Glo. ordi.MarciCa. XIIINico. de lyra

a qd̓ eſt qͣdrans. Et cōuocans diſcipulos ſuos ait illis: Amē dicob vobis: quoniaꝫ vidua hęc pauꝑplus omnibus miſit qui miſerūtcin gazophylatiū. Omnes enī exeo qd̓ abūdabat ill̓ miſerūt: hęcvero de penuria ſua oīa quę haa Hiero. qꝛ tota voluptas corporis in victu cōtit. vnde: Totus labor hoīes in ore ſuo eſt.buit miſit totum victū ſuum.I facto oſtēdens q̄ verbo dixerat.T cū egre­ ¶ Ca. XIII AIeIderetur de tēplo: ait illivnus ex diſcipulis ſuis:Hiero. q̄ enūerat potiꝰ ſpernēda ſt̓ qͣꝫ tractādaMagiſter: aſpice qͣles lapides etqͣles ſtructurę. Et rn̄dens ieſusē ait illi: Uides has oēs magnasędificatiōes? Nō relinquetur lapis ſuper lapidē qui non deſtru§ de ruina templi ⁊ excidio gentis diſputans.fatur. Et cū ſederet in mōte oliua­ 7ipſe ſitus corꝑis.qpuit vvtdis 0ns.diſcipuli ſecc.ꝰᵐ ẜdixet oīa eſſe deſtruen⁊ ſignā deſtructionis querunt: ⁊ cū ſe. ī. m.rum ꝯtra templuꝫ: interrogabāteuꝫ ſeparatim petrus ⁊ iacobus⁊ iohānes ⁊ andreas. Dic nobis bꝰquādo iſta fient: et qd̓ ſignuꝫ eritequando hęc oīa incipient cōſumg mari? Et reſpōdēs ieſus cępit il­ dlis dicere: Uidete ne quiſ vos ſehducat. Multi enim veniēt in no­ rmine meo dicētes: qꝛ ego ſum: ⁊multos ſeducēt. ⁊ Cū audieritꝭ āt īI hoſtium.I ſeditianes ciuium.bella: ⁊ opiniones belloruꝫ: ne timueritꝭ. Oportet enī hęc fieri: ſꝫi nonduꝫ finis. Exurget enī gensſuper gentem: ⁊ regnuꝫ ſuper re-

quadrantē pōt offerre: hͨ eſt torta panis in leuitico: q̄ eſtvolūtas prompta. Quadrans: qꝛ ex tribꝰ ꝯſiſtit: cogitatu: verbo ⁊ facto. Quadrās ⁊cͣ. Quadrātē vocant calculatores qͣrtā partē cuiuſqꝫ rei .ſ. loci: temꝑis: pecunie.Forſitan gͦ h̓ qͣrtā partē ſicli .i. qͥnqꝫ obolos ſignificat.Uidua hec pauꝑ plus ⁊cͣ.Moralit̓ intimat̉ qͣꝫ ſit acceptabile deo: qd̓ offert̉ bono aīo: q̄nō offerentiū ſub̓aꝫ ſed penſatꝯſcīam. Nec ꝑpendit qͣntū offeras in eiꝰ ſacrificio ſꝫ ex quāto.c. Oēs enī ex eo. Be. Allego.Iudeus ex abūdanti mittit inmunera: qꝛ de iuſticia ſua p̄ſumit ⁊ dicit: Deꝰ gr̄as tibi ago:qꝛ nō ſum ſic̄ ceteri homīes ⁊cͣ.Omnē victū ſuū in dei muneramittit eccl̓ia: qꝛ omne qd̓ vicit:dicit non ſui eſſe meriti ſꝫ diuinimū neris. dicēs: Deꝰ ꝓpitiꝰ eſtomihi pctōri. Et iteꝝ: Fortitudinē meā ad te cuſtodiā: qꝛ tu deus ſuſceptor meꝰ: deꝰ meꝰ miſericordia eiꝰ p̄ueuiet me.cū egre. ¶ Ca. XIIIBeda. Recedēte de templo dn̄o oīa legis edificia ⁊ cōpoſitio mādatoꝝ ita deſtructa eſt: vt nihil a iudeis impleri poſſit: et capite ſublato:vniuerſa inter ſe mēbra compugnēt. Apte poſt laudataꝫ inpauꝑ cula ml̓iere eccl̓ie deuotionē de tēplo egredit̉: qꝛ fundatain gētibꝰ xp̄i eccl̓ia iudea ſue ꝑfidie penas erat luitura: ⁊ edificia ruitura. e Uides ⁊cͣ.Diuinitꝰ aūt ꝓcuratum eſt: vtpatefacta ꝑ orbē fidei euangelice gr̄a ip̄m tēplū eū cerimonijstolleret̉: ne forte aliqͥs paruulꝰadhuc: ac lactēs in fide: ſi videret manere illa a ꝓphetis factaa dn̄o inſtituta: admirādo ſanctū ſeculare: paulatī ad iudaiſmū relaberet̉. Aufert̉ gͦ vmbra⁊ palmā tenet veritas ꝑ orbemdeclarata. Hiero. Prenūciatcladem nouiſſimi tꝑis .i. deſtructiōeꝫ tēpli cum plebe ⁊ lr̄a ſua.De qͣ: Lapis ſuꝑ lapidē nō relīquet̉ .i. teſtimonia ꝓphetarumſuꝑ eos in qͦs iudei retorq̄bantea vt in eſdrā: in corobabel: inmachabeoſ. f Et cū ſederet.Beda. Myſtice. in ſctīs qͥetusmanet: dum ſuꝑboꝝ deteſtaturamentiā. Mons enī oliuaꝝ fructiferā eccleſie celſitudinē ſignficat. mons ille non infructuonit: quibus lumē alitur: vmſas arbores ſed oliueta gibra fugat̉: requies laſſis tribuit̉: infirmitas ſoluitur.g¶ Et reſpōdens: Beda. A tꝑe dn̄ice paſſiōis in populo iudeoꝝ q̄ latronē ſeditioſuꝫ elegerūt: chriſtū ſaluatorē abiecerūt: nec bella oſtiū: nec ſeditiōes ciuiū ceſſauerūt. Sed apl̓i ne his aduētantibꝰ terreant̉: ⁊ ne hieroſolymā iudeāqꝫ deſerāt āmonentur: quia nō ſtatim finis.In quadrageſimū enim annū deſolatio ꝓuincie et vltimū vrbis ac templi excidiū ꝓtelatuꝫ eſt. h Multienī ve. Imminēte excidio: multi venerūt qͥ ſe eē chriſtos⁊ iā tempꝰ libertatꝭ adeſſe mentirent̉. Multi etiā ī eccleſia temporibꝰ apoſtoloꝝ inter cetera diē dn̄i inſta re minati ſunt. Multi in noīe chriſti venere antichriſti: quorūprimus ſimon magus: cui auſcultabāt om̄es qui erāt inſamaria a minimo vſqꝫ ad maximū dicentes: Hic eſt virtus dei que vocat̉ magna: eo ꝙ multo tꝑe magicis artibus dementaſſet eos. i Exurget enim. Beda. Hecomnia ante vltimos ⁊ acerbiſſimos dolores: quibꝰ oīsvaſtata

turba iactaret es in gacophylatium. magis ponderans quantitatēdeuotionis qͣꝫ muneris. vnde conſequenter vidua pauper ponensduo minuta plus laudatur ab eo qͣꝫ diuites ponentes munera magna. Moraliter hec vidua pauper dici poteſt perſona ſimplex carens diuitijs ⁊ ſcripturarū noticia: que tamen apud deum plus meretur orationibꝰ ⁊ bona vita qͣꝫ potentes intemporalibus ⁊ ſcientia magna. Unde Auguſtinus cū legiſſet vitam pauli ſimplicꝭ dixit: Simplices ⁊ illitterati rapiunt celum: ⁊nos cū litteris nr̄is trahimur ad infernū.¶ In ca. xij. vbi dicitur in poſtilla: ꝙ quantitas meriti non accipitur ẜm quantitatemdoniDe quantitate meriti qͦUAdditlo. mnodo accipi debet proprie habet̉ in prima parte. q. xcv. arti. iiij. incor. q. vbi ſic quantitas meriti ex duobꝰ poteſt penſari. Uno modo ex radice charitatꝭ⁊ gratie. ⁊ talis quantitas meriti reſpondetpremio eſſentiali qd̓ conſiſtit in dei fruitiōe:qui enim ex maiori charitate aliquid facit:fruetur deo ꝑfectiꝰ. Alio modo poteſt penſari quantitas meriti ex quantitate operis:que quidē eſt duplex .ſ. abſoluta ⁊ ꝓportionabilis. Uidua enim q̄ miſit duo era minuta in gacophylatiuꝫ minus opus fecit qͣntitate abſoluta qͣꝫ illi qui magna poſuerunt:ſed quantitate ꝓportionabili vidua plus fecit ẜm ſententia domini: quia magis eiꝰ facultatem ſuꝑabundat: vtraqꝫ tamen quātitas meriti reſpondet premio accidentali qd̓eſt gaudiuꝫ de bono creato. Hec ſctūs Thomas. Quibꝰ bene conſideratis ⁊ ad propoſitum applicatis patet ꝙ hec vidua cōmēdatur a xp̄o: ⁊ hoc ſolū ꝙ quantitate ꝓportionabili plus fecit qͣꝫ alij qui maiora obtulerunt: nō autē de quantitate meriti eſſential̓que conſiſtit in radice charitatis. que quidēcharitas eſt cauſa proxima deuotionis. Unde non dixit chriſtus: hec vidua plus meruit: ſed dixit: plus oībus miſit.In ca. xij. vbi poſtilla¶ REPll CA. tordicit ꝙ qͣntitas meriti nō accipit̉ ẜm quātitatē doni. ibi Burzen. dicit ſatis bene ⁊ ꝯformiter cum ſanctoTho. ⁊ poſtil. ſed addit de ſuo ꝙ chriſtꝰ nōcōmendauit viduam de quantitare meritieſſentialis quod conſiſtit in radice charitatis que eſt cauſa proxima deuotiōis: ſed ſicdicendo videtur chriſtum non directe reprobaſſe errorem ſacerdotum dicentium ꝙ plꝰmeretur qui plus offert. Hoc autem probatchriſtus eſſe falſum de vidua que obtulit minuta duo: quia maioris meriti eſt ex magnadeuotione offerre modicum qͣꝫ remiſſa deuotione multum: quia deus plus penſat affectum qͣꝫ cenſum ẜm Grego. Si igitur vidua cōmendatur ex deuotione que ẜm Burgen̄. cauſatur ex charitate: ſequitur ꝙ eiuscommendatio pertinet ad quantitatem meriti eſſentialis: cuius oppoſitum dicit Burgenſis. ¶ Ca. XIIIhuc docuit chriſtus per viam amoris miracula faciendo etC cum egrederetur de templo. Superius a primo capi. vſqꝫbeneficia conferendo. Hic incipit docere per viā timoris terrorem futuri iudicij incutiendo. et circa hoc primo duplex queſtioproponitur. ſecundo ſoluitur. ibi: Et reſpondens ieſus. Circa pͥmūpreponit̉ queſtionis occaſio: ꝑ hoc ꝙ chriſtus templum p̄dixit deſtruendum: ⁊ ideo diſcipuli queſierunt ab ip̄o primo de tempore huius deſtructionis. quod notatur cum dicit̉: b. Dic nobis quando hec fient. ⁊ quia poſt deſtructionem templi credebant de propinquo vltimum iudicium fieri. ideo de hoc queſierunt ſecundo. quodnotatur cum dicitur: c. Et quod ſignū erit quando hec omīa inciꝑient conſummari? tunc enim erit ꝯſummatio huiꝰ mundi.d Et reſpōdēs ieſus. Hic ponit̉ dicte queſtionis duplicꝭ ſolutio.⁊ primo prime. ſcd̓o ſcd̓e. ibi: Orate gͦ. Circa primū p̄mittit̉ dicte deſtructionis tēpli inchoatio. ⁊ ſcd̓o ꝯſūmatio. ibi: Cū autē videritis.Adhuc circa primū p̄dicit̉ quid eueniendū ſit omnibus generalit̓.ſcd̓o quid diſcipulis chriſti ſpecialit̓. ibi: Uidete autē voſmetipſos.Circa primū

D

Mralit̓.

Moralit̓

xx. q. i. odi.ī fi. De pe.di. 5. c. i. aūfi.

Allego

Luce .18. a

Psͣ. 58.

AMa. 24. aLuce. 19. g

Luce. 21. b

Ma. .24. a

Eph̓. 5. bLuce .21. d

Myſtice.

Aetl̓. 3. vb