Glo. ordi.Marci Ca. XIIIGlo. ordi.
rūe ꝑ loca ⁊ peſtilētie ⁊ fa.gnum: et erunt terręmotꝰ ꝑ loca eta famēs. Initiuꝫ doloꝝ hęc Uideteaūt voſmetip̄os. Tradēt enī vos īꝯcilijs: ⁊ in ſynagogꝭ vapulabitis:a Fconſtantes animos tam bona cā dabit.⁊ ante reges ⁊ p̨̄ſides ſtabitꝭ ꝓptera Hiero. vt clamet eccl̓ia a finibꝰ terre ad te d. c.b me in teſtimoniū illis. Et ī omnesquaſi ne de perditione veſtre gentis triſtemini qͥcios de omnibus gentibus eſtis habiturgentes primū oportet p̨̄dicari euāF ante preſides.geliū. Et cū duxerint vos tradēteſ: ⁊gratia ſpūſſancti ī rndēdo on qͦ ſum in vobisa ſvolūtateꝫ tm̄ offerte: ego 5ante p̄ſidesnoͣlite p̨̄cogitare qͥd loquamini: ſꝫFa ſpiritu.qd̓ datuꝫ fuerit vob̓ in illa hora idloquamini. Nō enī vos eſtis loq̨̄nōtinet omīa ſcīam habet vocis. bI hoc īpernibus frequēter viſum eſt.tes: ſed ſpūſſctūs. Tradet autē fraa ſ nō eſt eoꝝ fide affectus quoꝝ diuerſa eſt fides.ter frēm in mortē: et pāter filiū: etꝯſurgēt filij in parētes ⁊ morte affia ſ tā bona cōſtāter cā tuēda fuit. ſ nō enī martyrem facit pena ſed cauſa.ciēt eos. Et eritis odio oībꝰ ꝓpternomē meū Qui aūt ſuſtinuerit ina F finis nō pugna coronat.finem: hic ſaluꝰ erit. Cū aūt videritꝭ bya Fantichriſtū: vel imagē adriani: vel ceſaris.b Mattheꝰ: ī loco ſct̄ōidē eſt: qꝛ ī loco ſctō ababominationē deſolotiōis ſtantēomīatio ſtare nō dꝫ.a ſ ꝓphetas qͥ hͦ p̄dixerūt.d vbi nō debet: qͥ lēgit ītelligat. Tūc īqͥ in iudęa ſūt fugiāt in motes: ⁊ qͥ xͣſuꝑ tectū: ne deſcēdāt ī domū: necintroeāt vt tollāt qͥd de domo ſua:et qͥ in agro erit nō reuertat̉ retro rtollere veſtimētū ſuū Uę aūt prę 7gnātibꝰ ⁊ nutriētibꝰ in illis diebꝰ. IaMattheꝰ āt. Orate āt vt n̄ fiat fuga vr̄a hyemobato. b 5 Hecprie ad antixp̄m qn̄ crebrira ⁊ acerbiora tormēterent̉ fidelibꝰ: ⁊ qd̓ grauiꝰeſt: ſigna quoqꝫ comitabunt̉. § ideo orandū erūt.f Orate ꝟo vt hyeme nō fiāt. Erunt eenī dies illi tribulatiōis tales qͣleſnō fuer̄t ab initio creaturę quā cōg didit deꝰ vſqꝫ nūc: neqꝫ fiēt Et niſibreuiaſſet dn̄s dieſ: nō fuiſſet ſaluaHiero. ne malicia mutet intellectū eorū.oīs caro. Sed ꝓpter electos quosh elegit breuiauit dies Et tunc ſi qͥs 1vobis dixerit: Ecce hic ē chriſtus:ecce illic: ne credideritiſ. Exurgentenim pſeudo chriſti ⁊ ꝑſeudo prophetę: ⁊ dabunt ſigna et portentaad ſeducendos ſi fieri poteſt etiamelectos. Uos ergo videte: Ecce p̄dixi vobis omnia. Sed in illis diebus poſt tribulationē illāt ſol cōte§ ad gelida corda.nebrabitur: ⁊ luna nō dabit ſplenk rē ſuū. Et ſtellę cęli erūt decidēteſ:
vaſtata eſt ꝓuincia tꝑe iudaice ſeditionis ꝯſtat ad litterā ꝯtigiſſe. Pōtvero regnū ſuꝑ regnū ⁊ peſtilētie eorū quoꝝ ſermo ſerpit vt cancer: et fames audiendi verbū dei: ⁊ cōmotiovniuerſe terre: ⁊ a ꝟa fide ſeparatio:in hereticis magꝭ intelligi: qͥ ꝯtra ſeinuicē dimicātes: eccl̓ie victoriā faciunt. a Uidete aūt. Beda. Quarehec oīa inferant̉ dicit: Uidete ⁊cͣ. Eaenī vel ſola vel maxīa cā eſt excidij:qꝛ poſt occiſioneꝫ dn̄i noīs quoqꝫ acfidei p̄cones: ſimul ⁊ confeſſores impia crudelitate vexabāt. b Et inoēs gen. Beda. Quia nouerat dn̄scorda diſcipuloꝝ de ꝑditiōe ſue gentis triſtanda. hͦ modo ꝯſolat̉ vt ſciātamiſſis iudeis ſe ſocios regni celeſtꝭex toto orbe habituros. Sicut enimeccl̓iaſtice hiſtorie teſtant̉: multo an̄excidiū iudee: oēs apl̓i ad p̄dicādūeuangeliū ꝑ totū orbē ſunt diſperſi:exceptꝭ iacobo cebedei ⁊ iacobo fratre dn̄i qͥ prius in iudea ꝓ ꝟbo euāgelij ſanguinē fuderūt. c Cū autē videri. ⁊cͣ. Be. Pōt abomīatio intelligi vel antichriſtꝰ: vel imago ceſaris: quā pilatꝰ in templo poſuit: vl̓ſtatua adriani equeſtrꝭ: q̄ in ip̄o ſanctoſctōꝝ loco multo tꝑe ſtetit. Abominatio qͦꝫ ẜm ſcripturā idolū nuncupat̉. ⁊ iō addit: deſolationis: quiain deſolato tēplo atqꝫ deſerto idoluꝫpoſitū eſt. Beda. Iuxta ſpiritualēſenſum: cū viderimꝰ abominationeꝫdeſolatiōis ſtare vbi nō debet .i. hereſes ⁊ flagitia regnare in eis qͥ celeſtibus myſterijs ſūt ꝯſecrati: cū operantibꝰ iniquitatē: loquētes mendacium: viros ſanguinū ⁊ doloſos: pacem fideliū turbare ꝑpendimꝰ. Tūqui in iudea .i. in ꝯfeſſione vere fideipſiſtimus. ad mōtes fugiamus .i. adculmina virtutū. Tūc qͥ ſuꝑ tectuꝫ:q̓ .ſ. excedit anīo carnalia. ⁊ tanqͣꝫ inaura libera ſpūaliter viuit: nō deſcēdat in domū ad infimos .ſ. actus priſtine ꝯuerſatiōis: vt ea que reliquerat mundi deſideria carniſye re petat. Domꝰ enī noſtra vel hic mūdusvel caro in qͣ degimꝰ. d Tunc qͥin iudea ⁊cͣ. Beda. Hec facta ſunt cūappropinquante romano bello et iudee exterminio qͥ in ꝓuīcia erāt chriſtiani āmoniti oraculo (vt eccl̓iaſticanarrat hiſtoria) trans iordaneꝫ ſecedentes ſub agrippe regno manebātad tp̄s in pella ciuitate qui cum ea q̄ſibi obtēperare voluit parte iudeoꝝſemꝑ parebat imꝑio romanorum.e e autē pregnantibꝰ. Quia velvteri pondere: vel filioꝝ ſarcina grauate fugere n̄ poterūt. Un̄ ī libro hiſtoriarū legit̉ vxoreꝫ ionathe turbatam fuga. filiū ſinu ſuo lapſum recepiſſe ꝑpetuo claudū. f Orate autē. Hiero. Vt non fiat fuga vr̄a hyeme vel ſabbato. Iſido. ne finiat̉ fructus oꝑis vr̄i cum fine tꝑis. Hyemeenim finit̉ fructus: ſabbato tempuſ.Beda. Orate autē ⁊cͣ. Si de captuitate a Tito et Ueſpaſiano facta hͦaccipimus: orare debēt ne fiat fugaeoꝝ hyeme vl̓ ſabbato. Hyeme enimꝓhibet frigus fugere ad ſolitudinē⁊ in montibꝰ deſertis latere. In ſabbato autē aut trāſgreſſio legis ſi fugiunt: aut mors ſi remanēt. Si de cōIſum matione
ſummatione mūdi intelligit̉: p̄cipit̉vt fides ⁊ charitas nr̄a in xp̄m nō refrigeſcat: neqꝫ vt ocioſi in oꝑe dei torpeamus virtutū ſabbato. Hec enī domini locutio partim ad captiuitateꝫiudaicā: partim ad diem iudicij ꝑtinet. vnde Matth̓. Dic nobis qn̄ hecerūt ⁊ ſignū aduētus tui: ⁊ ꝯſūmationis ſeculi? g Et niſi breuiaſ. qͣſi:qd̓ ī tantꝭ malis refugiū? Que ſpeselectis? Hoc ſolū .ſ. vt deꝰ qͥ dat virtutē patiendi breui ⁊ potentiam ꝑſequēdi. Et hͦ eſt: Et niſi breuiaſſet ⁊cͣ.Beda. Et niſi bre. d. d. Hec tribulatio quāto ceteris grauior: tāto breuitate moderatior. Tribꝰ annis .ſ. etdimidio quantū ex Daniele ⁊ Apocalypſi Ioh̓is cōijci pōt eccl̓ia ꝑ orbem impugnatura eē. h. Et tūcſi qͥs. Beda. Quidā hoc ad captiuitatē iudaicam referūt qn̄ multi chriſtos ſe eſſe dicētes: ppl̓m poſt ſe deceptum trahebāt. Sed ibi nullus eratfidelis: quē deꝰ exhortaret̉ ne puerſos magiſtros ſequeret̉. Om̄es ⁊ obſidentes et obſeſſi: alieni a xp̄o obdurabāt. vn̄: Melius de hereticꝭ accipiendū qͥ ꝯtra eccleſiā veniētes: ſechriſtos eſſe mentiunt̉: quorū pͥmusſimon magus: extremꝰ antichriſtꝰ.i Sed in illis diebꝰ. Beda. Sidera in iudicio videbunt̉ obſcura nonlucis ſue diminutiōe: ſed ſuꝑueniēteveri luminis claritate .i. ſummi iudicis: cū venerit in maieſtate ſua ⁊ patris ⁊ ſanctoꝝ angeloꝝ. Ꝙͣuis nihilꝓhibeat vere intelligi: tūc ſolē et lunā cū alijs ſideribꝰ ad tempꝰ ſuo lumine priuari: ſicut ſol in paſſiōe dn̄i.Luna enī tunc tꝑis cū eēt plena ſubterra latebat. vn̄ illud Iohel adhucimꝑfectū ē. qͥ cū dixiſſet: Sol ꝯu̓tet̉in tenebras. addit: ⁊ luna in ſanguinē. anteqͣꝫ veniat dies dn̄i magnꝰ etmanifeſtꝰ. et qd̓ de die iudicij Eſaiasdicit: Erubeſcet luna ⁊ cōfundet̉ ſol⁊cͣ. Sed ꝑacto die iudicij ⁊ clareſcente future gl̓ia vite cū fuerit celuꝫ nouū ⁊ terra noua. tunc fiet qd̓ idē ꝓpheta alibi dicit: Et erit lux lune ſic̄ſolis. ⁊ lux ſolis erit ſeptēplicit̓ ſicutlux ſeptē dieꝝ. k Decidētes. A lumine qn̄ pene deerit ſemen abrae cuiaſſimilate ſunt ſtelle. § Et virtu¶ Nico. de lyraCirca primū p̄dicunt̉ ꝑicula .ſ. ſeductio erroris. ibi: Uidete ne quis vosſeducat. incuſſio timoris. ibi: Cū audieritis. cōmotio plebis. ibi: Surgetgens ⁊cͣ. turbatio orbis. ibi: Et erūtterremotus. ⁊ ptꝫ ſnīa iſtaꝝ partiuꝫex dictis Matth̓. xxiiij. vſqꝫ ibi:a Et cū duxerint vos tradētes ⁊cͣ.cuiꝰ ſnīa ptꝫ ex dictꝭ Mat. x. b. Cūautē videritꝭ abominationē. Hic predicit̉ ꝯſūmatio deſolationis tēpli. ⁊patet ſnīa ex dictis Mat. xxiiij.c Orate vero. Hic ſoluit̉ ſecūda q̄ſtio: in cuiꝰ ſolutiōe ſaluator pͥmo excitat diſcipuloꝝ deuotionē q̄ eſt neceſſaria tꝑe magne tribulatiōiſ. ſcd̓op̄dicit tribulationē futurā an̄ iudicium. ibi: Erūt autē dies illi tribulationis. tertio p̄dicit iudicꝭ aduētū. ibi:Et tūc videbūt filiū hoīs. qͣrto excitat attentionē credētiuꝫ. ibi: Uidetevigilate ⁊cͣ. ⁊ ideo ꝯcludit in fine.Quod autē
Mac. 10Luee. 21.Ioh̓. 16.Ma. .24. 1
Met .10. e
Iohel̓. 2. 6
Eſa. 24.
Ma .15. bLuce. 21.Eſaie. 30. 6
Ma. 24. 6
Ma. 24. 6Luce .7. e
Iohel̓. 2. eMa 156