enī ſufficit fides abſqꝫ baptiſmo. ꝑ quē aliqͥs incorꝑat̉ xp̄o ſi aſſit facultas recipiēdi baptiſmū. ſi aūt nō aſſit facultas ſufficit baptiſmꝰ ſanguīs vt ī martyribꝰ qͥ ꝓ xp̄o fuerūt īterfecti an̄qͣꝫ eēt baptizati: vl̓ flamīs ſic̄ ē ī hn̄tibus fidē xp̄i qͥ deſiderāt baptiſmū ſꝫ p̄uēiūt morte an̄qͣꝫ hͦ poſſint adīpleri.Signa āt e. qͥ cre. hͦ ſe. In pͥmitiua eī eccl̓ia fides erat nutriēda ⁊firmāda miracul̓. iō gr̄a miraculoꝝ nō ſolū dabat̉ apl̓is ⁊ alijs maioribꝰſꝫ etiā freq̄nt̉ alijs ſimplicihꝰ credētibꝰ. g. Linguis lo. no. hoc factuꝫeſt ī apl̓is ⁊ alijs credētibꝰ qͥ erāt cū eis: qn̄ ꝑ gr̄am ſpūſſctī in die pentecoſtes receperūt donū līguaꝝ. h. Serpētes tol. hͦ ptꝫ de Paulo Act̉.xxviij. qͥ ꝑcuſſus a vipera ī nullo leſus fuit: ſꝫ viperā pēdētem ad manūeiꝰ in ignē excuſſit. i EEt ſi mor. qͥd bi. nō eis nocebit. qd̓ ptꝫ de Ioh̓eeuāgeliſta: qui venenū mortifeꝝ hauſit ⁊ nihil ei nocuit. k Et dn̄s qͥdē ieſus. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ aſcēſiōis xp̄i ſublimatio. cū d̓r: l Aſſūptuseſt in celū. nō ꝟtute aliena: ſꝫ ꝓpria. tū rōne deitatis q̄ pōt oīa. tū ratiōehūanitatꝭ gl̓ioſe: qꝛ corpus gl̓ioſuꝫ obedit ad nutū aīe qͣꝫtū ad motū localē ꝑ doteꝫ agilitatis q̄ erat in corꝑe xp̄i glorioſo. ⁊ iō nubes q̄ ſuſcepieū ab oculis apl̓oꝝ. vt hr̄ Actꝭ. j. ⁊ angeli aſſiſtētes nō fuerūt ibi niſi acoſtendendū

B

Luce. 24.

Luce. 24. c

Ibidem. e

Li. .1x.1

Exo .33. d

Lu. .24. e

Ibidem

qui eccleſiaſticis prpe finem.

Mat .10. a

Actꝭ. 1Lu .24.5