Glo. ordi.Marci Ca. XIIIIGlo. ordi.
ſtratū: ⁊ illic parate nob̓. Et abierūt diſcipuli eiꝰ ⁊ venerūt ī ciuitatē: ⁊ inuenerūt ſicut dixerat illiſ:§ fine mundi.a ⁊ parauer̄t paſca. Ueſꝑe āt facto 7vēit cū duodecī: ⁊ diſcūbētibꝰ eiſb ⁊ māducātibꝰ ait ieſus: Amē dico vob̓: qꝛ vnus ex vobis tradetme qͥ māducat mecū. At illi cępedrūt ꝯtriſtari ⁊ dicere ſingillatim:Nunqͥd ego? Qui ait illis: Unꝰt ex duodecī qͥ intingit manū me acū in cathino. Et filiꝰ quidē hoīsg vadit: ſic̄ ſcriptū ē de eo. Uę aūtHiero. ml̓ti bonū vt iudas faciūt: ſꝫ nihil eiſ ꝓhomī illi ꝑ quē filiꝰ hoīs tradet̉.ficit. a ſ ſimpl̓r dictū. b F latēs materno vteromeliꝰ eſt nō eſſe qͣꝫ ad tormēta eſſe. Fal̓s eſſet.Bonuꝫ erat ei: ſi natꝰ non fuiſſethhomo ille. Et māducātibꝰ illis: ⁊iaccepit ieſus panē ⁊ benedicensfregit ⁊ dedit eis: ⁊ ait Sumite:hoc eſt corpus meuꝫ. Et accepto ⁊Hiero. gr̄a nō meritis ſaluati ſumus a deo.kcalice: gratias agēs dedit eis: etibiberunt ex illo oēs. Et ait illis:a ſ n̄ veterꝭ de qͦ h̓ ſāguis teſtamēti ē qd̓ mādauitHic eſt ſanguis meus noui teſtaad voſ d̓s. 5Hier̄. ꝓ ml̓tꝭ effūdit̉ ſꝫ n̄ oēſ emūdatmenti: qui pro multis effundet̉.m Amē dico vobis ꝙ iā nō bibaꝫn de genimine vitis: vſqꝫ in diemillum cum illud bibam nouuꝫ ina 5 Hiero. laudabūt deū qͥ reqͥrūt eū ⁊ adorauerunt eum ⁊ māducauerūt oēs pingues terre.o regno dei. Et hymnō dicto: exirperunt in montem oliuarū. Et ait ⁊q̄ illis ieſus: Oēs ſcandalizabimini ī me ī iſta nocte: qꝛ ſcriptū eſt:
Beda. Cenaculū: lex ſpūalis q̄ de anguſtijs lr̄e egrediēſ:in ſublimi loco recipit ſaluatorē. Nā qͥ adhuc occidentē lr̄amſeruauerit: qͥ in agno nō aliud qͣꝫ pecꝰ intellexerit: in imo paſca facit: qꝛ maieſtatē ſpūs nō cōp̄hēdit in ꝟbis dei. Qui autē baiulū aq̄ .i. gr̄e preconē in domū eccl̓ie fuerit ſecutꝰ: ꝑ ſpm̄ſcīe illuſtrantē ſuꝑficiē lr̄e trāſcendendo in alto mētis ſolio parat refectiōeꝫxp̄o: qꝛ cuncta paſce ſacr̄a ⁊ cetera legis decreta eſſe eiꝰ ſacr̄a cognoſcit.Ueſꝑe aūt. Hiero. Ueſpera diei veſperā indicat mūdi. Circa vndecimaꝫnāqꝫ horā veniūt nouiſſimi qͥ pͥmi denariū accipiūt vite eterne: qꝛ an̄ crucēabraam erat ī inferno: ⁊ poſt crucē latro in paradiſo. b Amē dico vob̓.Sicut de paſſiōe p̄dixerat: ita de ꝓditore p̄dicit dans locuꝫ penitēdi: vt cūintellexiſſet cogitatiōes ſuas p̄ſciri adeo peniteret euꝫ facti ſui. Non tn̄ exnoīe deſignat: ne aꝑte redargutꝰ īpudentior fiat. Mittit crimē in numerū:vt ꝯſcius pnīam agat. c Unus exvob̓ ⁊cͣ. Dū falſitas arguit̉: ꝟitas cōprobat̉ ⁊ implet̉. Qui edebat pa. me.ma. ſuꝑ me ſupͣ. Oēs tangunt̉ vt fiatarmonia ī cithara. Omēs nerui bn̄ ſuſpenſi ꝯſona voce rn̄dēt: Nunqͥd egoſum dn̄e? Unꝰ remiſſus ⁊ pecūie amore affectꝰ dixit: Nūqͥd ego ſuꝫ rabbi?d Cōtriſtari. Sciunt vndecī qꝛ nihilmali ꝯͣ dn̄m cogitauerāt: ſꝫ plꝰ credūtmgr̄o qͣꝫ ſibi: ⁊ timētes fragilitatē ſuātriſtes de pctō ſuo int̓rogāt: cuiꝰ nonhabebāt ꝯſcīam. e. Unꝰ ex. xij. Hiero. Separat ſeorſuꝫ ouē lupꝰ quaꝫ capit. Ouis q̄ de ouili egredit̉ lupi ptꝫmorſibꝰ. f. Qui intingit ⁊cͣ. Beda.Mira dn̄i patiētia. Priꝰ dixit: vnꝰ exvob̓ tradet me: ꝑſeuerat ꝓditor ī malo. Apertiꝰ arguit: ⁊ tn̄ nō ꝓprie deſignat̉. iudas alijs ꝯtriſtatꝭ ⁊ manū retrahētibꝰ a cibis temeritate ⁊ īpudentia qͣ dn̄m tradit: etiā manuꝫ cū mgr̄oin cathino mittit: vt audacia bona cōſcientiā mentiret̉. g Ue aūt ⁊cͣ. Beda. In ſempiternū ve hoī illi qͥ ad mēſam dn̄i indigne accedit. Ille enī ī exemplū iude filiū hoīs tradidit nō iudeis qͥdē pctōribꝰ: ſed tn̄ pctōribꝰ mēbris .ſ. ſuis qͥ acciꝑe dn̄ici corꝑis ſacramētū temerarie preſumit. Ille dn̄m vēdit qͥ eiꝰ timore ⁊ amore neglecto terrena ꝓ illo ⁊ caduca īmo ⁊ criminoſadiligere ⁊ curare nō metuit. Beda.Ue aūt. Nec pͥmo nec ſcd̓o correctꝰ penitet: ſed patiētia dn̄i nutrit impudentiā ſuā ⁊ theſauricat ſibi irā. Pena p̄dicit̉: vt qͥ pudore non vincit̉: timorecorrigat̉. h. Manducātibꝰ. Beda. Finito veteri paſca qd̓in cōmemoratiōe liberatiōis ppl̓i dei ab egypto agebat̉: tranſit ad nouū: qd̓ in ſue redēptiōis memoria eccl̓iam freq̄ntarevolebat: vt .ſ. ꝓ carne agni ac ſauine ſui corꝑis ac ſanguīsſacr̄m ſubſtitueret: ⁊ ſe eſſe mōuit dn̄s ⁊ nō pe.eū: tu es ſa. in eter. ⁊cͣ. Frangitporrigit: qꝛ fractio ſui corꝑis ſpontelit.de:Poteſtatē habeo ponēdi aet benedixit: qꝛ naturā hūanāzl̓a.pr̄e ⁊ ſpirituſctō gr̄a diuīe virturit: qꝛ hominē aſſumptū ita mortveraciter ineſſeotētiā d̓ōſtrarea morte reſuſcitādū.Accepit panē. Hierurās corpꝰ ſuuꝫ in pane qd̓ eſt eccl̓ia pn̄s: q̄ acpit̉ in fide: bit̉ in numero: frāgitur in paſtnis. Formās ſanguinē ſuū in calice vinoxtum: vt alio purgemur aculpis: alio redimamur a penis. Sanguine nāqꝫ agni domꝰſeruant̉ a ꝑcuſſiōibꝰ angeli. Et acla maris rubri extinguuntur inimici: q̄ ſunt myſteril̓ieBeda. Myſtice. Panis qͥ ꝯfirmat cor hoīs refert̉ ad corpꝰ. vinū qd̓ ſanguinēIri
ratur ad ſanguinē. Sed qꝛ nos in xp̄o ⁊ xp̄m in nob̓ manereoportet: vinū cū aqua miſcet̉: qꝛ teſte Ioh̓e aque ppl̓i ſunt: neqꝫ aquā ſolā neqꝫ vinū ſoluꝫ: ſicut nec ſolū granū ſine aq̄ ꝯfectiōe ī panē cuiqꝫ lꝫ offerre: ne videat̉ a mēbrꝭ caput ſecernere:vel xp̄m ſine nr̄e redēptiōis amore pati potuiſſe: vel nos ſineillius paſſione ſaluari. kGratiasagens. Gr̄as egit ⁊ bn̄dixit iam proximus paſſioni qͥ penā aliene iniquitatꝭſuſcipit: qͥ nihil dignū paſſiōe egit: vtoſtendat qͣꝫ equanimiter vnuſqͥſqꝫ ꝓprie culpe flagella ſuſtinere debeat.Biberūt ex eo oēs. Hiero. Ebrietas felix: ſalu(ſatietas: q̄ quāto copioſius ſumit̉: tanto ſobrietatē mentibꝰ dignat̉ donare. Et iudas bibit: ſꝫnon ſaturat̉: nec ſitim extinguit igniseterni: quia qͥ indigne ſumit myſteriaxp̄i: hic macula in luna on̄dit̉ q̄ nunqꝫ delet̉. Luna eccleſie cōparat̉ merito q̄ a ſe nō habet ſplēdoreꝫ: ſed a ſolecertꝭ modis ſuſcipit lumē .i. a chriſtorqui ꝑmanet in eternū. Sūt enī quidāin eccl̓ia qͦs ſacrificiū nullū emūdat:ſed inſipiens cogitatio ꝑducit ad culpas: qͥ ſe crudelitatis ceno miſcuerūt.Sanguis enī noui teſtamēti qͥ ꝓ multis effundit̉ nō om̄es emundat.m Iam nō bibaꝫ. Hiero. Hic mutatſacrificiū: ſed nō mutat tēpus: vt nosnunqͣꝫ cenā ieſu ante qͣrtādecimaꝫ lunam faciamꝰ. Qui facit in qͣrtadecima reſurrectionē: in vndecima cenamdn̄i facit: qd̓ nunqͣꝫ inuētū eſt nec ī nouo nec in veteri teſtamēto. n. Uitis ⁊cͣ. Beda. Vitis vl̓ vinea dn̄i ſynagoga. Un̄ Eſaias: Uinea dn̄i ſabaothdomꝰ iſrael eſt. de hac dn̄s multo tꝑebibit: qͣꝫuis pluribꝰ ramis ī amaritudinē ꝯuerſis: pijs tn̄ qͦrundā cogitationibꝰ ſūmiſqꝫ virtutibꝰ delectabatur.Sed poſt paſſionē dn̄i figuralia in ſpiritualē ſenſum trāſlata ſunt. Iturꝰ ergo ad paſſionē ait: Iā nō bibā de ge.vi. vſqꝫ in d. il. cuꝫ il. bi. no. in re. dei.Qd̓ eſt nō vltra carnalibꝰ cerimonijsſynagoge delectabor in qͥbꝰ erat et paſcalis agni ſacramētū qd̓ p̄cipuuꝫ eſt.Aderit tp̄s cū in regno dei poſitꝰ immortali gl̓ia ſublimatꝰ de ſalute eiuſdē ppl̓i baptiſmo regenerati nouo vobiſcū gaudio ꝑfundar. o Et hymno dicto. Beda. Poteſt intelligi hymnus quem ẜm Ioh̓em pr̄i gr̄as agensdecantabat: in qͦ ⁊ ꝓ ſe ⁊ ꝓ ſuis diſcipulis: ⁊ ꝓ his qͥ ꝑ verbū eorū credituri erant eleuatis ſurſum oculis precabatur: ⁊ pulchre diſcipulos ſacramento ſui corporis ⁊ ſanguinis imbutos:⁊ hymno dicto patri cōmēdatos educit in montē oliuaruꝫ: vtdoceret nos ꝑ acceptionē ſacramētoꝝ: ⁊ ꝑ opem interceſſiōisſue ad altiora virtutū dona et chariſmata ſanctiſpūs qͥbus incorde pungamur debere ꝯſcendere. p In montē oli. Hiero. In monte oliueti tenet̉ ieſus: ⁊ inde aſcēdit ad celos: vt ſciamus quia inde aſcendimus ad celos. Unde vigilamus etoramus ⁊ ligamur nec repugnamus in terra.q. Om̄es ſcandalica. Beda. Predicit qͥd paſſuri ſunt: vt cūpaſſi fuerint nō deſperēt: ſed peniteāt. In nocte iſta qui ebrijſunt nocte ebrij ſunt: ⁊ qui ſcandalicantur nocte ſcandalicantur .i. mente obſcurati. Hiero. Omnes cadunt: ſed non omnes iacent. Nunquid qui dormit nō adijciet vt reſurgat? Carnale eſt cadere. diabolicum eſt iacere.Percutiam¶ Nico. de lyraiudeorum: et in illo ſpiritum ſanctum receperunt in die pentecoſtes: vt habetur Actu. ij. a. Qui intingit mecum manum in cathino. vas eſt fictile ad refrigerandum vinum: et inillo erat ius lactucarum agreſtiuꝫ cum quo carnes agni debebant comedi: vt dicitur Exo. xij.Abba pater
Apot̉. 17.3
Mat. 26.Luce. 22.Ioh̓. ij. c
Psͣ .40.
Be .16.Luce. 22. l.
i. coꝝ. i1 cEſaie. j. b
Luce .22.5.
Mat .16. e
ob̓. 1510
Roꝝ. 2.9
Psͣ.109.
Ioh̓. 10. d
Psͣ 40.
Myſtice